Chapter 80 Unfilial disciple Wu Jiujue

不肖弟子巫九绝

เทพยุทธ์อู๋จิ่วเจว่นึกถึงช่วงชีวิตที่เคยอยู่ในป่าศักดิ์สิทธิ์.

จ้าวหอเทพยุทธ์ตี้ลินไม่รู้ความคิดของอู๋จิ่วเจว่,ทว่าเมื่อเห็นอู๋จิ่วเจว่จ้องมองไปยังทิศทางของทวีปเทพยุทธ์,ก็เอ่ยออกมาว่า”บรรพชนชรา,ใกล้ถึงทวีปเทพยุทธ์แล้ว,เพิ่งได้รับรายงานมาว่า,วิหารปิศาจทมิฬ,นิกายภูตหยิน,นิกายปิศาจน้ำพุเหลือง,และสำนักไท่อี้ได้เข้าล้อมเทือกเขาเทพสวรรค์ไว้แล้ว.

ในเวลาเดียวกัน,ข้อความที่ยันต์สื่อสารได้สั่นไปมาอีกครั้ง,เขานำออกมาจ้องมองก็เผยความประหลาดใจออกมา.

“เกิดอะไรขึ้นอย่างงั้นรึ?”อู๋จิ่วเจว่ที่เห็นเข้าก็เอ่ยถาม.

เจ้าหอเทพยุทธ์ตี้หลินเร่งรีบเอ่ย“เจ้าเซี่ยงเพิ่งส่งข่าวมาว่า,เจียงยวีสำนักไท่อี้ได้สำเร็จปราณกระบี่ห้าธาตุแล้ว!”

“...”อู๋จิ่วเจว่ที่เผยความประหลาดใจ! ปราณกระบี่ห้าธาตุ! ไม่คิดเลยว่าพรสวรรค์วิถีกระบี่ของเจียงยวีจะสูงขนาดนี้.”

จ้าวหอเทพยุทธ์เอ่ยเพิ่ม“ทว่าขณะเจียงยวีสำนักไท่อี้ใช้ปราณกระบี่ห้าธาตุเพื่อสังหารลู่อี้ผิง,หว่านอู๋ตี้ที่เร่งรีบเดินทางมา,ได้เข้าขวางการโจมตีปราณกระบี่ห้าธาตุของเจียงยวีเอาไว้.”

“นอกจากนี้,จากที่เห็นดูเหมือนว่า,หว่านอู๋ตี้จะรับใช้ลู่อี้ผิงอย่างคาดไม่ถึง,หลังจากไปถึง,เขาก็คุกเข่าคำนับลู่อี้ผิง,ว่าต้าเหริน.”จ้าวหอเทพยุทธ์ตี้หลินเอ่ย.

“อะไรนะ?!”อู่จิ่วเจว่ที่ประหลาดใจเป็นอย่างมาก.

เหล่ายอดฝีมือหอเทพยุทธ์คนอื่น ๆ ที่ได้ยิน,ต่างก็เผยความประหลาดใจตกใจออกมาเช่นเดียวกัน.

“หว่านอู๋ตี้รับใช้ลู่อี้ผิงอย่างงั้นรึ? ไม่,เป็นไปไม่ได้?”บรรพชนชราหอเทพยุทธ์ต่างก็อุทานออกมาด้วยความอัศจรรย์ใจ.

“เรื่องนี้,มันเหนือความคาดหมายจริง ๆ.”จ้าวหอเทพยุทธ์ตี้หลินเอ่ย.

อู๋จิ่วเจว่ที่ดูลังเล“พุ่มความเร็ว,รีบไปให้ถึงเทือกเขาเทพสวรรค์!”

ภายใต้คำสั่งของอู๋จิ่วเจว่,กองทัพหอเทพยุทธ์จึงได้เพิ่มความเร็วขึ้นมาทันที.

ในเวลานั้น,ที่เทือกเขาเทพสวรรค์,หว่านอู๋ตี้จ้องมองไปยังเจียงยวีสำนักไท่อี้,แค่นเสียง“เจียงยวี,เจ้าล่วงเกินต้าเหริน,นับเป็นอาชญากรรมร้ายแรง,หากเจ้าขออภัยต้าเหรินเวลานี้,บางที,คงมีเพียงแค่เจ้าตายแค่คนเดียว!”

เจียงยวีได้ยินคำพูดดังกล่าว,ก็เผยยิ้มใบหน้าแดงกล่ำเอ่ยด้วยความโกรธ“ต้องการให้ข้าขออภัยลู่อี้ผิงอย่างงั้นรึ?....ก็ดี,ข้าจะสังหารเจ้าก่อนตอนนี้,กวาดล้างตระกูลหว่าน,จากนั้นก็สังหารลู่อี้ผิง!”

พริบตานั้น,ปราณกระบี่ห้าธาตุของเขาก็พวยพุ่งขึ้นมาอีกครั้ง,เสียงดังหวึ่ง ๆ กึกก้อง,พลังทำลายล้างที่พุ่งโจมตีไปยังทิศทางของหว่านอู๋ตี้ในทันที.

หว่านอู๋ตี้ที่กระตุ้นเมืองเทียนตู่เข้าปะทะพลังโจมตีดังกล่าว.

ตูมมมมมมมมมม!

เสียงระเบิดดังสนั่นก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้า.

คลื่นพลังทำลายล้างที่กวาดม้วนไปทั่วทุกสารทิศ.

“ฆ่า! กวาดล้างตระกูลหว่านให้กับข้า!”บนท้องฟ้า,เจียงยวีสำนักไท่อี้เอ่ยสั่งการด้วยน้ำเสียงเย็นชา.

ในเวลานั้น,เจ้าสำนักไท่อี้ได้นำกองกำลังทหารมากมายพุ่งเข้าโจมตีคนของตระกูลหว่านทันที.

ทว่าขณะที่ผู้ใต้บังคับบัญชาของสำนักไท่อี้,กำลังเข้าปะทะกับกองกำลังตระกูลหว่านอยู่นั้น.

“เจ้าคือลูกหลานของเทพปิศาจอย่างงั้นรึ?”ในเวลานั้น,ไป่อู๋ซ่างนิกายปิศาจน้ำพุเหลืองได้จ้องมองไปยังเทพปิศาจโบราณเฉียงเหลียง,เอ่ยออกมาทันที“เช่นนั้นดาบเทพปิศาจอยู่กับเจ้าใช่ใหม?”

สายตาของผู้คนจับจ้องมองไปยังคนของลู่อี้ผิงพร้อม ๆ กัน.

เทพปิศาจโบราณเฉียงเหลียงเผยยิ้มพราย“เจ้าหนู,เจ้าหมายตาดาบปิศาจของข้าอย่างงั้นรึ?”

ได้ยินคำพูดของเทพปิศาจโบราณเฉียงเหลียงเรียกเขาว่าเจ้าหนู,ไป๋อู๋ซ่างนิกายปิศาจน้ำพุเหลืองที่แผ่ไอปิศาจมากล้นออกมา,พร้อมกับหัวเราะอย่างแปลกประหลาดออกมา.

“กองทัพหอเทพยุทธ์มาถึงแล้ว.

ในเวลานั้น,ใครบางคนที่เอ่ยอุทานออกมา.

บรรพชนหวงนิกายภูตหยิน,กู่เหล่ากุยวิหารปิศาจทมิฬ,ไป่อู๋ซ่างนิกายปิศาจน้ำพุเหลืองและคนอื่น ๆ ที่จับจ้องมองไปยังทิศทางเดียวกัน.

สายตาของทุกคนที่จ้องมองไปยังชายยวัยกลางคนของวิหารเทพยุทธ์.

นี่คือเทพยุทธ์จิ่วเจว่,หอเทพยุทธ์!

ตัวตนที่เก่าแก่เป็นอย่างมากของพิภพเหิงหยวน

กล่าวกันว่าเขาเป็นหนึ่งตัวตนในตำนานของพิภพเหิงหยวน.

ถึงจะเป็นบรรพชนหวง,กู่เหล่ากุย,ไป่อู๋ซ่าง,ทั้งสามยังเป็นเพียงรุ่นเยาว์สำหรับเทพยุทธ์จิ่วเจี่ยผู้นี้.

เทพยุทธ์อู๋จิ่วเจว่ที่มาถึง,อยู่ภายใต้สายตาของทุกคน.

ถึงแม้นว่าอู๋จิ่วเจว่จะไม่ได้เผยกลิ่นอายอะไรออกมา,ก้าวออกมาเงียบ ๆ ช้า ๆ,ทว่าพวกเขาก็สัมผัสได้ถึงเทือกเขาที่สูงใหญ่ปรากฏขึ้นมา.

แทบทุกคนที่รู้สึกราวกับว่าอู๋จิ่วเจว่นั้นตั้งตระหง่านท่ามกลางสวรรค์และปฐพี.

แม้แต่รู้สึกว่าทุกสรรพสิ่งนั้นกำลังหมุนวนรอบตัวเขา.

จากที่ไกลออกไปเจ้าหอเทพยุทธ์ตี้หลิน มองเห็นหว่านอู๋ตี้อยู่บนท้องฟ้าที่ปะทะกับเจียงยวี,ก็อุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ“หว่านอู๋ตี้ควบคุมเมืองเทียนตูได้จริง ๆด้วย! อย่างไรก็ตาม,กองทัพตระกูลหว่านเกรงว่าคงไม่อาจต้านได้นานเท่าไหร่นัก!”

กล่าวตามจริง,ความแข็งแกร่งของตระกูลหว่านนั้นยังไม่อาจเทียบกับสำนักไท่อี้ได้.

ต้องไม่ลืมว่าสำนักไท่อี้นั้นคือสำนักอันดับหนึ่งของพิภพเหิงหยวน.

ตี้หลินจับจ้องมองตระกูลหว่านและสำนักไท่อี้ที่กำลังปะทะกัน,จากนั้นก็จ้องมองไปยังชายหนุ่มชุดน้ำเงินบนยอดเขาเทพสวรรค์,เอ่ยออกมาว่า“บรรพชน,นั่นคือลู่อี้ผิง,ผู้สืบทอดจ้าวปิศาจหยงเย่.”

อู๋จิ่วเจว่ที่จ้องมองตามตี้หลิน,เขาที่เผยความสงสัยเป็นอย่างมากว่าผู้สืบทอดจ้าวปิศาจหยงเย่ที่ทำให้ทวีปเหิงหยวนสั่นสะเทือนนั้นมีรูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร.

เพราะว่ากองกำลังตระกูลหว่านและสำนักไท่อี้ปะทะกันแล้ว,ดังนั้นทำให้เขาไม่อาจมองเห็นลู่อี้ผิงได้เมื่อมาถึง.

อู๋จิ่วเจว่ที่จับจ้องมองไปยังยอดเขาเทพสวรรค์,ผ่านไปยังกองกำลังตระกูลหว่านและสำนักไท่อี้ที่ปะทะกัน.

ก่อนที่จะพบเห็นบุรุษในชุดสีน้ำเงินบนยอดเขา,พริบตานั้นราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางกบาล,ร่างกายของเขาที่แข็งทื่อ,ดวงตาเบิกกว้างแทบถลน,ไม่อยากเชื่อเมื่อมองเห็นบุรุษที่หล่อเหลาไม่ธรรมดาผู้นั้น.

นี่มัน?!

ทันใดนั้น,อู๋จิวเจว่ที่ร่างกายสั่นเทิ้ม,ดวงตาคลอเบ้าด้วยน้ำตา.

อาจารย์,เป็นท่านเองรึ?

เป็นท่านอย่างงั้นรึ?

เจ้าหอเทพยุทธ์ตี้หลินไม่ได้สังเกตุท่าทางอู๋จิ่วเจว่,ที่อีกฝ่ายกำลังจ้องเขม็งลู่อี้ผิง,“ลู่อี้ผิงเผชิญหน้ากับกองทัพวิหารปิศาจทมิฬ,นิกายปิศาจน้ำพุเหลือง,นิกายภูตหยิน อย่างสุขุมใจเย็นขนาดนั้น,ช่างมีจิตใจที่หนักแน่นมั่นคงจริง ๆ.”

ในเวลานั้น,เจ้าเซี่ยงเจ้าหอเทพยุทธ์สาขาทวีปเทพยุทธ์ได้นำคนของเขามาต้อนรับด้วยความตื่นเต้นดีใจ.

“คารวะบรรพชนชราจิ่วเจว่!”เจ้าเซี่ยงและยอดฝีมือสาขาทวีปเทพยุทธ์ต่างก็แสดงความเคารพต่ออู๋จิ่วเจว่อย่างพร้อมเพรียง.

ทว่าเวลานี้อู๋จิ่วเจว่ที่ราวกับว่าไม่ได้ยินอะไรแล้ว,ไม่ได้สนการกระทำของพวกเจ้าเซี่ยงแม้แต่น้อย,เขาที่บินตรงไปยังยอดเขาเทพสวรรค์ทันที.

เจ้าหอเทพยุทธ์,ตี้หลินและคนอื่น ๆ ที่ดวงตาเบิกกว้าง.

เจ้าเซี่ยงที่โค้งคำนับเก้อ ถึงกับตื่นตะลึงไปเหมือนกัน.

ยอดฝีมือ วังปิศาจทมิฬ,นิกายปิศาจน้ำพุเหลือง,นิกายภูตหยินต่างก็จ้องมองอู๋จิ่วเจว่ที่ไม่ได้สนเจ้าเซี่ยงและคนอื่น ๆ,จากนั้นก็บินออกมาไม่หยุด,ทำให้พวกเขางงงวยไปเหมือนกัน.

When Ancestor Huang, Tang Ji, Old Ghost Gu, Bai Wuchang sees the tear stains on Wu Jiujue face, is surprised.

ขณะนั้นบรรพชนหวง,ถังจี,กู่เหล่ากุยแม้แต่ไป่อู๋ซ่างที่เห็นอู๋จิ่วเจว่มีน้ำตาอาบใบหน้า,ก็เผยความตกใจ.

ท่านจิ่วเจว่เป็นอะไร?

ทุกคนต่างก็เผยความประหลาดใจ,อู๋จิ่วเจว่เวลานี้กำลังบินไปถึงหาลู่อี้ผิง.

ยิ่งเข้าใกล้ลู่อี้ผิง,อู๋จิ่วเจว่ยิ่งดูกระวนกระวายตื่นเต้นเป็นอย่างมาก.

โจวเฉิงที่ยืนอยู่ด้านข้างลู่อี้ผิง,เองก็ตกใจเหมือนกัน.

เกิดอะไรขึ้น,ยอดฝีมือเช่นอู๋จิ่วเจว่ตื่นเต้นอะไรกัน?

ทุกคนต่างก็ประหลาดใจ,อู๋จิ่วเจว่ที่มาถึงด้านหน้าลู่อี้ผิง,ทันใดนั้นก็คุกเข่าลงทันที,ดวงตาที่อาบคลอด้วยน้ำตา,ราวกับหลุดจากการควบคุม,น้ำตาที่ไหลไม่หยุด,พร้อมกับเอ่ยสะอื้น,“ศิษย์อกตัญญูอู๋จิ๋วเจว่คารวะซือจุน!”

ศิษย์อกตัญญูอู๋จิ่วเจว่!

ซือจุน!(อาจารย์ผู้ทรงเกียรติ!)

ขณะที่ทุกคนได้ยิน,จิตใจของพวกเขาแทบแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ.

แม้แต่เจียงยวีสำนักไท่อี้และหว่านอู๋ตี้ที่ต่อสู้กันอยู่ยังหยุดชงักไปในทันที.

“ซือจุน?!”บรรพชนหวงนิกายภูตหยินที่ตัวสั่น,จ้องมองชายชุดน้ำเงินที่อยู่ด้านหน้าอู๋จิวเจว่ด้วยความอัศจรรย์ใจ.

กู่เหล่ากุยวิหารปิศาจทมิฬ,ไป่อู๋ซ่างนิกายปิศาจน้ำพุเหลือง,ต่างก็เผยความประหลาดใจออกมาเช่นกัน.

หอเทพยุทธ์เจ้าเซี่ยงที่ตื่นตะลึง,เป็นไปได้ว่าเขาคือ?!

เจียงยวีสำนักไท่อี้ที่หยุดนิ่ง,กองกำลังสำนักไท่อี้และกองกำลังตระกูลหว่านเองก็หยุดต่อสู้กันเช่นกัน.

แม้แต่เสียงเหนื่อยหอบ,คำรามลั่นก่อนหน้านี้ยังหายไป,ราวกับทั้งโลกได้หยุดนิ่งลง.

สวรรค์และปฐพีเงียบสงัดไปเรียบร้อยแล้ว.

สายตาของทุกคนที่จับจ้องมองไปยังผู้เยาว์ชุดน้ำเงินบนยอดเขาเทพสวรรค์เป็นสายตาเดียวกัน.

มีเพียงแค่แม่น้ำเทพสวรรค์ที่ไหลเอื่อย ๆ.

เสียงสายลมที่โบกพัด,ดังหวีดหวิวเป็นระยะ ๆ.