บทที่ 69 ฝึกฝน

เฉินมู่ซึ่งตอนนี้อยู่ในเมืองโกลเด้นแชลลิส ย่อมไม่รู้เลยว่า ที่ห่างไกลออกไปในพื้นที่เหมืองคอลลินส์ มีคนได้ค้นพบตัวตนที่แท้จริงของเขาแล้ว

แต่ถึงเฉินมู่จะรู้ เขาก็ไม่สนใจอยู่ดี เพราะตอนนี้เขาได้เปลี่ยนรูปลักษณ์และชื่อใหม่เรียบร้อยแล้ว

ระหว่างการเดินทาง การมีชื่อปลอมถือเป็นสิ่งจำเป็น

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา เฉินมู่ใช้เวลาส่วนใหญ่ภายในโรงเตี๊ยม แทบไม่ออกไปข้างนอกเลย

อย่างไรก็ตาม บางทีหลังจากวันนี้ไป เขาอาจจะสามารถออกจากโรงเตี๊ยม เพื่อสำรวจทั่วทั้งเมืองโกลเด้นแชลลิสได้อย่างเต็มที่

ในห้องพักของโรงเตี๊ยม เฉินมู่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง

ทันใดนั้น หน้าจอแสงสีน้ำเงินโปร่งใสก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาอย่างฉับพลัน

เฉินมู่ไม่สนใจส่วนอื่น ๆ แต่จ้องไปยังส่วนที่ระบุว่า “จำนวนการจำลอง”

[จำนวนการจำลอง: 1]

จำนวนการจำลองใหม่ปรากฏขึ้นแล้ว ซึ่งแน่นอนว่าสำคัญอย่างยิ่งสำหรับเฉินมู่

โดยไม่ลังเล เขาเคลื่อนไหวจิตรับรู้ของตนทันที

หินเวทมนตร์สิบก้อนที่เตรียมไว้ตรงหน้าเริ่มค่อย ๆ หายไป ข้อความสีดำปรากฏขึ้นทีละบรรทัด เฉินมู่จดจ่อสมาธิทั้งหมดลงไป

[การจำลองชีวิตเริ่มต้นทำงาน เนื่องจากระบบจำลองเวอร์ชันต่ำ ขณะนี้รองรับเพียงการจำลองแบบตัวอักษรเท่านั้น]

[อายุ 18 ปี: คุณตื่นขึ้นมาและพบว่าตัวเองอยู่บนทวีปแห่งพ่อมด คุณออกจากพื้นที่เหมืองและมาถึงเมืองโกลเด้นแชลลิส ฝึกเทคนิคสมาธิอย่างเงียบ ๆ ดำเนินชีวิตอย่างถ่อมตน ไม่เป็นที่สังเกตในฐานะ ‘คนนอก’]

[อายุ 19 ปี: คุณค่อย ๆ เริ่มคุ้นเคยและปรับตัวเข้ากับทุกสิ่งในเมืองนี้ หลังจากอาศัยอยู่ที่นี่มาหนึ่งปี สถานที่แห่งนี้ก็ไม่ใช่สิ่งแปลกตาสำหรับคุณอีกต่อไป]

[อายุ 20 ปี: ในเมืองใหญ่แห่งนี้ ด้วยการอยู่ตัวคนเดียว คุณไม่สามารถเรียนรู้เวทมนตร์หรือหาความรู้ใด ๆ ได้ จึงตัดสินใจเข้าร่วมองค์กรพ่อมด แม้จะเป็นได้แค่สมาชิกภายนอกก็ตาม]

[อายุ 21 ปี: หลังจากสอบถามข้อมูลอยู่พักใหญ่ คุณจึงเลือกเข้าร่วม ‘สถาบันไวท์โรส’ องค์กรพ่อมดที่มีพื้นฐานทางวิชาการ แต่แตกต่างจากสถาบันการศึกษา เพราะที่นี่เปิดรับสมาชิกภายนอกด้วย]

[อายุ 22 ปี: พลังของคุณในฐานะอัศวินผู้ยิ่งใหญ่และพ่อมดฝึกหัดระดับหนึ่ง ได้รับความสนใจจากหนึ่งในสมาชิกชั้นสูงของสถาบัน นามว่า “คุณหญิงเลสซี่” และรับคุณมาอยู่ภายใต้สังกัด]

[อายุ 25 ปี: คุณฝึกเทคนิคสมาธิโดยไม่หยุดพัก ใช้หินเวทมนตร์ซื้อ “น้ำยาเวทมนตร์” เพื่อเร่งความก้าวหน้าในการฝึกเทคนิคสมาธิ]

[อายุ 27 ปี: หลังผ่านไปห้าปี คุณกลายเป็นหนึ่งในสมาชิกระดับสูงของสถาบันไวท์โรส คุณทำภารกิจมากมายให้กับสถาบัน และได้รับความไว้วางใจจากคุณหญิงเลสซี่]

[อายุ 32 ปี: คุณได้รับการเลื่อนขั้นเป็นสมาชิกชั้นในของสถาบัน และกลายเป็นนักเรียนอย่างเป็นทางการของสถาบันไวท์โรส ระเบียบภายในของสถาบันนี้เข้มงวดอย่างยิ่ง ลำดับชั้นตั้งแต่ล่างขึ้นบนแบ่งเป็น นักเรียน นักปราชญ์ และผู้นำสถาบัน]

[อายุ 35 ปี: หลังกลายเป็นนักเรียนโดยสมบูรณ์ คุณเรียนรู้เวทมนตร์ที่มีประโยชน์หลายบทได้อย่างราบรื่น แต่ก็ยังไม่หยุดฝึกเทคนิคสมาธิ]

[อายุ 40 ปี: คุณยังคงฝึกเทคนิคสมาธิ ไม่ใส่ใจในอำนาจหรือความสุขใด ๆ ชีวิตประจำวันของคุณมีเพียงที่พักและห้องสมุด ใช้เวลาส่วนใหญ่ฝึกสมาธิอย่างต่อเนื่อง เพิ่มความแข็งแกร่งให้ทะเลแห่งจิตของตน]

[อายุ 44 ปี: ความขัดแย้งระหว่างสถาบันไวท์โรสกับศาสนจักรแห่งธรรมชาติเพิ่มระดับขึ้น และคุณเข้าไปพัวพันกับความขัดแย้งนี้]

[อายุ 45 ปี: ระหว่างภารกิจ คุณประเมินพลังของเป้าหมายต่ำเกินไป และถูกฆ่าตายด้วยเวทมนตร์ของพ่อมดฝึกหัดระดับสอง]

[การจำลองสิ้นสุด โปรดเลือกรางวัล!]

[เก็บรักษา ‘ขอบเขตพลัง’] หรือ [เก็บรักษา ‘ทักษะ’]

“เก็บรักษาขอบเขตพลัง!”

โดยไม่ลังเล เฉินมู่เลือกเก็บรักษาขอบเขตพลังของตนไว้

หากเลือกเก็บรักษาทักษะ เขาอาจจะได้เรียนรู้เวทมนตร์หลายบททันที แต่เวทมนตร์ศูนวงแหวนเหล่านั้น สำหรับตอนนี้ ยังไม่มีประโยชน์มากนักต่อเขา

สิ่งที่เขาควรให้ความสำคัญตอนนี้ คือ “ขอบเขตพลัง” ของตนเอง

ถ้าเขาสามารถก้าวขึ้นเป็นพ่อมดฝึกหัดระดับสองได้ ก็จะถือว่ามีความมั่นคงในระดับหนึ่ง แม้แต่บนทวีปพ่อมดก็ตาม

นี่คือสิ่งที่เฉินมู่คิด และเป็นแนวของเขา

เขารวบรวมสมาธิทั้งหมดไว้ที่จิตของตน ภายในทะเลแห่งจิตเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง

ทะเลแห่งจิตขยายตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เฉินมู่สามารถรู้สึกได้ชัดเจนถึงการเปลี่ยนแปลงของพลังจิตวิญญาณ

หากก่อนหน้านี้เขาสามารถจารึกเวทมนตร์ศูนย์วงแหวนได้เพียงสามบท ตอนนี้เขาสามารถจารึกได้ถึงห้าบท

ซึ่งนั่นหมายความว่า เขาได้ก้าวมาถึง “จุดสูงสุดของพ่อมดฝึกหัดระดับหนึ่ง” แล้ว

แต่จุดสูงสุดนี้ยังไม่มั่นคงนัก หากต้องการเป็นพ่อมดฝึกหัดระดับสองอย่างแท้จริง ยังมีหนทางอีกยาวไกลให้ต้องเดิน

นี่คือข้อดีของการอยู่บนทวีปพ่อมด หากเฉินมู่ยังฝึกอยู่บนทวีปย่อย เขาคงต้องใช้เวลามากกว่านี้หลายเท่าจึงจะมาถึงระดับนี้ได้

ยิ่งไปกว่านั้น ในการจำลองชีวิต เขายังใช้น้ำยาเวทมนตร์ช่วยเร่งการฝึกเทคนิคสมาธิ ในขณะที่ “ตัวจริง” ของเขาบนทวีปย่อยกลับหาซื้อน้ำยาเวทมนตร์ที่มีคุณภาพได้ยาก

แน่นอน เขาอาจใช้หินเวทมนตร์ฝึกสมาธิโดยตรงได้ แต่แนวทางนั้นไม่ใช่วิธีที่ดีนัก

หินเวทมนตร์เป็นทั้ง “สกุลเงินของพ่อมด” และยังสามารถใช้เป็นทรัพยากรในการฝึกฝนได้ด้วย

แต่การใช้หินเวทมนตร์โดยตรงก็มีความเสี่ยง เพราะหินเวทมนตร์ไม่ได้บริสุทธิ์ทั้งหมด

โดยทั่วไปแล้ว หินเวทมนตร์มักถูกใช้เป็นวัสดุในการสร้าง “วัตถุวิเศษ” หรือผลิต “น้ำยาเวทมนตร์” มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เลือกใช้มันเพื่อฝึกฝนสมาธิโดยตรง

นอกจากนี้ ผลลัพธ์จากการใช้หินเวทมนตร์ฝึกสมาธิ ย่อมด้อยกว่าการใช้น้ำยาเวทมนตร์ที่ผ่านการกลั่นแล้วอย่างแน่นอน

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เฉินมู่ไม่ได้ใช้หินเวทมนตร์ฝึกฝนตลอดหลายวันที่ผ่านมา แน่นอนว่า ในระบบจำลองไม่มีปัญหาเรื่องนั้น เพราะระบบจะมอบเพิ่มพลังให้โดยไม่ก่อให้เกิดผลข้างเคียงใด ๆ

เฉินมู่รู้สึกพอใจกับการจำลองชีวิตครั้งนี้ไม่น้อย ถ้าเขาสามารถรักษาอัตราความก้าวหน้าเช่นนี้ไว้ได้ เขาอาจจะก้าวขึ้นเป็นพ่อมดฝึกหัดระดับสองได้ก่อนอายุครบสิบเก้าปีก็เป็นได้

ทันใดนั้น ด้วยความคิด แผงคุณลักษณะทั้งหมดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

[ชื่อ: เฉินมู่]

[จิตวิญญาณ: 2.9]

[ร่างกาย: 6.8]

[ขอบเขตอัศวิน: อัศวินผู้ยิ่งใหญ่]

[ขอบเขตพ่อมด: พ่อมดฝึกหัดระดับ 1]

[เทคนิคการหายใจ: เทคนิคการหายใจสิงโตทองคำ (สมบูรณ์แบบ)]

[เทคนิคสมาธิ: เทคนิคสมาธิหอคอยดำ (ชำนาญ 25/800)]

[ทักษะของอัศวิน: วิชาดาบหัวใจสิงห์ (สมบูรณ์), ฟันผ่าเกราะ (เชี่ยวชาญ 922/1600), ศรดาวตก (เชี่ยวชาญ 1160/1600), ฟันต่อเนื่องสองดาบ (เชี่ยวชาญ 1456/1600), บีบอัดพลังงาน (เชี่ยวชาญ 322/1600), ระเบิดพลัง! (เชี่ยวชาญ 140/1600)…]

[เวทมนตร์: ดวงตาแห่งจิต (เวทมนตร์ศูนย์วงแหวน)]

[จำนวนการจำลอง: 0]

นอกจากค่าพลังจิตวิญญาณที่เพิ่มขึ้น 0.4 แล้ว ก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญอื่นใดในคุณลักษณะของเขา

แน่นอน นี่ถือว่าเป็นการพัฒนาอย่างยอดเยี่ยม และตัวเลขที่เห็นก็ทำให้ความก้าวหน้านั้นชัดเจนยิ่งขึ้น

หลังปิดแผงคุณลักษณะ เฉินมู่ลองกระตุ้น โครงสร้างเวทมนตร์ดวงตาแห่งจิต และพบว่า พลังเวทของเขาในตอนนี้มีประสิทธิภาพมากขึ้นเล็กน้อย

ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติ เพราะยิ่งพลังจิตของพ่อมดแข็งแกร่งมากเท่าไร เวทมนตร์ของเขาก็จะยิ่งทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น

หลังจากย่อยข้อมูลทั้งหมดแล้ว เฉินมู่ก็ลุกจากเตียง แล้วเปิดประตูห้องพักในโรงเตี๊ยมออกไป

แม้ระบบจำลองจะสามารถเพิ่มพลังจิตของเขาได้ แต่กลับไม่ได้มอบ “ความทรงจำ” ระหว่างการจำลองมาให้โดยตรง

ดังนั้น ไม่ว่าระหว่างการจำลอง เฉินมู่จะคุ้นเคยกับเมืองโกลเด้นแชลลิสมากแค่ไหน แต่สำหรับเฉินมู่ตัวจริง เมืองแห่งนี้... ก็ยังคงเป็นสถานที่แปลกตาอยู่ดี