ตอนที่ 19 กุยกู่จงเหิง กระบี่สามัญชน

“ส่งเฮยไป๋เสวียนเจี่ยนไปสังหารเฉิงเจียว ส่งจิงหนีมาลอบสังหารข้า มือสังหารอันดับหนึ่งชั้นอักษรฟ้าสองคนลงมือพร้อมกัน ดูท่าว่าหลี่ปู้เหว่ยจะอยากให้พวกเราตายจริง ๆ”

อิ๋งเว่ยกำผ้าไหมในมือแน่น เดินวนไปมาไม่ติดที่

แม้ในอนิเมะหรือภาพจำต่าง ๆ เขาจะรู้สึกทึ่งในตัวจิงหนี และมีผู้คนมากมายชื่นชอบนาง แต่นั่นเป็นเพียงเรื่องในจอเท่านั้น ในความเป็นจริง ต่อให้นักฆ่าสาวผู้นี้จะงดงามปานล่มเมืองเพียงใด อิ๋งเว่ยก็ไม่อยากพบหน้าอย่างเด็ดขาด

นางคือสตรีที่ต่อให้ตั้งท้องลูกของท่าน นางก็จะฆ่าท่านเพื่อให้ภารกิจสำเร็จ จากนั้นจึงค่อยบรรลุธรรม ละทิ้งเส้นทางมือสังหาร

หากนางไม่ได้มาเพื่อเอาชีวิตเขา อิ๋งเว่ยคงยินดีที่จะยลโฉมสาวงามผู้น่าหลงใหลและน่าเกรงขามผู้นี้ แต่เมื่ออีกฝ่ายมาด้วยเจตนาเอาชีวิต เขาขอไม่พบจะดีกว่า

“จิงหนีน่าจะไปลอบสังหารเว่ยอู๋จี้ไม่ใช่หรือ? เหตุใดถึงส่งนางมาลอบสังหารข้า? หรือว่าเว่ยอู๋จี้จะตายแล้ว! จิงหนีฆ่าเว่ยอู๋จี้เสร็จจึงมาฆ่าข้า หรือเพราะการมีอยู่ของข้า เลยทำให้นางเลยไม่ได้รับภารกิจสังหารเว่ยอู๋จี้ตั้งแต่แรก?”

อิ๋งเว่ยหยุดฝีเท้า ครุ่นคิดถึงปัญหา

แต่เบาะแสมีน้อยเกินไป เฮยไป๋เสวียนเจี่ยนเองก็ไม่กล้าให้ข้อมูลเชิงลึกของหลัวหวังมากนัก เกรงจะโจ่งแจ้งเกินไป จึงไม่อาจคาดเดาข้อเท็จจริงได้

อย่างไรก็ตาม สิ่งหนึ่งที่มั่นใจได้คือ ไม่ว่าจะเป็นเขาหรือพี่ชายผู้โชคร้ายอย่างเฉิงเจียว สำหรับหลี่ปู้เหว่ยแล้ว ล้วนเป็นเป้าหมายสำคัญกว่าเว่ยอู๋จี้แน่นอน

เพราะแคว้นฉินคือฐานอำนาจหลักของหลี่ปู้เหว่ย ส่วนเว่ยอู๋จี้ที่แทบจะกลายเป็นคนไร้ค่านั้น ย่อมไม่มีทางสำคัญไปกว่าองค์ชายแคว้นฉินทั้งสอง

ซิ่นหลิงจวิน เว่ยอู๋จี้ หนึ่งในสี่คุณชายแห่งยุคจั้นกั๋ว และเป็นคุณชายเพียงคนเดียวที่หลิวปัง ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ฮั่น ยกย่องเลื่อมใส

วีรกรรมที่ผู้คนจดจำได้ดีที่สุด คือในสมัยพระเจ้าจวงเซียง กองทัพฉินล้อมเมืองหานตาน เมืองหลวงแคว้นจ้าว แคว้นจ้าวขอความช่วยเหลือจากแคว้นเว่ย แคว้นเว่ยส่งแม่ทัพจิ้นปี่ไปช่วย แต่จิ้นปี่กลับหยุดทัพไม่ยอมเคลื่อนพล เว่ยอู๋จี้จึงขโมยตราพยัคฆ์ นำจูไฮ่ผู้กล้าไปสังหารจิ้นปี่ ยึดอำนาจบัญชาการ และช่วยแคว้นจ้าวให้รอดพ้นวิกฤต

นี่คือเหตุการณ์ ‘ขโมยตราพยัคฆ์ช่วยแคว้นจ้าว’ อันลือลั่น

ในมุมมองของแคว้นเว่ย การกระทำของเว่ยอู๋จี้ถือว่าถูกต้อง เพราะเมื่อครั้งสามตระกูลแบ่งแคว้นจิ้น หาน จ้าว และเว่ย ล้วนเคยเป็นครอบครัวเดียวกัน หากแคว้นจ้าวที่เข้มแข็งที่สุดถูกแคว้นฉินทำลาย แคว้นหานและแคว้นเว่ยย่อมไม่อาจอยู่รอด

ปากสิ้นฟันหนาว การช่วยเหลือแคว้นจ้าวจึงเป็นสิ่งจำเป็นโดยไม่มีข้อกังขา

แต่การที่เว่ยอู๋จี้ฆ่าแม่ทัพใหญ่ยึดอำนาจทหาร ย่อมทำให้เว่ยอ๋องเกิดความหวาดระแวง หลังเหตุการณ์นั้น เขาจึงไม่กล้ากลับแคว้นเว่ย และพำนักอยู่ที่แคว้นจ้าวเรื่อยมา

จนกระทั่งสี่ปีก่อน กองทัพฉินบุกตีแคว้นเว่ยอีกครั้ง เว่ยอ๋องจนปัญญา จึงเรียกตัวซิ่นหลิงจวินกลับมาและแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในช่วงเดียวกับที่อิ๋งเว่ยพบเฮยไป๋เสวียนเจี่ยนครั้งแรก นับตั้งแต่พบกันครั้งนั้น เฮยไป๋เสวียนเจี่ยนเมื่อหมดห่วงเรื่องลูก เขาก็เริ่มล้างแค้นเว่ยยง สังหารคนในตระกูลเว่ยจนสิ้น

กุยกู่จื่อคนปัจจุบันถือโอกาสใช้เหตุการณ์นี้เป็นบททดสอบศิษย์เอกทั้งสองแห่งสำนักจงเหิง ส่งก่ายเนี่ยและเว่ยจวงเข้าขัดขวางเฮยไป๋เสวียนเจี่ยน แต่ต่างจากในอนิเมะ เพราะเฮยไป๋เสวียนเจี่ยนยังมีห่วงผูกพัน จึงไม่คลุ้มคลั่งจนสิ้นสติ

เมื่อพบกับเยี่ยนรื่อ เขาอาศัยจังหวะนั้นยุติการล้างแค้นลงแต่โดยดี ไม่ได้ถูกก่ายเนี่ยและเว่ยจวงทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส

หลังจากนั้น ก่ายเนี่ยและเว่ยจวงเดินทางไปยังแคว้นจ้าว นำเรื่องเว่ยยงสมคบคิดกับหลัวหวังไปบอกซิ่นหลิงจวิน เว่ยอู๋จี้

ประจวบเหมาะกับที่เว่ยอ๋องร้องขอความช่วยเหลือ บวกกับคำเกลี้ยกล่อมของเหล่าอาคันตุกะ เว่ยอู๋จี้จึงยอมกลับจากแคว้นจ้าวมายังแคว้นเว่ย รับตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด นำทัพเว่ยอู๋จู

เมื่อแคว้นต่าง ๆ ทราบข่าวว่าเว่ยอู๋จี้ได้เป็นแม่ทัพใหญ่ ด้วยชื่อเสียงบารมี จึงส่งทหารมาช่วยแคว้นเว่ย จนคลายวงล้อมของทัพฉินได้สำเร็จ แถมยังตีโต้ไปจนถึงด่านหานกู่กวาน

หลังการศึกครั้งนั้น แม่ทัพใหญ่เหมิงอ่าวแห่งแคว้นฉินก็ล้มป่วยและเสียชีวิตด้วยโรคชรา

ทว่าความบาดหมางระหว่างเว่ยอ๋องและเว่ยอู๋จี้มีมาเนิ่นนาน คนเช่นนี้ย่อมต้องเป็นที่หวาดระแวงของกษัตริย์

หลังจากเว่ยอู๋จี้กู้วิกฤตแคว้นเว่ยสำเร็จ เว่ยอ๋องก็ริบอำนาจคืนทั้งหมด เว่ยอู๋จี้ทั้งน้อยใจและผิดหวังในตัวพี่ชาย จึงปล่อยตัวปล่อยใจ หมกมุ่นอยู่กับสุรานารีจนเสียคน

ในอนิเมะ จิงหนีได้ลงมือสังหารเขาในช่วงเวลานี้

แม้เว่ยอู๋จี้จะไม่ได้รับความไว้วางใจจากเว่ยอ๋อง แต่เขาก็ยังเป็นซิ่นหลิงจวิน มีการคุ้มกันแน่นหนา ต่อให้เป็นมือสังหารอันดับหนึ่งอย่างจิงหนี ก็ยังต้องใช้ความงามยั่วเย้า ยอมเป็นสนมก่อน ถึงจะมีโอกาสได้ลงมือ

การตายของเว่ยอู๋จี้ กลายเป็นชนวนเหตุสำคัญที่นำไปสู่การล่มสลายของแคว้นเว่ยในเวลาต่อมา

“กุยกู่จื่อคนปัจจุบัน วิถีจงเหิงของเขาช่างลึกล้ำ เงียบเชียบดั่งสายฝนโปรยปราย ปากบอกว่าเป็นการทดสอบก่ายเนี่ยและเว่ยจวง แต่พอลองคิดให้ดี การที่สองคนนั้นไปหาเว่ยอู๋จี้ ต้องอยู่ในแผนการของกุยกู่จื่อแน่นอน”

“เพียงแค่เว่ยอู๋จี้กลับแคว้นเว่ย การรวมพลังหกแคว้นก็สำเร็จ ตัวไม่ออกนอกหุบเขา แต่สามารถทำให้ห้าแคว้นรวมตัวต้านฉินได้ เพียงบันดาลโทสะให้เหล่าเจ้าครองแคว้นต่างหวาดผวา วิถีแห่งจงเหิงช่างน่าสะพรึงกลัวจริง ๆ”

“แต่เหตุใดเมื่อมาถึงรุ่นก่ายเนี่ยและเว่ยจวง ถึงกลายพันธุ์ไปเสียได้? สองคนนั้นดูไม่เหมือนศิษย์สำนักจงเหิงเลยแม้แต่น้อย ดูอย่างไรก็เป็นเพียงนักกระบี่ธรรมดา”

อิ๋งเว่ยฉงนใจไม่หาย สำนักจงเหิงไม่ได้พึ่งพากระบี่เป็นหลัก แต่ก่ายเนี่ยและเว่ยจวงกลับดูเหมือนจะใช้ได้เพียงกระบี่

การที่ศิษย์สำนักจงเหิงถูกยกย่องว่าเป็นเซียนกระบี่ ในสายตาอิ๋งเว่ย ช่างเป็นเรื่องน่าขันของสำนัก สิ่งที่พวกเขาพึ่งพาคือศิลป์ผนึกและวาทศิลป์ กระบี่เป็นเพียงวิถีย่อยเพื่อปกป้องตน

“หรือว่ากุยกู่จื่อมองออกแล้วว่าลิขิตสวรรค์อยู่ที่แคว้นฉิน สถานการณ์ปัจจุบันไม่เอื้ออำนวยให้ใช้วิถีจงเหิงอีกต่อไป จึงจงใจละทิ้งมันเสีย? หากเป็นเช่นนั้นจริง กุยกู่จื่อรุ่นนี้ก็นับว่าอัจฉริยะล้ำเลิศ”

เมื่ออิ๋งเว่ยครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วน ก็พบว่าความเป็นไปได้นี้มีอยู่ไม่น้อย กุยกู่จื่อคงเห็นจุดจบล่วงหน้า จึงจงใจฝึกให้ก่ายเนี่ยและเว่ยจวงเดินผิดทาง

ในสถานการณ์ที่แคว้นฉินกำลังเฟื่องฟู หากยังดันทุรังใช้กลยุทธ์รวมพลังต้านฉิน ย่อมมีแต่จะนำหายนะมาสู่สำนักกุยกู่

สู้ให้ก่ายเนี่ยและเว่ยจวงมุ่งเน้นวิถีกระบี่ ยังจะมีโอกาสรอดและมีชีวิตที่ดีกว่าในกระแสธารอันเชี่ยวกรากนี้

น่าเสียดาย... จวงจื่อเคยกล่าวถึงกระบี่สามประเภท กระบี่แห่งโอรสสวรรค์ กระบี่แห่งเจ้าครองแคว้น และกระบี่แห่งสามัญชน

กุยกู่จงเหิงในอดีตคือกระบี่แห่งเจ้าครองแคว้นที่แท้จริง แต่มาถึงรุ่นก่ายเนี่ยและเว่ยจวง กลับเสื่อมถอยกลายเป็นเพียงกระบี่แห่งสามัญชนเท่านั้น

[จบแล้ว]