บทที่ 11 - เคล็ดหลอมดาบ

บทที่ 11 - เคล็ดหลอมดาบ

☆☆☆☆☆

"《เคล็ดหลอมดาบ》 ความเข้ากันได้ 93%"

ฉู่หวยสวี่แปลกใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าจะสูงขนาดนี้

เขาไล่ดูหยกบันทึกวิชาที่เหลือ ก็มีแค่《เคล็ดหลอมดาบ》เล่มนี้แหละที่สูงเกิน 90%

ส่วนอันอื่นที่เหลือ อย่างมากก็แค่ 81%

"เอาอันนี้แหละ"

พอเปิดจิตสัมผัสเข้าไปในหยกบันทึกวิชา ฉู่หวยสวี่ก็เห็นตัวอักษรใหญ่ยักษ์ไม่กี่คำ

"ฟ้าดินคือเตาหลอม ร่างกายคือคมดาบ ปราณหล่อหลอม ทะลวงจุดชีพจร"

เขาปิดการเชื่อมต่อ แล้วหันไปบอกหนิวหย่วนซาน "ผมเลือกอันนี้ครับ"

ท่านผู้ดูแลหนิวพยักหน้ารับ วิชาระดับทะลวงชีพจรมีเยอะแยะตาแป๊ะไก่ ถึงเขาจะเป็นผู้ดูแลสายนอก แต่ก็ใช่ว่าจะรู้จักทุกวิชา

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะล้วงเอาสมุดเล่มเล็กสองเล่มออกมาจากกระเป๋าเก็บของ แล้วยื่นให้ทั้งคู่

"นี่คือบันทึกประสบการณ์การฝึก《ปิงชิงเจวี๋ย》และ《เคล็ดหลอมดาบ》ที่ศิษย์รุ่นก่อนๆ เขียนเอาไว้ ระหว่างที่พวกเจ้าฝึกฝน ถ้ามีข้อคิดเห็นอะไร ก็เขียนลงไปได้นะ เผื่อไว้ให้ศิษย์รุ่นน้องในอนาคตได้อ่านอ้างอิง"

"ขอบคุณครับท่านผู้ดูแล" ทั้งสองรับสมุดไป

เสร็จธุระแล้ว หนิวหย่วนซานทำท่าเหมือนอยากจะคุยกับฉู่หวยสวี่เป็นการส่วนตัว แต่สุดท้ายก็ยั้งปากไว้ เขาชี้มือไปทางทิศตะวันออกแล้วบอกว่า "ที่พักของพวกเจ้าอยู่ทางนั้น ไปหากันเองนะ"

"ครับ/ค่ะ"

หลังจากทั้งคู่หันหลังเดินจากไป ท่านผู้ดูแลหนิวก็ไม่ได้กลับเข้าบ้าน แต่ยืนส่งทั้งสองจนลับตา

เขาจ้องมองแผ่นหลังของฉู่หวยสวี่ ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับเด็กใหม่ของ【องค์กร】คนนี้มันพุ่งพล่านจนแทบระเบิด แม้จะพยายามข่มใจไว้ แป๊บเดียวมันก็พุ่งขึ้นมาอีก

รอจนทั้งสองเดินไปไกลแล้ว เขาถึงกลับเข้าเรือนพัก เดินเข้าห้องนอนตัวเอง

หนิวหย่วนซานนั่งขัดสมาธิบนเตียง ในหัวมีแต่เรื่องของฉู่หวยสวี่

เขาโคตรจะสงสัยเลยว่า เดิมทีหมอนี่ต้องมาเป็นเบ๊รับใช้ไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมจู่ๆ ถึงไปเตะตาหลี่ชุนซงเข้าได้?

"หาโอกาสไปคุยกับเขาหน่อยดีไหม?" ท่านผู้ดูแลหนิวคิด

พอความคิดนี้ผุดขึ้นมา เขาก็นึกย้อนไปถึงตอนทำภารกิจรับน้องที่ชายป่า ตอนที่เขาสวมหน้ากากทองตวาดใส่ชายหน้ากากเงิน

ตอนนั้นชายหน้ากากเงินแค่อยากจะอยู่ดูไอ้หน้าจิ้งจอกต่ออีกหน่อย ก็โดนเขาด่ายับ

คิดได้ดังนั้น หนิวหย่วนซานก็เงื้อมมือใหญ่ๆ ขึ้นมา แล้วตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่

"เพียะ—!"

《บทบัญญัติ》ข้อที่สาม ห้ามสอดรู้เรื่องของสหายร่วมองค์กรมากเกินความจำเป็น!

บ้านไม้ไผ่ของฉู่หวยสวี่กับหานซวงเจี้ยงอยู่ติดกัน เป็นเพื่อนบ้านรั้วติดกัน

ที่พักของพวกเขาเล็กกว่าของท่านผู้ดูแลหนิวเยอะ

ตลอดทาง ทั้งคู่ไม่ได้คุยอะไรกันเลย ต่างคนต่างเดินเงียบๆ

"ไปละ"

"อืม"

บอกลากันสั้นๆ แล้วฉู่หวยสวี่ก็เดินเข้าบ้านไม้ไผ่ของตัวเอง

ที่พักทุกแห่งในประตูแห่งเต๋ามีค่ายกลขจัดฝุ่นติดตั้งอยู่ ดังนั้นต่อให้ไม่มีคนทำความสะอาด ข้างในก็ยังสะอาดเอี่ยมอ่อง

เขาเอาเครื่องนอนออกมาจากป้ายคำสั่งที่เป็นกระเป๋าเก็บของ ปูลงบนเตียง

หยกบันทึกวิชากับสมุดเล่มเล็กถูกโยนไว้ข้างๆ เขายังไม่รีบฝึก

"ต้องอัป【แต้มค่าสถานะสุ่ม】ก่อน นี่สิถึงจะเป็นขั้นตอนที่ถูกต้อง" เขาคิด

ฉู่หวยสวี่เปิด【หน้าต่างสถานะตัวละคร】ขึ้นมาดู เช็กค่าสถานะต่างๆ ของตัวเอง

ค่าสถานะที่ปรากฏแก่สายตาตอนนี้ ดูเรียบง่ายมาก

"【กายภาพ: 1】(อัปเกรดได้ สูงสุด 10)"

"【รวมปราณ: 1】(อัปเกรดได้ สูงสุด 10)"

"【ความเข้าใจ: 1】(อัปเกรดได้ สูงสุด 10)"

"【ค่ารากปราณ: 0】(อัปเกรดได้ สูงสุด 10)"

"【ค่าประสบการณ์: 200】"

"【เลเวลตัวละคร: 0】"

"【แต้มค่าสถานะสุ่มคงเหลือ: 1】"

ตอนนี้ขอแค่เขาใช้แต้มสุ่ม 1 แต้มนี้ มันก็จะสุ่มเพิ่มค่าสถานะข้างบนให้อย่างใดอย่างหนึ่ง

ตามชื่อเลย กายภาพหมายถึงเลือด พลังป้องกัน พละกำลัง ความเร็ว และความแข็งแกร่งของร่างกาย

ยิ่งค่ากายภาพสูง เวลาเลเวลอัป ค่าพวกนี้ก็จะเพิ่มขึ้นเยอะ

รวมปราณหมายถึงพลังวิญญาณในตัว มีพลังวิญญาณถึงจะใช้คาถาอาคมหรือสกิลได้

ยิ่งค่ารวมปราณสูง เวลาเลเวลอัป พลังวิญญาณในตัวก็จะยิ่งเพิ่มเยอะ เวลามานาหมดก็ฟื้นฟูเร็ว

แถมสกิลอัลติบางท่ามีข้อกำหนดเรื่องมานาด้วย ถ้าพลังวิญญาณรวมในตัวไม่พอ ก็กดใช้ไม่ได้สักครั้ง

【ความเข้าใจ】เกี่ยวข้องกับ【สกิล】หรือวิชาอาคมของผู้ฝึกตน

ยกตัวอย่างไอดีเทพเลเวล 49 ของฉู่หวยสวี่ที่สำนักเขาชุนชิว สกิลหลักที่เขาใช้ชื่อว่า《วิชาสยบมาร》

สกิลนี้เป็นเปลวไฟสีดำที่บานออกเหมือนดอกบัว เอฟเฟกต์อลังการงานสร้าง

แต่สกิลนี้มีเงื่อนไขตายตัวคือต้องมีค่าความเข้าใจสูงกว่า 5 ถึงจะเรียนได้

นอกจากนี้ การเรียนวิชาอาคมของผู้ฝึกตนในโลกเสวียนหวง จะแบ่งระดับเป็น ขั้นต้น ขั้นกลาง ขั้นสูง และขั้นสมบูรณ์

ผู้เล่นต้องใช้ค่าประสบการณ์ในการอัปเกรดสกิล แบ่งเป็นเลเวล 1-4 เหมือนกัน

ยิ่งค่า【ความเข้าใจ】สูง ก็ยิ่งประหยัดค่าประสบการณ์ในการอัปสกิล ถ้าค่าต่ำก็เปลือง

สกิลระดับสูงบางอัน ถ้าค่า【ความเข้าใจ】ต่ำเกินไป ต่อให้มีค่าประสบการณ์เหลือเฟือก็อัปไม่ได้

《วิชาสยบมาร》ของฉู่หวยสวี่อัปไปได้แค่เลเวล 3 ถ้าจะอัปให้เต็ม ต้องดันค่า【ความเข้าใจ】ให้ถึง 7

【ค่ารากปราณ】คล้ายกับ【ความเข้าใจ】แต่เกี่ยวข้องกับวิชาบำเพ็ญเพียร

ผู้ฝึกตนในโลกเสวียนหวงต้องโคจรวิชาเพื่อดูดซับพลังปราณธรรมชาติ

แต่ผู้เล่นใช้วิธียัดค่าประสบการณ์ใส่วิชา

พอยัดเต็ม ก็เลเวลอัป

แต่ผู้เล่นก็สามารถออฟไลน์แล้วปล่อยบอทฝึกฝนได้ นั่งขัดสมาธิแล้วปล่อยให้วิชาทำงานเอง

ยิ่ง【ค่ารากปราณ】สูง เวลาปล่อยบอทฝึกฝนก็จะได้ค่าประสบการณ์วิชาเยอะขึ้น

และเหมือนกับ【ความเข้าใจ】วิชาเจ๋งๆ บางวิชาก็มีข้อกำหนดเรื่อง【ค่ารากปราณ】ด้วย

จำนวนค่าประสบการณ์ที่ใช้ในการอัปเกรดวิชา ก็ขึ้นอยู่กับค่านี้เหมือนกัน

ถ้า【ค่ารากปราณ】ไม่ถึงเกณฑ์ เลเวลตัวละครก็จะตัน อัปต่อไม่ได้!

ถ้าคุณมีค่ารากปราณแค่ 1 เลเวลสูงสุดของคุณคือ 19 ถ้ามี 2 ก็ตันที่ 29

ถ้าพูดภาษาชาวโลกเสวียนหวง ก็คือพรสวรรค์กากเกินไป ชาตินี้ติดแหง็กอยู่แค่ระดับหนึ่ง ไม่มีวาสนาขึ้นระดับสอง

สรุปง่ายๆ คือเอาเระบวนการฝึกตนของโลกเสวียนหวงมาแปลงเป็นตัวเลขให้เข้าใจง่ายนั่นเอง

"อย่างหานซวงเจี้ยง ค่ารากปราณน่าจะ 9 หรือไม่ก็ 10 เต็มแม็กซ์!"

"หมายความว่าแม่คุณจะเลเวลพุ่งพรวดพราด เพราะใช้ค่าประสบการณ์น้อยมาก แถมเพดานเลเวลยังสูงลิบ ไม่มีทางติดแหง็ก"

"เธอแทบจะไม่มีคอขวดในการฝึกตนเลย!" ฉู่หวยสวี่อิจฉาตาร้อนผ่าว

ทำไมปรมาจารย์แห่งเต๋าถึงเทพนัก เทพจนศัตรูต้องวางแผนส่งคนไปพรากพรหมจรรย์ นี่มันต้องสิ้นหวังขนาดไหนถึงคิดแผนบ้าๆ แบบนี้ออกมาได้?

ก็เพราะเขาเป็นกายาสุริยันบริสุทธิ์! แถมเป็นรากปราณระดับ 10 ด้วยไง!

"แม่สาวขายาวห้องข้างๆ ที่พรสวรรค์พอฟัดพอเหวี่ยงกับปรมาจารย์ คงเริ่มฝึกไปแล้วมั้ง?" ฉู่หวยสวี่เดา

เขาเองไม่รีบ ต้องจัดการ【แต้มค่าสถานะสุ่ม】1 แต้ม กับ【ค่ารากปราณ】1 แต้มก่อน

"สุ่มกาชาก่อน!" ฉู่หวยสวี่ถูมือไปมา "จัดมา!"

วงล้อเสี่ยงโชคที่มองเห็นแค่เขาคนเดียวปรากฏขึ้น แล้วเริ่มหมุนติ้ว

ในวงล้อ พื้นที่ของค่าสถานะอื่นๆ เท่ากันหมด มีแค่ช่องรากปราณที่เล็กจิ๋ว โอกาสออกแค่ 3%

"หยุด!" เขาสั่งในใจ

"【ติ๊ง—! ยินดีด้วย คุณได้รับค่าสถานะ——กายภาพ!】"

ฉู่หวยสวี่หรี่ตาลงครุ่นคิด "กายภาพเหรอ? ก็โอเค"

ช่วงต้นเกมได้อะไรก็เหมือนกันแหละ กากพอๆ กันหมด

"สุ่มได้อะไรก็ช่างเถอะ ยังไงผมก็ไม่ได้【แต้มค่าสถานะอิสระ】ที่เลือกอัปเองได้อยู่แล้ว"

ไอดีเลเวล 49 ของเขา อัป【รวมปราณ】ไว้เยอะสุด

เวลาพาสาวลงดันเจี้ยน อาศัยมานาเยอะ สาดสกิลรัวๆ ไม่ต้องกลัวมานาหมด เน้นเอฟเฟกต์ตระการตา หล่อไว้ก่อนพ่อสอนไว้

รองจาก【รวมปราณ】เขาก็อัป【ความเข้าใจ】

เพราะพวกสกิลสายอาชีพอย่างสร้างของ ปรุงยา เขียนยันต์... พวกนี้ต้องใช้ความเข้าใจ

สร้างของเอาไปขาย ปรุงยาก็ขายได้ เขียนยันต์ก็ทำเงิน ทั้งหมดนี้คือเงินทั้งนั้น

ฉู่หวยสวี่เน้นใช้งานจริง ไม่หลอกเงินสาวก็หลอกเงินผู้เล่น หวังเลื่อนสถานะทางสังคม

—เขาอยากก้าวหน้าจะตายอยู่แล้ว!

ดังนั้น【กายภาพ】เลยเป็นค่าที่เขาไม่ค่อยคุ้นเคยเท่าไหร่

"ส่วน【ค่ารากปราณ】1 แต้มนั้นยังใช้ไม่ได้ ต้องรอให้เลเวลตัวละครถึงเลเวล 1 ก่อน"

อย่างที่บอก ถ้าค่ารากปราณเป็น 1 เลเวลสูงสุดคือ 19

ถ้าเป็น 0 ก็ตันที่ 9

ดังนั้น งานด่วนตอนนี้คือต้องเรียนวิชาทะลวงชีพจรให้ได้ก่อน

อย่าลืมว่าเขามีค่าประสบการณ์ติดตัวมา 200 แต้ม เหลือเฟือสำหรับการอัปเลเวล

ฉู่หวยสวี่หยิบหยกบันทึกวิชา《เคล็ดหลอมดาบ》กับสมุดเล่มเล็กขึ้นมา

คิดดูแล้ว เขาตัดสินใจเปิดสมุดเล่มเล็กดูก่อน

"《เคล็ดหลอมดาบ》ก็เหมือนหนังสือเรียน สมุดเล่มนี้คือโน้ตย่อที่รุ่นพี่ทิ้งไว้ ก็เปรียบเสมือนช่องคอมเมนต์ท้ายบทความ"

"ผมก็ต้องอ่านคอมเมนต์ก่อนสิ! ดูสิว่าชาวบ้านเขารีวิวยังไง" ฉู่หวยสวี่คิดว่าลำดับนี้แหละถูกต้องที่สุด

เขาเปิดหน้าแรกของสมุดด้วยความคาดหวัง

หน้าแรกมีตัวอักษรหวัดๆ เขียนไว้แค่สองคำตัวเบ้อเริ่ม

— "อย่าฝึก!"

[จบแล้ว]