บทที่ 15 - เงินรางวัลมหาศาล!

บทที่ 15 - เงินรางวัลมหาศาล!

“รางวัลพลเมืองดี? หัวหน้าเซี่ยครับ พอจะบอกได้ไหมว่าเงินรางวัลประมาณเท่าไหร่?” ดวงตาของซูมู่เป็นประกายขึ้นมาทันที

เขากำลังกังวลเรื่องการหาเงินมาช่วยค่าใช้จ่ายในบ้านอยู่พอดี เพื่อให้พ่อแม่ไม่ต้องลำบากจนเกินไปนัก

เซี่ยหรูเห็นท่าทางของซูมู่ก็หัวเราะร่า “ตามปกติแล้วรางวัลพลเมืองดีจะมีระดับของมันอยู่ กรณีของเธอนี่ฉันจะลองยื่นเรื่องขอระดับสองให้ น่าจะได้สักประมาณหนึ่งแสนห้าหมื่นหยวนนะ”

“หนึ่งแสนห้าหมื่น!” มันมากกว่ารายได้ทั้งปีของครอบครัวเขาเสียอีก!

“ถ้าอย่างนั้นต้องรบกวนหัวหน้าเซี่ยด้วยนะครับ!” ซูมู่เอ่ยด้วยความซาบซึ้ง

เซี่ยหรูโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “เป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว อย่าเรียกหัวหน้าเซี่ยให้มันดูห่างเหินเลย ถ้าไม่รังเกียจฉันน่าจะโตกว่าเธอไม่กี่ปี เรียกฉันว่าพี่หรูก็ได้”

“ด้วยพรสวรรค์ระดับเธอ การจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยวรยุทธ์ชั้นนำของต้าเซี่ยคงไม่ใช่เรื่องยาก ไว้ช่วงฝึกงานฤดูร้อนลองพิจารณาเข้าร่วมหน่วยยามวิกาลเขตปลอดภัยที่สามดูสิ ถึงตอนนั้นพี่จะนำทีมสอนงานเธอด้วยตัวเองเลย”

เมื่อสัมผัสได้ถึงไมตรีจิตที่เซี่ยหรูส่งมา ซูมู่จึงพยักหน้าตอบรับ

“ถึงตอนนั้นผมจะพิจารณาอย่างจริงจังแน่นอนครับ”

เซี่ยหรูพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เธอค่อนข้างถูกใจเด็กหนุ่มหน้าตาหมดจดที่มีทั้งความกล้าและสติปัญญาคนนี้ แน่นอนว่าไม่ใช่ความชอบเชิงชู้สาว แต่เป็นความรู้สึกเอ็นดูแบบพี่สาวมองน้องชายมากกว่า

“จริงด้วย ที่เธอเล่าว่าซื้อสมุนไพรมาผสมยาเองจนได้กำยานอ่อนแรงออกมา พี่ว่าเธออาจจะมีพรสวรรค์ด้านงานวิจัยยาก็ได้นะ ลองพิจารณาเข้าร่วมสมาคมนักวิจัยของต้าเซี่ยดูสิ ในสมาคมจะมีฟอรั่มเฉพาะที่ให้สมาชิกสามารถอัปโหลดสูตรยาที่คิดค้นขึ้นเองได้ ถ้าสูตรได้รับการรับรองเธอก็จะได้รางวัลเป็นเงินก้อน และถ้ามีคนดาวน์โหลดไปใช้งานเธอก็จะได้ส่วนแบ่งผลประโยชน์ด้วย ไม่ต้องกังวลเรื่องสูตรหลุดหรอก ต้าเซี่ยมีกฎหมายคุ้มครองเรื่องนี้เข้มงวดมาก”

“อัปโหลดสูตรยาเหรอครับ?” ซูมู่จมดิ่งลงสู่ความครุ่นคิด

ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยนึกถึงจุดนี้เลย ก็เป็นเรื่องปกติเพราะเมื่อไม่กี่วันก่อนเขายังเป็นเพียงนักเรียนมัธยมปลายธรรมดา ความฝันสูงสุดคือการสอบติดมหาลัยดีๆ และทำให้ครอบครัวสุขสบายเท่านั้น ไม่เคยคิดเรื่องการหาเงินในระดับนี้มาก่อน

“อืม นอกจากสูตรยาแล้ว ในฟอรั่มนักวิจัยยังมีคนอัปโหลดวิชาขัดเกลากายา เคล็ดหายใจ หรือแม้แต่กระบวนท่าต่อสู้ด้วย บางอย่างเพิ่งถูกคิดค้นขึ้นใหม่ราคาจึงมักจะถูกกว่าท้องตลาดมาก พรสวรรค์ระดับเธอควรจะได้ฝึกวิชาขัดเกลากายาและเคล็ดหายใจเกรดดีๆ ไว้เสริมพื้นฐานนะ”

“อัปโหลดวิชาขัดเกลากายากับเคล็ดหายใจได้ด้วยเหรอครับ?” ดวงตาของซูมู่เริ่มทอประกายขึ้นเรื่อยๆ ดูเหมือนว่าบางครั้งวิธีการหาเงินมันไม่ได้หายไปไหน เพียงแต่เขาถูกกรอบความคิดเดิมๆ ปิดกั้นไว้เท่านั้นเอง

“เข้าใจแล้วครับพี่หรู!”

เซี่ยหรูพยักหน้าตอบ “ถ้าไม่มีอะไรแล้วพี่ขอตัวกลับก่อนนะ ขอให้เธอโชคดีกับการสอบเข้ามหาลัยล่ะ!”

“ขอบคุณครับพี่หรู!”

ซูมู่มองตามเซี่ยหรูที่เดินจากไป ก่อนจะกลับเข้าไปในโรงฝึกทดสอบ ปราณโลหิตในตอนนี้รอยเลือดบนพื้นถูกทำความสะอาดไปหมดแล้ว นักเรียนที่ยังไม่ได้ทดสอบเริ่มทยอยกันกลับเข้ามาในโรงฝึกเพื่อรอให้เจ้าหน้าที่ปรับจูนเครื่องมือใหม่ก่อนจะดำเนินการต่อ

ทันทีที่ซูมู่ก้าวเข้ามา เขาสัมผัสได้ถึงสายตานับไม่ถ้วนที่จับจ้องมาที่เขา

“ซูมู่มาแล้ว! ไม่ต้องสงสัยเลย อันดับหนึ่งของมหาลัยปีนี้ต้องเป็นเขาแน่ๆ!”

“แน่นอนอยู่แล้ว! 4.13 นะนั่น! สาบานได้ถ้าไม่ได้อยู่ห้องเดียวกับเขาตอนปลุกพรสวรรค์ ฉันคงคิดว่าเขาแอบฝึกมาตั้งแต่อยู่ในท้องแม่แล้วแน่ๆ!”

“ซูมู่เท่สุดๆ ไปเลย! นอกจากพรสวรรค์จะสูงแล้วยังมีทั้งความกล้าและไหวพริบ ตอนนั้นฉันกลัวจนแทบฉี่ราด แต่เขากลับกล้ายืนออกไปแลกตัวประกันแทนเพื่อนผู้หญิงคนนั้น! มันเท่เกินไปแล้ว!”

“นั่นสิ วีรบุรุษช่วยสาวงามชัดๆ! เมื่อกี้เท่ระเบิดไปเลยนะ แต่พี่สาวหัวหน้ายามวิกาลคนนั้นก็สุดยอดเหมือนกัน แป๊บเดียวก็ฆ่าคนร้ายได้แล้ว ความแข็งแกร่งของเธอคงไม่ต่ำกว่านักรบขอบเขตสองแน่ๆ ทั้งที่ดูอายุไม่มากกว่าพวกเราเท่าไหร่เลย!”

“โตขึ้นฉันอยากเข้าหน่วยยามวิกาลบ้าง จะกวาดล้างพวกลัทธิบูชาต่างเผ่าให้หมดไปจากเขตหลังของพวกเราเลย!”

ซูมู่ไม่ได้ใส่ใจเสียงซุบซิบเหล่านั้น เขาเดินตรงกลับไปเข้าแถวในกลุ่มเพื่อนห้องห้า ทันทีที่เข้ากลุ่ม เจียงเหอหลิ่วครูประจำชั้นก็กวักมือเรียกเขา

“ซูมู่ ตามครูมานี่หน่อย!”

ซูมู่พยักหน้าแล้วรีบก้าวตามเจียงเหอหลิ่วไปจนถึงห้องอำนวยการของโรงเรียน

“ท่านผู้อำนวยการครับ ผมพาซูมู่มาแล้วครับ!” เจียงเหอหลิ่วเคาะประตู วินาทีต่อมาประตูถูกเปิดออกด้วยชายชราผมขาวที่ยืนยิ้มแย้มต้อนรับ

“นักเรียนซูมู่ ในที่สุดเธอก็มาแล้ว”

“อาจารย์เจียง คุณไปจัดการงานต่อเถอะ ผมขอคุยกับซูมู่เป็นการส่วนตัวหน่อย”

เจียงเหอหลิ่วตอบรับ “ครับท่านผู้อำนวยการ งั้นผมขอตัวก่อนนะ” เขาตบไหล่ซูมู่เบาๆ ก่อนจะเดินจากไป

ซูมู่ก้าวเข้าไปในห้อง ผู้อำนวยการผายมือให้เขานั่งลงบนโซฟา

“คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าโรงเรียนมัธยมธรรมดาของเรา จะมีอัจฉริยะอย่างเธอปรากฏขึ้นมาได้!”

เห็นได้ชัดว่าผลการทดสอบปราณโลหิต 4.13 ของซูมู่ได้แพร่กระจายมาถึงหูผู้อำนวยการอย่างรวดเร็วแล้ว ซูมู่คาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่าต้องเป็นเรื่องนี้ เขาจึงส่งยิ้มบางๆ ให้พลางเอ่ยว่า “เป็นเพราะการอบรมสั่งสอนของทางโรงเรียนครับ”

“ฮ่าๆๆ” ผู้อำนวยการหัวเราะชอบใจ “ทางโรงเรียนยังไม่ได้ช่วยอะไรเธอมากนักหรอก ที่เรียกเธอมาวันนี้เพราะอยากจะชื่นชมการกระทำที่กล้าหาญของเธอ เรื่องในโรงฝึกครูได้รับรายงานหมดแล้ว นักเรียนซูมู่ เธอทำได้ดีมาก ในฐานะนักรบฝึกหัดน้องใหม่แต่กลับไม่เกรงกลัวอันตราย มีทั้งความกล้าและสติปัญญาช่วยเพื่อนนักเรียนจากเงื้อมมือของลัทธิบูชาต่างเผ่าได้สำเร็จ เรื่องนี้สมควรเป็นแบบอย่างให้นักเรียนคนอื่นๆ ได้ปฏิบัติตาม ครูตัดสินใจจะประกาศเกียรติคุณของเธอไว้ที่หน้าแรกของบอร์ดประชาสัมพันธ์โรงเรียน เพื่อให้นักเรียนรุ่นน้องได้ยึดถือเป็นแบบอย่าง”

“นอกจากนี้ สำหรับการกระทำของเธอ ทางโรงเรียนได้เตรียมรางวัลพลเมืองดีไว้ให้ด้วย แม้จะเทียบไม่ได้กับรางวัลจากหน่วยยามวิกาล และรางวัลจากทางนั้นก็คงต้องใช้เวลาอีกสักพักกว่าจะอนุมัติลงมา”

ผู้อำนวยการกล่าวต่อ “แต่รางวัลจากทางโรงเรียนเราสามารถมอบให้เธอได้ทันทีเลยนะ”

ได้ยินดังนั้นซูมู่ก็หูผึ่งทันที เขาแกล้งทำเป็นเขินอายเล็กน้อยแล้วเอ่ยถาม “ท่านผู้อำนวยการครับ รางวัลจากโรงเรียนมีมูลค่าเท่าไหร่เหรอครับ?”

ผู้อำนวยการตอบ “ห้าหมื่นหยวนจ้ะ!”

“นอกจากนี้ นักเรียนซูมู่ จากพรสวรรค์อันโดดเด่นของเธอ ครูและคณะบริหารได้ประชุมกันแล้ว ตัดใจจะมอบทุนการศึกษาพิเศษแบบจ่ายครั้งเดียวจบให้เธอด้วย ดังนั้นเมื่อรวมทั้งสองอย่างเข้าด้วยกัน รางวัลทั้งหมดคือหนึ่งแสนห้าหมื่นหยวน”

ผู้อำนวยการมองซูมู่ด้วยสายตาเอ็นดู “ครูหวังว่าเธอจะใช้เงินก้อนนี้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ตั้งใจฝึกฝนวรยุทธ์เพื่อเตรียมสอบเข้ามหาลัยในอีกหกเดือนข้างหน้า ถ้าจะให้ดีก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยวรยุทธ์หลงจิงให้ได้นะ เพื่อสร้างชื่อเสียงให้โรงเรียนของเรา!”

ทางด้านซูมู่นั้นยังคงมึนงงอยู่กับความยินดีที่ได้รับเงินก้อนโต หนึ่งแสนห้าหมื่นหยวน!

แค่ได้ยินรางวัลจากยามวิกาลเขาก็ดีใจจนแทบแย่แล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าทางโรงเรียนจะให้รางวัลเพิ่มอีกหนึ่งแสนห้าหมื่นหยวน! เมื่อรวมกันแล้วนั่นหมายถึงเงินสดสามแสนหยวนเชียวนะ!

เงินจำนวนนี้สามารถซื้อเนื้อโลหิตและสมุนไพรมาปรุงยาปราณโลหิตได้มหาศาลขนาดไหนกัน!?

“ขอบคุณครับท่านผู้อำนวยการ!” ซูมู่ลุกขึ้นโค้งขอบคุณ “ผมจะไม่ทำให้โรงเรียนต้องผิดหวังแน่นอนครับ!”

“ฮ่าๆๆ! พยายามเข้านะ! หวังว่าการทดสอบครั้งหน้าเธอจะคว้าทุนการศึกษาอันดับหนึ่งไปครองอีกนะ!”

(จบแล้ว)