- หน้าแรก
- ปีศาจไม่จำเป็นต้องถูกกำราบ
- EP.44 : การแนะนำตัว (ด้วยกำปั้นและเวทมนตร์)
EP.44 : การแนะนำตัว (ด้วยกำปั้นและเวทมนตร์)
EP.44 : การแนะนำตัว (ด้วยกำปั้นและเวทมนตร์)
บ่อน้ำพุเวทมนตร์ที่กลุ่มปาร์ตี้ของวิเวียนหมายตาไว้นั้น ดูเผินๆ แล้วก็ไม่ได้แตกต่างจากบ่อน้ำธรรมดาทั่วไปเลย ไม่ว่าจะเป็นขนาดหรือรูปร่าง ทุกอย่างดูปกติไปหมด
เพียงแต่ว่า น้ำที่อยู่ในบ่อนั้นไม่ใช่น้ำธรรมดาอย่างแน่นอน แต่มันคือพลังเวทที่ควบแน่นจนกลายเป็นของเหลว โดยพื้นฐานแล้วมันยังคงเป็นพลังเวทอยู่ ดังนั้นมันจึงเปล่งแสงจางๆ ออกมา ทำให้บ่อน้ำดูเหมือนมีม่านแสงคลุมอยู่ ดูสวยงามตระการตามาก
"ถ้าสถานที่แบบนี้มีอยู่ในชาติก่อนของฉัน มันคงกลายเป็นสิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวแห่กันมามืดฟ้ามัวดิน และใครก็ตามที่เป็นเจ้าของที่นี่คงรวยเละแบบไม่ต้องสืบ"
ความคิดแรกของชีเอินเมื่อเห็นบ่อน้ำพุเวทมนตร์คืออะไรประมาณนั้น ดังนั้นจึงเห็นได้ชัดว่าภาพลักษณ์ของบ่อน้ำพุเวทมนตร์นั้นงดงามจนแทบหยุดหายใจจริงๆ
"แต่ก็นะ เมื่อพิจารณาจากข้อเท็จจริงที่ว่ารอบๆ นี้เต็มไปด้วยสัตว์อสูร เว้นแต่พวกอยากฆ่าตัวตาย คงไม่มีใครคิดจะมาเที่ยวชมวิวในที่แบบนี้หรอกมั้ง ?"
ไม่อย่างนั้น ภารกิจเก็บน้ำจากบ่อน้ำพุคงไม่ถูกจัดให้เป็นเควสต์สำหรับนักผจญภัยหรอก
ก็เพราะว่าบ่อน้ำพุเวทมนตร์มักจะเป็นอาณาเขตของพวกสัตว์อสูร ทำให้คนทั่วไปไม่สามารถเดินดุ่มๆ เข้ามาตักน้ำได้ตามใจชอบ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องไหว้วานนักผจญภัยให้มาทำแทน ไม่อย่างนั้นบ่อน้ำพุเวทมนตร์ทุกแห่งคงจะแห้งเหือดไปนานแล้ว และคงไม่เหลือมาเป็นเควสต์ให้นักผจญภัยทำมาหากินและรับรางวัลตอบแทนเหมือนตอนนี้หรอก
แถมการจะเก็บน้ำจากบ่อน้ำพุเวทมนตร์อย่างถูกวิธี ยังต้องอาศัยทักษะความชำนาญในระดับหนึ่งด้วย
"เนื่องจากน้ำพุเวทมนตร์คือพลังเวทที่เป็นของเหลว ไม่เพียงแต่ต้องใช้ภาชนะพิเศษในการบรรจุเท่านั้น แต่ถ้าเอามันออกจากบ่อน้ำพุ มันก็จะระเหยกลับกลายเป็นพลังเวทในอากาศตามเดิม ดังนั้นจึงต้องใช้อุปกรณ์พิเศษเพื่อช่วยในการเก็บและรักษาสภาพของน้ำพุเวทมนตร์เอาไว้"
วิเวียนอธิบายให้ชีเอินฟัง ขณะเดียวกันก็ให้เดียร์กับลูเมียหยิบชุดอุปกรณ์ที่ดูคล้ายเครื่องมือทางเคมีออกมาจากสัมภาระ แล้วส่งให้เมลิก้าจัดการเก็บน้ำจากบ่อน้ำพุ
"น้ำพุเวทมนตร์ที่เก็บด้วยขั้นตอนที่ถูกต้องจะสามารถเก็บรักษาไว้ในภาชนะพิเศษได้ระยะเวลาหนึ่ง ระยะเวลาในการเก็บรักษาก็ขึ้นอยู่กับขนาดของบ่อน้ำพุด้วย น้ำจากบ่อขนาดเล็กจะเก็บได้ประมาณ 3 วัน บ่อขนาดกลางประมาณ 7 วัน และบ่อขนาดใหญ่เก็บได้ประมาณหนึ่งเดือน"
วิเวียนอธิบายอย่างละเอียด ช่วยไขข้อข้องใจให้ชีเอินไปเปลาะหนึ่ง
ตอนแรกชีเอินก็คิดอยู่ว่า ถ้าน้ำจากบ่อน้ำพุเวทมนตร์มันมีประโยชน์ขนาดนั้น ทำไมพวกเขาไม่เล่นใหญ่ ขนกลับไปทีเดียวเยอะๆ เลยล่ะ แต่ถ้ามันมีวันหมดอายุแบบนี้ ก็พอเข้าใจได้
และนั่นก็เป็นการปิดฉากความคิดของชีเอินที่จะสูบน้ำให้เกลี้ยงบ่อแล้วเอาไปขายในเมืองเพื่อฟันกำไรมหาศาล ต้องบอกเลยว่า... มันน่าผิดหวังนิดหน่อยแฮะ
ในตอนนั้นเอง สัตว์อสูรก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
"ก๊าซซซ !"
เสียงกรีดร้องแหลมสูงดังขึ้น พร้อมกับร่างหนึ่งที่ค่อยๆ โผล่ออกมาจากป่าใกล้ๆ
"ศัตรู !"
เดียร์เป็นคนแรกที่ค้นพบศัตรูและตะโกนเตือนเสียงดัง ทำให้ทุกคนตื่นตัวและหันขวับไปทางผู้บุกรุกทันที
ชีเอินเองก็ชักดาบ broadsword ที่เอวออกมา และทำตัวเป็นมือใหม่ที่เจียมเนื้อเจียมตัว เกาะกลุ่มอยู่กับคนอื่นๆ
แน่นอนว่าสิ่งที่ชีเอินคิดในใจจริงๆ ก็คือ...
(ทั้งที่เจอศัตรูแล้วแต่ดันเตือนไม่ได้... โคตรอึดอัดเลยโว้ย)
ด้วยสกิล [ตรวจจับศัตรู] ที่เลเวลตัน ชีเอินย่อมเป็นคนแรกจริงๆ ที่รู้ตัวว่ามีศัตรูมา แต่ในเมื่อเขาบอกใครไม่ได้ เขาเลยต้องแกล้งทำเป็นเพิ่งรู้ตัวเอาป่านนี้
ส่วนศัตรูที่ปรากฏตัวขึ้นมานั้น เป็นสัตว์อสูรที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ ถือดาบและโล่ ร่างกายปกคลุมด้วยเกล็ดสีเขียว มีหัวและหางคล้ายแมลง ที่เอวมีเศษผ้าเก่าๆ พันไว้ลวกๆ
"ลิซาร์ดแมน (มนุษย์กิ้งก่า) งั้นเหรอ ?"
วิเวียนดึงโล่ใหญ่ (Tower Shield) ที่สะพายอยู่บนหลังตลอดเวลาออกมาถือเตรียมพร้อม
"ข-ข้างหลังนั่นก็มี !"
ลูเมียกำหมัดแน่นด้วยความประหม่าขณะบอกทุกคน
อย่างที่เธอพูด ข้างหลังลิซาร์ดแมนตัวนั้น ร่างเงาอื่นๆ ที่มีรูปร่างคล้ายกันก็ค่อยๆ ปรากฏตัวออกมา
พวกมันทั้งหมดล้วนเป็นลิซาร์ดแมน
"หนึ่ง สอง สาม... ทั้งหมด 22 ตัว"
ดูเหมือนเดียร์จะใช้สกิล [ตรวจจับศัตรู] เพื่อระบุจำนวนศัตรู และรายงานผลด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"ฉันจะช่วยด้วย !"
เมลิก้าที่กำลังยุ่งอยู่กับการเก็บน้ำพุเวทมนตร์หยุดมือทันที แล้วคว้าคทาเวทมนตร์ขึ้นมา
กลุ่มปาร์ตี้เผชิญหน้ากับฝูงลิซาร์ดแมน
ในจังหวะนั้นเอง จู่ๆ วิเวียนก็พูดกับชีเอิน
"จะว่าไป ดูเหมือนพวกเราจะยังไม่เคยแสดงฝีมือจริงๆ ให้เธอเห็นเลยสินะ ?"
ขณะที่พูด รอยยิ้มบนใบหน้าของวิเวียนไม่ได้ดูอ่อนโยนและเป็นมิตรอีกต่อไป แต่กลับเปี่ยมไปด้วยความแข็งแกร่งและความมั่นใจ
"นี่เป็นโอกาสดีเลย ขอฉันแนะนำเหล่านักผจญภัยของปาร์ตี้นี้ให้เธอรู้จักอย่างเป็นทางการหน่อยแล้วกัน"
"ก๊าซซซ !"
"ก๊าซซซ !"
ด้วยเสียงคำรามข่มขวัญ ลิซาร์ดแมนเหล่านั้นที่ค่อยๆ โผล่ออกมาจากป่าก็เริ่มพุ่งชาร์จเข้ามาหาพวกเขา
เมื่อเห็นดังนั้น สัญชาตญาณแรกของชีเอินคือการพุ่งสวนเข้าไปปะทะ
ทว่า มีคนหนึ่งที่ไวกว่าชีเอิน
"ย้ากกก !"
ลูเมียที่เดิมทียืนกำหมัดแน่นด้วยความประหม่า จู่ๆ ก็ตะโกนลั่นแล้วพุ่งพรวดออกไปราวกับลูกธนูที่หลุดจากแล่ง เธอพุ่งทะยานไปข้างหน้าราวกับกระสุนปืนและประชิดตัวหนึ่งในลิซาร์ดแมนได้ในพริบตา
ความเร็วนั้นเร็วพอที่จะทำให้แม้แต่ชีเอินยังต้องประหลาดใจ
"ก๊าซ !"
เจ้าลิซาร์ดแมนตัวนั้นดูเหมือนจะตกใจเช่นกัน แต่พอตั้งสติได้ มันก็คำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว ยกดาบในมือขึ้นสูง แล้วฟันลงมาใส่ลูเมียทันที
"อันตราย !"
ชีเอินเผลอตะโกนออกมาโดยไม่รู้ตัว
ช่วยไม่ได้นี่นา ภาพลักษณ์ของลูเมียในสายตาชีเอินคือสาวน้อยบอบบาง อ่อนแอ และขี้กลัว พอเห็นลิซาร์ดแมนกำลังจะฟันเธอต่อหน้าต่อตา ชีเอินจะทนนิ่งดูดายได้ยังไง
"ไม่ต้องห่วง"
แต่วิเวียนกลับสงบนิ่งอย่างน่าประหลาด เธอไม่มีทีท่าว่าจะขยับเข้าไปช่วยเลยสักนิด
วินาทีต่อมา...
"เคร้ง !"
ตามมาด้วยเสียงโลหะปะทะกันดังกังวาน ดาบที่ลิซาร์ดแมนฟันลงมากลับกระเด็นปลิวไปไกล
เมื่อเผชิญหน้ากับดาบที่ฟันลงมา ลูเมียเพียงแค่ปล่อยหมัดสวนออกไปและชกดาบจนกระเด็น
พอมองดูดีๆ จะเห็นว่าลูเมียสวมถุงมือเหล็กไว้ที่มือทั้งสองข้างตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
"เปรี้ยง !"
ด้วยแรงปะทะหนักหน่วง ลูเมียปล่อยหมัดออกไปอีกครั้ง และลิซาร์ดแมนที่ไร้ซึ่งอาวุธก็ถูกซัดจนตัวปลิวลอยละลิ่วไปตามแรงลม
ฉากนั้นมันช่างน่าตื่นตะลึง จนชีเอินถึงกับยืนนิ่งค้างไปเลย
กลับเป็นวิเวียนเสียอีกที่พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีความประหลาดใจเจือปนเลยแม้แต่น้อย
"ลูเมีย กองหน้า (Vanguard) ของปาร์ตี้เรา เผ่าพันธุ์ของเธอคือสัตว์สมิงเผ่าสุนัข มีประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นที่เหนือมนุษย์และร่างกายที่แข็งแกร่งโดยธรรมชาติ เธอใช้สองสกิลคือ [การต่อสู้มือเปล่า] และ [เสริมความแข็งแกร่งทางกายภาพ] เป็นวิธีต่อสู้หลัก ตัวเธอเองก็เน้นฝึกฝนสองสกิลนี้ และอัปเกรดทั้งคู่จนถึงเลเวล 6 แล้ว ปัจจุบันเธอเลเวล 44 เป็นนักผจญภัยเกรด 4"
สิ้นเสียงของวิเวียน ลูเมียก็ได้พุ่งเข้าไปหาลิซาร์ดแมนตัวที่สอง และซัดอาวุธของมันกระเด็นอีกครั้ง ก่อนจะปล่อยหมัดเสยลิซาร์ดแมนตัวนั้นลอยขึ้นฟ้าไปอีกตัว
และจากนั้น...
"เผาไหม้ซะ !"
เมลิก้าชูคทาขึ้น รีดเร้นพลังเวท ทำให้ผลึกที่ปลายคทาเปล่งแสงเจิดจ้า
"ตูม !"
ลิซาร์ดแมนที่ถูกซัดลอยคว้างอยู่กลางอากาศระเบิดเป็นเปลวไฟทันที และถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา
"เมลิก้า จอมเวทประจำปาร์ตี้ของเรา อย่างที่เห็น เธอเป็นเอลฟ์ เนื่องจากเผ่าเอลฟ์มีความใกล้ชิดกับธรรมชาติ ความเข้ากันได้กับพลังเวทและเวทมนตร์โดยรวมจึงสูงมาก และทุกคนล้วนเป็นจอมเวทโดยกำเนิด เวทมนตร์ของเมลิก้านั้นถือว่าอยู่ในระดับท็อปคลาสแม้จะเทียบกับคนในเลเวลเดียวกัน ตัวเธอเองเชี่ยวชาญเวทธาตุไฟและน้ำแข็ง นอกเหนือจากสกิล [ร่ายเวท] และ [สมาธิ] ที่จอมเวททุกคนจำเป็นต้องมีแล้ว เมลิก้าทุ่มสกิลพอยต์ทั้งหมดไปที่สกิล [เวทมนตร์ - ไฟ] และ [เวทมนตร์ - น้ำแข็ง] ทั้งคู่ถูกอัปจนถึงเลเวล 4 แล้ว ทำให้เมลิก้าสามารถใช้เวทระดับกลางของทั้งสองธาตุได้ ปัจจุบันเธอเลเวล 42 และเป็นนักผจญภัยเกรด 4 เช่นกัน"
ขณะที่พูด จู่ๆ วิเวียนก็หมุนตัวกลับหลังและกระแทกโล่ไปด้านข้างอย่างรุนแรง
"ปัง !"
ลิซาร์ดแมนตัวหนึ่งที่แอบย่องเข้ามาตอนไหนไม่มีใครรู้ ถูกโล่ใหญ่ในมือของวิเวียนกระแทกจนปลิวไปอัดก็อปปี้กับต้นไม้ นอนร่อแร่เจียนตาย
"ส่วนฉัน เธอน่าจะรู้ดีอยู่แล้ว ในฐานะหัวหน้าปาร์ตี้ ฉันเป็นกองหน้าสายป้องกัน (Tank) สกิลที่ฉันเรียนรู้คือ [ดาบมือเดียว], [โล่], [อุปกรณ์สวมใส่เบา], [ป้องกัน], [ยั่วยุ] และ [ลดความเสียหาย] ฯลฯ... ปัจจุบันฉันเลเวล 50 นักผจญภัยเกรด 5"
วิเวียนหันกลับมาส่งยิ้มให้ชีเอิน
"ต่อไป ขอฉันแนะนำสมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดในปาร์ตี้ของเรา และในขณะเดียวกันก็เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งเมืองลามดิออน"
ราวกับตอบรับคำพูดของวิเวียน ร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งก็ก้าวออกมาจากด้านข้าง