บทที่ 4 การอัปเกรดระบบกับรางวัลสิบต่อเนื่อง

"ระบบ อยู่ไหม? เมื่อไหร่ฉันจะปลดล็อกฟังก์ชันวีแชตได้สักที?"

【ติ๊ง! หากโฮสต์ต้องการปลดล็อกวีแชต ระบบจำเป็นต้องทำการอัปเกรดและระดับพลังต่อสู้ของโฮสต์จะต้องเพิ่มขึ้นถึง 1 ล้านหน่วยเสียก่อน】

"หา?? บ้าน่า พลังต่อสู้ตั้งหนึ่งล้านเชียวเหรอ? เอาเถอะ เรื่องนั้นช่างมันก่อน ว่าแต่ระบบต้องใช้อะไรในการอัปเกรดล่ะ?" ทิโลสเอ่ยถามอย่างอับจนหนทางเล็กน้อย

【ระบบต้องการพลังงานในการอัปเกรด ซึ่งขุมพลังภายในร่างกายของโฮสต์นั้นเพียงพอสำหรับกระบวนการนี้】

ทิโลสเลิกคิ้วด้วยความฉงน "พลังในตัวฉันงั้นเหรอ? ก็ได้ ถ้าอย่างนั้นก็จัดการเลย"

【ติ๊ง! ระบบขอแจ้งเตือนว่า หลังจากดูดซับพลังงานแล้ว โฮสต์จะเข้าสู่สภาวะอ่อนแอและอาจล้มป่วยได้ในช่วงเวลานี้ โปรดวางใจ กระบวนการนี้จะไม่เป็นอันตรายถึงแก่ชีวิต】

เมื่อได้ยินดังนั้น ทิโลสจึงรีบวิ่งกลับเข้าไปในห้องนอนของตน ก่อนจะออกคำสั่ง "เริ่มได้เลยระบบ"

สิ้นเสียงแจ้งเตือน ระบบก็ตอบรับ 【กำลังดำเนินการสกัดพลังงาน...】

ในวินาทีนั้น ทิโลสรู้สึกทรมานอย่างแสนสาหัส เหงื่อกาฬไหลพรากท่วมตัว อุณหภูมิในร่างกายพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว สติสัมปชัญญะเริ่มเลือนรางจนกระทั่งวูบดับไปในที่สุด

ทีน่าที่ได้ยินเสียงโครมครามรีบเปิดประตูเข้ามาดูด้วยความเป็นห่วง ภาพที่เห็นคือร่างของทิโลสนอนหมดสติอยู่บนพื้น ทีน่าร้อนรนจนทำอะไรไม่ถูก ตะโกนเรียกสุดเสียง "ลอส! ลูกเป็นอะไรไป! ตื่นสิลอส! นี่แม่เองนะ!"

เมื่อทีน่าสัมผัสหน้าผากของลูกสาวก็พบว่ามันร้อนดั่งไฟเผา เธอรีบอุ้มทิโลสขึ้นไปนอนบนเตียง หาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวและคอยเปลี่ยนน้ำให้อย่างไม่ลดละ หนึ่งวันกับอีกหนึ่งคืนผ่านไป แม้อุณหภูมิร่างกายของทิโลสจะลดลงแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะฟื้นคืนสติ

ทีน่าเฝ้าไข้อยู่ข้างเตียงด้วยความวิตกกังวล กลัวว่าไข้จะกลับมาสูงขึ้นอีก เธอกุมมือลูกสาวแล้วพึมพำทั้งน้ำตา "ลอส อย่าทำให้แม่กลัวสิลูก ลูกต้องหายนะ ได้โปรดรีบฟื้นเถอะ แม่สูญเสียทุกอย่างไปหมดแล้ว แม่จะเสียลูกไปอีกคนไม่ได้..." ขอบตาของทีน่าบวมช้ำแดงก่ำจากการร้องไห้อย่างหนัก

...หนึ่งเดือนผ่านไป

ทิโลสที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงเริ่มขยับปลายนิ้ว เปลือกตาที่ปิดสนิทค่อยๆ ปรือขึ้น เธอพยุงตัวลุกขึ้นนั่งอย่างช้าๆ กวาดสายตามองไปรอบห้อง จนกระทั่งสายตาไปหยุดอยู่ที่ร่างของทีน่าซึ่งฟุบหลับอยู่ข้างเตียงเพียงลำพัง ร่องรอยสีแดงรอบดวงตาของผู้เป็นแม่ยังคงปรากฏให้เห็นชัดเจน

ความรู้สึกผิดแล่นปราดเข้ามาในหัวใจ ทิโลสน้ำตาซึมออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ "ขอบคุณนะคะ... แม่"

ทีน่ารู้สึกถึงความเคลื่อนไหวจึงสะดุ้งตื่น เมื่อเห็นทิโลสลุกขึ้นนั่งได้แล้ว เธอก็โผเข้ากอดลูกสาวด้วยสัญชาตญาณ น้ำตาแห่งความโล่งใจไหลพรากอาบสองแก้ม

ทีน่าปาดน้ำตาแล้วมองหน้าทิโลสอย่างจริงจัง "ลอส! ในที่สุดลูกก็ตื่น! ขอบคุณสวรรค์!"

ทิโลสซบลงกับอกของแม่ กระซิบเสียงแผ่วเบา "แม่คะ หนูสัญญาว่าจะไม่มีครั้งหน้าอีกแล้ว!"

...หลังจากนั้นทีน่าก็ลงมือทำอาหารมื้อใหญ่แสนอร่อย สองแม่ลูกรับประทานอาหารร่วมกันอย่างมีความสุข หลังจากอิ่มหนำ ทีน่าที่แทบไม่ได้นอนเต็มตาดตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเพราะมัวแต่ดูแลทิโลส เมื่อเห็นว่าลูกปลอดภัยดีแล้ว ความตึงเครียดก็ผ่อนคลายลง ทำให้เธอผล็อยหลับไปแทบจะทันทีที่หัวถึงหมอน

หลังจากห่มผ้าให้แม่เรียบร้อยแล้ว ทิโลสก็เดินออกมานั่งเงียบๆ ในห้องนั่งเล่น พยายามสงบจิตใจที่ยังคงปวดหนึบเมื่อนึกถึงใบหน้าที่ซูบตอบของแม่ตอนที่เธอตื่นขึ้นมา

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในหัว 【โย่โฮ่ โฮสต์ ระบบกลับมาจากการอัปเกรดเรียบร้อยแล้วจ้า】

ทิโลสนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ เธอไม่คิดว่าเสียงของระบบจะดูมีความเป็นมนุษย์ขึ้นขนาดนี้ แม้แต่วิธีการพูดจาก็แทบไม่ต่างจากคนทั่วไป ดูเหมือนมันจะฉลาดขึ้นมากทีเดียว

"ระบบ? ทำไมนายดูฉลาดขึ้นขนาดนี้เนี่ย? แล้วทำไมฉันถึงหลับไปนานขนาดนั้น?" ทิโลสถามด้วยความประหลาดใจ

ระบบตอบกลับ 【เนื่องจากพลังงานที่ใช้ในการอัปเกรดมีปริมาณมหาศาล ร่างกายปัจจุบันของโฮสต์ยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะรองรับการสกัดพลังขนาดนั้นได้ ส่งผลให้ร่างกายเข้าสู่สภาวะเกือบตายและกลไกป้องกันตัวเองจึงทำงาน นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้โฮสต์ต้องหลับไปนานถึงหนึ่งเดือนเพื่อให้ร่างกายค่อยๆ ฟื้นฟูสภาพ】

"เฮ้อ... เอาจริงดิ คราวหลังบอกกันก่อนสิ! รู้ไหมว่าทำให้แม่เป็นห่วงขนาดไหน!" ทิโลสบ่นด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย

จากนั้นเธอก็ถามต่อ "แล้วตอนนี้ฉลาดขึ้นแล้ว มีฟังก์ชันอะไรใหม่ๆ บ้างล่ะ?"

ระบบตอบ 【หลังการอัปเกรด ระบบได้ปลดล็อกฟังก์ชัน 'หอคอยฝึกฝน' และฟังก์ชัน 'วงล้อกาชา' การสุ่มแต่ละครั้งใช้แต้ม 100 แต้ม】

"โอ้โห? เข้าท่าดีนี่ ถ้างั้น... นายควรจะมีค่าชดเชยให้ฉันหน่อยไหม โทษฐานที่ไม่บอกว่าฉันต้องหลับไปนานขนาดนั้น" ทิโลสจ้องมองภาพอวตารของระบบบนหน้าจอโฮโลแกรมด้วยสายตาข่มขู่

ระบบรู้สึกหนาวสันหลังวาบจึงรีบเสนอ 【งั้น... ให้สิทธิ์สุ่มสิบครั้งต่อเนื่องฟรีหนึ่งรอบ】

"ฝันไปเถอะ ขี้เหนียวชะมัด เจ้างกเอ๊ย! อย่างน้อยต้องร้อยครั้งสิ" ทิโลสต่อรองอย่างไม่ยอมแพ้

【ไม่ใช่ว่าฉันงกนะ แต่พลังงานฉันไม่พอ! ถ้าให้สุ่มร้อยครั้ง ฉันคงต้องบอกลาโฮสต์ถาวรแน่ๆ】

ทิโลสถอนหายใจ "ก็ได้ๆ ฉันยังไม่อยากบอกลานายหรอก อย่างน้อยก็ยังมีไว้ให้แกล้งเล่น ฮิฮิ! งั้นเริ่มสุ่มสิบครั้งเลย"

วงล้อเสมือนจริงเริ่มหมุนติ้วพร้อมแสงสว่างวาบ

【ติ๊ง! ยินดีด้วย ท่านได้รับ: 《ยานอวกาศรุ่นบลูม่า》, 《ถั่วเซียน》 x10, 《แว่นตรวจสอบพลังต่อสู้ระดับซูเปอร์》 (สามารถตรวจสอบผู้ที่มีพลังต่ำกว่า 100 ล้านหน่วย), 《รองเท้าแตะคงกระพัน》 (ปรับขนาดได้) x5, 《แผงสถานะส่วนบุคคล》 (ดูได้เฉพาะสถานะตนเอง), 《คาถาแยกเงาพันร่าง》, 《กฎแห่งมิติ》 (สถานะล็อก), 《สร้อยคอพิทักษ์กาย》 x2 (ผู้สวมใส่จะรอดพ้นจากความตาย สามารถต้านทานดาเมจถึงตายได้ 10 ครั้ง), 《ชุดถ่วงน้ำหนัก》 (ปรับน้ำหนักได้ตามผู้ใช้), 《วิชาเคลื่อนย้ายพริบตา》】

"คุณพระช่วย... อ๊ะ เดี๋ยวก่อน ตอนนี้ฉันเป็นผู้หญิงแล้ว จะพูดจาหยาบคายไม่ได้ สมกับเป็นของจากระบบจริงๆ มีแต่ของดีเกรดพรีเมียมทั้งนั้น แม้แต่ 《พลังแห่งกฎเกณฑ์》 ก็ยังมี! ฉันรักนายจังเลยเจ้าระบบ" ทิโลสกล่าวอย่างมีความสุขปนตกตะลึง

"ว่าแต่ ทำไม 《พลังแห่งกฎเกณฑ์》 ถึงอยู่ในสถานะล็อกล่ะ?"

【เนื่องจากระดับพลังต่อสู้ของโฮสต์ในปัจจุบันยังไม่เพียงพอ จึงไม่สามารถดูดซับได้โดยตรง มันจะถูกปลดล็อกเมื่อพลังของโฮสต์ถึงระดับที่กำหนดในภายหลัง】

"อืม~ ก็ได้ ถ้างั้นฉันคงต้องเน้นเพิ่มพลังต่อสู้ก่อนสินะ" ทิโลสพยักหน้าเข้าใจ

จากนั้นเธอก็เริ่มเรียนรู้ 《คาถาแยกเงาพันร่าง》 และ 《วิชาเคลื่อนย้ายพริบตา》 ทันที

"ระบบ ตรวจสอบค่าสถานะส่วนตัว"

ชื่อ: ทิโลส

ระดับพลังต่อสู้: 500,000

แต้ม: 996

สายเลือด: ซูเปอร์ไซย่าในตำนาน, เชื้อพระวงศ์ไซย่าแท้จริง

ทักษะ: 《คาถาแยกเงาพันร่าง》, 《วิชาเคลื่อนย้ายพริบตา》, 《การปลุกพลังแฝง》; 【ทักษะที่สอนโดยทีน่า】: 《เหินเวหา》, 《รวบรวมคิ》, 《กระสุนพลัง》, 《คลื่นพลัง》, 《การเคลื่อนที่ความเร็วสูง》

พลังที่ครอบครอง: 《กฎแห่งกาลเวลา》 (ล็อก), 《กฎแห่งมิติ》 (ล็อก), 《พลังแห่งมังกร》 (ล็อก) (สามารถสร้างดราก้อนบอลได้)

ไอเทม: 《โอสถชำระไขกระดูก》 x10, 《ชุดชั้นในลูกไม้สะอาดตลอดกาล》 x3, 《ยานอวกาศรุ่นบลูม่า》, 《ถั่วเซียน》 x10, 《แว่นตรวจสอบพลังต่อสู้ระดับซูเปอร์》, 《รองเท้าแตะคงกระพัน》 x5, 《สร้อยคอพิทักษ์กาย》 x2, 《ชุดถ่วงน้ำหนัก》

"ทักษะน้อยเกินไป แถมพลังต่อสู้ก็แค่ห้าแสน เฮ้อ... แล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้เล่นวีแชตกันล่ะเนี่ย!" ทิโลสบ่นอุบอย่างน่าสงสาร

ระบบพยายามปลอบใจ 【โฮสต์ ใจเย็นๆ น่า สักวันต้องทำได้แน่นอน ค่อยเป็นค่อยไปสิ ฉันเชื่อในตัวเธอนะ】

"ขอบใจย่ะ แต่นายไม่ได้เป็นคนมาฝึกเพิ่มพลังเองนี่นา..." ทิโลสยิ่งรู้สึกหดหู่กว่าเดิม

ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอก็พึมพำกับตัวเอง "ช่างเถอะ ถอนหายใจไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา ฝึกเพิ่มพลังดีกว่า"

ทิโลสหยิบ 《ชุดถ่วงน้ำหนัก》 ออกมา ปรับน้ำหนักไปที่ 5 ตัน แล้วเริ่มออกเดินช้าๆ... เมื่อกลับมาถึงบ้าน ร่างกายของเธอก็ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ หลังจากอาบน้ำชำระร่างกายจนสดชื่น เธอหยิบ 《สร้อยคอพิทักษ์กาย》 ออกมา สวมให้ตัวเองหนึ่งเส้น และเก็บไว้ให้ทีน่าอีกหนึ่งเส้น พร้อมกับหยิบรองเท้าแตะออกมาสองคู่

เมื่อสวมชุดกระโปรงพร้อมสร้อยคอและรองเท้าแตะ ทิโลสในตอนนี้ดูเหมือนเด็กสาวข้างบ้านที่เรียบร้อยและอ่อนหวานไม่มีผิดเพี้ยน

และเมื่อทีน่าตื่นขึ้นมา เธอก็ชอบของขวัญทั้งสร้อยคอและรองเท้าแตะคู่นั้นมาก