บทที่ 30 การซุ่มโจมตีในป่าทึบ

บทที่ 30 การซุ่มโจมตีในป่าทึบ

พูดจบเขาก็บินไปข้างหน้า สำหรับชายร่างกำยำมีหนวดสั้นที่ตายไป กลับเหมือนกับสุนัขตายตัวหนึ่ง ไม่เหลือบมองแม้แต่น้อย

เฉินเผิงอี้มองดูเงาหลังที่หายไปของหลี่ชางฮั่น แล้วก็มองดูศพของชายร่างกำยำมีหนวดสั้นแวบหนึ่ง

ในใจอดรู้สึกเศร้าใจไม่ได้ สุดท้าย ก็กลายเป็นเสียงทอดถอนหายใจ

จากนั้นเขารีบไล่ตามไปยังทิศทางของหลี่ชางฮั่นเช่นกัน ส่วนศพของสหาย คงต้องรอตอนขากลับค่อยมาจัดการ

และในตอนนี้ ยอดฝีมือสี่คนที่ไล่ตามออกไป กำลังตามรอยที่เฉินเผิงอี้ชี้ทาง

ทั้งสี่กระโดดไปมาบนต้นไม้โบราณที่สูงตระหง่าน ไล่ตามอย่างสุดกำลัง

คนสี่คนนี้ล้วนเป็นยอดฝีมือที่ตระกูลหลี่ฝึกฝนขึ้นมาเอง ล้วนมีฝีมือระดับขอบเขตรวบรวมปราณขั้นสาม

ขณะที่กำลังพุ่งทะยาน หลี่เอ้อร์และหลี่ซื่อสองคนที่นำหน้าอยู่ ทันใดนั้นก็เห็นพุ่มไม้ข้างหน้าไม่ไกลสั่นไหวเล็กน้อย

แม้จะเพียงแค่ครั้งเดียว และสั่นไหวเบามาก แต่สำหรับยอดฝีมือระดับขอบเขตรวบรวมปราณขั้นสามเหล่านี้ ก็เหมือนกับวานรตัวหนึ่ง กำลังส่ายก้นแดงๆ ของตนเองอยู่ ช่างโดดเด่นเสียเหลือเกิน

“มีบางอย่างผิดปกติ!” หลี่เอ้อร์ส่งเสียงเตือน พร้อมกับชักดาบออกมา

หลังจากแลกเปลี่ยนสายตากับอีกคนข้างๆ แล้ว ทั้งสองก็ออกแรงที่เท้า

ถีบต้นไม้แรงๆ เตรียมจะอาศัยแรงพุ่งไปยังพุ่มไม้ฝั่งตรงข้าม

แต่ในขณะที่พวกเขาออกแรงถีบต้นไม้ เท้ากลับได้ยินเสียง “แกรก” หนึ่งครั้ง

ต้นไม้ที่หนาเท่าแขนกลับหักกลาง!

“แย่แล้ว!” ในใจของทั้งสองคนเกิดความคิดนี้ขึ้นมาพร้อมกัน จู่ๆ เท้าพลันว่างเปล่า ทั้งสองก็ตกลงมา

และในขณะที่ทั้งสองคนเหยียบพลาด ยังไม่ทันจะรู้สึกตัว

ลูกธนูแหลมคมก็ยิงมาจากหลังต้นไม้ทางซ้ายอย่างรวดเร็ว

ในสภาพที่ไม่ทันระวังตัว ลูกธนูทะลุผ่านคอของหลี่เอ้อร์จากทางซ้าย รอจนกระทั่งทั้งสองคนตกลงสู่พื้น หลี่เอ้อร์ก็กลายเป็นศพไปแล้ว!

“ยังมีอีกคน!”

“ทางนั้น!”

หลี่ซานกับหลี่ลิ่วที่อยู่ข้างหลัง ต้นไม้ที่พวกเขาเหยียบไม่ได้ถูกทำอะไรไว้ ดังนั้นจึงปลอดภัย

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับสองคนข้างหน้า ทั้งหมดล้วนอยู่ในสายตาของพวกเขา

ตอนนี้ทั้งสองคนก็ไม่สนใจหลี่เอ้อร์กับหลี่ซื่อที่ตกลงไปบนพื้นแล้ว แบ่งกันพุ่งไปยังพุ่มไม้ข้างหน้าและทิศทางที่ลูกธนูยิงมาทางซ้ายอย่างรู้ใจ

หลี่ลิ่วที่ไปทางพุ่มไม้มาถึงหน้าพุ่มไม้ ไม่กล้าเข้าไปอย่างผลีผลาม ยกมือขึ้นมาฟันดาบไปที่พุ่มไม้หลายครั้ง พยายามจะบีบให้คนที่ซ่อนตัวอยู่ข้างในออกมา

แต่ข้างหลังพุ่มไม้ที่ถูกฟันล้ม กลับไม่มีใครเลย!

เสียงดังที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เป็นเพียงแค่ฉางฮั่ว ใช้เถาวัลย์เส้นหนึ่งดึงไว้จากไกลๆ

ดาบหลายเล่มที่หลี่ลิ่วฟันออกไปไม่ได้บีบคนออกมา กลับไปกระตุ้นกับดักที่ฉางฮั่วตั้งไว้ ลูกธนูสั้นหลายดอกยิงเข้าใส่หลี่ลิ่วอย่างรวดเร็ว

โชคดีที่หลี่ลิ่วก็ระวังตัวอยู่แล้ว รีบเหวี่ยงดาบเป็นวงกลม ปัดลูกธนูสั้นออกไปทีละดอก

แต่ในขณะที่เขาคิดว่าตนเองได้ทำลายกับดักที่ศัตรูซุ่มไว้แล้ว และกำลังจะผ่อนคลายลงเล็กน้อย

ลูกบอลหนามขนาดเท่าโอ่งน้ำก็ตกลงมาจากฟ้าพร้อมกัน ฟาดลงมาที่หัวของเขา

หลี่ลิ่วตกใจมาก อยากจะเหวี่ยงดาบอีกครั้งหรือปล่อยปราณคุ้มกายออกมาก็ไม่ทันแล้ว ทำได้เพียงแค่ยกดาบขึ้นมาขวางไว้ข้างหน้าเพื่อรับการโจมตี

แต่ลูกบอลหนามนี้กลับหลวมมาก เมื่อสัมผัสกับคมดาบ ก็แตกกระจายออก!

ชั่วขณะหนึ่ง หลี่ลิ่วก็ถูกหนามไม้เล็กๆ นับไม่ถ้วนแทงเต็มตัว

โชคดีที่เขาเป็นขอบเขตรวบรวมปราณขั้นสามช่วงต้น ร่างกายแข็งแรง หนามไม้เหล่านี้ ก็แค่ทำให้เกิดบาดแผลภายนอกเล็กน้อยเท่านั้น

หลี่ลิ่วถูกกับดักซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนแทบจะสติแตก โห่ร้องตะโกนเสียงดัง

รวบรวมพลังขับหนามไม้ที่เต็มตัวออกไป หนามไม้ที่กระเด็นกลับทำให้พุ่มไม้ข้างหน้าส่งเสียงซ่าๆ

เพิ่งจะขับหนามไม้ออกไปได้ พลังของหลี่ลิ่วก็เพิ่มขึ้นทันที หันหัวกลับเพราะอยากจะไปหาฉางฮั่วอีกด้านหนึ่งเพื่อคิดบัญชี

แต่ยังไม่ทันจะเดินไปได้สองก้าว พลันล้มลงกับพื้น

“พิษ...” หลี่ลิ่วร้องออกมาด้วยความตกใจหนึ่งคำ แล้วก็ปากฟูมฟอง นอนชักอยู่บนพื้น ไม่สามารถลุกขึ้นมาได้อีก

ถูกต้อง หนามที่แทงอยู่บนตัวหลี่ลิ่วล้วนเป็นหนามพิษต่างๆ ฉางฮั่วกลัวว่าพิษจะไม่แรงพอ จึงได้ทาพิษงูบางส่วนไว้บนหนามแหลมด้วย

ชาติก่อนในฐานะนักฆ่าระดับแนวหน้า ด้านการปรุงยาพิษและใช้ยาพิษ ฉางฮั่วนับเป็นยอดฝีมือเช่นกัน

ประกอบกับความทรงจำเกี่ยวกับสมุนไพรและพืชพิษที่บิดานายพรานในชาตินี้สอนให้

ท้ายที่สุดแล้วสำหรับนายพรานในภูเขา พืชสมุนไพรและพืชพิษบางชนิดไม่เพียงแต่จะมีประโยชน์กับตนเอง ยังสามารถขายได้เงินอีกด้วย ฉางฮั่วจึงได้ทำกับดักพิษเหล่านี้ขึ้นมาเป็นการชั่วคราว

อีกด้านหนึ่ง หลี่ซานที่พุ่งไปยังทิศทางของฉางฮั่วเป็นยอดฝีมือระดับขอบเขตรวบรวมปราณขั้นสามช่วงปลายสมบูรณ์

คนผู้นี้กลับค่อนข้างฉลาด ไม่ได้ลงมือกับพุ่มไม้โดยตรง แต่หยุดอยู่ที่ระยะห่างจากพุ่มไม้ห้าเมตร จากนั้นก็หยิบอาวุธลับออกมาจากอก โบกมือซัดไปยังพุ่มไม้

แต่หลังจากที่ซัดอาวุธลับออกไป กลับเหมือนกับวัวดินโคลนลงทะเล ไม่ได้ทำให้เกิดปฏิกิริยาใดๆ เลย

นี่ทำให้หลี่ซานตะลึงไปชั่วครู่ ถือดาบเหล็กกล้า ค่อยๆ เข้าไปใกล้อย่างสงสัย

แต่รอจนกระทั่งเขามาถึงหน้าพุ่มไม้ ฟันต้นไม้ที่หนาแน่นข้างหน้าอย่างระมัดระวัง

กลับพบว่าข้างหลังพุ่มไม้ไม่มีเงาคน ไม่มีกับดักใดๆ ทั้งสิ้น

ในขณะที่เขากำลังจะค้นหาในบริเวณใกล้เคียงต่อไป กลับได้ยินเสียงคำรามดังมาจากอีกด้านหนึ่ง นั่นคือหลี่ลิ่วอีกด้านหนึ่ง ที่เพิ่งจะถูกลูกบอลหนามฟาดใส่แล้วส่งเสียงร้องโหยหวนออกมา

ในขณะที่หลี่ซานถูกเสียงร้องของสหายทำให้เสียสมาธิ เงาร่างหนึ่งก็พลันพุ่งออกมาจากทางขวา

มีดแหลมสีดำสนิทเล่มหนึ่งที่มาพร้อมกับลมแรงที่เฉียบคม แทงเข้าใส่ลำคอของเขาอย่างรุนแรง!

ที่แท้ฉางฮั่วหลังจากยิงลูกธนูออกไป เขาก็ได้ย้ายตำแหน่งไปนานแล้ว ซ่อนตัวอยู่ข้างๆ รอเหยื่อมาถึง

ตอนนี้เมื่อเห็นเหยื่อเสียสมาธิ ในฐานะราชันนักฆ่า ฉางฮั่วแน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะพลาดโอกาสดีๆ เช่นนี้

ยอดฝีมือขอบเขตรวบรวมปราณของตระกูลหลี่เหล่านี้ แม้ว่าแต่ละคนจะมีระดับขอบเขตรวบรวมปราณขั้นสามขึ้นไป

แต่ล้วนเป็นผลิตภัณฑ์ที่สร้างขึ้นอย่างรวดเร็ว ส่วนใหญ่มีแต่ปราณแท้จริง อย่างหลี่ลิ่วคนนั้น เพื่อที่จะประหยัดปราณแท้จริง

แม้แต่ปราณคุ้มกายก็ไม่ได้เปิดใช้ ก็ถูกหนามพิษจัดการล้มลงไปแล้ว

เมื่อพูดถึงประสบการณ์การต่อสู้กับคน ปฏิกิริยา สติปัญญา สภาพจิตใจ ฯลฯ

เมื่อเทียบกับยอดฝีมือระดับลี้ลับที่ผ่านการต่อสู้เอาชีวิตรอดมาตลอดอย่างสวีหยวนโจว ยิ่งด้อยกว่ามาก

ตอนนี้หลี่ซานเพิ่งจะรู้สึกตัว ก็ไม่ทันที่จะทำอะไรอย่างอื่นแล้ว

แต่คนผู้นี้ก็เป็นคนโหดเหี้ยมคนหนึ่ง กัดฟัน เหวี่ยงดาบเหล็กกล้าในมือออกไป อยากจะสู้กับฉางฮั่วให้ตายกันไปข้างหนึ่ง

แต่การโต้กลับครั้งนี้ ฉางฮั่วย่อมระวังตัวอยู่ก่อนแล้ว

ทันใดนั้นเขาก็เปลี่ยนกระบวนท่ากลางคัน ย่อตัวลงหลบดาบเหล็กกล้าที่เหวี่ยงมา พุ่งไปข้างหน้าไม่เปลี่ยนแปลง พุ่งเข้าไปใกล้ตัวโดยตรง นิ้วชี้ซ้ายชี้ไปยังจุดชีพจรหัวใจของอีกฝ่าย

ในเวลาเดียวกัน หลี่ซานก็ฉวยโอกาสที่ฉางฮั่วย่อตัวพุ่งไปข้างหน้าในชั่วพริบตา กระตุ้นปราณคุ้มกายให้ถึงขีดสุด หวังจะรับการโจมตีของฉางฮั่วตรงๆ

แต่ฉางฮั่วตอนนี้กำลังภายในเป็นขั้นหกช่วงปลายสมบูรณ์ ฝีมือเทียบเท่ากับขอบเขตรวบรวมปราณขั้นสามช่วงสมบูรณ์ ดรรชนีตัดชีพจรสามารถปล่อยพลังนิ้วทำร้ายคนได้แล้ว

หลี่ซานที่เป็นขั้นสามช่วงสมบูรณ์เช่นกัน อาศัยแค่ปราณคุ้มกาย จะป้องกันดรรชนีตัดชีพจรที่เชี่ยวชาญในการทำลายการป้องกันได้อย่างไร?

ได้ยินเสียง “เป๊าะ” หนึ่งครั้ง ปราณคุ้มกายของหลี่ซาน ก็เหมือนกับตุ๊กตายางที่ถูกเข็มเหล็กแทงทะลุ

ถูกฉางฮั่วชี้หนึ่งนิ้วแทงทะลุ ตรงเข้าสู่จุดชีพจรหัวใจ!

ยอดฝีมือระดับขอบเขตรวบรวมปราณขั้นสามคนหนึ่ง ก็ถูกฉางฮั่วใข้ดัชนีฆ่าตายในชั่วพริบตา!

และในตอนนี้ จากที่ฉางฮั่วเริ่มโจมตีด้วยการยิงธนูสังหารคนหนึ่งคน จนถึงตอนนี้

ชี้หนึ่งดับนีสังหารอีกหนึ่งคน ส่วนอีกด้านหนึ่งกับดักก็วางยาพิษล้มไปอีกหนึ่งคน ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพียงแค่เวลาไม่กี่อึดใจเท่านั้น