บทที่ 41 ผ้าคลุมเงา
บทที่ 41 ผ้าคลุมเงา
พื้นที่แกนกลางของดินแดนตะวันออกไกลทั้งหมดครอบคลุมพื้นที่หลายสิบไมล์
เวลานี้ มีองครักษ์เงามากกว่าพันนายกระจายกำลังอยู่ทั่วบริเวณนั้น ก่อตัวเป็นแนวป้องกันหลายชั้น
องครักษ์เงาของตระกูลสิงโตทองคำ!
“ดูท่าตระกูลสิงโตทองคำเตรียมการป้องกันไว้ล่วงหน้าแล้วจริง ๆ”
ไม่ไกลจากเขตแกนกลาง มีร่างสองร่างซ่อนอยู่ในความมืด หนึ่งในนั้นกระซิบเสียงเบา
“ทำตามแผน ห้ามก่อปัญหาเพิ่ม เทคนิคแห่งเงา ที่จารึกไว้บน ผ้าคลุมเงา ใช้ได้เพียงสองคนเท่านั้น เราต้องหาตัวเด็กนั่นให้พบ แล้วสังหารเขาให้ได้ในครั้งเดียว!”
อีกคนตอบกลับด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
การบุกเข้าแนวป้องกันของตระกูลสิงโตทองคำถือเป็นเรื่องไม่สมเหตุสมผล ดังนั้นการที่สโมสกล้าบุกเข้ามาแบบนี้ แปลว่าพวกเขาเตรียมการมาอย่างดีแน่นอน
วัตถุวิเศษ คือสิ่งที่พวกเขาพึ่งพา
“เริ่มกันเถอะ หลังจากฆ่าเด็กคนนั้นแล้ว ห้ามอยู่ต่อ รีบออกจากที่นี่ทันที จะมีคนคอยสนับสนุนพวกเราอยู่รอบนอก”
เพราะรู้สึกว่าคนที่ร่วมมือด้วยอาจไม่น่าไว้ใจ โนแลน จึงย้ำเตือนอีกครั้ง
“ฉันเข้าใจดี แต่สำหรับอัศวินแล้ว คงยากจะจินตนาการได้ว่า วัตถุวิเศษคือสิ่งสร้างสรรค์ที่ยิ่งใหญ่เพียงใด”
แม้จะพูดว่าเข้าใจ แต่ในน้ำเสียงกลับแฝงความเฉยเมยไว้
โนแลนรู้ดีถึงนิสัยของอีกฝ่าย จึงไม่ได้พูดเกลี้ยกล่อมต่อ
เขาหยิบผ้าคลุมสีดำสนิทออกมาจากกระเป๋าด้านหลัง แล้วสวมลงบนร่าง
หลังจากสวมผ้าคลุม โนแลนพึมพำบางอย่างอยู่ในลำคอ ไม่นานนัก แสงสีดำก็แวบขึ้นบนผ้าคลุม แล้วร่างของโนแลนก็หายไปในทันที
นี่คือเวทมนตร์ที่จารึกไว้บนผ้าคลุมเงา
เวทมนตร์ศูนย์วงแหวน เทคนิคแห่งเงา!
ชายอีกคนรับผ้าคลุมต่อมา ทำตามการกระทำของโนแลนทีละขั้น หลังจากนั้นเพียงครู่เดียว ร่างของเขาก็หายไปเช่นกัน
ทั้งสองราวกับสลายไปจากโลก ไม่ทิ้งแม้แต่เงาไว้เบื้องหลัง
พวกเขาหายตัวไปจริง ๆ ราวกับกลายเป็นอากาศธาตุ
หากเฉินมู่ได้เห็นภาพนี้ เขาคงต้องตกตะลึงแน่
นี่คือวัตถุวิเศษ!
ผ้าคลุมเงาคือวัตถุวิเศษที่ถูกสร้างขึ้นโดย สถาบันเงา ภายในจารึกไว้ด้วยเทคนิคแห่งเงา ซึ่งเป็นเวทมนตร์ศูนย์วงแหวนหลักของสถาบันนี้
เวทมนตร์ศูนย์วงแหวนหลักของแต่ละสถาบัน เมื่อถูกจารึกไว้ใน ทะเลแห่งจิต แล้ว ก็สามารถพัฒนาเป็นเวทมนตร์หนึ่งวงแหวนได้เมื่อกลายเป็น พ่อมดเต็มตัว
เพียงข้อนี้ก็เพียงพอจะบ่งบอกถึงพลังอันน่ากลัวของเวทมนตร์นี้ได้แล้ว
โดยปกติ การใช้เวทมนตร์ศูนย์วงแหวนระดับนี้โดยตรง จำเป็นต้องมีพลังอย่างน้อยในระดับ พ่อมดฝึกหัดระดับ 3
ในมุมหนึ่ง เฉินมู่ถือว่าโชคดีที่ สโมสรผู้แสวงหาเสื้อคลุมดำ ครอบครองวัตถุวิเศษที่จารึกเวทมนตร์ประเภทสนับสนุนเอาไว้
หากเป็นเวทมนตร์สายโจมตีแทนล่ะก็ ตอนนี้เขาคงได้กล่าวคำอธิษฐานครั้งสุดท้ายไปแล้ว
แม้ทางสโมสรจะฝึกใช้ เทคนิคสมาธิ ที่ไร้คุณภาพ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า เวทมนตร์ที่พวกเขาศึกษานั้น เป็นของแท้อย่างแน่นอน
“ไปสำรวจที่ คฤหาสน์สิงโตทองคำ ก่อน”
เสียงหนึ่งดังขึ้นกลางพื้นที่รกร้าง
….
คฤหาสน์สิงโตทองคำ ห้องพักของเฉินมู่
ภายในห้อง เฉินมู่นอนเอนอยู่บนเตียง มือถือหนังสือเรื่อง พงศาวดารแห่งราชอาณาจักร และอ่านด้วยความสนใจ
ห้องของเขาอยู่ใกล้กับห้องของเอิร์ลอาร์เธอร์มาก มีเพียงผนังคั่นกลางเท่านั้น
ห้องนี้ถูกเลือกโดยเอิร์ลอาร์เธอร์เพื่อความปลอดภัยของเฉินมู่โดยเฉพาะ
“เรื่องนี้มันแปลกยิ่งกว่าพ่อมดเสียอีก… ผู้เขียนเรื่องนี้ช่างกล้าเขียนจริง ๆ”
เฉินมู่เอ่ยขณะถือหนังสือเล่มหนาไว้ในมือ
พงศาวดารที่อยู่ในมือของเฉินมู่ มีลักษณะคล้ายกับนวนิยายที่เขาเคยอ่านในชาติที่แล้ว เป็นหนังสืออ่านเล่นสำหรับพักผ่อนในโลกนี้
เมื่อมองท้องฟ้ามืดครึ้มภายนอกหน้าต่าง เฉินมู่จึงปิดหนังสือในมือแล้ววางไว้ข้าง ๆ
นับตั้งแต่เขาข้ามมาสู่โลกนี้ เฉินมู่ก็ยังไม่เคยนอนดึกเลยสักครั้ง
ตารางชีวิตของเขาในตอนนี้ เป็นสิ่งที่เฉินมู่ในชาติก่อนคงไม่มีวันจินตนาการถึง เขาดำเนินชีวิตอย่างเคร่งครัด นอนเร็ว ตื่นเช้า ไม่เคยขาด
ในชีวิตก่อน หากไม่ได้อดนอนตลอดทั้งคืน เขาคงนอนไม่หลับด้วยซ้ำ
เมื่อตะเกียงน้ำมันดับลง ห้องทั้งห้องก็จมอยู่ในความมืด เฉินมู่หลับตาลงบนเตียงอย่างสงบ
เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงลมหายใจของเฉินมู่ค่อย ๆ สม่ำเสมอ
แอ๊ด…
ทันใดนั้น เสียงแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยินดังขึ้นข้างหูของเฉินมู่
ชายหนุ่มที่นอนอยู่พลันลืมตาขึ้นในทันที
ในห้องที่ดำราวหมึก ดวงตาของเขากลับเปล่งประกายผิดปกติ เย็นชาและเฉียบคมผิดธรรมชาติ
ถึงตารางชีวิตของเฉินมู่จะเป็นระเบียบ แต่เขากลับเป็นคนหลับไม่ลึก เพียงมีเสียงขยับแผ่วเบา เขาก็สามารถรับรู้ได้แม้ในสภาวะกึ่งหลับกึ่งตื่น
เมื่อกี้เสียงหน้าต่าง?
เรามั่นใจว่าล็อกไว้แล้ว...
ความคิดมากมายพลันผุดขึ้นในหัวของเฉินมู่
ชั่วขณะต่อมา เขาแสร้งพลิกตัวและมองไปทางหน้าต่าง
ในฐานะอัศวินผู้ยิ่งใหญ่เฉินมู่สามารถมองเห็นในความมืดได้ไม่ต่างจากตอนกลางวัน ความมืดมิดในห้องจึงไม่อาจบดบังสายตาของเขาได้เลย
ไม่มีสิ่งผิดปกติแม้แต่น้อย!
หน้าต่างยังคงปิดแน่นสนิท ไม่มีช่องว่างให้เห็นแม้แต่น้อย
ราวกับว่าเสียงเมื่อครู่เป็นเพียงอาการหูแว่วเท่านั้น
ทว่าเฉินมู่มั่นใจดีว่านั้นไม่ใช่การหูแว่ว นับตั้งแต่เขากลายเป็นอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ ความสามารถในการได้ยินของเขาก็เฉียบคมขึ้นหลายเท่า
เสียงเมื่อครู่เบามาก... แต่เขามั่นใจว่าตนได้ยินจริง ๆ
ถ้าตอนนี้ยังเป็นแค่อัศวิน ล่ะก็ คงไม่มีทางได้ยินเสียงนั้นแน่
เสียงลม?
แม้เฉินมู่จะครุ่นคิดอยู่ในใจ แต่ในขณะเดียวกันสัญชาตญาณระวังภัยของเขากลับยิ่งตื่นตัวสูงขึ้น
หรือว่า... คนของสโมสรมาถึงแล้ว?
เฉินมู่ไม่อาจแน่ใจได้
แม้ภายในคฤหาสน์จะมีองครักษ์เงานับพันนายคอยคุ้มกัน แต่กลวิธีของ พ่อมดฝึกหัด นั้นซับซ้อนและคาดเดาไม่ได้
เฉินมู่ไม่กล้ายืนยันว่าคนของสโมสรจะต้องไม่มีวิธีเล็ดรอดการป้องกันเหล่านี้ เพื่อมาหาเขาแน่นอน
แอ๊ด…!
เสียงแผ่วเบาดังขึ้นอีกครั้ง!
แต่ครั้งนี้ เฉินมู่นอนตะแคงอยู่ในท่าที่หันหน้าไปทางหน้าต่าง สายตาเฝ้ามองอยู่ตลอด
ดังนั้นในวินาทีที่ได้ยินเสียง เขาก็เห็นทันทีว่าหน้าต่างถูกดันออกเล็กน้อย แต่ช่องว่างนั้นกลับหายไปในชั่วพริบตา
ราวกับว่า “รอยเปิด” นั้นไม่เคยมีอยู่ตั้งแต่ต้น ภาพที่เห็นทำให้เฉินมู่เริ่มสงสัยในสายตาของตัวเอง
เทคนิคมายา!? หรือเป็นเวทลวงตา?
ความหนาวเย็นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย
ชีพจรเริ่มเต้นแรงขึ้น!
แอ๊ด...!
เสียงแผ่วเบาดังขึ้นอีกครั้ง และคราวนี้เฉินมู่มั่นใจ เพราะในเสี้ยววินาทีนั้น เขาเห็นหน้าต่างเปิดออกกว้าง ทว่าด้านหลังหน้าต่าง... กลับไม่มีร่างใดปรากฏอยู่เลย!
ทันใดนั้น เฉินมู่เหมือนจะเห็น “ดวงตาคู่หนึ่ง” ที่ลึกล้ำและดำมืดมองย้อนเข้ามาจากม่านราตรีหลังหน้าต่าง
วินาทีต่อมา สมองของเขาพลันสั่นสะเทือน ราวกับมีเสียงระเบิดดังขึ้นข้างหู
สโมสร!! บ้าชะมัด!
เวทมนตร์ศูนย์วงแหวน หนามวิญญาณ!
ในชั่วพริบตา เวทมนตร์ศูนย์วงแหวนที่จารึกอยู่ในทะเลแห่งจิตของโนแลนพลันพุ่งเข้าสู่ทะเลแห่งจิตของเฉินมู่
และในชั่วขณะเดียวกัน ชายอีกคนก็เริ่มเคลื่อนไหวตาม
เวทมนตร์ศูนย์วงแหวน สัมผัสแห่งเงา!
จากในความมืด หนวดโปร่งใสหลายเส้นพุ่งออกมา มุ่งตรงเข้าสู่ลำคอของเฉินมู่
แต่ปฏิกิริยาของเฉินมู่กลับรวดเร็วเกินคาด แรงสั่นสะเทือนในสมองคงอยู่ชั่วพริบตา ก่อนที่เขาจะฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์!
ฟื้นตัวเร็วขนาดนี้ได้ยังไง!?
เมื่อเห็นแววสติแจ่มชัดในดวงตาของเฉินมู่ วิเซนเต ถึงกับผงะ หนวดเงาที่พุ่งเข้าหาเฉินมู่ จึงเร่งความเร็วขึ้นอย่างฉับพลัน!