ตอนที่ 3 กินฟรีอยู่ฟรี แล้วคิดจะไม่จ่ายหน่อยเหรอ?

หนิงหยวนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะลอบถอนหายใจ

ในที่สุดเวลานี้ก็มาถึงจนได้

การที่ฉู่หนิงเรียกเธอมาที่นี่ ย่อมหมายถึงการลงไม้ลงมืออย่างไม่ต้องสงสัย รอบนี้จะเตะเสยหน้า ให้คลานสี่ขาเห่าเหมือนหมา หรือจับแก้ผ้าถ่ายรูปดีล่ะ?

เมื่อสองเท้าก้าวเข้ามาในห้องเรียน หนิงหยวนก็งับประตูปิดลงอย่างรู้งาน

แววตาของเธอกลับมาหม่นแสงลงอีกครั้ง

เธอมองฉู่หนิงที่นั่งอยู่บนโต๊ะเรียนไม่ไกลนัก มือล้วงกระเป๋าเสื้อคลุมลูบมีดพับเบาๆ... เธอไม่รังเกียจที่จะเล่นตามบทของฉู่หนิง แต่ถ้าอีกฝ่ายล้ำเส้นความอดทนของเธอมากเกินไป เธอก็พร้อมจะเชือดทิ้ง แล้วรอให้โลกรีเซ็ตส่ง 'ฉู่หนิง' คนใหม่มาแทน

ฉู่หนิงกำลังก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์ พอเห็นหนิงหยวนเดินเข้ามาใกล้ ก็ยื่นโทรศัพท์ให้

"เอาแอคเคานต์โซเชียลของเธอมาสิ แอดเพื่อนกันหน่อย"

หนิงหยวนตอบเสียงเรียบ "ฉันไม่มีค่ะ"

จะไปมีของพรรค์นั้นได้ยังไง? ตั้งแต่เล็กจนโต ฉู่หนิงไม่เคยอนุญาตให้เธอคบค้าสมาคมกับใครหน้าไหนทั้งนั้น

ฉู่หนิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะนึกขึ้นได้ เธอแตะปลายจมูกแก้เก้อ ยิ้มแห้งๆ แล้วว่า "งั้นสมัครเดี๋ยวนี้เลย"

หนิงหยวนเม้มปาก เหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง

'เด็กใหม่' คนนี้กำลังเล่นตลกอะไรอีก?

ช่างเถอะ เล่นด้วยหน่อยก็ได้ ยังไงก็ว่างอยู่แล้ว

หนิงหยวนเป็นคนพูดน้อยมาแต่ไหนแต่ไร ยิ่งกับคำสั่งของฉู่หนิงเธอยิ่งหัวอ่อน ไม่เคยโต้แย้งแม้แต่น้อย เพราะการโต้แย้งหมายถึงความเจ็บตัว

เธอรับโทรศัพท์มา สมัครไอดีแชทอย่างลวกๆ แล้วส่งคืนให้ฉู่หนิง

ฉู่หนิง: "เยี่ยม แอดแล้วนะ"

นิ้วเรียวกดเข้าหน้าโอนเงินอย่างคล่องแคล่ว แล้วโอนเงินหนึ่งหมื่นหยวนให้หนิงหยวนทันที

หนิงหยวนขมวดคิ้ว จ้องหน้าอีกฝ่ายอยู่นาน สุดท้ายก็อดถามไม่ได้ "ให้เงินฉันทำไมคะ?"

ฉู่หนิงเงยหน้ามอง "เดี๋ยวฉันจะตีเธอ นี่เป็นค่ารักษาพยาบาลล่วงหน้า มีปัญหาไหม?"

หนิงหยวน: "..."

ไม่คิดเลยว่าจะมีคนพูดออกมาตรงๆ แบบนี้

เห็นเธอยืนอึ้ง ฉู่หนิงก็เอื้อมมือไปกระชากคอเสื้อดึงเธอเข้ามาใกล้

เมื่อเห็นมือของฉู่หนิงง้างสูง หนิงหยวนก็สะดุ้งเฮือก หลับตาปี๋ตามสัญชาตญาณ

ทว่าฝ่ามือนั้นกลับไม่ได้ฟาดลงบนใบหน้า

ฉู่หนิงค้างมือไว้ ถามระบบในใจ: 'นายว่าถ้าฉันตบหน้าเธอ ค่าความดำมืดจะขึ้นกี่แต้ม?'

【ผมว่าไม่น่าขึ้นนะครับ】

ฉู่หนิง: 'ความจริงฉันก็คิดงั้นแหละ'

【แล้วคุณจะถามทำไมครับ?】

ฉู่หนิง: 'แล้วแกจะตอบทำไม?'

【...】

ฉู่หนิง: (แผนสำเร็จ.jpg)

อะแฮ่ม... กลับมาเข้าเรื่อง

ตั้งแต่เล็กจนโต หนิงหยวนโดนตบมานับครั้งไม่ถ้วน น่าสงสารจริงๆ เธอคงด้านชากับการโดนตบไปแล้ว

คิดได้ดังนั้น สายตาของฉู่หนิงก็ค่อยๆ เลื่อนต่ำลง... ไปหยุดอยู่ที่บั้นท้ายของเด็กสาว

การทำให้อับอายน่าจะช่วยได้บ้างล่ะมั้ง?

คิดปุ๊บ ฉู่หนิงก็ไม่ลังเลอีกต่อไป ฟาดมือลงไปเต็มแรง!

เพียะ!

วินาทีนั้น...

เวลาคล้ายจะหยุดเดิน

หนิงหยวนลืมตาโพลง แก้มใสแดงซ่านลามไปถึงใบหู ร่างกายตอบสนองไวกว่าความคิด ผลักฉู่หนิงออกไปสุดแรงเกิด

แรงเธอเยอะมาก

การทำงานหนักเยี่ยงทาสในตระกูลฉู่มาหลายปีทำให้เธอมีพละกำลังมหาศาลโดยไม่ต้องเข้ายิม ผลักทีเดียวฉู่หนิงถึงกับหงายหลังล้มตึง ส่วนตัวหนิงหยวนเองก็เสียหลักล้มลงไปด้วย

ฉู่หนิงสูดปากซี๊ดด้วยความเจ็บ คิ้วขมวดมุ่น เผลอตวาดออกไปตามความเคยชิน "นี่เธอกล้าดียังไง!"

【ค่าความดำมืด +1% ค่าความดำมืดของเป้าหมายปัจจุบันอยู่ที่ 81%】

ได้ยินเสียงแจ้งเตือน มุมปากของฉู่หนิงก็กระตุกยิ้ม ก่อนจะรีบหุบลงอย่างรวดเร็ว

ใจเย็นไว้ ต้องคีพลุค

ถ้าการเล่นบทพวกถ้ำมองลามกจกเปรตแล้วภารกิจสำเร็จ มันก็ยังดีกว่าต้องรับบทนางมารร้ายโรคจิตที่ทำร้ายร่างกายเด็กสาวตาดำๆ ล่ะนะ

อีกอย่าง ชื่อเสียงเจ้าของร่างเดิมก็เน่าเฟะอยู่แล้ว จะเน่าเพิ่มอีกหน่อยจะเป็นไรไป

แถมยังเป็นผู้หญิงเหมือนกัน ต่อให้จงใจเอาเปรียบ ก็ไม่เห็นจะเสียหายตรงไหน

ก็แค่จูบ กอด ลูบคลำ! เรื่องจิ๊บจ๊อย

แค่ไม่กี่วินาที ฉู่หนิงก็สะกดจิตตัวเองจนสำเร็จ

สีหน้าของเธอกลับมาหยิ่งยโส สายตาที่มองหนิงหยวนแฝงแววแทะโลม วาจาจาบจ้วงอย่างจงใจ "หนิงหยวน นึกว่าเธอเตรียมใจมาพร้อมแล้วเสียอีก กินฟรีอยู่ฟรีในบ้านตระกูลฉู่มาตั้งนาน จะไม่คิดจ่ายค่าตอบแทนหน่อยเหรอ?"

หนิงหยวนก้มหน้ากำหมัดแน่น

เธอคิดว่าชาตินี้คงไม่มีอะไรมากระตุ้นต่อมประสาทให้เธอหลุดการควบคุมได้อีกแล้ว

แต่ดูเหมือนเธอยังอ่อนหัดเกินไป

ฉู่หนิงคนนี้กล้าดียังไงมาจับก้นเธอ!

แถมฟังจากน้ำเสียงแล้ว นี่คงเป็นแค่ออเดิร์ฟ จานหลักคงวิปริตยิ่งกว่านี้!

ฉู่หนิงคนนี้สารเลวกว่าคนก่อนๆ นัก คนอื่นอย่างมากก็แค่ทำร้ายร่างกาย แต่นังนี่กะจะทำลายจิตวิญญาณกันเลยทีเดียว

หนิงหยวนสูดหายใจลึก กัดฟันถามลอดไรฟัน "คุณหนูฉู่คะ ถ้าเรื่องที่คุณทำกับฉันวันนี้รู้ถึงหูท่านประธาน คุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นคะ?"

รอยยิ้มบนหน้าฉู่หนิงแข็งค้าง

เอ่อ จะเกิดอะไรขึ้นน่ะเหรอ?

พ่อของเจ้าของร่างเดิมเป็นพวกหน้าไหว้หลังหลอก เลี้ยงลูกสาวไว้เพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจและการแต่งงาน เพื่อรักษาหน้าตาของตระกูลฉู่

ดังนั้น ต่อให้ลูกสาวจะเรียนห่วย หรือทำตัวกร่างรังแกชาวบ้านลับหลัง เขาก็แกล้งทำเป็นมองไม่เห็นและคอยตามเช็ดตามล้างให้เสมอ ไม่ใช่เพราะรักลูก แต่เพราะไม่อยากให้ชื่อเสียงตระกูลมัวหมองต่างหาก

ขอแค่ต่อหน้าสาธารณชน ฉู่หนิงวางตัวเพอร์เฟกต์ เป็นที่หมายปองของหนุ่มไฮโซ แค่นั้นก็พอแล้ว

นี่คือเงื่อนไขที่พ่อตามใจเธอ

เจ้าของร่างเดิมคงรู้ดีถึงข้อนี้ เลยแอบทำชั่วลับหลัง และเลือกเหยื่อที่ด้อยกว่าเสมอ

พออยู่ต่อหน้าคนที่ฐานะเท่าเทียมหรือสูงกว่า ก็ตีหน้าซื่อเป็นกุลสตรีผู้เรียบร้อย

คนแบบนี้เรียกสั้นๆ ว่าพวกเก่งแต่กับคนอ่อนแอ หน้าไหว้หลังหลอกดีๆ นี่เอง

แล้วถ้าฉู่หนิงแสดงออกว่ามีรสนิยมทางเพศที่ผิดแปลกไปล่ะ?

ด้วยนิสัยของพ่อ คงจะรีบส่งหนิงหยวนไปให้พ้นหูพ้นตา แล้วจับฉู่หนิงคลุมถุงชนแต่งงานทันที

โถ่เอ๊ย... แบบนี้มันก็ไม่เอื้อต่อภารกิจสิ!

ฉู่หนิงคิดอย่างคับแค้น ไหนบอกว่าหนิงหยวนจะยอมทำตามคำสั่งทุกอย่างไง? ทำไมพอมาถึงตาเธอ กลับเปิดเกมได้แย่ขนาดนี้!

ฉากที่วาดฝันไว้คือหนิงหยวนต้องก้มหน้ารับความอัปยศ ยอมให้เธอกลั่นแกล้งแล้วแอบสาปแช่งในใจ จนค่าความดำมืดพุ่งกระฉูดสิ!

ภารกิจเฮงซวยเอ๊ย ยากชะมัด

"ดูเหมือนคุณหนูฉู่จะรู้ข้อดีข้อเสียดีนะคะ" หนิงหยวนมองฉู่หนิงด้วยสายตาลึกล้ำ แฝงแววเย้ยหยัน "เงินที่คุณให้ฉันรับไว้ และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน เรื่องวันนี้ฉันจะเก็บไว้เป็นความลับ ไม่ให้บุคคลที่สามล่วงรู้ค่ะ"

ฉู่หนิงเบ้ปาก

ไม่อยากให้บุคคลที่สามรู้เหรอ?

หึ แล้วถ้าฉันเป็นคนป่าวประกาศเองล่ะ?

ถ้าวันหนึ่งคนทั้งโลกรู้เรื่องนี้ ค่าความดำมืดของหนูจะพุ่งปรี๊ดทะลุ 100% เลยไหมจ๊ะสาวน้อย?