บทที่ 3 ชีวิตใหม่และการหวนคืนของระบบ

เมื่อการอุ้มท้องอันยาวนานกว่าสิบเดือนสิ้นสุดลง ในที่สุดทีน่าก็ให้กำเนิดทารกน้อยออกมาดูโลก

"ซี๊ด... เจ็บชะมัดเลยเจ้าตัวเล็ก แกต้องใช้ชีวิตให้คุ้มค่าแล้วก็อยู่ข้างกายแม่ตลอดไปนะ เข้าใจไหม ไม่อย่างนั้นมันจะไม่คุ้มกับความเจ็บปวดเจียนตายที่แม่ต้องแลกมาเพื่อให้แกเกิดมาเลยนะรู้ไหม!" ทีน่าอุ้มทารกน้อยขึ้นมาแนบอก ดวงตาของเธอฉายแววรักใคร่เอ็นดูอย่างเปี่ยมล้น

จากนั้นเธอก็เอ่ยเรียกชื่อลูกน้อย "ทิลอส... ต่อไปนี้ชื่อของลูกคือ ทิลอส"

ทารกน้อยลืมตาขึ้นมองผู้เป็นแม่ในชาตินี้ ทว่าความรู้สึกแรกที่แล่นเข้ามาคือความว่างเปล่าบางอย่างที่หายไป... จากนั้นเสียงร้องไห้จ้าก็ดังลั่น

ภายในใจของทารกน้อยกำลังตะโกนก้องเรียกหาเจ้าระบบเจ้าปัญหา 'ลูกพี่ของฉันหายไปไหน?! ไอ้ระบบเฮงซวย ไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!! ลูกพี่ของฉันหายไปได้ยังไง?! อ๊ากกก...'

ใช่แล้ว เธอคือตัวเอกของเรา 'ไป๋อี้' หรือในชื่อใหม่ตอนนี้คือ 'ทิลอส'

...

เวลาล่วงเลยผ่านไปราวกับกระพริบตา ห้าปีผ่านไปไวเหมือนโกหก ทิลอสเติบโตจนสามารถเริ่มการฝึกฝนร่างกายได้แล้ว ตลอดห้าปีที่ผ่านมา เธอค่อยๆ ทำใจยอมรับได้แล้วว่าตนเองกลายเป็นเด็กผู้หญิง ตลอดเวลาห้าปีนี้เธอและทีน่าใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุขในทุกๆ วัน แม้เธอจะยังไม่แน่ใจเรื่องไทม์ไลน์ของยุคสมัยนี้ก็ตาม

วันหนึ่ง ภายใต้ท้องฟ้าสีครามสดใสไร้เมฆหมอก

หลังจากฝึกซ้อมกับทีน่าเสร็จ ทิลอสก็นอนแผ่หลากลางทุ่งหญ้าเพื่อพักเหนื่อย เธอรู้อยู่เต็มอกว่าดวงดาวที่เธอและแม่อาศัยอยู่นี้ สักวันหนึ่งจะต้องถูกรุกราน ดังนั้นการฝึกฝนของเธอในทุกวันจึงจริงจังและหนักหน่วงเสมอ เธอสัมผัสได้ลางๆ ถึงขุมพลังมหาศาลที่หลับใหลอยู่ในร่างกาย จนอดสงสัยไม่ได้ว่าตนเองอาจจะครอบครองสายเลือด 'ซูเปอร์ไซย่า' ในตำนานอยู่ก็ได้ เพราะตั้งแต่เกิดมา พลังต่อสู้ของเธอก็เพิ่มขึ้นไม่หยุดหย่อน เพียงแค่ห้าขวบ เธอก็มีพลังต่อสู้แตะหลัก 100,000 หน่วยเข้าไปแล้ว

ในขณะนั้น ทีน่าเดินเข้ามาสวมกอดทิลอสแล้วเอ่ยถาม "ลูกรัก เป็นอะไรไปจ๊ะ ทำไมทำหน้ามุ่ยแบบนั้น?"

ทิลอสได้สติกลับมาจึงซุกตัวเข้าหาอ้อมกอดของทีน่าแล้วตอบว่า "ไม่มีอะไรหรอกค่ะแม่ หนูแค่กำลังคิดว่าพวกเราจะอยู่ด้วยกันแบบนี้ตลอดไปหรือเปล่า?"

ทีน่าลูบศีรษะเล็กๆ ของทิลอสอย่างอ่อนโยน "แน่นอนสิจ๊ะ แม้ว่าโลกใบนี้อาจจะไม่ได้ปลอดภัยนัก แต่เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปแน่นอน แม่สัญญา"

คำพูดนั้นทำให้ทิลอสรู้สึกอบอุ่นวาบไปทั้งหัวใจ ในชาติที่แล้ว เธอไม่กล้าพูดได้เต็มปากว่าได้รับความรัก พ่อแม่ของเธอเฉยชาและไม่ใส่ใจจนน่าใจหาย วันเกิดทุกปีเธอต้องฉลองเพียงลำพัง แบกรับทุกอย่างไว้คนเดียว พอเริ่มทำงานก็ย้ายออกมาอยู่เอง พ่อแม่ไม่เคยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ ประกอบกับนิสัยเก็บตัวทำให้เธอแทบไม่มีเพื่อน

แต่เมื่อมาเยือนโลกดราก้อนบอลแห่งนี้ การได้รับความรักทำให้เธอหวงแหนช่วงเวลานี้เหลือเกิน แม้รู้ว่าอนาคตข้างหน้าจะยากลำบาก แต่เธอตั้งปณิธานว่าจะต้องแข็งแกร่งขึ้นเพื่อปกป้องแม่ให้ได้

...

เวลาผ่านไปอีก 5 ปีอย่างรวดเร็ว ทิลอสในวัยสิบขวบมีพลังต่อสู้พุ่งทะยานไปถึง 200,000 หน่วย

ในขณะที่ทิลอสนั่งเฝ้ารอการกลับมาของระบบ เธอก็ได้รับข่าวจากนักเดินทางที่แวะเวียนมายังดาวดวงนี้ว่า ตอนนี้ 'ฟรีเซอร์' และชาวไซย่าแห่ง 'ดาวเบจิต้า' กำลังมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน ข่าวนี้ทำให้ทิลอสตระหนักได้ทันทีว่า ช่วงเวลานี้เหลืออีกไม่ถึง 10 ปี ก่อนที่ดาวเบจิต้าจะถูกฟรีเซอร์ทำลายล้าง

ขณะที่เธอกำลังรู้สึกมืดแปดด้าน เสียงเครื่องจักรสังเคราะห์ที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัว

【 ติ๊ง! ระบบได้ทำการรีสตาร์ทเสร็จสมบูรณ์ 】

ทิลอสตื่นเต้นจนแทบกระโดด! ในที่สุดสิบปีที่รอคอย ระบบก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง แม้จะยังมีความแค้นฝังใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่อาจกลบความดีใจนี้ได้

ทิลอสรีบสื่อสารกับระบบในใจ "ระบบ! ฉันคิดถึงแกจะตายอยู่แล้ว! เร็วเข้าๆ ไหนล่ะเซอร์ไพรส์ที่สัญญาไว้!"

ระบบตอบกลับ 【 เจ้านาย เซอร์ไพรส์นั้นได้มอบให้ท่านไปตั้งแต่ตอนเกิดแล้วครับ 】

"ห๊ะ? ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย มันคืออะไรกันแน่?"

【 ก็การได้เป็นเด็กผู้หญิงไงครับ 】

ทิลอสเดือดปุดๆ ทันที "นี่เหรอเซอร์ไพรส์ที่แกมอบให้?! ยายแก่... เอ้ย ถุย! 'ลูกพี่' ของฉันหายไปเฉยๆ แบบนี้เนี่ยนะ?! ไม่ยอมโว้ย! ฉันต้องการค่าชดเชย!"

ระบบตอบกลับ 【 เจ้านาย โปรดอย่าใส่ใจเรื่องเล็กน้อยเลยครับ เพื่อเป็นการชดเชย ระบบขอมอบ 'แพ็คเกจของขวัญชดเชย' ให้ท่านฟรีๆ 】

"แพ็คเกจชดเชยเหรอ? ก็ได้ งั้นฉันจะไม่ถือสาแกแล้วกัน" ทิลอสลองตรึกตรองดู จริงๆ แล้วสถานะตอนนี้ก็ไม่ได้แย่อะไร เธอไม่ได้ยึดติดกับการเป็นผู้ชายขนาดนั้นแล้ว มันคือชีวิตใหม่ และเมื่อเวลาผ่านไป เธอก็ยอมรับร่างกายหญิงสาวนี้โดยสมบูรณ์ นิสัยใจคอก็เริ่มเปลี่ยนไปตามสภาพร่างกาย ไม่ได้เก็บตัวเหมือนในอดีตอีกแล้ว

"ระบบ เปิดแพ็คเกจของขวัญชดเชยเดี๋ยวนี้!" ทิลอสสั่งด้วยความคาดหวัง

【 ติ๊ง! เปิดแพ็คเกจของขวัญชดเชยเรียบร้อยแล้ว 】

ท่านได้รับ:

ทิลอสมองดูรายการของรางวัลแล้วถึงกับพูดไม่ออก "ของรางวัลพวกนี้มันก็ดีอยู่หรอก แต่ทำไมเหมือนมีของแปลกๆ ปนมาด้วย? แล้วทำไมพวกกฎเกณฑ์ถึงถูกล็อคล่ะ?"

【 ติ๊ง! โปรดอย่าตั้งคำถามกับระบบ สาเหตุที่กฎเกณฑ์ถูกล็อคเนื่องจากเจ้านายมีพลังต่อสู้ไม่เพียงพอที่จะรองรับการดูดซับพลังของกฎเกณฑ์ ไอเทมทั้งหมดจะถูกเก็บไว้ในช่องเก็บของมิติ แม้ระบบจะเข้าสู่โหมดจำศีล ช่องเก็บของก็จะยังใช้งานได้ตามปกติ 】

"โอเคๆ ระบบ ฉันไม่ได้บอกว่ามันไม่ดีสักหน่อย ช่องเก็บของนี่มันถาวรเลยสินะ! ระบบ รักแกที่สุดเลย!" ทิลอสกล่าวอย่างอารมณ์ดี

"ฮิฮิ ของดีๆ ทั้งนั้นเลย โดยเฉพาะเจ้าชุดชั้นในที่ไม่ต้องซักตลอดชาตินี่ แจ๋วสุดๆ ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องซักผ้าแล้วสินะ เดี๋ยวเอาไปให้แม่สักสองชุด แล้วก็... อื้ม เอาโอสถชำระไขกระดูกไปให้แม่กินด้วยดีกว่า"

ทิลอสตรงดิ่งกลับบ้าน เมื่อไม่เห็นทีน่า เธอจึงเข้าไปในห้องนอนแล้วกลืน 《โอสถชำระไขกระดูก》 ลงไปประมาณสิบเม็ด ทันใดนั้นสิ่งสกปรกและสารพิษในร่างกายก็ถูกขับออกมา คราบสีดำผุดขึ้นตามรูขุมขนส่งกลิ่นเหม็นคลุ้ง จนเสื้อผ้าเปียกชุ่มและสกปรกไปหมด ทิลอสทนไม่ไหวรีบวิ่งไปอาบน้ำขัดตัว แล้วเปลี่ยนมาสวมใส่ 《ชุดชั้นในลูกไม้ไร้มลทิน》 ทับด้วยชุดเดรสสีขาว

เด็กสาวที่งดงามอยู่แล้ว บัดนี้ผิวพรรณดูเปล่งปลั่งโปร่งแสงราวกระเบื้องเคลือบชั้นดี พอดีกับที่ทิลอสเดินออกมา ทีน่าก็กลับมาถึงและกำลังนั่งทานผลไม้อยู่

ทิลอสเดินเข้าไปหาทีน่าแล้วเอ่ยขึ้น "แม่คะ หนูมีของดีมาให้แม่ด้วย นี่คือยาที่ช่วยล้างพิษในร่างกาย แล้วก็นี่... ชุดชั้นในที่ใส่แล้วไม่มีวันสกปรกค่ะ"

พูดจบ ทิลอสก็ยื่นของในมือให้ทีน่า ผู้เป็นแม่ทำหน้าประหลาดใจแกมสงสัย "ลูกไปเอาของพวกนี้มาจากไหน?"

ทิลอสเตรียมข้อแก้ตัวไว้แล้ว "แม่จำนักเดินทางคนที่เดินทางไปหลายๆ ดวงดาวได้ไหมคะ คนที่หนูเคยช่วยไว้น่ะ วันนี้เขาผ่านมาทางนี้พอดีเลยแวะเอาของขวัญมาตอบแทนค่ะ"

ทีน่ายิ้มอ่อนโยน "ทิลอส แม่ไม่ต้องการของพวกนี้หรอกจ้ะ เขาเอามาให้ลูก ลูกก็เก็บไว้ใช้เถอะนะ"

"แม่คะ หนูยังมีอีกเยอะเลย แม่รีบกินเถอะค่ะ หนูเองก็กินไปแล้ว เสื้อผ้าก็มีอีกตั้งสองชุด แม่เอาไปใช้เถอะนะ นะคะ"

ทีน่ารู้นิสัยลูกสาวดีจึงเลิกปฏิเสธ เธอกลืน 《โอสถชำระไขกระดูก》 ทั้ง 10 เม็ดลงไป ทันใดนั้นอาการเดียวกับทิลอสก็เกิดขึ้น เธอรีบวิ่งไปอาบน้ำและเปลี่ยนมาใส่ชุดชั้นในที่ลูกสาวให้

"มันใส่สบายจริงๆ ด้วย มีลูกสาวนี่มันดีจริงๆ เลยนะเนี่ย" ทีน่ารู้สึกตื้นตันใจ เพราะตั้งแต่เล็กจนโต ทิลอสมักจะเอาของดีๆ มาให้เธอเสมอ

หลังจากทีน่าออกมาจากห้องน้ำ เธอรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าไปทั่วร่าง เธอโผเข้ากอดทิลอสแล้วกระซิบอย่างอ่อนโยน "ขอบใจมากนะทิลอส แม่ชอบของขวัญของลูกมากจ้ะ"

ทิลอสเองก็มีความสุขมากเช่นกัน เธอกอดตอบผู้เป็นแม่ ซึมซับความอบอุ่นจากอ้อมกอดนี้ไว้แน่น...