บทที่ 38 - เหรียญนกอินทรี

บทที่ 38 - เหรียญนกอินทรี

◉◉◉◉◉

แมงมุมแม่ม่ายดำตัวใหญ่ ไต่ขึ้นไปบนคอของชายคนนั้น

แล้วก็เหมือนจะ "งั่ม" เข้าให้ ชายคนนั้นกุมคอ ตาเหลือก ร่างกายชักกระตุก แล้วก็ลงไปนอนกองกับพื้นแน่นิ่ง

หน้าอกไม่กระเพื่อม ลมหายใจขาดห้วง

ลินนายกขาข้างหนึ่งเหยียบเก้าอี้ ชี้ไปที่ปาร์คเกอร์ที่นอนตายอยู่บนพื้น แล้วหันไปมองตากรีนสแปนด้วยสายตาอำมหิต

"ถ้ายังไม่พูดความจริง จุดจบของคุณก็จะเป็นแบบเขา!"

มิสเตอร์กรีนสแปนอ้าปากค้างมองภาพตรงหน้า รู้สึกว่าผู้หญิงบ้าคนนี้เขาตอแยด้วยไม่ได้แน่

เขากลืนน้ำลายเอือก แล้วก็ส่ายหัวดิก

"เมื่อกี้ผมพูดความจริงแล้ว ผมไม่รู้จริงๆ ว่า 'ทูตสวรรค์' เป็นใคร! ทุกครั้งที่เขาโผล่มา ก็มาในรูปร่างก้อนแมลง ผมไม่เคยเห็นตัวจริงเขาเลย!"

"ยังปากแข็งอีกเหรอ?! งั้นคุณก็หมดประโยชน์แล้ว"

ลินนาดีดนิ้ว

เจ้าแมงมุมที่มีพิษร้ายแรง ค่อยๆ ลุกขึ้นจากตัวปาร์คเกอร์ แล้วเริ่มไต่มาทางมิสเตอร์กรีนสแปน

ขาแปดข้างขยับสลับกัน เสียงขบเขี้ยว "กริ๊กๆ" ดังน่าสยดสยอง

"พูด! ผมพูดแล้ว!"

มิสเตอร์กรีนสแปนตะโกนลั่น หน้าซีดเผือด

"ผมจ่ายเงินจ้างเขา! ผมให้เหรียญทองเขาไปเยอะมาก! แลกกับ 'สินค้า' ที่จะช่วยจัดการพวกชนพื้นเมือง!"

เวย์นยกมือห้ามลินนา แล้วเดินเข้าไปใกล้

"สินค้าอะไร?"

"เป็น... เป็นของที่ทำให้เกิดโรคระบาด" กรีนสแปนเสียงสั่น "เขาบอกว่าเป็นคำสาปที่จะเล่นงานเฉพาะคนที่ไม่มีศรัทธาในพระเจ้า... ผมคิดว่าเอาไปใช้กับพวกคนเถื่อนพวกนั้นคงไม่เป็นไร..."

"แล้วคุณจ่ายเงินเขายังไง?"

"เหรียญทอง... เหรียญทองดับเบิลอีเกิล"

กรีนสแปนรีบอธิบาย "เขาขอรับแต่เหรียญทองเท่านั้น ไม่รับธนบัตร"

เหรียญทองดับเบิลอีเกิล...

เวย์นหันไปมองหน้าอินิซ่า

เหรียญทองมูลค่า 20 ดอลลาร์ เป็นเหรียญที่มีมูลค่าสูงสุดที่หมุนเวียนในตลาดตอนนี้

"คุณเจอกับเขาที่ไหน?" เวย์นถามต่อ

"ที่... ที่โรงนาเก่าท้ายเมือง เขาจะมารับของที่นั่นอาทิตย์ละครั้ง"

"ครั้งล่าสุดคือเมื่อไหร่?"

"สามวันก่อน..."

เวย์นถอนหายใจ

สามวันก่อน... ป่านนี้ร่องรอยคงหายไปหมดแล้ว

"คุณรู้ไหมว่าเขาเอาเงินไปทำอะไร?"

กรีนสแปนส่ายหน้า "ไม่รู้ครับ ผมแค่ซื้อของ จ่ายเงิน แล้วก็จบ"

เวย์นหันไปพยักหน้าให้อินิซ่า

อินิซ่าเดินเข้ามา "มิสเตอร์กรีนสแปน ในฐานะที่คุณพัวพันกับลัทธินอกรีตและให้การสนับสนุนทางการเงินแก่ผู้ก่อการร้าย เราจำเป็นต้องควบคุมตัวคุณไว้ก่อน จนกว่าคดีจะสิ้นสุด"

กรีนสแปนหน้าถอดสี "แต่ผม... ผมเป็นเหยื่อนะ! ผมโดนหลอก!"

"เรื่องนั้นเอาไว้ไปแก้ตัวในศาลครับ" เวย์นพูดเสียงเรียบ

แล้วเขาก็หันไปหาลินนา "เก็บแมงมุมได้แล้ว"

ลินนาผิวปาก เจ้าปีเตอร์ก็วิ่งจู๊ดกลับมาไต่ขึ้นไปบนไหล่เธอ

ส่วน "ศพ" ของปาร์คเกอร์ที่พื้น...

ลินนาเดินไปเตะเบาๆ "ลุกได้แล้ว เลิกแสดง"

ปาร์คเกอร์ลืมตาโพลง เด้งตัวลุกขึ้นยืน จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วโค้งคำนับให้มิสเตอร์กรีนสแปนอย่างสุภาพ

"ขออภัยที่ทำให้ตกใจครับท่าน"

มิสเตอร์กรีนสแปนมองตาค้าง แล้วก็เป็นลมล้มพับไปเลย

...

หลังจากส่งแขก (และนักโทษ) กลับไปหมดแล้ว เวย์นก็นั่งลงที่โซฟา ถอนหายใจยาว

"สรุปคือ เรามีเศรษฐีที่ดินที่อยากได้ที่ของชาวบ้าน เลยไปจ้างหมอผีเถื่อนมาปล่อยโรคระบาด"

เวย์นสรุป "หมอจอห์นเป็นคนกลาง ส่วน 'ทูตสวรรค์' คือตัวการใหญ่ที่ผลิตอาวุธชีวภาพ"

"และตอนนี้ ตัวการใหญ่ได้เงินไปก้อนโต แล้วก็หายจ้อย" อินิซ่าเสริม

"เหรียญทอง..." เวย์นพึมพำ "ทำไมต้องเจาะจงเป็นเหรียญทอง?"

"ทองคำเป็นสื่อนำพลังวิญญาณที่ดี" อินิซ่าอธิบาย "ในพิธีกรรมบางอย่าง ทองคำบริสุทธิ์เป็นส่วนประกอบสำคัญ หรือไม่เขาก็อาจจะแค่อยากเก็บสะสมความมั่งคั่งในรูปแบบที่ปลอดภัยที่สุด"

เวย์นลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปในความมืด

"พรุ่งนี้หน่วยเสริมจากโบสถ์จะมาถึง หวังว่าพวกเขาจะมีวิธีตามหาเจ้านั่นเจอนะ"

ลินนานั่งนับเหรียญทองค่าจ้างอยู่ที่โต๊ะกินข้าว เงยหน้าขึ้นมา

"อย่าหวังมากเลย พวกนั้นน่ะ..." เธอส่ายหน้า "เก่งแต่เรื่องทำลายล้าง เรื่องสืบสวนนี่งั้นๆ แหละ"

เวย์นหันกลับมา "เธอดูไม่ค่อยชอบหน้าพวกเขานะ"

"ก็ฉันเป็น 'คนนอกรีต' ในสายตาพวกเขานี่นา" ลินนายักไหล่ "ถ้าไม่ใช่เพราะอินิซ่า ฉันคงโดนจับเผาทั้งเป็นไปนานแล้ว"

เวย์นมองอินิซ่า เห็นเธอนั่งเงียบๆ เช็ดปืนไรเฟิลอยู่

ดูเหมือนความสัมพันธ์ของสองสาวนี้ จะซับซ้อนกว่าที่คิดแฮะ

[จบแล้ว]