บทที่ 2 การเกิดใหม่ในต่างโลกกับระบบวีแชท

"นี่ฉันตายแล้วงั้นเหรอ???" ร่างวิญญาณเอ่ยขึ้นด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ในขณะนี้ ไป๋อี้กำลังนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น... หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ร่างกายที่ยังมีความอุ่นหลงเหลืออยู่พร้อมกับกลิ่นไหม้จางๆ รอบข้างเต็มไปด้วยร่องรอยของการดิ้นรน ไป๋อี้ในร่างวิญญาณจ้องมองศพของตัวเองอย่างเงียบงัน จะบอกว่าไม่รู้สึกเสียใจเลยก็คงเป็นไปไม่ได้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความรู้สึกนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นความเฉยชา เพราะอย่างไรเสีย คนตายไปแล้วก็ไม่อาจฟื้นคืนชีพได้

ทันใดนั้น แสงสีขาวสว่างวาบก็ปรากฏขึ้น ก่อนที่วิญญาณอันล่องลอยของไป๋อี้จะหายวับไปจากห้อง

เมื่อแสงสีขาวจางหายไป สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงความมืดมิด ไป๋อี้ตะโกนเรียกอย่างตื่นตระหนก "มีใครอยู่ไหม? ฮัลโหล... นี่! มีใครอยู่บ้างไหม? ตอบหน่อยสิ!"

ท่ามกลางความหวาดกลัวของไป๋อี้ จู่ๆ เสียงกลไกอิเล็กทรอนิกส์ก็ดังขึ้น

【ติ๊ง! กำลังดาวน์โหลดระบบวีแชท... ดาวน์โหลดเสร็จสิ้น เปิดใช้งานระบบ!】

"ระบบ?!" ไป๋อี้สะดุ้งตกใจก่อนจะรีบถามกลับทันที "ระบบ ตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน?"

เสียงของระบบตอบกลับมา 【เจ้านายกำลังอยู่ในช่องว่างระหว่างจักรวาลมิติ หรือเข้าใจง่ายๆ ว่าคือห้วงมิติย่อย】

ไป๋อี้ถามด้วยความสงสัย "แล้วทำไมฉันถึงมาโผล่ที่นี่ได้?"

【ติ๊ง ระบบเป็นผู้ดึงท่านมาที่นี่】

"แล้วทำไมต้องเป็นฉัน?" ไป๋อี้ถามอย่างหมดหนทาง

【ติ๊ง สิทธิ์ของเจ้านายในขณะนี้ยังไม่เพียงพอ ระบบไม่สามารถให้คำตอบได้】

"...ก็ได้ งั้นแกมีประโยชน์อะไรบ้าง?" ไป๋อี้ถามอย่างจนปัญญา

ระบบตอบกลับ 【ท่านสามารถติดต่อสื่อสารกับตัวละครจากโลกต่างๆ ได้ เช่นโลกอนิเมะที่ท่านรู้จัก สรุปง่ายๆ ก็คือ 'วีแชท' (WeChat) นั่นเอง รายละเอียดเจาะลึกจะแจ้งให้ทราบหลังจากท่านเปิดใช้งาน】

พอได้ยินดังนั้น ไป๋อี้ก็เริ่มรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง เพราะโลกเหล่านั้นคืออนิเมะเรื่องโปรดของเขาเลยทีเดียว!

เขาจึงรีบสั่งการ "งั้นก็เปิดใช้งานเดี๋ยวนี้เลย!"

【ติ๊ง ฟังก์ชันวีแชทจะได้รับการอธิบายหลังจากท่านไปเกิดใหม่แล้ว ก่อนที่ฟังก์ชันวีแชทจะเปิดใช้งาน ระบบมีเพียงฟังก์ชัน 'เช็คชื่อรับแต้ม' เท่านั้น แต่ทั้งสองอย่างจำเป็นต้องให้ท่านไปเกิดใหม่เสียก่อน】

"..." ไป๋อี้ถึงกับพูดไม่ออก

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ไป๋อี้ก็ถามระบบต่อ "แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับฉันต่อไป?"

ระบบตอบ 【เจ้านายจะไปเกิดใหม่ใน 'โลกดราก้อนบอล' เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่】

ไป๋อี้รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาจับใจ "เวรแล้ว นั่นมันโลกที่คนตายได้ทุกที่ทุกเวลาเลยไม่ใช่เรอะ! ขอเปลี่ยนไปโลกอื่นได้ไหม?"

【เจ้านายไม่มีทางเลือก อนึ่ง เนื่องจากการข้ามมิติต้องใช้พลังงานมหาศาล ระบบจะเข้าสู่โหมดจำศีล ระยะเวลาในการตื่นไม่แน่นอน หากเจ้านายมีข้อสงสัยใดๆ โปรดรีบถามโดยเร็วที่สุด】

ไป๋อี้ไม่รู้ว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่เขารู้สึกสิ้นหวังในช่วงเวลาสั้นๆ "เฮ้อ ช่างมันเถอะ ยังไงฉันก็ตายไปแล้ว ได้ไปเกิดใหม่ก็ถือว่าดีถมไป"

"คำถามสุดท้าย!" ไป๋อี้ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ยขึ้น

"หลังจากเกิดใหม่แล้ว ฉันจะมีสถานะเป็นอะไร?"

【เจ้านายจะกลายเป็นสมาชิกของ 'ราชวงศ์ไซย่า' และจะมีเซอร์ไพรส์รอท่านอยู่หลังจากการเกิดใหม่】

"หืม? ฟังดูเข้าท่าดีนี่ เดี๋ยวนะ... พอเกิดมาแล้วฉันคงไม่โดนเจ้าฟรีเซอร์ฆ่าทิ้งทันทีใช่ไหม... แล้วไอ้เซอร์ไพรส์ที่ว่ามันคืออะไร? คงไม่ใช่ว่าฉันต้องไปเกิดเป็นเบจิต้าหรอกนะ..." ไป๋อี้คิดฟุ้งซ่านไปเรื่อยเปื่อย โดยไม่ได้สนใจเสียงของระบบที่ดังแทรกขึ้นมาเลย

【เริ่มนับถอยหลังการย้ายข้ามมิติ】

ไป๋อี้: "มันจะเป็นอะไรกันแน่นะ?"

"เดี๋ยวก่อน! ฉันมีอีกคำถาม! ช่วยล้างข้อมูลมือถือชาติที่แล้วของฉันที!!!" ไป๋อี้ได้สติกลับมาและรีบตะโกนบอกอย่างรวดเร็ว

แต่สิ่งที่ตอบกลับมามีเพียงตัวเลขเย็นชาที่นับถอยหลัง

【3】

【2】

【1】

【เริ่มการย้ายข้ามมิติ】

ทันใดนั้น ประตูมิติอันว่างเปล่าก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าไป๋อี้ พร้อมกับแรงดึงดูดมหาศาลที่สูบเขากลืนหายเข้าไป

...

วิ้ง

【การย้ายข้ามมิติสำเร็จ】

ในเวลานี้ ไป๋อี้ได้เข้าสู่ห้วงนิทราไปเรียบร้อยแล้ว

เหลือเพียงเสียงของระบบที่ดังก้อง 【การย้ายข้ามมิติสำเร็จ กำลังดำเนินการส่งเจ้านายเข้าสู่ครรภ์มารดา】

ณ ดาวชาซ (ดาวเคราะห์ที่มีค่าพลังการต่อสู้ต่ำมาก ผู้คนบนดาวมีจิตใจดีงาม และวิทยาการยังล้าหลัง อยู่ในระดับชนเผ่า)

พลังงานอันอ่อนโยนสายหนึ่งได้นำพาไป๋อี้เข้าสู่ครรภ์ของหญิงสาวผมสีขาวแห่ง ราชวงศ์ไซย่า (ในเรื่องราวนี้ ราชวงศ์นี้คือสายเลือดไซย่าที่แท้จริง ซึ่งภายหลังพ่ายแพ้สงครามและถูกขับไล่ ทำให้เหลือจำนวนประชากรน้อยมาก)

'ทีน่า' รู้สึกแปลกประหลาดในใจ ทำไมจู่ๆ ถึงมีความรู้สึกอบอุ่นวาบขึ้นที่หน้าท้อง? แต่เมื่อความรู้สึกสบายตัวค่อยๆ จางหายไป ทีน่าก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนักและกลับไปล่าสัตว์ตามปกติ

นางใช้ชีวิตเช่นนั้นเรื่อยมา จนกระทั่งหน้าท้องเริ่มนูนขึ้นเรื่อยๆ ทีน่าจึงเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ นางตัดสินใจไปปรึกษาหมอประจำเผ่าและได้รับคำตอบว่านางกำลังตั้งครรภ์ได้หกเดือนแล้ว

ทีน่ากลับบ้านด้วยความกลัดกลุ้ม นางเฝ้าถามตัวเองซ้ำๆ ว่า 'ทำไมฉันถึงท้องได้! ฉันยังซิงอยู่นะ แฟนก็ไม่มี! ไม่เคยมีใครเข้าใกล้ฉันด้วยซ้ำ มันเป็นไปไม่ได้! ฉันเป็นเชื้อพระวงศ์คนสุดท้ายที่เหลืออยู่แล้วฉันจะทำยังไงดี!'

ทีน่าตะโกนระบายความอัดอั้นออกมาสุดเสียง "อ๊ากกกกก!"

หลังจากสงบสติอารมณ์ได้ ทีน่าก็ลูบหน้าท้องของตนเบาๆ และค่อยๆ สัมผัสได้ถึงชีวิตเล็กๆ ภายใน นางพึมพำกับตัวเอง "นี่ต้องเป็นของขวัญจากบรรพบุรุษแน่ๆ ท่านคงส่งเจ้าตัวเล็กนี้มาอยู่เป็นเพื่อนข้า! ใช่แล้ว! ต้องใช่แน่ๆ"

ทีน่าปลอบใจตัวเองเช่นนั้น และด้วยทัศนคติแบบ 'อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด' นางจึงตัดสินใจที่จะให้กำเนิดชีวิตน้อยๆ นี้ออกมา