บทที่ 9 วันที่ 1 (9) สถานีคุนหลุนคือกระดองเต่า

บทที่ 9 วันที่ 1 (9) สถานีคุนหลุนคือกระดองเต่า

ในมุมมองของชาวโลก สถานีคุนหลุนเป็นเพียงเพิงพักกลางทะเลทรายที่สร้างขึ้นอย่างหยาบๆ อย่างไม่ต้องสงสัย สถานีคุนหลุนทั้งหมดประกอบด้วยสองส่วน

ส่วนแรกคือสถานีหลัก ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยและปฏิบัติภารกิจของสมาชิกทีมสำรวจ แกนกลางของสถานีหลักคือกระดองเต่าทรงกลมเตี้ย โครงสร้างทำจากโครงถักอลูมิเนียมอัลลอยและเปลือกนอกพลาสติกวิศวกรรมความแข็งแรงสูง ฝังรากลึกในดินดาวอังคาร มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสิบห้าเมตร มองจากภายนอกดูเหมือนกระโจมมองโกลสีขาวทรงแบน

โมดูลหลักคือพื้นที่กิจกรรมหลักของถังเยว่ มันทำหน้าที่เป็นทั้งโถงกลาง ห้องครัว โกดัง ห้องยิม ห้องประชุม ห้องแล็บ และห้องควบคุมหลัก ฟังก์ชันส่วนใหญ่ของสถานีคุนหลุนรวมอยู่ในที่แห่งนี้

ห้องโดยสารเล็กเจ็ดห้องกระจายตัวออกจากโมดูลหลัก หกห้องเป็นห้องพักลูกเรือ และอีกห้องที่เหลือคือห้องปรับความดันอากาศ หรือแอร์ล็อก

ห้องพักลูกเรือนั้นเล็กจนน่าสงสารและไม่ใช่โครงสร้างแข็งด้วยซ้ำ กัปตันเหล่าหวังเคยพูดไว้ว่า แค่ตดทีเดียวก็น่ากลัวว่าผนังจะเป็นรู... ห้องทั้งหกนี้เป็นแบบเป่าลมและออกแบบเป็นโมดูลาร์เพื่อให้เปลี่ยนทดแทนได้ ตอนขนส่งมาครั้งแรกพวกมันถูกพับแบนและแพ็กใส่กล่องมา

ส่วนที่สองของสถานีคุนหลุนคือโรงจอดรถ ซึ่งมีโครงสร้างเรียบง่ายกว่าสถานีหลักเสียอีก... มันก็แค่ตู้คอนเทนเนอร์ขนส่งสินค้า และรถสำรวจดาวอังคารก็มักจะจอดอยู่ข้างในนั้น

ถังเยว่ตรวจสอบสถานะการชาร์จแบตเตอรี่เป็นอันดับแรก

แบตเตอรี่เก็บประจุเต็มแล้ว พลังงานนี้จะใช้สำหรับระบบยังชีพในเวลากลางคืนเป็นหลัก หลังจากดวงอาทิตย์ตก แผงโซลาร์เซลล์จะไร้ประโยชน์ ดังนั้นถังเยว่ต้องเก็บพวกมันกลับเข้ามาในโรงจอดรถ

"นายจะออกไปเก็บแผงโซลาร์เซลล์เหรอ?" เจ้าแมวแก่ถาม

ถังเยว่ปลดชุดอวกาศสำหรับกิจกรรมนอกยานที่แขวนอยู่บนผนังลงมา "ใช่ ใกล้มืดแล้ว ฉันต้องไปเก็บแผงโซลาร์"

"ระวังตัวด้วย" เจ้าแมวแก่พยักหน้า

ถังเยว่รูดซิปด้านหลังของชุดอวกาศออก จากนั้นก้มตัวแล้วสอดตัวเข้าไป ชุดอวกาศนอกยานเป็นอุปกรณ์ที่หนักมาก หนักถึงหกสิบกิโลกรัม โชคดีที่แรงโน้มถ่วงของดาวอังคารมีเพียงร้อยละสี่สิบของโลก การสวมวัตถุหนักหกสิบกิโลกรัมจึงให้ความรู้สึกเหมือนแบกน้ำหนักยี่สิบสี่กิโลกรัมบนโลก

เจ้าแมวแก่เข้ามาช่วยถังเยว่รูดซิป แล้วล็อกระบบยังชีพขนาดมหึมาเข้ากับตัวเขา

ระบบยังชีพเป็นอุปกรณ์ที่มีรูปร่างเหมือนกระเป๋าเดินทางแบบลาก เคสนี้รวมฟังก์ชันทั้งหมดที่จะช่วยให้ถังเยว่มีชีวิตรอด ตราบใดที่เขาออกจากสถานีคุนหลุน ถังเยว่ต้องแบกกระดองเต่านี้ไปทุกที่

ไฟแสดงสถานะสีเขียวด้านในหมวกกันน็อกสว่างขึ้น แสดงว่าระบบยังชีพเชื่อมต่อแล้วและชุดอวกาศอยู่ในสภาพปกติ

"สถานะเกราะหมิงกวงปกติ ระบบปิดผนึกสมบูรณ์" ถังเยว่สื่อสารกับเจ้าแมวแก่ผ่านหูฟัง พร้อมยกนิ้วโป้งให้

เจ้าแมวแก่ตบหมวกกันน็อกของถังเยว่และยกอุ้งเท้าทำท่ากดไลก์ให้เช่นกัน

'เกราะหมิงกวง' คือชื่อเล่นที่ทีมสำรวจตั้งให้ชุดกิจกรรมนอกยาน เพราะชุดนี้มันเทอะทะและใหญ่โตเกินไปจริงๆ มันมีโครงสร้างแบบกึ่งแข็ง ส่วนบนทั้งหมดของชุดเป็นเกราะแข็ง หมวกและไหล่ถูกยึดติดกัน ข้อต่อแขนขาเชื่อมต่อด้วยตลับลูกปืนอัลลอยและวงแหวนเหล็ก การสวมใส่มันจึงให้ความรู้สึกเหมือนใส่ชุดเกราะโบราณ

การสวมเกราะหมิงกวงออกจากยานให้ความรู้สึกเหมือนกำลังจะออกไปรบกับชาวดาวอังคาร

ถังเยว่ไม่ชอบชุดนี้เลย เขาไม่สามารถแม้แต่จะก้มเอวได้ขณะสวมเกราะหมิงกวง

"โชคดีนะ!" เสียงของเจ้าแมวแก่ดังผ่านหูฟัง ถังเยว่เงยหน้าขึ้นเห็นเจ้าแมวแก่ยืนโบกมืออยู่ในโถง

ถังเยว่พยักหน้าแล้วหันไปออกแรงเปิดประตูแอร์ล็อก

ทันทีที่สวมชุดอวกาศ ถังเยว่รู้สึกเหมือนถูกตัดขาดจากโลกภายนอก ส่วนหนึ่งเพราะการเก็บเสียงของหมวกดีเกินไป ทันทีที่ถังเยว่สวมหมวก เสียงรบกวนรอบข้างก็หายไปทันที อีกส่วนหนึ่งเป็นเพราะชุดอวกาศหนาเกินไป ถังเยว่รู้สึกเหมือนไม่ได้สวมชุด แต่เหมือนปีนเข้าไปอยู่ในห้องเล็กๆ มากกว่า

แอร์ล็อกเป็นโมดูลทรงกระบอกวางแนวนอน ปลายด้านหนึ่งเชื่อมต่อกับโมดูลหลัก และปลายอีกด้านคือทางออกของสถานีคุนหลุน

แอร์ล็อกมีความยาวหกเมตรและเส้นผ่านศูนย์กลางเกือบสามเมตร มีประตูนิรภัยคล้ายห้องมั่นคงอยู่ที่ปลายทั้งสองด้าน ถังเยว่ก้มตัวเข้าไปในแอร์ล็อก แล้วหันกลับมาปิดประตูด้านหลัง ยืนยันว่าล็อกเรียบร้อยเมื่อไฟสีเขียวที่เขียนว่า 'วาล์วล็อก' สว่างขึ้น

ผ่านช่องหน้าต่างกระจกบนประตู เขาสามารถเห็นเจ้าแมวแก่ด้านในได้อย่างชัดเจน

ถังเยว่เดินทีละก้าวผ่านแอร์ล็อก พัดลมระบายอากาศเหนือศีรษะเริ่มทำงาน และเกราะหมิงกวงเข้าสู่โหมดแรงดันเต็มพิกัด จากนั้นเขาก็เปิดทางออกของสถานีคุนหลุน แอร์ล็อกเชื่อมต่อกับบรรยากาศภายนอกของดาวอังคารทันทีที่ประตูเปิด ไฟเตือนสีแดงสว่างขึ้น และความดันลดลงอย่างรวดเร็ว

ความดันบรรยากาศของดาวอังคารน้อยกว่าร้อยละหนึ่งของโลก หากสัมผัสโดยตรงโดยไม่สวมชุดอวกาศ ถังเยว่จะมีชีวิตอยู่ได้ไม่ถึงหนึ่งนาที

"สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?" เจ้าแมวแก่ถาม

"ออกมานอกตัวยานแล้ว รู้สึกดีมาก"

ถังเยว่สูดหายใจลึก ทะเลทรายดาวอังคารอันกว้างใหญ่และงดงามแผ่ขยายอยู่ตรงหน้า ดวงอาทิตย์กำลังคล้อยต่ำทางทิศตะวันตก ท้องฟ้าเริ่มมืดลง

ไม่ไกลนักคือโรงจอดรถสำรวจ และไกลออกไปอีกหน่อยคือยานอวกาศอีเกิลที่ตั้งตระหง่าน ยานลงจอดสีขาวบริสุทธิ์ตั้งอยู่บนผืนทราย เส้นสายที่เรียบเนียนและอ่อนโยนของมันตัดกันอย่างชัดเจนกับทะเลทรายที่หยาบกระด้างและป่าเถื่อนโดยรอบ ทำให้มันดูโดดเด่นเป็นพิเศษ

ในที่ว่างหน้าสถานีคุนหลุนคือแผงโซลาร์เซลล์

ความเข้มของแสงอาทิตย์บนดาวอังคารน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของบนโลก หมายความว่าต้องใช้แผงโซลาร์เซลล์จำนวนมากกว่าและใหญ่กว่าเพื่อตอบสนองความต้องการพลังงานของสถานีคุนหลุน

แหล่งพลังงานหลักของสถานีคุนหลุนคือแผงโซลาร์เซลล์เหล่านี้ ประกอบด้วยแผงกว่าสี่สิบแผง มีกำลังการผลิตไฟฟ้ารวมสูงถึงเก้ากิโลวัตต์ และเมื่อกางออกเต็มที่ มันจะกินพื้นที่กว้างเท่ากับครึ่งหนึ่งของสนามกีฬาลู่วิ่งมาตรฐานสี่ร้อยเมตร

ทุกเช้า ถังเยว่ต้องออกมากางมันออกทีละแผ่นด้วยมือ และตอนเย็นก่อนดวงอาทิตย์ตก ถังเยว่ต้องเก็บพวกมันทั้งหมดกลับเข้าไปในร่ม

ทันทีที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า อุณหภูมิพื้นผิวของดาวอังคารจะลดลงถึงลบแปดสิบองศาเซลเซียส บางครั้งอาจต่ำถึงลบหนึ่งร้อยองศาเซลเซียส อุณหภูมิที่ต่ำขนาดนั้นจะทำให้อายุการใช้งานของแผงโซลาร์เซลล์สั้นลงอย่างมาก

ไม่มีแผงสำรอง พังไปหนึ่งแผ่นก็เหลือน้อยลงหนึ่งแผ่น ดังนั้นถังเยว่ต้องดูแลพวกมันอย่างดี

ถังเยว่ถือแปรงและเริ่มปัดฝุ่นออกจากแผงโซลาร์เซลล์ หลังจากทำความสะอาดเสร็จ เขาก็ขนย้ายพวกมันกลับไปที่โรงจอดรถ

เนื่องจากบรรยากาศที่เบาบาง ลมบนดาวอังคารจึงมักไม่แรงเท่าบนโลก แต่ก็ยังพัดฝุ่นขึ้นมาได้ ฝุ่นละเอียดเหล่านี้ตกลงบนพื้นผิวแผงโซลาร์เซลล์และอาจแทรกซึมเข้าไปในช่องว่างของแผงวงจร อุดตันช่องระบายความร้อน นำไปสู่การลัดวงจรหรือวงจรขาด ดังนั้นถังเยว่จึงต้องทำความสะอาดทุกวัน

"ถังเยว่" เสียงของเจ้าแมวแก่ดังผ่านหูฟัง

"หือ? ฟังอยู่"

ถังเยว่คุกเข่าลงกับพื้น เนื่องจากชุดอวกาศเป็นแบบกึ่งแข็งและส่วนบนโค้งงอไม่ได้ การก้มเอวคืองานยาก เครื่องมือทั้งหมดในสถานีคุนหลุนจึงมีด้ามยาวเพื่อช่วยให้นักบินอวกาศไม่ต้องก้มตัวมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ถังเยว่ดันกระจกบังลมกรองแสงขึ้น และถือแปรงด้ามยาว ค่อยๆ ทำความสะอาดแผงโซลาร์เซลล์อย่างระมัดระวัง

"นายวางแผนจะส่งเสบียงให้ม่ายตงเท่าไหร่?" เจ้าแมวแก่ถาม "ฉันจะได้วางแผนถูก"

ถังเยว่หยุดมือและครุ่นคิดครู่หนึ่ง

"ส่งไปครึ่งหนึ่ง"