บทที่ 5 - คุณพ่อฮัคผู้ไม่อาจแทนที่

บทที่ 5 - คุณพ่อฮัคผู้ไม่อาจแทนที่

◉◉◉◉◉

เวย์นขับรถม้าของที่ว่าการเมืองนำหน้า คุณพ่อฮัคกับอินิซ่าขี่ม้าขนาบข้าง

รถม้าของโบสถ์ที่จอดรออยู่ริมทางก่อนหน้านี้ ก็เข้าร่วมขบวนตามหลังเวย์นมา

พอกลับถึงเมืองแบล็กสโตน ดูเหมือนทุกคนจะมีความสุข

นายกเทศมนตรีมีความสุข

นายอำเภอหนุ่มไฟแรงเพิ่งรับตำแหน่ง ก็จับตายโจรค่าหัว 250 เหรียญได้ทันที

แถมโจรนั่นดันซวยแค่ผ่านทางมาแบล็กสโตนเฉยๆ

นี่ไม่เพียงพิสูจน์วิสัยทัศน์อันเฉียบแหลมของนายกเทศมนตรีที่ดันเวย์นขึ้นมา แต่ยังประกาศให้โลกรู้ว่า พลังแห่งความยุติธรรมในเมืองแบล็กสโตนยังเข้มแข็งเหมือนเดิม ช่วยลบความกังวลเรื่องความปลอดภัยของคนที่คิดจะย้ายมาอยู่ได้เป็นปลิดทิ้ง

บาทหลวงคนปัจจุบันของโบสถ์เซนต์สปิริตเมืองแบล็กสโตนก็มีความสุข

อดีตบาทหลวงหน้าใหม่ที่ทนลำบากในแดนเถื่อนมาเกือบสิบปี ในที่สุดก็สะสมผลงานครบ

ได้ย้ายไปประจำเขตใหม่ในเมืองใหญ่ฝั่งตะวันออกเสียที

ถึงคุณพ่อฮัคที่มารับช่วงต่อจะดูมีความเข้าใจผิดๆ เกี่ยวกับชีวิตคาวบอยเมืองเถื่อน แต่ในเมื่อเจ้าตัวแฮปปี้ เขาก็ไม่มีปัญหา อย่างน้อยเขาก็ไม่ต้องพกปืนติดตัวทุกวันอีกแล้ว

แม้แต่เจ้าของร้านซ่อมรถม้าก็มีความสุข

สภาพเละเทะในรถม้าทำให้ค่าซ่อมหลังคาและค่าล้างรถที่ที่ว่าการเมืองต้องจ่าย แทบจะซื้อรถม้ามือสองคันใหม่ได้เลย

ในฐานะคาวบอยเฒ่าที่อยู่แดนตะวันตกมาตี่สิบปี เจ้าของร้านชินชากับไอ้ก้อนแดงๆ ขาวๆ พวกนี้แล้ว

แค่ออกแรงหน่อยก็ได้เงินเท่ารถม้าเกือบทั้งคัน คุ้มกว่าเสี่ยงตายขนของฝ่าดงโจรตั้งเยอะ

...มีแต่เวย์นที่ไม่ค่อยมีความสุข

เพราะหลังจากรู้ว่าน้ำมนต์ของคุณพ่อฮัคใช้แยกแยะ "ผู้ร่วงหล่น" ได้

เวย์นก็แอบจิบนิดนึงตอนกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้าน

ทั้งที่ขวดเย็นเจี๊ยบ แต่พอกลืนลงไปกลับรู้สึกร้อนวูบวาบแสบคอ

ถ้าเปรียบกับรสก๋วยเตี๋ยวเรือ ก็คงเผ็ดกว่า "เผ็ดกลาง" นิดหน่อย แต่ยังไม่ถึงขั้น "เผ็ดนรก"

ตามทฤษฎีของคุณพ่อฮัค ถ้าดื่มน้ำมนต์แล้วรู้สึกว่ามันไม่ใช่น้ำเปล่าธรรมดา แสดงว่าโดนวิญญาณร้ายสิงแล้ว

แปลว่าเขาเข้าข่ายทั้ง "วิญญาณร้ายสิงสู่" และ "ร่างกายกลายพันธุ์" ครบสูตร

"กายอมตะ" ของฉันดันเป็นของเกรดเสินเจิ้นซะงั้น!

จะเป็น "ผู้ร่วงหล่น" หรือไม่เป็น เวย์นไม่ค่อยสน

แต่การที่พลังฟื้นฟูของเขามีขีดจำกัด นี่สิเรื่องใหญ่ ไม่น่าอภิรมย์เลย

แถมยังแพ้ทางพลังของศาสนจักรในโลกนี้อีก

ยิ่งไม่น่าอภิรมย์เข้าไปใหญ่

ในฐานะคนที่สั่งส้มตำต้องระบุว่าพริกสิบเม็ด

เวย์นคิดแล้วก็หมุนฝาปิดขวดแก้วเงียบๆ

กินเผ็ดเปล่าๆ มันไม่อร่อย

อย่างน้อยมันก็มีรสชาติ เก็บไว้เหยาะใส่สเต๊กวันหลังก็ได้

...

อาบน้ำเปลี่ยนชุดเสร็จ

เวย์นไปหาคุณพ่อฮัคที่โบสถ์ตามนัด

ตอนนี้คุณพ่อฮัคเปลี่ยนมาใส่ชุดนักบวชสีดำเรียบร้อยแล้ว ที่อกเสื้อกลัดเข็มกลัดวงกลมสามเหลี่ยม สัญลักษณ์แห่ง "เจตจำนงสูงสุด" ของพระจิตศักดิ์สิทธิ์

ดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาหน่อย

ท่ามกลางแสงเทียน

คุณพ่อฮัคทำหน้าเคร่งขรึม

"เวย์น หลังจากฉันปรึกษากับอินิซ่าแล้ว มีเรื่องสำคัญที่เกี่ยวกับความปลอดภัยของชาวเมือง ที่ฉันตัดสินใจจะบอกเธอ และอยากชวนเธอมาร่วมทีมสืบสวนลับๆ ด้วยกัน"

เวย์นตอบรับสนับสนุนทันที "เรื่องความปลอดภัยชาวเมือง ในฐานะนายอำเภอ ผมต้องเข้าร่วมอยู่แล้วครับ"

แล้วเขาก็มองไปรอบๆ ที่มืดตึ๊ดตื๋อ

"แต่... จำเป็นต้องมาคุยกันที่นี่ด้วยเหรอครับ"

ที่นี่คือกระท่อมเก็บของท้ายโบสถ์ที่เงียบเชียบ เดิมทีเอาไว้เก็บขยะ คุณพ่อฮัคบอกมีเรื่องสำคัญ เวย์นถึงตามมา

ในกระท่อมที่ปิดประตูแน่นหนา มืดจนแทบมองไม่เห็นมือตัวเอง

ตรงกลางห้องมีเตียงวางศพตั้งอยู่

บนเตียงคือศพของ "เกรย์วูล์ฟ" เฟรดดี้

ได้ยินว่าคุณพ่อฮัคสั่งให้เอาศพมาพักไว้ที่นี่ ชาวบ้านถึงช่วยกันขนมา

จริงๆ การเก็บศพนักโทษไม่ใช่หน้าที่ของบาทหลวง แต่ในเมื่อคุณพ่อฮัคอาสา ก็ไม่มีใครคัดค้าน

ยังไงเฟรดดี้ก็ไม่ใช่คนเมืองนี้ แถมไม่ใช่คนดีเด่อะไร

ถึงทางเมืองจะมีค่าเหนื่อยให้คนจัดการศพนักโทษ แต่ก็นิดหน่อย ไม่คุ้มเหนื่อย

แต่เพราะเรื่องนี้ เวย์นเลยได้ความรู้ใหม่

...ก่อนจะกลับถึงเมือง ร่างกายของ "เกรย์วูล์ฟ" เฟรดดี้ และกรงเล็บคู่ยักษ์ ก็หดกลับเป็นร่างคนปกติ

ตอนเห็นครั้งแรกเวย์นตกใจรีบบอกคุณพ่อฮัคกับอินิซ่า แต่พวกเขากลับบอกว่าเป็นเรื่องปกติ พอผู้ร่วงหล่นตาย การกลายพันธุ์ก็จะหายไปอย่างรวดเร็ว

โอเค ผมบ้านนอกเอง

ดังนั้นตอนนี้ศพของเฟรดดี้ นอกจากจะมีรูเยอะหน่อย กับมือที่เขียวช้ำผิดปกติ ก็ไม่ต่างจากศพทั่วไป

แต่จะว่าไป...

กลางวันแสกๆ ทำไมต้องมาปิดประตูปิดหน้าต่างจุดเทียนคุยกันข้างศพด้วยวะ

ทุ่งร้างตะวันตกกว้างใหญ่ไพศาล กลัวคนได้ยินก็ไปคุยบนเนินเขาก็ได้

"นี่คือพิธีกรรมที่จำเป็น!"

พอเวย์นทักเรื่องสถานที่ คุณพ่อฮัคทำหน้าจริงจังกว่าเดิม

"คุยงานในสภาพแวดล้อมแบบนี้ จะช่วยให้จดจำเนื้อหาได้แม่นยำ วันแรกที่ฉันเข้าทำงานก็ทำแบบนี้ ภาพเหตุการณ์ตอนนั้นฉันยังจำได้ไม่ลืม"

...

เวย์นเงียบ

พอนึกภาพออกเลยว่าวันแรกที่คุณพ่อฮัคทำงานเจออะไรมาบ้าง...

วัฒนธรรมรับน้องแบบนี้ มันไม่ใช่อารยธรรมที่ดีเลยนะ

อย่าส่งต่อให้รุ่นหลังจะได้ไหม

คุณพ่อฮัคยกเก้าอี้มาสองตัว ให้เวย์นนั่ง

"เวย์น เรื่องที่ฉันจะบอกเป็นความลับของศาสนจักร การสืบสวนของเธอต้องทำเป็นความลับ ห้ามแพร่งพรายให้ใครรู้"

คุณพ่อฮัคหยุดนิดนึง พอเห็นเวย์นพยักหน้า ก็พูดต่อ

"จากสายข่าวของศาสนจักร มีความเป็นไปได้สูงว่ามีลัทธิบูชาปีศาจซ่อนตัวอยู่แถวเมืองแบล็กสโตน กำลังวางแผนทำพิธีบูชายัญเลือดครั้งใหญ่ เพื่ออัญเชิญวิญญาณร้ายระดับสูง

"สำหรับนายอำเภออย่างเธอ นี่หมายถึงคดีฆาตกรรมนองเลือดที่จะเกิดขึ้นแน่ๆ

"ฉันกับอินิซ่าถูกส่งมาที่นี่เพื่อสืบสวนเรื่องนี้แหละ ถ้าจำเป็น เราขอกำลังเสริมจากมหาวิหารที่เมืองแคนซัสซิตี้ได้"

เวย์นเริ่มจำแม่นขึ้นมาทันที

"มีลัทธิบูชาปีศาจในแบล็กสโตน? จะทำพิธีบูชายัญเลือด? ทำไมผมไม่รู้เรื่องเลย"

ในฐานะ "คนท้องถิ่น" (แบบทูอินวัน) เวย์นไม่ระแคะระคายเลยสักนิด

คุณพ่อฮัคชะงักไปนิดนึง

"จริงๆ แล้ว... ศาสนจักรก็ยังไม่แน่ใจว่าพวกมันอยู่ที่แบล็กสโตนจริงไหม แต่ยืนยันได้ว่าเคยมีพวกมันมุ่งหน้ามาทางนี้"

เวย์นลองตั้งสมมติฐาน "เป็นไปได้ไหมว่าเพราะแบล็กสโตนเป็นสถานีปลายทางรถไฟ ถ้าจะเดินทางไปตะวันตกต่อ ก็ต้องผ่านเมืองนี้"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีสิ" คุณพ่อฮัคหัวเราะลั่น "เวย์น ฉันชอบความมองโลกในแง่ดีของเธอนะ"

พูดจบก็ตบไหล่เวย์น "แต่ในฐานะบาทหลวงและนายอำเภอ เราต้องมองโลกในแง่ร้ายที่สุดไว้ก่อนไม่ใช่เหรอ

"ตอนนี้ทั้งเมืองมีแค่เราสามคนที่รู้เรื่องนี้ ต้องช่วยกันสืบให้แน่ชัด"

อืม...

ฉันแค่ชอบยิงปืนเฉยๆ นะ...

ถ้าไม่การันตีว่าจะไม่ตาย ฉันก็... ไม่ได้อยากเอาชีวิตไปทิ้งเพื่อฝรั่งมังค่าขนาดนั้นหรอก

เวย์นคิดในใจ แต่ปากก็รับปากไป

ยังไงซะ การจะเข้าถึง "โลกเหนือธรรมชาติ" ตอนนี้ก็มีช่องทางแค่คุณพ่อฮัคกับอินิซ่านี่แหละ

เอาน่า ทำงานวันไหนก็ทำให้เต็มที่

ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็วงแตก ตัวใครตัวมัน ฉันก็จะหอบผ้าผ่อนกลับบ้านเก่า... เอ้ย กลับรังลับ

ขอแค่อย่าซ่าจนตัวตายก็พอ

พอตกลงกันได้เบื้องต้น คุณพ่อฮัคก็ตบมือแล้วลุกขึ้น

"เอาล่ะ จบเรื่องไร้สาระ มาเข้าเรื่องงานหลักกันดีกว่า"

เวย์นตาค้าง

สืบเรื่องลัทธิมารกับพิธีบูชายัญเลือดเป็นแค่ "เรื่องไร้สาระ" แล้ว "งานหลัก" มันจะขนาดไหนฟะ

เห็นคุณพ่อฮัคตบอกตัวเอง

"เวย์น เธอคงยังไม่รู้ ตอนอยู่สมาคมหมอผี บาทหลวงคนอื่นถนัดไล่ผี หมอผีถนัดจัดการผู้ร่วงหล่น แต่มีแค่งานของฉันเท่านั้นที่ไม่มีใครแทนที่ได้"

ฟังดูเทพซ่า...

เวย์นถามอย่างระมัดระวัง "แล้วงานที่คุณรับผิดชอบคือ...?"

"เก็บศพและแต่งหน้าศพ!"

คุณพ่อฮัคเชิดหน้าอย่างภูมิใจ "อาศัยฝีมืออันประณีตของฉัน เหยื่อและอดีตเพื่อนร่วมงานถึงได้มีใบหน้าเหมือนคนนอนหลับ วันหลังถ้าเวย์นมีเรื่องให้ช่วย บอกได้เลยไม่ต้องเกรงใจ"

เวย์น: ...

ขอบคุณครับ แต่ผมหวังว่าจะไม่ต้องใช้บริการ

[จบแล้ว]