EP.22 : นี่มันพล็อตสูตรสำเร็จอีกแล้วเหรอ?

เช้าวันรุ่งขึ้น

ชีเอินลืมตาตื่นขึ้นทันทีที่แสงแรกของวันสาดส่อง

ไม่ใช่เพราะเขาเป็นคนตื่นเช้าโดยนิสัย แต่เป็นเพราะความเคยชินจากการเอาชีวิตรอดในป่าตลอดสิบวันที่ผ่านมา ร่างกายของเขาจึงจดจำและตื่นตัวทันทีที่ฟ้าสาง

การจะนอนหลับให้สบายในป่านั้นเป็นเรื่องยากเย็นแสนเข็ญ ตลอดสิบวันมานี้ แค่ลมพัด ใบหญ้าไหว หรือแสงแยงตาเพียงนิดเดียว ชีเอินก็จะสะดุ้งตื่นทันที จนกลายเป็นนิสัยติดตัวมาจนถึงตอนนี้

แต่ก็นับว่าโชคดีที่เมื่อคืนเขาหลับสบายมาก

"เตียงนอนนี่มันสุดยอดจริงๆ ด้วยแฮะ"

ชีเอินรู้สึกพึงพอใจอย่างที่สุด

หลังจากลุกจากเตียง ชีเอินก็จัดการธุระส่วนตัว ล้างหน้าล้างตา และเตรียมตัวไปกิลด์นักผจญภัย

เนื่องจากโลกนี้ไม่มีแปรงสีฟันหรือยาสีฟันแบบที่เขาคุ้นเคย ผู้คนดูเหมือนจะใช้ไม้ขัดฟันคู่กับผงสมุนไพรบางอย่าง ชีเอินที่ไม่ชินกับมันจึงต้องใช้เวลาและความพยายามอยู่พักใหญ่กว่าจะจัดการกับช่องปากของตัวเองได้สำเร็จ

จากนั้น ชีเอินก็สวมชุดใหม่สะอาดสะอ้านที่ซื้อมาเมื่อวาน คว้าดาบศักดิ์สิทธิ์ที่ห่อผ้าไว้อย่างมิดชิดขึ้นสะพายหลัง และเตรียมพร้อมสำหรับการออกผจญภัย

เมื่อมองดูตัวเองในกระจก ที่สวมชุดของคนต่างโลกและแบกห่อผ้าทรงยาว ชีเอินก็รู้สึกตื้นตันใจเล็กน้อย

"ดูแบบนี้แล้ว คงไม่มีใครสงสัยว่าเป็นคนมาจากต่างโลกแล้วมั้ง"

ไม่มีหลักฐานอะไรบ่งชี้เลยว่าเขาเป็นคนต่างโลก เขากลมกลืนเหมือนคนที่เกิดและเติบโตที่นี่ไม่มีผิด

"เอาเถอะ ถึงจะไม่ได้พึ่งพาเรื่องนั้นก็เถอะนะ"

ชีเอินยิ้มให้กับตัวเองในกระจก ก่อนจะเดินออกจากห้องพักมุ่งหน้าไปยังกิลด์นักผจญภัย

ยามเช้าของเมืองลามดริออนยังคงคึกคักเหมือนเช่นเคย แม้พระอาทิตย์จะเพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้า แต่ถนนหนทางก็เต็มไปด้วยผู้คน ร้านรวงต่างๆ เริ่มตะโกนเรียกลูกค้า สร้างความมีชีวิตชีวาไปทั่ว

เหล่านักผจญภัยที่สวมเกราะและอาวุธครบมือปะปนอยู่ในฝูงชน ปาร์ตี้แล้วปาร์ตี้เล่าทยอยเดินออกจากเมือง มุ่งหน้าไปทางทิศของกิลด์นักผจญภัยเพื่อเตรียมรับงาน

ชีเอินเดินตามกระแสผู้คนเหล่านั้นไป ไม่นานนัก อาคารที่ทำการกิลด์อันคุ้นตาก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

เมื่อก้าวเข้าสู่โถงกิลด์ บรรยากาศภายในดูจะพลุกพล่านยิ่งกว่าเมื่อวานเสียอีก อาจเป็นเพราะยังเช้าอยู่ หลายปาร์ตี้จึงกำลังรวมพลและเลือกภารกิจประจำวันกันอย่างขะมักเขม้น

ชีเอินแทรกตัวผ่านฝูงชน ตรงไปยังเคาน์เตอร์ของพนักงานต้อนรับคนเดิม

เธอกำลังยุ่งอยู่กับการอธิบายบางอย่างให้นักผจญภัยกลุ่มหนึ่งฟัง แต่เมื่อเหลือบเห็นชีเอิน เธอก็รีบกวักมือเรียกเขา

ชีเอินรีบเดินเข้าไปหา

"ขอโทษครับ ดูเหมือนผมจะมาช้าไปหน่อย"

ชีเอินกล่าวขอโทษตามมารยาท

"ไม่เลยค่ะ คุณมาตรงเวลาพอดี" พนักงานสาวยิ้มอย่างสุภาพพลางกล่าวต่อ "ปาร์ตี้ที่ทางเราจัดหาให้คุณเพิ่งจะรวมพลกันเสร็จพอดี ถ้าไม่มีปัญหาอะไร คุณขึ้นไปรายงานตัวกับพวกเขาได้เลยค่ะ"

"เข้าใจแล้วครับ" ชีเอินพยักหน้า "แล้วพวกเขาอยู่ที่ไหนเหรอครับ?"

"ชั้นสองค่ะ เดินขึ้นบันไดตรงนั้นไปได้เลย" พนักงานชี้ไปที่บันไดด้านข้าง "พอขึ้นไปแล้วจะมีเจ้าหน้าที่อีกคนคอยนำทาง แจ้งเขาได้เลยค่ะว่ามาหา 'คุณวิเวียน'"

"วิเวียน?" ชีเอินเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ

ชื่อผู้หญิงชัดๆ เลยนี่นา?

หรือว่าปาร์ตี้ที่เขาต้องไปอยู่ด้วยจะมีหัวหน้าเป็นผู้หญิง?

คงไม่ใช่ พล็อตสูตรสำเร็จ ประเภทได้เจอนักผจญภัยสาวสวยแล้วร่วมเดินทางไปด้วยกันหรอกนะ?

ชีเอินแอบบ่นพึมพำกับตัวเอง

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงไม่ทันสังเกตเห็นว่าเหล่านักผจญภัยรอบข้างต่างพากันชี้ชวนและกระซิบกระซาบถึงเขา

"นั่นไง หมอนั่นใช่ไหม?"

"เออ ใช่ หมอนั่นแหละ"

"ไม่น่าเชื่อว่าจะมีผู้ชายได้เข้าปาร์ตี้ของคุณวิเวียนอีกจนได้นะเนี่ย"

"ก็แค่ชั่วคราวแหละน่า สุดท้ายก็คงเหมือนคนก่อนๆ ทนอยู่ได้แค่เดือนเดียวแล้วก็ไป จริงไหม?"

"หรือพูดให้ถูกคือ... ถ้ามันรู้จักเจียมเนื้อเจียมตัว ก็คงอยู่รอดจนครบเดือนนั่นแหละ แต่ถ้าไม่ล่ะก็..."

"หึๆ นั่นสินะ"

บทสนทนาทำนองนั้นลอยวนเวียนอยู่ในหมู่นักผจญภัย

แต่ชีเอินไม่ได้ยินมันเลย เขาถามรายละเอียดอีกเล็กน้อยจากพนักงานต้อนรับ ก่อนจะเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง

ชั้นสองของกิลด์นักผจญภัยไม่ได้เป็นโถงโล่งเหมือนชั้นล่าง แต่แบ่งออกเป็นห้องหับมากมายที่จัดเตรียมไว้สำหรับนักผจญภัยโดยเฉพาะ

แน่นอนว่าห้องพวกนี้ไม่ได้มีไว้ให้นอนพัก แต่มีไว้สำหรับทำงาน

ตัวอย่างเช่น ภารกิจบางอย่างที่ผู้ว่าจ้างต้องการอธิบายรายละเอียดเพิ่มเติมเป็นการส่วนตัว หรือไม่อยากให้ข้อมูลรั่วไหลไปสู่สาธารณะบนบอร์ดประกาศชั้นล่าง ก็จะนัดคุยกับนักผจญภัยในห้องเหล่านี้ รวมถึงภารกิจส่งของหรือการเจรจาการค้าที่ต้องมีการส่งมอบของกันต่อหน้า

ว่ากันว่าบางครั้งก็มีภารกิจลับจากบุคคลระดับสูงที่ไม่สามารถเปิดเผยในที่แจ้งได้ ก็จะใช้ห้องพวกนี้ในการติดต่อเช่นกัน

ดังนั้น ชั้นสองจึงเต็มไปด้วยห้องประชุมสำหรับนักผจญภัยและผู้ว่าจ้าง บางครั้งปาร์ตี้นักผจญภัยก็ใช้ห้องเหล่านี้ประชุมวางแผนกันเอง หรือทางกิลด์อาจใช้ห้องเพื่อเจรจาข้อตกลงพิเศษกับนักผจญภัยบางคน

ปาร์ตี้ที่ชีเอินต้องไปเข้าร่วม ได้จองห้องหนึ่งบนชั้นสองเอาไว้เพื่อรอการมารายงานตัวของเขา

ชีเอินเดินขึ้นมาถึงชั้นสอง แจ้งชื่อคนที่ต้องการพบกับเจ้าหน้าที่นำทาง แล้วเดินตามไปยังห้องเป้าหมาย

สิ่งที่น่าสังเกตคือ เมื่อเจ้าหน้าที่ได้ยินว่าเขามาหา 'วิเวียน' อีกฝ่ายก็ทำหน้าประหลาดใจแวบหนึ่ง ก่อนจะพึมพำกับตัวเองว่า "อ๋อ... คนนี้เองสินะ" ซึ่งทำให้ชีเอินงงงวยไม่น้อย

แต่น่าเสียดายที่เจ้าหน้าที่ไม่ได้อธิบายอะไร ชีเอินจึงทำได้แค่เดินตามไปเงียบๆ

"คุณวิเวียนครับ เด็กใหม่ที่เบื้องบนแจ้งมา ถึงแล้วครับ"

เจ้าหน้าที่เอ่ยขึ้นพร้อมกับเคาะประตูห้อง

"เชิญเข้ามาได้เลยจ้ะ"

ชั่วอึดใจต่อมา เสียงตอบรับที่นุ่มนวลอย่างไม่น่าเชื่อก็ดังลอดออกมาจากด้านใน

เจ้าหน้าที่เปิดประตูออก เผยให้ชีเอินเห็นบรรยากาศภายในห้อง

มันเป็นห้องสี่เหลี่ยมขนาดกะทัดรัด ไม่กว้างแต่ก็ไม่แคบจนเกินไป สำหรับการใช้งานชั่วคราวถือว่าดูดีทีเดียว

ทว่า... ชีเอินกลับยืนตัวแข็งทื่ออยู่ที่หน้าประตู

เพราะคนที่อยู่ภายในห้องนั้น... ทำให้เขาต้องประหลาดใจเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ของวัน