บทที่ 67 - คัมภีร์แห่งเต๋า

บทที่ 67 - คัมภีร์แห่งเต๋า

☆☆☆☆☆

สี่ตาประสาน ยัยก้อนน้ำแข็งผู้ดื้อรั้นเป็นฝ่ายหลบสายตาก่อน หันหน้าหนีไปทางอื่น

ฉู่หวยสวี่ไม่ถือสา รอคอยให้ผู้ดูแลชุดขาวออกคำสั่ง

เวลานี้ ธูปจับเวลาตรงหน้าผู้ดูแลยังเป็นก้านเดียวกับของหานซวงเจี้ยง เพิ่งจะไหม้ไปได้นิดเดียว

เขาเองก็ตกตะลึงไม่น้อย "นานแล้วนะที่ไม่เห็นศิษย์จดชื่อทะลวงสี่ด่านรวดได้ง่ายดายขนาดนี้"

ชายวัยกลางคนทำงานในหอคัมภีร์มาหลายปี ศิษย์จดชื่อที่สร้างความประทับใจให้เขาได้ ส่วนใหญ่มักจะมีชื่อเสียงโด่งดังในสำนักสายใน

ตอนนี้ ทั้งผู้ดูแลและคนส่วนใหญ่ต่างปักใจเชื่อแล้วว่า วาสนาใต้สระมรกตเหมันต์ น่าจะเป็นของแม่นางน้อยคนนี้แน่นอน!

แต่ทว่า ชายหนุ่มชุดดำรูปงามคนนี้ กลับดูผ่อนคลายจนน่าประหลาด

ใช่แล้ว ฉู่หวยสวี่ดูชิลมาก ชิลจนบอกไม่ถูก

เขาหันไปมองผู้ดูแลชุดขาว พอเห็นอีกฝ่ายจุดธูปก้านใหม่ ฉู่หวยสวี่ก็ยกมือขวาขึ้น ใช้นิ้วสองนิ้วจิ้มๆ ไปข้างหน้าเบาๆ

เขาทำท่ายึกยัก จิ้มใส่ม่านพลังชั้นแรกเล่นๆ อย่างน่าขบขัน!

แถมยังจิ้มรัวๆ เจ็ดแปดที เหมือนกำลังทดสอบความเด้งดึ๋งของมัน

ท่ามกลางสายตางุนงงของทุกคน รอยยิ้มบนหน้าเขาก็หายวับไป

"ความยากประมาณนี้เองสินะ" ฉู่หวยสวี่ประเมินแรงต้านที่ปลายนิ้ว

เขาเป็นคนโครงหน้าดี คิ้วเข้มตาคม พอเพ่งสมาธิ หางคิ้วก็ยกขึ้นเล็กน้อยดูมุ่งมั่น

ฉู่หวยสวี่ยังคงทำท่าชูสองนิ้ว แล้วเขาก็เริ่มขยับ!

พุ่งตัวไปข้างหน้าดุจลูกธนู ชุดคลุมสีดำสะบัดไหว

"ฉึก—!" เสียงทะลวงม่านพลังดังติดต่อกันสี่ครั้งในชั่วอึดใจ

ผมยาวสีดำขลับปลิวสยายไปด้านหลัง เพียงแค่ชี้นิ้วไปข้างหน้า เขาก็ทะลวงม่านพลังสี่ชั้นรวดเดียวจบ

ชั้นหนึ่งของหอคัมภีร์ตกอยู่ในความเงียบสงัดชั่วขณะ

ศิษย์จดชื่อที่ยืนอยู่ในโซนระดับนิลถึงกับอ้าปากค้างจนกรามแทบหลุด

ม่านพลังที่เขาพยายามแทบตายกว่าจะผ่าน สำหรับชายชุดดำคนนี้ มันเปราะบางยิ่งกว่ากระดาษทิชชู

มีเพียงหานซวงเจี้ยงที่แปลกใจเล็กน้อย แล้วก็รู้สึกว่าสมเหตุสมผล

นางเข้าใจแล้วว่าทำไมฉู่หวยสวี่ถึงบอกให้นางมาก่อน ไม่งั้นคงกดดันแย่

"เจ้าจิ้งจอกบ้านี่ จงใจเล่นใหญ่ชัดๆ!" ยัยก้อนน้ำแข็งทำหน้านิ่ง แต่ในใจแอบบ่นยับ

ฉู่หวยสวี่ค่อยๆ ลดมือลง ท่าทางสบายๆ หันไปมองหานซวงเจี้ยง

ในเมื่อบอกให้เจ้ารอ ก็ต้องไม่ให้รอนาน

ผู้ดูแลชุดขาวมองแผ่นหลังเขาด้วยสายตาลึกซึ้ง อดโพล่งออกมาไม่ได้ "ผู้ฝึกกายา?"

เขาเป็นถึงระดับสาม ย่อมดูออกว่าร่างกายของเจ้าหนุ่มนี่แข็งแกร่งผิดมนุษย์

ถ้าไม่ได้ฝึกกายา ไม่มีทางมีแรงมหาศาลขนาดนี้

ม่านพลังทั้งสี่ชั้นที่ทางสำนักตั้งไว้ กลายเป็นขนมกรุบกรอบเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา

"ฝึกกายา?" เสียงซุบซิบดังขึ้นเซ็งแซ่

สายตาที่เหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องมองมาที่ฉู่หวยสวี่ เริ่มเปลี่ยนไปเป็นมองตัวประหลาด

เป็นที่รู้กันว่า ผู้ฝึกกายาคือชนชั้นล่างสุดของห่วงโซ่อาหารในโลกผู้ฝึกตน

คนที่เลือกทางนี้ ส่วนใหญ่คือพวกไร้พรสวรรค์ รากปราณห่วยแตก

เพราะไม่มีใครอยากทิ้งชีวิตดีๆ มาทรมานสังขารตัวเองเล่นหรอก

แน่นอน บรรยากาศในประตูแห่งเต๋าค่อนข้างดี ที่นี่เน้นวาสนา พรสวรรค์เป็นเรื่องรอง

ที่คนเขาไม่ชอบผู้ฝึกกายา หลักๆ เป็นเพราะนิสัยของคนกลุ่มนี้

ช่วยไม่ได้ ผู้ฝึกตนสายอื่นมีวิชาสวยหรู โจมตีไกลได้ แต่พวกสายกายภาพมันดูดิบเถื่อน หยาบกระด้าง

นานวันเข้า พวกสายกล้ามก็มักจะติดนิสัยเสียสองอย่าง

อย่างแรกคือปากเสีย ชอบยั่วยุ ด่ากราดเพื่อให้คู่ต่อสู้ทนไม่ไหวเข้ามาบวกระยะประชิด จะได้ใช้แรงควายให้เป็นประโยชน์

อย่างที่สองคือชอบลอบกัด ใครว่าพวกบ้ากล้ามสมองกลวง? สายกายภาพนี่แหละตัวดีเรื่องลอบโจมตีระยะประชิด!

แถมถ้าโดนเข้าไปทีหนึ่ง ถึงตายได้เลย

สรุปสั้นๆ ผู้ฝึกกายาขึ้นชื่อเรื่องปากหมาและนิสัยเสีย

— วงการฝึกตนเลยไม่ค่อยปลื้ม

ฉู่หวยสวี่เห็นสายตาแปลกๆ ของทุกคน แทนที่จะได้รับเสียงปรบมือเกรียวกราว กลับโดนมองเหยียด ก็พอจะเดาความคิดพวกนี้ได้

เขาจึงรีบประสานมือ แก้ตัวเสียงดังฟังชัด "ฝึกทั้งภายในและภายนอกขอรับ! ทั้งภายในและภายนอก!"

เฮอะ! ผู้ฝึกกายาเพียวๆ ป๋าก็ไม่ชอบเหมือนกันเว้ย!

พอได้ยินว่าศิษย์น้องรูปหล่อคนนี้ฝึกควบคู่กัน ทุกคนก็ทำหน้าเข้าใจ

"คิดไม่ถึงว่าเขาจะมีความเพียรขนาดนี้!"

เสียงแสดงความยินดีที่มาช้ากว่าปกติจึงเริ่มดังขึ้น ศิษย์ประตูแห่งเต๋าไม่หวงคำชมให้พวกเดียวกัน แต่ก็พร้อมจะดูถูกคนนอกเสมอ

แม้แต่ศิษย์จดชื่อในโซนระดับนิล ตอนแรกก็อายๆ แต่สุดท้ายก็ร่วมยินดีด้วย

สุดท้าย ผู้ดูแลชุดขาวต้องออกมาคุมสถานการณ์ "เอาล่ะๆ แยกย้ายกันได้แล้ว ให้พวกเขาใช้สมาธิเลือกวิชา!"

"ผู้ดูแลหลัวไล่คนอีกแล้ว" ศิษย์สายนอกแซวอย่างสนิทสนม

ฉู่หวยสวี่กับหานซวงเจี้ยงสบตากัน แล้วเริ่มแยกย้ายไปเลือกวิชาที่ตัวเองต้องการ

ประตูแห่งเต๋าร่ำรวยวิชา แถมเป็นแค่วิชาระดับหนึ่ง วิชาระดับฟ้าเลยมีเต็มชั้นวาง

แผ่นหยกเรียงรายเป็นระเบียบ แต่ห้ามอ่านเนื้อหาข้างใน

ข้างๆ แผ่นหยกแต่ละชิ้น จะมีสมุดเล่มเล็กวางอยู่ เขียนแนะนำวิชาและบทนำเอาไว้

หานซวงเจี้ยงใจเย็น ค่อยๆ เปิดดูทีละเล่ม

ฉู่หวยสวี่ยืนเปิดมั่วซั่ว แต่จริงๆ แล้วกำลังรัวสกิล [ตรวจสอบข้อมูล]

" [เคล็ดหยินหยางคืนสู่ศูนย์] ความเข้ากันได้ 13%"

" [เคล็ดอัสนีเสวียนเร้ากำเนิด] ความเข้ากันได้ 27%"

" [คัมภีร์วายุเก้าสวรรค์] ความเข้ากันได้ 23%"

ฉู่หวยสวี่รู้ตัวดีว่าตอนนี้เขาเป็นแค่รากปราณระดับล่าง ความเข้ากันได้กับวิชาระดับฟ้าคงไม่สูง ทำใจไว้แล้ว

ความเข้ากันได้ต่ำ แปลว่าตอนอัปเลเวลต้องใช้ค่าประสบการณ์เยอะขึ้น

แต่รากปราณห่วยฝึกวิชาเทพ มันก็ต้องเหนื่อยกว่าปกติอยู่แล้ว

แต่ฉู่หวยสวี่ไม่แคร์ เขามีวิธีปั๊มค่าประสบการณ์เพียบ แถมในอนาคตยังมีวิธีอัปเกรดรากปราณอีก

ตอนนี้ขอแค่เลือกอันที่เข้ากันได้มากที่สุดในกลุ่มพวกเตี้ย แล้วก็ถูกใจเขาด้วย

"เลือกอันที่ดูดีที่สุดในบรรดาตัวเลือกแย่ๆ แล้วกัน" เขาคิด

วิชาบางเล่มเขาเคยได้ยินชื่อ บางเล่มก็ไม่เคย

เขาหันไปดูหานซวงเจี้ยงเป็นระยะ

สาวน้อยหน้านิ่งก็แอบมองเขาเหมือนกันว่าดูอะไรอยู่

สักพัก ฉู่หวยสวี่ที่หูตาไวขึ้นเยอะก็จับได้ว่านางแอบมอง เลยยิ้มแล้วพูดว่า "ข้าแนะนำ [คัมภีร์สัจธรรมหกปกครอง] เล่มนั้นนะ"

ฉู่หวยสวี่จำได้แม่น ผู้เล่นเคยขุดข้อมูลมาแล้วว่าหานซวงเจี้ยงฝึกวิชานี้

"ทำไม" ยัยก้อนน้ำแข็งสงสัย หยิบสมุดคู่มือขึ้นมาเปิดดู

"ไม่บอก" ฉู่หวยสวี่กวนประสาท

หานซวงเจี้ยงมองค้อน ไม่สนใจเขา อ่านคำแนะนำในสมุดต่อ

อ่านจบ นางก็สนใจจริงๆ

แต่เพราะความกวนของฉู่หวยสวี่ นางเลยแกล้งวาง [คัมภีร์สัจธรรมหกปกครอง] กลับที่เดิม แล้วไปดูเล่มอื่น

เขาเห็นท่าทางของนางก็แอบขำ แล้วหันกลับมาเปิดสมุดเล่มอื่นพร้อมโยนสกิลตรวจสอบต่อ

"โฮ่! มีอันที่เข้ากันได้ตั้ง 96%!" ฉู่หวยสวี่ตกใจ

แต่ไม่นาน มือที่เปิดสมุดก็ชะงัก ไม่อยากจะอ่านต่อ

"แม่งเอ้ย จะให้ตกหลุมเดิมสองรอบรึไง"

"ความเข้ากันได้สูงปรี๊ดขนาดนี้ วิชากายภาพชัวร์!" เขาตรัสรู้ทันที

ผ่านการเคี่ยวกรำจาก [เคล็ดวิชาหลอมกระบี่] มา ร่างกายเขากลายเป็นกายาแห่งการฝึกกล้ามไปแล้วมั้ง

และก็เป็นไปตามคาด วิชาชื่อ [เคล็ดวิชากระดูกหยกผิวเหมันต์] ชื่อฟังดูตุ้งติ้ง แถมมีคำว่าเคล็ดวิชา แต่เนื้อในคือวิชาฝึกกล้ามชัดๆ

"ประตูแห่งเต๋านี่สุดยอดจริงๆ มีวิชากายภาพระดับฟ้าด้วย สายนี้ปกติหาดีๆ ยากจะตาย ทั่วโลกเสวียนหวงมีวิชาระดับฟ้าไม่กี่เล่มหรอก" ฉู่หวยสวี่ทึ่ง

เขาลองอ่านดูด้วยความสงสัย ยิ่งอ่านยิ่งหน้าตายด้าน

"ที่แท้มันไม่ได้ชื่อเคล็ดวิชา... แต่มันคือ เคล็ดวิชา-กระดูกหยก-ผิวเหมันต์-ใจ... ใจแกร่งกว่ากระดูกนี่หว่า?"

"กระบี่แทงมา ฮ่าๆๆ ใจพี่หิน! แทงไม่เข้า แทงไม่เข้า!" เขาเดาว่าคนคิดวิชานี้ต้องคิดว่าตัวเองมีอารมณ์ขันมากแน่ๆ

ฉู่หวยสวี่วางสมุดลงทันที

— ฝึกกายา ให้หมาฝึกเถอะ

เขาดูเล่มอื่นต่อ สาบานว่าจะไม่เหลียวแลไอ้กระดูกหยกบ้าบอนี่อีก

"ข้าบรรลุ [ใจกระบี่กระจ่างแจ้ง] แล้ว รอมีกระบี่คู่กาย ก็จะเป็นยอดกระบี่ผู้หล่อเหลาและอิสระเสรี"

"จะเป็นไอ้บ้ากล้ามไปทำไม!"

ในชั้นหนึ่งมีวิชาระดับฟ้าไม่มากไม่น้อย ทั้งคู่ดูจนครบอย่างรวดเร็ว

"ข้าเลือกได้แล้ว เจ้าล่ะ" ยัยก้อนน้ำแข็งถาม

นางเลือก [คัมภีร์สัจธรรมหกปกครอง] ตามคาด

"รอแป๊บ ข้ากำลังลังเล" ฉู่หวยสวี่คิ้วขมวด

ตอนนี้มีตัวเลือกดีๆ สามทาง

ทางแรก คือเลือก [คัมภีร์สัจธรรมหกปกครอง] เหมือนกัน

ถึงความเข้ากันได้จะแค่ 26% แต่มันทำให้ได้ฝึกวิชาเดียวกับหานซวงเจี้ยง

อารมณ์เหมือนตอนสอน [เคล็ดวิชาหลอมกระบี่] ให้สวีจื่อชิงนั่นแหละ เขาเป็นสายโปร ส่วนอีกฝ่ายฝึกจริง เขาจะได้มีตัวเปรียบเทียบ

ยัยก้อนน้ำแข็งเป็นกายาหยินเร้นลับ ฝึกไวปานจรวด

คนอื่นฝึกวิชาต้องคลำทางเอง

ถ้าเขาฝึกวิชานี้ ก็เท่ากับเกาะชายกระโปรงหานซวงเจี้ยงข้ามแม่น้ำ

อีกสองทางเลือก คือ [อรรถาธิบายสัจธรรมเจดีย์สวรรค์] กับ [คัมภีร์แห่งเต๋า]

ชื่อแรกฟังดูเท่ ชื่อหลังดูเรียบง่าย

สองเล่มนี้มีความเข้ากันได้สูงสุดรองจากไอ้วิชากระดูกหยกนั่น

ทั้งคู่เกิน 30% อันหนึ่ง 31% อีกอัน 33%

ถ้าดูจากชื่อและคำแนะนำ คนส่วนใหญ่คงเลือกอันแรก

เพราะ [อรรถาธิบายสัจธรรมเจดีย์สวรรค์] เขียนสรรพคุณโม้ไว้เต็มหน้ากระดาษ

แต่ [คัมภีร์แห่งเต๋า] นั้นต่างออกไป หน้าแรกเขียนไว้แค่สองประโยค

ประโยคแรกคือคำวิจารณ์และจุดเด่น สั้นๆ สี่คำ — เป็นกลางเที่ยงธรรม

ส่วนประโยคที่สองนี่สิสำคัญ

"วิชานี้เดิมไร้นาม แต่เนื่องจากเป็นวิชาของปรมาจารย์แห่งเต๋า จึงขนานนามว่า [คัมภีร์แห่งเต๋า]"

[จบแล้ว]