บทที่ 10 - เส้นทางสู่การฝึกตน

บทที่ 10 - เส้นทางสู่การฝึกตน

☆☆☆☆☆

หลังจากหลี่ชุนซงจากไป อำนาจการตัดสินใจก็ตกมาอยู่ที่หนิวหย่วนซาน ผู้ดูแลสายนอก

แต่เขาไม่ได้วางมาดใส่ศิษย์จดชื่อเหมือนผู้ดูแลคนอื่นๆ

ในสายตาคนส่วนใหญ่ เขาเป็นคนยุติธรรม ขยันขันแข็ง และนิสัยดี...

นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมตอนความแตกเรื่องเป็นสายลับ ศิษย์สายนอกหลายคนถึงไม่เชื่อ แม้แต่ผู้เล่นสายประตูแห่งเต๋าเองก็ยังไม่อยากจะเชื่อ

"อะแฮ่ม" หนิวหย่วนซานกระแอมไอ "พวกเจ้าหยดเลือดทำสัญญากับป้ายก่อนดีไหม?"

"พอผูกจิตกับป้ายแล้ว ก็เท่ากับยืนยันตัวตน เป็นคนของประตูแห่งเต๋าอย่างเป็นทางการ" เขาบอก

ฉู่หวยสวี่กับหานซวงเจี้ยงมองหน้ากัน หัวใจหนุ่มสาวเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น

สำหรับหานซวงเจี้ยง นี่คือก้าวแรกในการเปลี่ยนชะตาชีวิต

สำหรับผู้ข้ามมิติบางคน เขาไม่รู้หรอกว่าประตูแห่งเต๋าจะเป็นที่พักพิงให้เขาได้จริง หรือจะเป็นจุดเริ่มต้นของพายุลูกใหม่

เลือดหยดลงบนป้าย แล้วซึมหายไปอย่างรวดเร็ว

เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้นข้างหูฉู่หวยสวี่

"【ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเข้าร่วมสำนักสำเร็จ ได้รับ 'สังกัด——ประตูแห่งเต๋า แคว้นจิ้ง'】"

"【ระบบกำลังคำนวณรางวัล...】"

ได้ยินเสียงสวรรค์แบบนี้ เขาตื่นตัวขึ้นมาทันที

ตอนเล่นเกม เพื่อจะเข้าเขาชุนชิว หนึ่งในสี่สำนักใหญ่ เขาแทบรากเลือด

ผู้เล่นคนอื่นเลเวลจะแตะ 10 กันหมดแล้ว เขาที่ยังไม่มีสำนัก ไม่มีวิชา ก็ยังเป็นไอดีเลเวล 0 อยู่เลย

ตรงนี้ขึ้นอยู่กับการเลือกของผู้เล่นล้วนๆ

บางสำนัก เหมือนโรงเรียนเอกชนเถื่อน จ่ายเงินก็เข้าได้

บางสำนัก ต้องก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือ สอบเข้าด้วยความสามารถ

มองในระยะยาว เข้าสำนักใหญ่ย่อมมีอนาคตกว่า

แต่《ยืมดาบ》ก็คือเกม ผู้เล่นบางคนออกตัวก่อน เริ่มเก็บเลเวลก่อน ก็แย่งทรัพยากรและวาสนาช่วงต้นเกมได้ก่อน

ฉู่หวยสวี่เคยเห็นผู้เล่นบางคน เริ่มต้นกับสำนักกากๆ แต่เพราะช่วงต้นเกมเจอปาฏิหาริย์รัวๆ ก็เทพได้เหมือนกัน

เพราะความไม่แน่นอนพวกนี้แหละ เกมนี้ถึงมีเสน่ห์ดึงดูดใจผู้เล่น

"แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกัน"

"ครั้งนี้ผมเข้าประตูแห่งเต๋าได้โดยแทบไม่ต้องออกแรง"

แถมตอนแรกยังไม่อยากเข้าอีกต่างหาก...

แต่ที่ต้องพูดถึงคือ หลังจากผู้เล่นพยายามแทบตายจนได้เข้าสำนักใหญ่【รางวัลสังกัด】จะคุ้มค่ามาก

ถ้าเป็นสำนักทั่วไป ก็จะได้รางวัลสังกัดแบบพื้นฐาน คือ 1 แต้ม【สุ่มค่าสถานะ】

ในทวีปตะวันออก มีแค่การเข้าสี่สำนักใหญ่เท่านั้น ที่จะได้รางวัลพิเศษเพิ่มเติม——1 แต้ม【ค่าสถานะรากปราณ】

พอมีค่าสถานะรากปราณ ผู้เล่นก็จะไม่ใช่รากปราณเทียมอีกต่อไป

ส่วนผู้เล่นทวีปตะวันออกที่เข้าสี่สำนักใหญ่ไม่ได้ ภายหลังก็ยังหาค่าสถานะรากปราณได้จากการทำภารกิจลับหรือภารกิจเนื้อเรื่องหลัก

"อย่างหานซวงเจี้ยงที่เป็นกายาหยินเร้นลับ น่าจะเป็นพวกรากปราณเต็มหลอด คือมีค่าสถานะรากปราณ 10 แต้ม"

"ก่อนผมจะข้ามมิติมา ยังไม่เคยเห็นผู้เล่นคนไหนอัปค่านี้จนเต็มเลย สูงสุดน่าจะแค่ 7 แต้มมั้ง"

ไอดีเขาชุนชิวของฉู่หวยสวี่ ก่อนข้ามมิติมาอัปไปได้ถึง 6 แต้ม

เทียบกับพวกอัจฉริยะตัวจริงในโลกเสวียนหวงคงสู้ไม่ได้

แต่ในหมู่ผู้เล่น ถือว่าเทพในหมู่ไก่กาแล้ว

เขาถึงขั้นเอาข้อมูลนี้ไปใส่ในโปรไฟล์รับงานเพื่อนเที่ยว เพื่อโชว์พาวว่าพี่เป็นงานนะน้อง ใช้เรียกลูกค้าได้

——พี่สาวครับ ไม่อยากลองลูบไล้รากปราณผมดูเหรอครับ?

ผ่านไปแค่สามวินาที เสียงแจ้งเตือนระบบก็บอกว่า【รางวัลสังกัด】เข้ากระเป๋าเรียบร้อย

หนิวหย่วนซานเห็นทั้งคู่ทำสัญญากับป้ายเสร็จ ก็ตบป้ายผู้ดูแลเบาๆ เอาหยกบันทึกวิชาออกมาเป็นกองภูเขาเลากา

ทั้งหมดล้วนเป็นวิชาสำหรับระยะทะลวงชีพจร

เขาหา《ปิงชิงเจวี๋ย》เจออย่างรวดเร็ว แล้วยื่นให้หานซวงเจี้ยง

ฉู่หวยสวี่มองหยกบันทึกวิชา《ปิงชิงเจวี๋ย》แล้วโยนสกิล【ตรวจสอบข้อมูล】ใส่

ข้อมูลที่ได้คือ:

【《ปิงชิงเจวี๋ย (เคล็ดน้ำแข็งบริสุทธิ์)》: วิชาขั้นทะลวงชีพจร

ความเข้ากันได้: 0%】

เขาเบ้ปาก บ่นในใจ: "ชื่อวิชาดูบริสุทธิ์ผุดผ่องขนาดนี้ ความเข้ากันได้กับผมคือ 0 เลยเหรอ?"

"รังเกียจว่าผมสกปรกสินะ?"

เขาเดาว่า《ปิงชิงเจวี๋ย》กับกายาหยินเร้นลับ น่าจะมีความเข้ากันได้เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์

ระยะทะลวงชีพจรเป็นแค่ขั้นเริ่มต้นง่ายๆ คนมีพรสวรรค์จริง ฝึกวิชาอะไรก็ผ่านฉลุย

สำหรับผู้เล่น ไม่มีทางที่จะอัปเลเวลไม่ได้ ค่าประสบการณ์ที่ใช้จากเวล 0-9 มันนิดเดียว

แค่วิชายิ่งเข้ากันได้มาก ก็ยิ่งประหยัดค่าประสบการณ์ในการอัปเกรด

การตั้งค่าจุกจิกพวกนี้ ก็เพื่อเพิ่มความลึกของเกม กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของผู้เล่นในช่วงแรก

หนิวหย่วนซานมองดูเพื่อนร่วมอุดมการณ์รุ่นเยาว์ตรงหน้า ในใจย่อมใส่ใจเป็นพิเศษ

ดังนั้น ผู้ดูแลสายนอกผู้มีคิ้วหนาตาโตและดูเที่ยงธรรม จึงยิ้มอย่างอบอุ่นแล้วพูดว่า: "มาสิ นี่คือวิชาขั้นทะลวงชีพจรทั้งหมดของสายนอก เจ้าเลือกไปสักเล่ม ไม่เข้าใจตรงไหนถามข้าได้ ไม่ต้องรีบ"

"ขอบคุณครับท่านผู้ดูแล" ฉู่หวยสวี่ตอบอย่างสุภาพ

ระหว่างที่เขากำลังเลือก หนิวหย่วนซานก็หันไปถามหานซวงเจี้ยงอย่างใส่ใจ: "ดึกมากแล้ว เขาคงต้องใช้เวลาอีกหน่อย เจ้าจะกลับไปพักผ่อนก่อนก็ได้นะ ไม่เป็นไรหรอก"

ใครจะคิด หานซวงเจี้ยงกลับส่ายหน้าเบาๆ น้ำเสียงยังคงเย็นชาไร้อารมณ์: "ข้ารอเขา"

ฉู่หวยสวี่ได้ยินก็หันขวับมามอง แล้วก็ก้มหน้าก้มตาเลือกวิชาต่อ

เขาใช้【ตรวจสอบข้อมูล】รัวๆ ไม่หยุด

"《ป้าเสินเจวี๋ย (เคล็ดเทพทรราช)》, ความเข้ากันได้ 53%"

"《จิ่วเทียนสือตี้เสวียนกง (วิชาลึกลับเก้าฟ้าสิบดิน)》, ความเข้ากันได้ 49%"

"《ปาฮวงเสินทง (อิทธิฤทธิ์แปดทิศ)》, ความเข้ากันได้ 9%"

วิชาพื้นฐานแท้ๆ แต่ชื่อแม่งอลังการงานสร้างไปเกินครึ่ง

ปัญหาคือดูมาตั้งนาน ไม่มีอันไหนเกิน 60% เลย

"อันนี้ดูเข้าท่า《เสี่ยวหนงกง (วิชาเกษตรกรน้อย)》, ความเข้ากันได้ 78%, แต่ชื่อมันยังไงอยู่นะ?"

ตอนนี้ เขาแทบจะสแกนหยกบันทึกวิชาจนครบทุกอันแล้ว

หนิวหย่วนซานกับหานซวงเจี้ยงยืนมองเขานั่งยองๆ เลือกๆ วางๆ ตั้งแต่ต้นจนจบก็ไม่ยอมอ้าปากถามผู้ดูแล ไม่เข้าใจว่าทำอะไรของมัน

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ หนิวหย่วนซานคิดว่าต้องรุกบ้าง เลยเสนอตัว: "มีอันไหนสนใจเป็นพิเศษไหม ข้าช่วยอธิบายให้ได้นะ"

"ไม่เป็นไรครับ ท่านผู้ดูแลหนิว" ฉู่หวยสวี่เงยหน้าตอบ แล้วก้มลงเลือกต่อ

ผ่านไปอีกหนึ่งก้านธูป ความอดทนและความอยากรู้อยากเห็นของหานซวงเจี้ยงหมดเกลี้ยง

คืนนี้สำหรับเธอ เป็นคืนที่ยาวนานและเหนื่อยล้า

"เจ้าจะเอายังไงกันแน่?" เธอถามขึ้น

ฉู่หวยสวี่หันมองเธอ เพราะเขานั่งยองๆ อยู่ มุมมองเลยช้อนขึ้น ขาเรียวยาวของเธอยิ่งดูยาวเหยียดเข้าไปอีก

"ผมไม่ได้ขอให้คุณรอนี่ ถ้าทนไม่ไหวก็กลับไปก่อนสิ" เขาสวนกลับ

หานซวงเจี้ยงขมวดคิ้วเรียว ไม่พูดอะไรต่อ แต่ก็ไม่ยอมเดินหนีไปไหน

หนิวหย่วนซานที่ยืนฟังอยู่ถึงกับอึ้ง

เขานึกว่าแม่สาวภูเขาน้ำแข็งจะสะบัดหน้าหนีไปแล้วซะอีก

เรื่องนี้ทำให้เขาประหลาดใจอีกรอบ

ฉู่หวยสวี่ทำงานเพื่อนเที่ยวมานาน เจอผู้หญิงมาเยอะ

การที่เขาอยู่ในวงการนี้ได้อย่างราบรื่น มีเหตุผลของมัน

อย่าเห็นว่าหานซวงเจี้ยงเย็นชา ดูเป็นพี่สาวจอมดุ เข้าถึงยาก นั่นเป็นแค่เกราะป้องกันตัวของเธอ

เธอถูกพ่อแม่ทิ้ง ถูกขายเข้าซ่องตั้งแต่เด็ก

เกิดและโตในสภาพแวดล้อมแบบนั้น นิสัยย่อมเปลี่ยนไป

การถูกทอดทิ้ง สร้างปมความไม่มั่นคงในใจ

หญิงคณิกา ถูกฝึกมาตั้งแต่เล็ก หัวใจหลักคือการเชื่อฟัง สอนให้รู้จักปรนนิบัติผู้อื่น

แม่เล้าต้องการ "ลูกสาว" ที่ว่านอนสอนง่าย ถ้าไม่เชื่อฟัง จุดจบจะเป็นยังไงก็รู้ๆ กันอยู่

ดังนั้น หญิงสาวผู้เย็นชาคนนี้ ลึกๆ แล้วอาจจะมีนิสัย "ยอมตาม" แฝงอยู่บ้าง

ฉู่หวยสวี่อยากเกาะขาตัวเอกของโลกก็จริง

แต่เขาไม่มีทางไปคุกเข่าเลียขาเธอหรอกนะ

ฉู่หวยสวี่เลิกสนใจเธอ ก้มหน้าหาต่อ

ในที่สุด เขาก็เจอวิชาที่ต้องการ

[จบแล้ว]