บทที่ 14 การช้อปปิ้งก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของการปราบมาร

บทที่ 14 การช้อปปิ้งก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของการปราบมาร

ดังที่ได้กล่าวไปแล้ว "บอส" ไม่ได้เป็นเพียงผู้นำทางของเฉียวเฉียวเข้าสู่โลกแห่งนักปราบมารเท่านั้น แต่เขายังเป็นผู้จัดหาอุปกรณ์ให้แก่ชายหนุ่มอีกด้วย

เขาสามารถหาซื้อของหายากที่ไม่น่าจะมีจำหน่ายในประเทศวะได้ในราคาถูกเสมอ เฉียวเฉียวไม่เคยซักไซ้ถึงช่องทางการได้มาของสินค้าเหล่านั้นอย่างบุ่มบ่าม เกิดไปล่วงรู้ความลับเข้าแล้วโดนบอสปิดปากขึ้นมาจะทำอย่างไร

บอสไม่ได้แสดงท่าทีแปลกใจเมื่อได้ยินความต้องการของเฉียวเฉียว ปกติถ้าเฉียวเฉียวแวะมาหาตอนกลางวัน ก็มักจะเป็นเรื่องซื้ออุปกรณ์อยู่แล้ว

"กินข้าวก่อนสิ" บอสเอ่ยชวนพลางจุดเตาแก๊ส

มีซุปกระดูกหมูเหลือจากเมื่อวาน เขาจึงเติมวัตถุดิบลงไปอีกหน่อยแล้วต้มจนเดือดพล่าน เมื่อข้าวสวยในหม้อหุงข้าวสุกได้ที่ ทั้งสองก็จัดการฟาดข้าวกับซุปกระดูกหมูจนอิ่มแปล้

หลังจากเฉียวเฉียวช่วยเก็บล้างเรียบร้อย บอสจึงหยิบกุญแจดอกหนึ่งขึ้นมาไขประตูห้องด้านหลัง

เฉียวเฉียวเดินตามเข้าไป แม้จะเป็นเวลากลางวัน แต่ภายในห้องที่ปิดม่านทึบกลับมืดสลัว บอสเอื้อมมือไปเปิดไฟ

สินค้ามากมายละลานตาปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเฉียวเฉียว มีตั้งแต่อาวุธปืนยุคโบราณที่ควรอยู่ในพิพิธภัณฑ์ ไปจนถึงยุทโธปกรณ์ที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในสมรภูมิต่างๆ ทั่วโลก

ตั้งแต่วัตถุระเบิดขนาดย่อมไปจนถึงอุปกรณ์รบส่วนบุคคล แม้กระทั่งเครื่องยิงจรวดแบบลากจูงก็ยังมีซุกอยู่ที่มุมห้อง

ที่นี่คือคลังแสงของบอส และเป็นห้างสรรพสินค้าสุดโปรดของเฉียวเฉียว

"บอสครับ ผมอยากได้ของที่แรงกว่าเดิมหน่อย"

เฉียวเฉียวไม่มีความรู้เรื่องปืน การฟังคำแนะนำของบอสจึงเป็นทางเลือกที่ถูกต้องเสมอ

"งั้นกระบอกนี้เป็นไง?" บอสครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะหยิบปืนสีดำลงมาจากชั้นวาง

"UMP45 ถ้าเล่นเกมบ่อยๆ คงคุ้นตากันดี นี่คือปืนกลมือขนาด .45 ที่ผลิตโดยบริษัท HK ในปี 1998 ความยาวรวม 695 มิลลิเมตร หนัก 2.5 กิโลกรัม แม็กกาซีนบรรจุยี่สิบห้านัด อัตราการยิงสูงสุดเกือบ 700 นัดต่อนาที ในระยะห้าสิบเมตรนี่แทบจะไร้คู่ต่อสู้"

บอสลูบไล้ตัวปืนอย่างทะนุถนอมราวกับกำลังกล่อมแมวน้อยที่กำลังหลับใหล

"นอกจากนี้ เจ้านี่ยังใช้ระบบโบลว์แบ็ก (Blowback) และเพื่อความแม่นยำจึงใช้ระบบลูกเลื่อนปิด (Closed Bolt)"

"ถ้าติดตั้งตัวลดอัตราการยิงลง ความรัวจะลดลงแต่ความแม่นยำจะเพิ่มขึ้น"

"ราง RIS สามารถติดตั้งได้ง่ายทั้งด้านบน ซ้าย ขวา และด้านล่างของประกับมือ จะติดอุปกรณ์เสริมมาตรฐานอะไรก็ได้ ทั้งกล้องเล็ง ไฟฉายยุทธวิธี หรือเลเซอร์ชี้เป้า"

"สนนราคาแค่เก้าหมื่นเยน ถ้าเธอเอา ฉันแถมกระสุนให้สองร้อยนัด"

บอสสาธยายสรรพคุณรัวเร็ว ขึ้นลำกล้องอย่างคล่องแคล่ว แล้ววางปืนลงในมือเฉียวเฉียว

หลังจากลองกะน้ำหนักดูแล้ว เฉียวเฉียวก็ส่งปืนคืนให้บอส

"อืม สัมผัสดีมากครับ แต่พลังทำลายล้างดูจะน้อยไปหน่อย" เขามีสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย

"มีแรงกว่านี้ไหมครับ?"

"แรงกว่านี้?"

บอสชะงักไป แต่ไม่ได้พูดอะไร เขาเหลือบมองเฉียวเฉียวพลางวาง UMP45 กลับขึ้นชั้นด้วยความเสียดาย จากนั้นจึงหยิบกระบอกที่สองออกมา

มันคือปืนลูกซอง

"ปืนลูกซองทหาร Eagle 982 ขนาด 18.4 มม. ผลิตโดยบริษัทนอรินโก้ ระบบปั๊มแอ็กชัน ความยาว 876 มิลลิเมตร หนักไม่ถึง 3 กิโลกรัม บรรจุได้ห้านัด"

"ถึงจะเป็นของเลียนแบบ แต่ลำกล้องผ่านการเคลือบฟอสเฟตดำกันสนิม ทนการกัดกร่อน พรางตัวได้ดี แถมน้ำหนักเบา ฉันลำบากแทบตายกว่าจะหาเจ้านี่มาได้"

"ราคาแค่แสนสองหมื่นเยน เอากลับบ้านไปได้เลย ถูกมาก"

เฉียวเฉียวรับปืนลูกซองมาตรวจสอบขนาด น้ำหนักกำลังดี สัมผัสยอดเยี่ยม แต่ทว่า...

"มีอะไรที่พลังทำลายล้างสูงกว่านี้อีกไหมครับ?"

เฉียวเฉียวส่งปืนคืนแล้วถามต่อ

"?"

ปืนในมือบอสแทบจะร่วง

เฉียวเฉียวลำบากใจ เขาคิดว่าปืนลูกซองก็ดีอยู่หรอก ปืนพกลูกโม่ที่เขาดัดแปลงเองก็ใช้กระสุนระเบิด เพราะเขาไม่ใช่ทหารอาชีพ อาวุธที่สังหารเป้าหมายได้โดยไม่ต้องเล็งประณีตย่อมสะดวกกว่า

แต่เพราะแบบนั้น เขาถึงเข้าใจขีดจำกัดของปืนลูกซอง

ยกตัวอย่างเช่น หากมีวิญญาณร้ายซ่อนอยู่หลังกำแพงเตรียมลอบโจมตีเฉียวเฉียว ต่อให้เขาไหวตัวทัน กระสุนลูกซองก็คงเจาะกำแพงไปทำอันตรายมันไม่ได้

ในสถานการณ์เช่นนั้น การมีอาวุธที่สามารถทำลายการป้องกันของกำแพงได้ ย่อมทำให้อุ่นใจกว่ามาก

"ถ้านี่ยังไม่พออีก..."

บอสเริ่มขบคิดจริงจังถึงระดับความอันตรายที่เฉียวเฉียวต้องเผชิญ ไม่ว่าจะอย่างไร การใช้วัตถุระเบิดแรงสูงในเมืองใหญ่อย่างโตเกียวนั้นเสี่ยงมาก อาจจะทำร้ายตัวเองได้

แต่กระนั้น...

บอสคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วชี้ไปที่อุปกรณ์ชิ้นใหญ่ตรงมุมห้อง

"เครื่องยิงจรวดเบาแบบลากจูง Type 63 ขนาด 107 มม. มีท่อยิงสามแถวรวมสิบสองลำกล้อง กลไกยกมุมแบบเฟืองโค้ง กลไกหมุนส่ายแบบเกลียว และใช้ศูนย์เล็งของปืนไร้แรงสะท้อนถอยหลัง Type 56 ขนาด 75 มม."

"ถึงจะออกแบบมาเกือบหกสิบปีแล้ว แต่เจ้านี่ยังใช้กันอยู่ในพื้นที่ขัดแย้งทั่วโลก ตัวนี้กู้มาจากสนามรบ ฉันซ่อมแซมแล้ว น่าจะยังยิงได้อีกสักสองสามครั้ง"

"อย่าดูถูกความเก่าคร่ำครึของมันเชียว รูปลักษณ์แบบนี้แหละที่ทำให้ซ่อนปะปนไปกับเครื่องมือการเกษตรหรือของสัพเพเหระได้เนียนเชียวล่ะ"

"แน่นอน ข้อดีที่สุดคือราคา เครื่องยิงพร้อมกระสุนยี่สิบสี่ลูก แค่สามแสนห้าหมื่นเยน ทั้งถูกและใช้งานได้จริง"

"รู้ไหม ในสนามรบแถบประเทศด้อยพัฒนา เจ้านี่ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน 'สามศาสตราวุธเทพ' เคียงคู่กับ RPG-7 และ AK47 เลยนะ"

บอสตบเครื่องยิงจรวดเบาๆ ราวกับภูมิใจในผลงานของตน

"นี่แหละ... เยี่ยมไปเลย"

ดวงตาของเฉียวเฉียวเป็นประกาย

เขาพิจารณาเครื่องยิงจรวดอย่างละเอียด ลำกล้องสีเขียวเข้มมีรอยขีดข่วนจากการใช้งานและรอยถลอกจนเห็นเนื้อเหล็ก ปากกระบอกรมดำเล็กน้อย กลไกลากจูงได้รับการซ่อมแซมอย่างชัดเจน เฟืองและเกลียวหมุนยังมีน้ำมันเครื่องสีเหลืองเกาะอยู่ ส่งกลิ่นจางๆ

เมื่อจ้องมองปากกระบอกปืนที่มืดมิด เฉียวเฉียวสัมผัสได้ถึงความปลอดภัย

ถ้ามีเจ้านี่ ต่อให้อีกฝ่ายเป็นวิญญาณร้ายหลังกำแพง นัดเดียวก็น่าจะเป่าให้หายไปได้

ติดอยู่แค่ปัญหาเรื่องการขนย้าย...

เฉียวเฉียวครุ่นคิด เขาไม่มีใบขับขี่ ดังนั้นรถยนต์ซึ่งเป็นสินค้าฟุ่มเฟือยจึงไม่อยู่ในหัว จะลากเครื่องยิงจรวดขึ้นรถไฟใต้ดินก็คงลำบาก จะยัดใส่ท้ายรถแท็กซี่ หรือจะลากไปโต้งๆ เลย?

ไม่สิ ไม่สิ... เฉียวเฉียวยังพอมีสามัญสำนึกอยู่บ้างที่จะไม่ทำเรื่องชวนหาเรื่องใส่ตัวขนาดนั้น

เขาจึงตัดสินใจว่าจะหาเวลาไปถอยมอเตอร์ไซค์คันเล็กๆ สักคัน แล้วพ่วงเครื่องยิงจรวดไว้ด้านหลังเพื่อความสะดวกในการขนย้าย

บอกตามตรง เฉียวเฉียวคิดเรื่องซื้อรถมอเตอร์ไซค์มานานแล้ว

ในประเทศวะ ใบขับขี่รถจักรยานยนต์ใช้เวลาสอบแค่สุดสัปดาห์เดียว ค่าใช้จ่ายประมาณสองหมื่นเยน แต่ใบขับขี่รถยนต์ต้องเสียค่าเรียนอย่างต่ำสามแสนห้าหมื่นเยน แถมยังเสียเวลาอีกโข

ไม่นับเรื่องข้อจำกัดอายุ

ดังนั้นเฉียวเฉียวจึงยังไม่ซื้อรถยนต์ เขาทำแค่ใบขับขี่มอเตอร์ไซค์ และเป็นระดับต่ำสุด ซึ่งอนุญาตให้ขี่ได้ที่ความเร็วไม่เกินสามสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง

แต่นั่นก็เพียงพอแล้ว

ดูท่าคงถึงเวลาต้องตัดสินใจซื้อจริงๆ เสียที เฉียวเฉียวเล็งรุ่นที่ถูกใจไว้แล้ว

YAMAHA VINO-50 แม้จะเป็นรถสกู๊ตเตอร์ทรงผู้หญิง เครื่องยนต์แค่ 50 ซีซี แต่สเปกกลับจัดเต็มอย่างไม่น่าเชื่อ ทั้งระบบหัวฉีดอิเล็กทรอนิกส์ ระบายความร้อนด้วยน้ำ สามวาล์ว สี่จังหวะ

เมื่อขับที่ความเร็วสามสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง อัตราสิ้นเปลืองน้ำมันไม่ถึง 1.5 ลิตรต่อร้อยกิโลเมตร

ที่สำคัญที่สุด ราคาแค่สองแสนห้าหมื่นเยน (รวมภาษี)

ถูกและดี

"ว่าไง?"

บอสเห็นแววตาที่เปลี่ยนไปของเฉียวเฉียวก็รู้ว่าปิดการขายได้แล้ว

"ครับ ผมเอาอันนี้"

เฉียวเฉียวพยักหน้า สีหน้าดูพึงพอใจมาก

เขามั่นใจว่ามิโกะอาซาโนะจะต้องยิ้มแก้มปริแน่ๆ ถ้าได้เห็นปากกระบอกปืนที่ชวนให้อุ่นใจขนาดนี้

เขาเชื่อเช่นนั้นอย่างสนิทใจ