บทที่ 21 วันที่ 4 (2) ใส่และถอดชุดอวกาศนอกยานด้วยก้น
บทที่ 21 วันที่ 4 (2) ใส่และถอดชุดอวกาศนอกยานด้วยก้น
บทที่ 21 วันที่ 4 (2) ใส่และถอดชุดอวกาศนอกยานด้วยก้น
"เจ้าแมวแก่-!"
ถังเยว่แผดเสียงเรียกผ่านช่องสื่อสารอีกครั้ง
"อะไรอีก?" เจ้าแมวแก่ยืนอยู่บนสะพานเทียบยานอินทรี คิ้วขมวดมุ่น
"บ้าเอ๊ย กล่องนี้ใหญ่เกินไป แถมยังหนักอิบอ๋าย ฉันขนคนเดียวไม่ไหว!" ถังเยว่บ่นอุบพร้อมออกแรงสุดตัว
เขาใส่เกราะหมิงกวงอยู่ในสถานีคุนหลุน แถมยังต้องยกกล่องอีก นี่มันภารกิจที่เป็นไปไม่ได้ชัดๆ ใส่ชุดกิจกรรมนอกยานที่เทอะทะขนาดนี้ แค่จะก้มตัวยังทำไม่ได้เลย
"หาทางแก้เอาเองสิ!"
"เจ้าแมวแก่ นายมันไม่ใช่คนจริงๆ" ถังเยว่ด่าด้วยความคับแค้นใจ
"ก็ฉันไม่ใช่คนอยู่แล้วนี่" เจ้าแมวแก่ยักไหล่ แล้วหันกลับไปเช็กจรวดส่วนลงจอดต่อ "ฉันก็แค่แมวตัวหนึ่ง"
ถังเยว่หมดหนทางจะโต้แย้ง พูดตามตรงเจ้าแมวแก่คงไม่มีเวลามาช่วยเขาหรอก ยานอินทรีใกล้จะปล่อยตัวเต็มที ทั้งถังเยว่และเจ้าแมวแก่ต่างก็ยุ่งจนหัวหมุนกันทั้งคู่
ถังเยว่ต้องขนย้ายเสบียง ส่วนเจ้าแมวแก่ต้องตรวจเช็กยานอวกาศ งานของตัวเองก็กองท่วมหัวจนล้นมือ ไม่มีใครว่างมาช่วยใครได้
เพราะกำลังคนไม่พอ พวกเขาจึงต้องแข่งกับเวลา
ถังเยว่พยายามก้มตัวย้ายกล่องเป็นครั้งที่สามแต่ก็ล้มเหลว เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากถอดเกราะหมิงกวงออกเพื่อทำงานนี้
"เจ้าแมวแก่!"
"อะไรอีกล่ะ?"
"ฉันใส่เกราะหมิงกวงแล้วขนของไม่ได้!" ถังเยว่หอบแฮ่กๆ "มาช่วยฉันถอดไอ้ชุดบ้านี่หน่อย"
"ถอดเองสิ!"
ชุดอวกาศสำหรับกิจกรรมนอกยานอย่างเกราะหมิงกวงถูกออกแบบมาไม่ให้สวมใส่หรือถอดได้ด้วยตัวคนเดียว เพราะช่องสวมชุดและระบบยังชีพอยู่ที่ด้านหลัง จำเป็นต้องมีคนช่วยเวลาใส่หรือถอด
แต่เพื่อความไม่ประมาท สถานีคุนหลุนก็ยังมีระบบช่วยใส่และถอดชุดกิจกรรมนอกยานแบบบริการตนเองติดตั้งไว้... เจ้านี่ติดอยู่บนผนัง หน้าตาเหมือนกรงเล็บโลหะ เวลาถังเยว่ต้องการถอดชุดอวกาศ ก็แค่หันหลังพิง ให้กรงเล็บจับยึดระบบยังชีพด้านหลังไว้ เขาก็จะสลัดคราบ 'กระดองเต่า' นี้ออกได้
"ขั้นตอนการถอดเกราะหมิงกวง เตรียมพร้อมระดับหนึ่ง ล็อก 'กระดองเต่า'!" ถังเยว่ทำหน้าจริงจังส่งเสียงฮึดฮัด
เสียง 'กริ๊ก' ดังขึ้นพร้อมไฟสัญญาณสว่าง แสดงว่าระบบยังชีพถูกยึดล็อกเรียบร้อย
"ขั้นตอนการถอดเกราะหมิงกวง เตรียมพร้อมระดับสอง ปลด 'กระดองเต่า'!"
ถังเยว่กดปุ่มที่ข้อมือ ปลดการเชื่อมต่อระหว่างระบบยังชีพกับเกราะหมิงกวง จากนั้นปลดสายรัด เป็นอันหลุดพ้นจากพันธนาการของเกราะเทอะทะโดยสมบูรณ์
"เริ่มการถอดชุด!"
ถังเยว่นอนราบลงกับพื้น จากนั้นเริ่มขยับตัวยุกยิก ส่วนก้นค่อยๆ โก่งขึ้น
นี่ไม่ใช่ว่าถังเยว่เกิดอารมณ์ศิลปินอยากจูบพื้นตอนปลอดคน แต่เป็นท่าประจำในการถอดชุด... เนื่องจากทางเข้าออกของเกราะหมิงกวงอยู่ด้านหลัง หลังจากทดลองท่าถอดมาสารพัดท่า ถังเยว่ค้นพบว่าการถอยก้นออกมาก่อนเป็นวิธีที่สะดวกที่สุด
เจ้าแมวแก่เคยบอกว่าท่านี้ได้อารมณ์เหมือนเต่ากำลังสลัดกระดอง
ตอนที่ทีมสำรวจยังอยู่กันครบ ถังเยว่ไม่มีทางกล้าทำท่านี้แน่
ลองนึกภาพชายฉกรรจ์สี่คนยืนแสยะยิ้มมองคุณนอนโก่งก้นอยู่บนพื้นดูสิ?
เคยคิดถึงผลที่จะตามมาบ้างไหม?
ถังเยว่คลานออกมาจากเกราะหมิงกวง รู้สึกตัวเบาหวิวเหมือนนกนางแอ่นทันที เขากระโดดลุกขึ้นแล้วหันไปย้ายกล่อง เขาเปิดประตูแอร์ล็อก ขนกล่องไปไว้ที่ปลายสุดของห้อง แล้วกลับมาที่โถงหลักเพื่อสวมเกราะหมิงกวงกลับเข้าไปใหม่
เขาไม่สามารถเปิดประตูด้านนอกของแอร์ล็อกได้โดยตรง ไม่อย่างนั้นแรงดันอากาศที่ลดฮวบจะฆ่าเขาตายในทันที
แต่ละรอบ ถังเยว่ต้องใส่และถอดเกราะหมิงกวงหนึ่งครั้ง ซึ่งยุ่งยากมาก
แต่ไม่มีทางอื่น ทันทีที่ออกจากสถานีคุนหลุน เขาต้องสวมชุดอวกาศนอกยาน นี่เป็นเรื่องคอขาดบาดตาย ไม่อย่างนั้นของยังส่งไม่ถึงมือ ถังเยว่คงตายก่อน
ไม่กี่นาทีต่อมา ถังเยว่ก็กลับมาในชุดเกราะหมิงกวง เขาเปิดประตูด้านนอกของแอร์ล็อก แล้วเข็นกล่องออกจากสถานีคุนหลุนอย่างทุลักทุเล
เจ้าแมวแก่กำลังตรวจสอบจรวดขั้นที่สองของส่วนนำขึ้นยานอินทรี
ส่วนนำขึ้นมีจรวดสองขั้น ขั้นแรกประกอบด้วยเครื่องยนต์แร็พเตอร์ 3C เชื้อเพลิงออกซิเจนเหลวและมีเทนสองเครื่อง จรวดขั้นนี้ออกแบบมาเพื่อส่งยานอินทรีจากพื้นผิวดาวอังคารเข้าสู่วงโคจรระดับต่ำของดาวอังคาร (LMO) หลังจากทำงานสองร้อยวินาที เชื้อเพลิงจะหมดและแยกตัวออกจากส่วนบรรทุกด้านบน
จรวดขั้นที่สองซึ่งเป็นจรวดส่วนบน คือเครื่องยนต์ RD-0172 สัญชาติรัสเซีย มีหน้าที่รับประกันความปลอดภัยและปรับเปลี่ยนวงโคจร
เพื่อลดน้ำหนัก ยานลงจอดจึงไม่มีหอหนีภัย สิ่งเดียวที่จะรับประกันความปลอดภัยของโมดูลสั่งการได้คือเครื่องยนต์ตัวนี้ หากยานอินทรีเกิดปัญหาระหว่างการปล่อยตัว จรวดส่วนบนจะพาโมดูลสั่งการหนีออกไปทันที
หากยานอินทรีปล่อยตัวสำเร็จ จรวดส่วนบนจะมีหน้าที่ปรับเปลี่ยนวงโคจร ช่วยให้โมดูลสั่งการเข้าเทียบและเชื่อมต่อกับสถานีอวกาศร่วม
จรวดทั้งสองขั้น ห้ามมีปัญหาแม้แต่นิดเดียว
ถ้าจรวดขั้นแรกมีปัญหา ยานอินทรีจะตกกระแทกพื้น
ถ้าจรวดส่วนบนมีปัญหา ยานอินทรีจะไม่สามารถเชื่อมต่อกับสถานีอวกาศร่วมได้สำเร็จ กลายเป็นขยะอวกาศล่องลอยอยู่ในวงโคจรระดับต่ำของดาวอังคาร
เจ้าแมวแก่ต้องระมัดระวังอย่างที่สุด
โชคดีที่เครื่องยนต์จรวดเชื้อเพลิงเหลวไม่ได้มีโครงสร้างซับซ้อนมากนัก โดยพื้นฐานแล้วโครงสร้างของมันก็คือปั๊มบวกห้องเผาไหม้บวกท่อไอพ่น ปั๊มส่งเชื้อเพลิงเข้าสู่ห้องเผาไหม้ เชื้อเพลิงจุดระเบิดและเผาไหม้ในนั้น สุดท้ายพ่นออกทางท่อไอพ่น เรียบง่ายและหยาบกระด้าง แถมยังใช้แล้วทิ้ง เจ้าแมวแก่จึงยังพอรับมือไหว
แต่ถ้าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้คือเครื่องยนต์อากาศยานที่ใช้ในเครื่องบิน อย่างเช่นเครื่องยนต์เทอร์โบแฟน F119 ที่ซับซ้อนและแม่นยำ มีคอมเพรสเซอร์หลายขั้นและเทอร์ไบน์หลายระดับ เจ้าแมวแก่คงต้องยกธงขาว
ยังไงซะมันก็ไม่ใช่นักออกแบบเครื่องยนต์
"ถังเยว่!" เจ้าแมวแก่ตะโกน
"ว่าไง?" ถังเยว่เข็นรถเข็นเล็กๆ มุ่งหน้ามายังยานลงจอด เงยหน้าขึ้นมอง
"ฉันขาดประแจห้าเหลี่ยมเบอร์ 7 ตัวหนึ่ง" เจ้าแมวแก่ยืนอยู่บนสะพานเทียบยาน มองลงมาที่ถังเยว่บนพื้นไม่ไกลนัก "เอามาให้หน่อย!"
ถังเยว่สะดุ้ง คิดในใจว่า 'เจ้าแมวแก่ ในที่สุดแกก็มีวันที่ต้องขอความช่วยเหลือจากฉันสินะ?'
'เสร็จโจรล่ะ'
ถังเยว่หัวเราะเยาะในใจสองที
"ไปเอาเองดิ!" เขากระแอมไอ พูดด้วยน้ำเสียงชอบธรรม "ไม่เห็นเหรอว่าฉันยุ่งอยู่? จะเอาเวลาไหนไปหยิบประแจให้นาย?"
"จะไม่หยิบให้?"
"ไม่!" ถังเยว่คิดในใจ 'ฉันจะจัดการนายไม่ได้เชียวเหรอ?'
"แน่ใจนะว่าจะไม่หยิบให้?"
"ชัวร์ป้าบ!" ถังเยว่พูดเสียงแข็ง "ถ้าฉันหยิบประแจให้นาย ต่อไปนี้ให้อ่านชื่อฉันกลับหลังได้เลย!"
"ก็ได้" เจ้าแมวแก่พยักหน้า ปรบมือเปาะแปะ "ไม่หยิบก็ไม่หยิบ ฉันไม่ขัดข้อง แต่ถ้าไม่มีประแจตัวนี้ ฉันก็ทำงานขั้นต่อไปไม่ได้ เมื่อไหร่นายเอาประแจมาให้ ฉันค่อยทำต่อ"
ถังเยว่อึ้งไป
"ฉันไม่รับผิดชอบนะถ้าเวลาปล่อยตัวล่าช้า" เจ้าแมวแก่พูดต่อ "ตอนนี้ชีวิตของสาวน้อยข้างบนนั่นอยู่ในมือนาย นายตัดสินใจเอาเอง"
"นาย!"
"นายทำไม?"
"นายนี่มันสุดยอดจริงๆ"
ถังเยว่กระแทกรถเข็นไปข้างหน้าอย่างแรง แล้วเดินคอตกกลับไปเอาประแจอย่างว่าง่าย
"ประแจอยู่ในตู้ที่สองใต้โต๊ะ! จำไว้ว่าเบอร์ 7 นะ!" เจ้าแมวแก่ตะโกนไล่หลัง "เยว่ถัง!"