บทที่ 9 - ฉบับทางการกับฉบับนอกรีต

บทที่ 9 - ฉบับทางการกับฉบับนอกรีต

◉◉◉◉◉

ได้ยินคำถามของเวย์น อินิซ่านิ่งคิดไปนิดหนึ่ง

แล้วเธอก็พยักพเยิดหน้าไปทางเป้ใบหนึ่งที่วางอยู่บนกองกระเป๋าเดินทาง

"คุณเปิดเป้ใบนั้นดู มีสมุดบันทึกอยู่เล่มหนึ่ง เปิดไปหน้าสุดท้าย"

เวย์นทำตามที่บอก แล้วเขาก็เห็นลวดลายที่ดูคุ้นตา

ดูผ่านๆ เหมือนแผนผัง "ปากั้ว" (ยันต์แปดทิศ) ทรงแปดเหลี่ยมที่ไม่มีปลาหยินหยางตรงกลาง

แต่พอดูดีๆ สัญลักษณ์ทั้งแปดทิศไม่ใช่ขีดๆ ของปากั้ว แต่เป็นอักขระลึกลับที่แตกต่างกัน

พอเห็นเวย์นเปิดสมุดแล้ว อินิซ่าก็อธิบายต่อ

"ตามความเข้าใจทั่วไปของผู้ใช้พลังพิเศษ ตอนนี้ที่ยืนยันได้มีประมาณ 8 สายพลัง ด้านบนสุดคือสาย 'ศักดิ์สิทธิ์' ของ 'พระจิต' ตรงข้ามกับด้านล่างสุดที่เป็นตัวแทนความชั่วร้ายคือสาย 'ความมืด'

"ซ้ายสุดคือ 'ระเบียบ' ตรงข้ามกับขวาสุดที่เป็นตัวแทนความโกลาหลคือ 'ขุมนรก'"

ดี, ชั่ว, ระเบียบ, โกลาหล...

ตารางเก้าช่องบ่งบอกนิสัยเหรอ?

เวย์นลองเอียงคอมอง "ปากั้ว" นั่นดู

ไม่ได้แฮะ มองยังไงก็ยังเป็นแปดเหลี่ยม

อินิซ่าอธิบายต่อ

"อยู่ระหว่าง 'ศักดิ์สิทธิ์' กับ 'ระเบียบ' ตรงมุมซ้ายบน คือ 'ชีวิต' และระหว่าง 'ศักดิ์สิทธิ์' กับ 'ขุมนรก' ตรงมุมขวาบน คือ 'ธรรมชาติ'

"ตรงข้ามกับ 'ชีวิต' ที่มุมขวาล่าง คือ 'ความตาย' และตรงข้ามกับ 'ธรรมชาติ' ที่มุมซ้ายล่าง คือ 'ปัญญา' หรือ 'ความรู้'"

เวย์นพยักหน้าช้าๆ ตีหน้าตาย

มาทีเดียวเยอะขนาดนี้ เมมโมรี่เต็มจำไม่หมด...

อินิซ่าดูเหมือนจะอ่านสีหน้าเวย์นออก

"ยังไม่เข้าใจตอนนี้ก็ไม่เป็นไร แค่จำไว้เรื่องเดียวก่อน ผู้ใช้พลังพิเศษแต่ละสาย จะดูดซับหรือกินพลังวิญญาณจากสามสายที่อยู่ตรงข้ามได้เท่านั้น

"ไม่อย่างนั้น จะเสี่ยงต่อการคลุ้มคลั่ง หรือไม่ก็ร่างพังทลาย

"ผู้ใช้พลังพิเศษที่อยู่ตรงข้ามกันคือศัตรูโดยธรรมชาติ ส่วนพวกที่ไม่อยู่ในขอบเขตการล่า ก็ถือว่าอยู่ร่วมกันได้ในทางทฤษฎี

"สรุปสั้นๆ เราไม่ใช่ศัตรูโดยธรรมชาติ แต่มีโอกาสเป็นเพื่อนกันได้"

เวย์นสงสัยอยู่เรื่องหนึ่ง

"ทำไมตำแหน่งอื่นมีชื่อเดียว แต่ตำแหน่งที่ตรงข้ามกับ 'ธรรมชาติ' คุณถึงบอกว่าเป็น 'ปัญญา' หรือ 'ความรู้' ล่ะ? ทำไมมีแค่อันนี้ที่มีสองความหมาย?"

อินิซ่าส่ายหน้า "ฉันก็ไม่รู้แน่ชัด อาจเป็นเพราะเทพเจ้าแห่ง 'ปัญญา' และเทพเจ้าแห่ง 'ความรู้' มีตัวตนอยู่พร้อมกันก็ได้ จริงๆ แล้วการที่มีเทพหลายองค์หรือหลายนิกายในสายพลังเดียว เป็นเรื่องปกติมาก"

เวย์นก้มมองสมุดบันทึก แล้วเงยหน้าขึ้น

"ศักดิ์สิทธิ์ตรงข้ามความมืด ระเบียบตรงข้ามขุมนรก อันนี้เข้าใจง่าย ความรู้ดัดแปลงธรรมชาติ มันเป็นศัตรูกันก็พอเข้าใจได้

"แต่ตามกฎ 'หนึ่งต่อสาม' ที่คุณบอก ทำไม 'ศักดิ์สิทธิ์' ถึงนับความรู้และปัญญาเป็นศัตรูด้วยล่ะ?"

อินิซ่ากลอกตาบนได้น่ารักมาก "คุณลองนึกถึงพวกคลั่งศาสนาที่ไล่ล่าแม่มดในทวีปเก่าสมัยก่อนดูสิ พวกนั้นดูเหมือนมี 'ความรู้' หรือ 'ปัญญา' ไหมล่ะ?"

พูดจามีเหตุผลจนเถียงไม่ออกเลยแฮะ

ความงมงายทำลายไอคิวจริงๆ ด้วย

ถ้าคิดตามตรรกะนี้ แต่ละสายจะมีศัตรูตามธรรมชาติสามสาย และอยู่ร่วมกับอีกสี่สายที่เหลือได้

เวย์นมองแผนผังนั้นอีกรอบ ถ้าตีความตามคอนเซปต์ ก็พอจะถูไถไปได้

เช่น "ธรรมชาติ" อยู่ร่วมกับ "ชีวิต" และ "ความตาย" ที่ขัดแย้งกันเองได้ เพราะธรรมชาติประกอบด้วยการเกิดและการดับสูญ

หรือ "ความมืด" ที่เป็นตัวแทนความชั่วร้าย ก็อยู่ได้ทั้งกับ "ระเบียบ" หรือ "ขุมนรก" ที่เป็นตัวแทนความโกลาหล เพราะคนเลวมันโผล่ได้ทั้งในที่ที่เจริญแล้วและที่เถื่อนๆ

ดูมีเหตุผลแฮะ

เดี๋ยวนะ

เวย์นเอะใจ "ทำไมสิ่งที่คุณพูดตอนนี้ ไม่เหมือนกับที่พูดตอนกลางวันล่ะ?"

อินิซ่าตอบหน้าตาเฉย "แน่นอนว่าต้องไม่เหมือน อันนั้นเป็นฉบับทางการที่คริสตจักรเซนต์สปิริตรับรอง ส่วนอันนี้เป็นฉบับนอกรีตที่ผู้ใช้พลังพิเศษคุยกัน ใครจะไปพูดเรื่องนอกรีตกับคนทั่วไปล่ะ เดี๋ยวก็โดนแจ้งจับพอดี"

เออ ก็จริง

เวย์นคิดอีกที

"แต่คุณเป็นหมอผีจากสมาคมหมอผีไม่ใช่เหรอ? น่าจะอยู่ฝั่งเดียวกับคริสตจักรเซนต์สปิริต ทำไมถึงมาแอบร่วมมือกับผมลับหลังล่ะ?"

อินิซ่าเงียบไปนิดหนึ่ง แล้วถลกแขนเสื้อขึ้น

บนท่อนแขนขาวเนียน มีลวดลายลึกลับวาดเต็มไปหมด เส้นสายเหล่านั้นส่องประกายสีทองจางๆ

"ไม่ว่าจะเป็นสำนักวาติกันศักดิ์สิทธิ์ในทวีปเก่า หรือคริสตจักรเซนต์สปิริตในทวีปใหม่ ในหลักคำสอนของสาวกพระจิตศักดิ์สิทธิ์ มีเพียง 'พระจิต' เท่านั้นที่เป็นพระเจ้าเที่ยงแท้องค์เดียว และมีเพียงผู้ใช้พลังพิเศษสาย 'ศักดิ์สิทธิ์' เท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้มีตัวตน

" 'วิญญาณ' อื่นๆ ทั้งหมดในสายตาพวกเขาคือ 'วิญญาณร้าย' ผู้ใช้พลังพิเศษสายอื่นทั้งหมดในสายตาพวกเขาคือ 'ผู้ร่วงหล่น' ต่างกันแค่คลุ้มคลั่งแล้วหรือยังไม่คลุ้มคลั่งเท่านั้น

"ในสมาคมหมอผี นอกจากบุคลากรของทางโบสถ์ที่นับถือ 'พระจิต' แล้ว ที่เหลือก็เป็นแค่เครื่องมือที่ถูกหลอกใช้หรือตกเป็นทาสเท่านั้น ฉันก็ไม่ได้รับการยกเว้น

"ถึงพวกเขาจะเห็นว่าฉันยังมีประโยชน์ และปฏิบัติกับฉันอย่างสุภาพ แต่ฉันไม่ได้หนีมาจากทวีปเก่าเพื่อมาเป็นทาสใคร"

เวย์นมองตราประทับลึกลับบนแขนอินิซ่าที่ดูเหมือนเครื่องพันธนาการด้วยความรู้สึกซับซ้อน

แขนสวยๆ เอามาสักลายพร้อยแบบนี้ เสียดายของชะมัด

เวย์นลองประมวลผล

"งั้นคุณคิดว่าผมเป็นผู้ใช้พลังพิเศษ ก็เลยอยากร่วมมือกับผม แล้วเราก็ช่วยกันเก็บพวกบาทหลวง จัดฉากอำพรางคดี แบบนี้คุณก็จะได้อิสระ ส่วนผมก็จะไม่โดนโบสถ์จับได้ใช่ไหม?"

อินิซ่าตาโต "คุณเวย์นคะ ฉันว่าคุณอาจจะคิดสุดโต่งไปหน่อย..."

เฮ้ย ก็คุณเล่นปูเรื่องมาซะดราม่าขนาดนั้น

"ถึงฉันจะเกลียดอคติของพวกเขา แต่ฉันไม่ได้เป็นศัตรูกับตัวบุคคลในโบสถ์ แค่หวังจะหาผู้ช่วยที่ไว้ใจได้ รีบสะสมแต้มผลงานให้ครบ ปลดผนึกพันธนาการและได้รับสถานะอย่างเป็นทางการเท่านั้น

"ในแง่นี้ แม้คุณพ่อฮัคจะเป็นคนดี แต่ดูจะไม่ใช่คู่หูที่ฝากความหวังไว้ได้"

อืม...

เฉพาะประโยคสุดท้ายนี่ เห็นด้วยอย่างยิ่ง

เวย์นเหลือคำถามสุดท้าย "ทำไมคุณถึงบอกเรื่องพวกนี้กับผม ไม่กลัวผมไปฟ้องโบสถ์เหรอ?"

"คนของคริสตจักรเซนต์สปิริตรู้อยู่แล้วว่าฉันเป็นผู้ใช้พลังพิเศษ และฉันก็แสดงท่าทีว่ายอมรับนับถือพระจิต การแลกเปลี่ยนความรู้กับผู้ใช้พลังพิเศษคนอื่น ไม่ใช่ความผิดร้ายแรง ดังนั้นคุณเวย์นคะ ตอนนี้กลายเป็นคุณที่ปิดบังตัวตนผู้ใช้พลังพิเศษต่างหากที่มีปัญหาใหญ่กว่า"

อินิซ่าชี้ไปที่ตราสัญลักษณ์สีทองบนแขน "ถ้าทางโบสถ์รู้ว่าคุณเป็นผู้ใช้พลังพิเศษอิสระที่ซ่อนตัวอยู่ ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดที่คุณจะได้รับ ก็คงเป็นการโดนสวมปลอกคอเหมือนฉันนี่แหละ

"แถมความรู้เรื่องพลังพิเศษที่คุณหาได้จากในโบสถ์ ก็จะมีแต่เวอร์ชันที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและอคติ แถมยังโดนจำกัดสิทธิ์สารพัด แต่ถ้าความร่วมมือของเราไปได้สวย ฉันสามารถบอกความรู้เรื่องพลังพิเศษส่วนใหญ่ที่ฉันรู้ตามความเป็นจริงให้คุณได้"

พูดจบ

อินิซ่าก็ยื่นมือขาวๆ มาให้เวย์น

"คุณเวย์นคะ คุณคิดว่ายังไง?"

เวย์นยื่นมือไปจับ "งั้นก็ขอให้เราร่วมมือกันด้วยดีครับ"

แหม นุ่มลื่นมือดีจัง

[จบแล้ว]