บทที่ 39 - ทีมปราบมาร
บทที่ 39 - ทีมปราบมาร
บทที่ 39 - ทีมปราบมาร
◉◉◉◉◉
กำลังเสริมระลอกแรกของทางโบสถ์มาถึงเร็วมาก เที่ยงวันรุ่งขึ้นก็มาถึงแล้ว
มีทั้งหมดห้าคน สังกัดโบสถ์ประจำเขตปกครอง ได้ยินว่าเป็นทีมปราบมารมืออาชีพที่รับผิดชอบจัดการคดีเหนือธรรมชาติในระดับเคาน์ตี มากันครบทีม
ตามความเข้าใจของเวย์น พวกนี้น่าจะเป็น "หน่วยสวาท" หรือ "หน่วยปราบปรามพิเศษ" อะไรทำนองนั้น
ในสหพันธรัฐอเมริกา "เคาน์ตี" หรือเขตปกครอง เป็นหน่วยการปกครองที่ใหญ่กว่า "เมือง" หรือ "ทาวน์"
แต่ความต่างคือ ในขณะที่เมืองมีอำนาจปกครองตนเองค่อนข้างสูง เคาน์ตีจะดูแลภาพรวมในพื้นที่ที่กว้างกว่า และมักจะมีทรัพยากรมากกว่า
ทีมปราบมารชุดนี้นำทีมโดยชายร่างใหญ่ชื่อ จอฟฟรีย์
หน้าตาดูดุดัน ไว้หนวดเคราเฟิ้ม สวมชุดคลุมยาวสีดำที่มีตราสัญลักษณ์ของโบสถ์ปักดิ้นทองเด่นหราที่อก
พอมาถึง จอฟฟรีย์ก็ยึดห้องทำงานของฮัคไปเป็นห้องบัญชาการทันที
"รายงานสถานการณ์มา" จอฟฟรีย์สั่งเสียงเข้ม
ฮัคกับอินิซ่าผลัดกันรายงานเรื่องราวทั้งหมด รวมถึงเรื่องการจับกุมมิสเตอร์กรีนสแปน และเรื่อง "ระเบิดสกปรก"
จอฟฟรีย์ฟังจบก็พยักหน้า "ทำได้ดี แต่นิ่มนวลไปหน่อย"
เขาหันไปสั่งลูกทีม "ไปเอากรีนสแปนมาสอบสวนเพิ่ม เราต้องรู้ที่ซ่อนของ 'ทูตสวรรค์' นั่นให้ได้ ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหน"
เวย์นยืนฟังอยู่เงียบๆ รู้สึกทะแม่งๆ
"เอ่อ... ขอโทษนะครับ" เวย์นยกมือ "แล้วเรื่องโจรที่จะปล้นเมืองล่ะครับ?"
จอฟฟรีย์ปรายตามองเวย์นด้วยสายตาดูแคลน
"เรื่องโจรเป็นหน้าที่ของนายอำเภอ ภารกิจของเราคือกำจัดลัทธินอกรีตและปีศาจ ความปลอดภัยของเงินในธนาคารไม่ใช่กงการของเรา"
"แต่โจรพวกนั้นอาจจะเกี่ยวข้องกับพวกลัทธินะครับ" เวย์นแย้ง "หมอจอห์นเคยบอกว่า..."
"หมอจอห์นตายไปแล้ว" จอฟฟรีย์ตัดบท "และคำพูดของคนตายเชื่อถือไม่ได้ เราจะโฟกัสที่เป้าหมายหลัก อย่าเอาเรื่องไร้สาระมาทำให้เสียสมาธิ"
เวย์นกำหมัดแน่น แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
ในสายตาพวกนี้ เขาเป็นแค่คนนอก เป็นแค่นายอำเภอบ้านนอกที่ไม่มีอำนาจอะไรในโลกของพวกเขา
ฮัคพยายามจะช่วยพูด "แต่เวย์นช่วยเราไว้เยอะนะครับ และเขาก็..."
"พอแล้วฮัค" จอฟฟรีย์เสียงดัง "คุณทำหน้าที่ได้ดีในการรักษาการณ์ แต่ตอนนี้มืออาชีพมาถึงแล้ว ให้เราจัดการเถอะ คุณไปพักผ่อนซะ"
ฮัคหน้าแดงด้วยความโกรธ แต่ด้วยลำดับชั้นทางศาสนา เขาเถียงไม่ได้
เวย์นดึงแขนฮัค "ไปเถอะครับคุณพ่อ เราไปหาที่คุยกันข้างนอกดีกว่า"
...
ออกมาข้างนอก ฮัคระเบิดอารมณ์ทันที
"ไอ้หมอนั่นมันคิดว่าตัวเองเป็นใคร! มาถึงก็สั่งๆๆ ไม่ฟังใครเลย!"
เวย์นกับอินิซ่ายืนดูฮัคโวยวาย
"ดูเหมือนสไตล์การทำงานของพวกเขาจะเป็นแบบนี้นะ" อินิซ่าพูดเรียบๆ "เน้นผลลัพธ์ ไม่สนวิธีการ และมองว่าตัวเองสูงส่งกว่าคนทั่วไป"
"แล้วเราจะเอายังไงต่อ?" ฮัคถาม "ปล่อยให้พวกเขาทำตามใจชอบเหรอ?"
"ก็คงต้องเป็นอย่างนั้น" เวย์นถอนหายใจ "ในเมื่อเขาไม่อยากยุ่งเรื่องโจร เราก็ต้องจัดการกันเอง"
เวย์นมองไปทางธนาคารเมือง
"อีกสามวันรถไฟขนเงินจะมาถึง พวกโจรคงลงมือวันนั้น เราต้องเตรียมรับมือ โดยไม่มีความช่วยเหลือจากพวก 'มืออาชีพ' นั่น"
ความกระตือรือร้นในการสืบคดีลัทธิมารของเวย์นลดฮวบ
คดีนี้ดูทรงแล้วก็แค่เรื่องผลประโยชน์
เจ้าที่ดินอยากได้ที่ จ้างคนทำของใส่ชาวบ้าน เพื่อไล่ที่
ตัวการใหญ่ได้เงินแล้วหนีไป ทิ้งขี้ไว้ให้คนอื่นเช็ด
น่าเบื่อ
สู้เอาเวลาไปเตรียมรับมือพวกโจรที่จะมาปล้นเมืองดีกว่า อย่างน้อยอันนั้นก็ตรงไปตรงมา ยิงกันให้รู้แล้วรู้รอด
"อินิซ่า คุณจะช่วยผมไหม?" เวย์นหันไปถามสาวน้อยหน้านิ่ง
อินิซ่ามองไปทางโบสถ์ที่จอฟฟรีย์ยึดครองอยู่ แล้วหันกลับมามองเวย์น
"ฉันไม่ชอบขี้หน้าหมอนั่น" เธอพูด "และฉันก็รับปากคุณไว้แล้วว่าจะช่วยปกป้องเมือง ดังนั้น... ฉันอยู่ฝ่ายคุณ"
"เยี่ยม" เวย์นยิ้ม "งั้นเราไปวางแผนรับมือพวกโจรกันเถอะ"
...
จอฟฟรีย์มองผ่านหน้าต่าง เห็นทั้งสามคนเดินจากไป ก็แค่นเสียงในลำคอ
"พวกบ้านนอก" เขาพึมพำ "ไม่รู้เรื่องรู้ราว คิดจะมาสอนงานเรา"
ลูกน้องคนหนึ่งเดินเข้ามา "ท่านครับ กรีนสแปนพร้อมให้ปากคำแล้วครับ"
"ดี" จอฟฟรีย์หันกลับมา แววตาอำมหิต "ไปดูกันสิว่าเศรษฐีบ้านนอกคนนี้ จะทนเครื่องมือของศาลพิพากษาได้นานแค่ไหน"
[จบแล้ว]