EP.46 : นั่นคือการส่งสัญญาณอะไรรึเปล่า ?

ในไม่ช้า ลิซาร์ดแมนทุกตัวก็ลงไปนอนกองกับพื้น

พวกมันไม่ได้ถูกสังหารด้วยคมมีดของเดียร์เพียงอย่างเดียว แต่ยังร่วงลงด้วยกำปั้นของลูเมียและเวทมนตร์ของเมลิก้าด้วย

สามสาวแสดงความสามารถเหนือมนุษย์ออกมาให้เห็น โดยเฉพาะเดียร์ที่ทำให้มุมมองของชีเอินที่มีต่อเธอเปลี่ยนไปในระดับหนึ่งเลยทีเดียว

แม้แต่ลูเมียกับเมลิก้ายังมองเดียร์ด้วยสายตาเทิดทูนบูชา

"สมกับเป็นเดียร์ แข็งแกร่งจริงๆ"

"ไม่สิ เธอต้องแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนอีกนะ ใช่ไหม ?"

ลูเมียกับเมลิก้าเดินเข้าไปหาเดียร์และส่งเสียงเจื้อยแจ้วกันไม่หยุด

ดูเหมือนว่าสองสาวจะเป็นแฟนคลับของเดียร์นะเนี่ย

เพียงแต่ พวกเธอลืมไปแล้วรึเปล่าว่าจริงๆ แล้วเดียร์อายุน้อยกว่าพวกเธอ ?

แต่ก็นะ มันไม่มีกฎข้อไหนบอกว่าห้ามไอดอลอายุน้อยกว่าแฟนคลับนี่นา ทีพวกสาวๆ ยังกรี๊ดกร๊าดหนุ่มเอ๊าะๆ ที่เด็กกว่าตัวเองตั้งเยอะได้เลยนี่ ?

ชินกับมันซะเถอะ

"ทุกคนทำได้ดีมาก"

ในขณะที่ชีเอินกำลังคิดอะไรเพ้อเจ้อไปเรื่อยเปื่อย วิเวียนก็เดินเข้าไปตรวจดูความเรียบร้อยของเพื่อนๆ สีหน้าของเธอกลับมาอ่อนโยนและเป็นมิตรเหมือนเดิม ผิดกับท่าทางแข็งกร้าวและมั่นใจเมื่อครู่นี้อย่างสิ้นเชิง

แน่นอนว่าเดียร์ไม่ได้เก็บคำชมของทุกคนมาใส่ใจเท่าไหร่

"แค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอก" น้ำเสียงของเดียร์ยังคงราบเรียบ "อย่างน้อย ฉันก็ยังเทียบกับองค์หญิงไม่ได้อยู่ดี"

คำพูดนั้นดึงดูดความสนใจของชีเอินทันที

องค์หญิง ?

ใครฟะ ?

โดยไม่ได้สนใจความคิดของชีเอิน วิเวียนพูดขึ้นพร้อมกับหัวเราะ

"ถ้าจะเอาไปเทียบกับคนคนนั้นมันก็ออกจะเกินตัวไปหน่อยนะ อย่าว่าแต่ในมิตราเลย ไม่มีใครในโลกนี้เทียบกับเธอได้หรอก การจะหาคนที่จะชนะเธอได้แน่นอน แม้จะนับรวมทั้งสามโลก ก็คงจำกัดอยู่แค่คนที่มีระดับเดียวกับสามมหาเทพธิดาและหกมหาจอมมารเท่านั้นแหละ"

สิ่งที่ตอบกลับคำพูดของวิเวียนมีเพียงความเงียบจากเดียร์

แต่นั่นไม่ใช่การโต้แย้งแบบไร้เสียง ทว่าเป็นความเห็นด้วยต่างหาก

เห็นได้ชัดว่าเดียร์เองก็เห็นด้วยกับคำพูดของวิเวียน

ทว่า...

"หือ ?"

จู่ๆ ชีเอินก็สะดุ้ง

เพราะไม่รู้ทำไม จู่ๆ เดียร์ก็หันหน้ากลับมามองที่เขา

ถึงแม้จะมองไม่เห็นสีหน้าหรือแววตาภายใต้ผ้าคลุมศีรษะนั้น แต่ชีเอินก็ยังรู้สึกได้ว่าสายตาที่เดียร์มองมานั้นแฝงไปด้วยนัยของการพิจารณาบางอย่าง

มันเหมือนกับเธอกำลังประเมินชีเอิน ราวกับกำลังใช้เขาเปรียบเทียบกับอะไรบางอย่าง

การกระทำนั้นเป็นสิ่งที่ชีเอินไม่เข้าใจเลยจริงๆ

แต่เมื่อเทียบกับเรื่องนั้นแล้ว ชีเอินสนใจในอีกหัวข้อหนึ่งมากกว่า

"ไอ้ [ดาบเวท] เมื่อกี้ สุดยอดไปเลยนะ"

ชีเอินใช้ประโยคนั้นเป็นตัวเปิดบทสนทนา พยายามส่งสัญญาณบางอย่างให้เดียร์รู้

"...อือ"

เดียร์เงียบไปครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า อย่างน้อยก็มีการตอบสนองกลับมา

"...ถ้าใครสามารถเรียนมันได้ ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ต้องภูมิใจน่าดูเลยเนอะ"

เห็นการตอบสนองที่แผ่วเบาของเดียร์ ชีเอินก็ฝืนยิ้มและพยายามส่งสัญญาณต่อไป

"อือ"

คราวนี้เดียร์มองชีเอินด้วยสายตาแปลกๆ ตามด้วยการพยักหน้าอย่างเย็นชาอีกครั้ง และตอบสนองกลับมาในระดับพื้นฐานที่สุดเหมือนเดิม

"...ถึงเธอจะยังเด็ก แต่โบราณว่าไว้ ผู้บรรลุก่อนย่อมเป็นอาจารย์ ดังนั้นต่อให้เป็นครูสอนคนอื่น ก็น่าจะทำได้ใช่ไหม ?"

ชีเอินยังคงรักษารอยยิ้มแข็งทื่อเอาไว้ และพยายามส่งสัญญาณอย่างบ้าคลั่งต่อไป

"..."

เดียร์เงียบไปและไม่ตอบสนองอะไรกลับมาอีก

"..."

ชีเอินเองก็หมดคำพูดเหมือนกัน

แม่สาวคนนี้รับมือยากชะมัด

"...พวกเขาทำอะไรกันน่ะ ?"

"ฉ... ฉันไม่รู้..."

"นั่นคือการส่งสัญญาณอะไรรึเปล่า ?"

ข้างๆ กันนั้น วิเวียน ลูเมีย และเมลิก้า มองหน้ากันด้วยความไม่เข้าใจ

บรรยากาศตรงนั้นจู่ๆ ก็กลายเป็นแปลกประหลาดชอบกล

ชีเอินกับเดียร์จ้องตากันอยู่อย่างนั้น และตกอยู่ในความเงียบเช่นกัน

ผ่านไปสักพัก ชีเอินรู้สึกว่าเขาต้องเป็นฝ่ายรุกบ้างแล้ว

"ผม..."

ชีเอินเริ่มสร้างสัญญาณใหม่อีกเป็นร้อยรูปแบบในหัว และเตรียมพร้อมที่จะลองเสี่ยงดูอีกครั้งอย่างจริงจัง

น่าเสียดาย ความกล้าและความมุ่งมั่นของชีเอินถูกสังหารดับดิ้นด้วยประโยคเดียวจากเดียร์

"นายอยากเรียนเหรอ ?"

เดียร์แทงทะลุเข้ากลางใจความสำคัญของเรื่องทันทีโดยไม่อ้อมค้อม

ชีเอินที่เตรียมตัวจะรุกเต็มที่ จู่ๆ ก็โดนสวนกลับจนไปไม่เป็น สัญญาณต่างๆ ที่กำลังจะหลุดจากปากหยุดไม่อยู่เสียแล้ว เขาเลยเผลอตอบกลับไปแบบนั้น

"ค-ใครอยากเรียน ? ไม่ใช่ผมสักหน่อย !"

คำพูดของชีเอินกลายเป็นแบบนั้นไปซะได้ แถมน้ำเสียงยังลนลานจนเสียงหลงอย่างน่าประหลาด

" " " "..." " " "

คราวนี้ไม่ใช่แค่เดียร์ แต่วิเวียน ลูเมีย และเมลิก้า ต่างก็เงียบกริบ พูดไม่ออกบอกไม่ถูกกันหมด

ชีเอินที่เผลอตอบไปแบบนั้น อยากจะตบปากตัวเองให้ฉีกจริงๆ

(บทซึนเดระนี่มันโผล่มาจากไหนฟะ !?)

ชีเอินอยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปให้รู้แล้วรู้รอด

ทว่า ในตอนนั้นเอง เดียร์ก็พูดขึ้นมา

"ฉันสอนนายได้นะ"

เดียร์แสดงท่าทีแบบนั้นต่อหน้าทุกคนจริงๆ

"เดียร์ ?"

วิเวียนประหลาดใจกะทันหัน

"เอ๊ะ ?"

ลูเมียเองก็อ้าปากค้าง

"สอน ?"

เมลิก้าเองก็คาดไม่ถึงเช่นกัน

นั่นเป็นเพราะ ใครที่รู้จักเดียร์ย่อมรู้ดีว่า แม่สาวอัจฉริยะคนนี้ไม่ใช่คนที่จะสุงสิงกับใครได้ง่ายๆ ท่าทีของเธอต่อคนอื่นมักจะเย็นชาสุดขั้ว และจะมีเพียงแค่เพื่อนร่วมปาร์ตี้เท่านั้นที่เธอจะยอมผ่อนปรนท่าทีลงบ้าง ถึงอย่างนั้นก็เป็นแค่ท่าทีภายนอก โดยพื้นฐานแล้วเธอไม่ใช่คนประเภทที่จะเสนอตัวช่วยเหลือใครก่อน

แถมก่อนหน้านี้เดียร์ยังระแวงชีเอินมาก และปฏิบัติต่อเขาด้วยความระมัดระวังมาตลอด

การที่เดียร์คนนั้นจู่ๆ เปลี่ยนท่าทีแบบนี้ มันช่างเป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายของทุกคนจริงๆ

สิ่งที่คาดไม่ถึงยิ่งกว่าคือ เดียร์ถึงกับประกาศว่าจะสอนสกิล [ดาบเวท] ให้ชีเอินอย่างตรงไปตรงมาขนาดนี้

"นั่นมัน [ดาบเวท] เลยนะ ? สกิลระดับสูงที่มีโอกาสเรียนรู้ต่ำมากสำหรับสายต่อสู้ระยะประชิดเลเวล 70 เชียวนะ ?"

คำพูดที่เมลิก้าหลุดปากออกมา น่าจะเป็นสิ่งที่ทุกคนที่เข้าใจสถานการณ์อยากจะพูด ใช่ไหม ?

สกิลระดับสูงที่แม้แต่สายประชิดเลเวล 70 ยังมีโอกาสเรียนรู้น้อยมาก เดียร์สามารถเรียนรู้ได้ก่อนเลเวล 60 จนถูกขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะไร้คู่เปรียบ แต่ตอนนี้เธอจะให้มือใหม่เลเวล 10 เรียนเนี่ยนะ ?

ใครที่รู้เรื่องคงมีคำพูดให้แค่ไม่กี่คำ: เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว

แต่เดียร์ไม่ได้ใส่ใจเป็นพิเศษ

"กลับไปถึงลามดิออนแล้วมาหาฉัน"

พูดจบ เดียร์ก็หันหลังเดินจากไป

ลูเมียกับเมลิก้ามองหน้ากันอีกครั้ง ก่อนจะรีบวิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว

"นั่น..."

ชีเอินยังตั้งตัวไม่ติด ได้แต่ยืนกระพริบตาปริบๆ อยู่คนเดียว

วิเวียนที่ยังอยู่มองชีเอินด้วยสายตาลึกซึ้งและมีความหมาย ก่อนจะแย้มยิ้มออกมาในที่สุด

"เห็นไหม ? ฉันบอกแล้วว่ามีคนลดการ์ดลงแล้วโดยที่เธอไม่รู้ตัว เธอแค่ไม่รู้เท่านั้นเอง"

วิเวียนพูดด้วยน้ำเสียงล้อเลียน และชีเอินก็ไม่มีคำพูดใดจะโต้ตอบ

"เอาล่ะ"

ดูเหมือนว่า ในฐานะผู้กล้าที่ข้ามมิติมาต่างโลก เขาก็พอจะมีภาษีอยู่บ้างเหมือนกันแฮะ