Chapter 81 Exceeded Heavenly God

超越了天神

สวรรค์และปฐพีที่เงียบสงัด,ลู่อี้ผิงถอนหายใจเบา ๆ,จ้องมองอู๋จิ่วเจว่ที่คุกเข่า,เอ่ยออกมาว่า“ลุกขึ้น,ข้าไม่ได้บอกเจ้าหรอกรึ? ว่าเห็นข้าหลังจากวันนั้น ไม่อนุญาตให้เรียกซือจุนอีกครั้ง.”

ในอดีตที่ป่าศักดิ์สิทธิ์,เขาได้รับศิษย์ส่วนตัวสี่คนและศิษย์กิตติมศักดิ์สิบคน.

เมื่อพวกเขากำลังจะจากไป,ลู่อี้ผิงได้เอ่ยกับพวกเขา,หลังจากนี้,ไม่อนุญาตให้เรียกเขาว่าซือจุนอีกครั้ง.

ส่วนเหตุผลนั้น,ลู่อี้ผิงไม่ได้เอ่ย.

อู๋จิ่วเจว่เดิมทีจะลุกขึ้น,ได้ยินคำพูดดังกล่าว,ก็ตื่นตกใจเอ่ยออกมาว่า“ซือจุน,ศิษย์ตื่นเต้นเกินไป,จนลืมคำแนะนำของซือจุ้น,ศิษย์สารเลว! ขอให้ซือจุนลงโทษด้วย!”

เห็นท่าทางของเทพยุทธ์อู๋จิ่วเจว่เพราะคำพูดไม่กี่คำของลู่อี้ผิง,กับเผยท่าทางหวั่นเกรงเคารพอีกฝ่ายเป็นอย่างมาก,ทุกคนก็รู้สึกแปลก ๆ ในใจ.

เรื่องเกี่ยวตำนานป่าศักดิ์สิทธิ์,ค่อนข้างคลุมเครือไม่น้อย,ไม่มีใครรู้ว่าป่าศักดิ์สิทธิ์นั้นทรงพลังขนาดใหน.

นอกจากนี้,ถึงจะเป็นตำนาน,บางทีมันก็ผ่านมานานมาก ๆ แล้ว,ในบันทึกประวัติศาสตร์ก็มีอยู่น้อยมาก,ด้วยเหตุนี้การที่เห็นท่าทางของเทพยุทธ์จิ่วเจว่หวาดหวั่นเคารพอีกฝ่ายอย่างที่สุด,พวกเขาจึงคิดว่าอู๋จิ่วเจว่นั้นแสดงท่าทางเกินจริง,ถึงแม้นว่าลู่อี้ผิงจะเป็นอาจารย์ของเขา,ก็ไม่เห็นต้องเกรงขามถึงเพียงนั้นด้วยรึ?

อู๋จิ่วเจว่ด้วยสถานะของเขาในพิภพเหิงหยวน,ไม่จำเป็นต้องเคารพลู่อี้ผิงขนาดนั้นก็ได้ไม่ใช่รึ?.

ถึงจะเป็นโจวเฉิงก็ค่อนข้างประหลาดใจ.

ลู่อี้ผิงเห็นท่าทางอักอวนกรงขามของอู๋จิ่วเจว่ก็โบกมือ,เอ่ยอย่างช่วยไม่ได้,“ลุกขึ้น,ครั้งหน้าก็จดจำไว้ให้ดี.”

“ขอรับ,ซือจุ้น!”อู๋จิ่วเจว่ที่เอ่ยด้วยความเคารพอย่างที่สุด.

ได้ยินอู๋จิ่วเจว่ยังเรียกซือจุ้น,ลู่อี้ผิงได้แต่ส่ายหน้าไปมา,ทว่าก็ไม่ได้เอ่ยอะไร,สายตาของเขาจับจ้องมองไปยังบรรพชนหวงนิกายภูตหยิน,กู่เหล่ากุยวิหารปิศาจทมิฬ,ไป๋อู๋ซ่างนิกายปิศาจน้ำพุเหลือง.

ในเวลานั้นในมือของลู่อี้ผิง,ปรากฏกระบี่รัตติกาลนิรันดรขึ้นมาทันที.

บรรพชนหวง,กู่เหล่ากุย,ไป่อู๋ซ่างและเหล่ายอดฝีมือมากมายที่จับจ้องมองกระบี่รัตติกาลนิรันดร,แววตาที่เป็นประกายไฟลุก.

“พวกเจ้าไม่ต้องการกระบี่รัติกาลนิรันดรแล้วรึ? ถึงไม่ลงมือสักที.”ลู่อี้ผิงเอ่ยออกมาเล็กน้อย.

บรรพชนหวง,กู่เหล่ากุย,ไป่อู๋ซ่างและคนอื่น ๆ ที่ดูลังเล.

แม้นว่าเทพยุทธ์จิ่วเจว่นั้นจะแข็งแกร่งมาก,ทว่าพวกเขาสามคน,หากร่วมมือกัน,ย่อมมั่นใจว่าสามารถกำราบเทพยุทธ์จิ่วเจว่ได้,ทว่าพวกเขานั้นไม่รู้ความแข็งแกร่งของลู่อี้ผิงเลย,เวลานี้จึงค่อนข้างขาดความมั่นใจอยู่เหมือนกัน.

“มีอะไร,ไม่กล้าลงมือรึ?”ลู่อี้ผิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา.

ถังจีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ บรรพชนหวงได้ยินคำพูดดังกล่าว,ก็ไม่อาจทนได้ในที่สุดก่อนแค่นเสียง“การมีชีวิตที่ยืนยาวกว่าไม่ได้แปลว่ามีความแข็งแกร่งมากกว่า,ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะแข็งแกร่งจริง ๆ.”

เป็นความจริง,อายุขัย,ไม่ได้รับประกันว่าผู้มีอายุน้อยกว่าจะแข็งแกร่งมากกว่าคนที่มีอายุขัยมากกว่า.

ผู้เยาว์บางคนใช้เวลาพันปีก็ก้าวสู่ระดับเทพวิญญาณได้แล้ว,ทว่ามหาจักรพรรดิบางคนที่มีชีวิตมาหลายพันปีก็ไม่อาจสำเร็จกลายเป็นเทพวิญญาณได้.

นอกจากนี้อายุขัยที่มีจำกัด,การมีชีวิตยืนยาว,พลังชีวิตย่อมเสื่อมลงเรื่อย ๆ,หลายส่วนหลายความสามารถจะค่อย ๆ ถดถอย,เช่นพลังชีวิตเทพยุทธ์จิ่วเจว่,เวลานี้คงแห้งเหือดไปมากแล้ว.

ถังจีเอ่ยจบ,ร่างกายของเขาที่แผ่กลิ่นอายที่หนักหน่วงรุนแรงออกมา.

กลิ่นอายของภูตผีที่ร้องครวญหวีดร้องก้องไปทั่วสวรรค์.

เสียงที่ดังแหวกอากาศราวจะทะลวงเก้าสวรรค์.

รอบ ๆ ตัวของเขานั้นมีภูตปิศาจที่ดุร้าย,หมุนวนโคจรไปมา.

สวรรค์และปฐพีที่มืดลง.

อากาศหนาวเย็นที่แผ่กระจายออกไป,เสียงของภูตผีที่ดังแสบแก้วหูดังขึ้นเรื่อย ๆ.

มิติรอบ ๆ พื้นที่ เทือกเขาเทพสวรรค์,เวลานี้ราวกับว่าได้ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นเขตแดนภูตผีไปแล้ว.

เหล่ายอดฝีมือที่อยู่ใกล้ ๆ รู้สึกราวกับว่าเวลานี้กำลังถูกเหล่าภูตผีรายล้อม,ร่างกายที่สั่นไปมาโดยไม่ได้ตั้งใจ.

แม้แต่เทพแท้จริงหลายคนยังไม่อาจต้านทานได้.

“เทพสวรรค์ขั้นสุดท้ายปลาย?!”ยอดฝีมือด้านหลังกู่เหล่ากุยที่อุทานออกมาด้วยความตกใจ.

“เป็นเทพสวรรค์ขั้นสุดท้ายปลายจริง ๆ!”กู่เหล่ากุยที่พยักหน้ารับ,ใบหน้าที่เผยความประหลาดใจไม่น้อย.

คนข้างกายของบรรพชนหวง,ที่จริงเขาไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย.

นิกายภูตหยินมีเทพสวรรค์ขั้นสุดท้ายมากมายตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

ในเวลานั้น,รอบ ๆ ร่างของถังจีที่อำนาจของเทพสวรรค์,พลังแห่งกฏเทพสวรรค์กำลังปะทุหมุนวนไปรอบ ๆ.

“81,643 เส้น!”ไป่อู๋ซ่างนิกายน้ำพุเหลืองถึงกับเอ่ยอุทานเสียงดัง.

ตัดผ่านไปยังระดับเทพสวรรค์ขั้นต้น,เข้าใจกฎเทพสวรรค์ 10,000 เส้น!

เมื่อก้าวไปถึงขอบเขตเทพสวรรค์,การจะตระหนักรู้กฎเทพสวรรค์ขึ้นไปอีกนั้นจะยิ่งยากขึ้นเรื่อย ๆ.

การที่อีกฝ่ายตระหนักรู้กฎเทพสวรรค์ 81,643 เส้นเป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์อย่างแท้จริง.

“ไม่คาดคิดเลยว่าคนผู้นี้จะแข็งแกร่งขนาดนี้!”กู่เหล่ากุยกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม.

81,643 กฎเทพสวรรค์! เกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้มาก.

ชายชราถังจีที่กระตุ้นพลังไปจนถึงขีดสุด,พลังเทพสวรรค์ที่ปะทุแผ่แรงกดดันออกมาไม่หยุด,ในเวลานั้นที่มือของเขาปรากฏดาบภูตขนาดใหญ่,รูปทรงดูแปลกประหลาด,ใบดาบกลับข้างและมีอักษรรูนที่แปลกประหลาดกระจายอยู่เต็มไปหมด,อักษรรูนเหล่านี้,เหล่ายอดฝีมือมากมายไม่คาดคิดว่าพวกเขาไม่รู้จักแม้แต่ตัวเดียว.

“ดาบเรือนจำภูต!”ไป่อู๋ซ่างนิกายปิศาจน้ำพุเหลืองที่จับจ้องมองด้วยความระมัดระวัง.

“ดาบเรือนจำภูต? บรรพชนชราจะบอกว่า,นี่คือดาบของจ้าวปิศาจกุยหยูยอดฝีมือยุคโบราณอย่างงั้นรึ?”เจ้านิกายปิศาจน้ำพุเหลืองที่อุทานออกมาด้วยความตกใจ.

ในยุคโบราณ,อาวุธชิ้นนี้นับเป็นดาบที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก.

กล่าวได้ว่าเจ้าของมันคือหนึ่งในสิบยอดฝีมือยุคโบราณนั่นเอง.

จ้าวปิศาจกุยอยู่,ที่เคยสร้างหายนะไปทั่วทุกสารทิศในยุคนั้น.

“ใช่นี่คือดาบเรือนจำภูตของจ้าวปิศาจกุยอยู่จริง ๆ!”ไป่อู๋ซ่างนิกายปิศาจน้ำพุเหลืองใบหน้ากลายเป็นจริงจัง“นี่คือสิ่งประดิษฐ์เทพชั้นสุดยอด,และยังแข็งแกร่งกว่าสิ่งประดิษฐ์เทพในระดับเดียวกันมาก,สามารถที่จะสะบั้นเทือกเขายุคปรัมปราได้เลย!”

ด้วยพลังของชายชราถังจีที่แผ่พุ่งเข้าไปในดาบ,ทำให้เสียงของภูตผีมากมายหลายหมื่นตนร้องครวญออกมา,เสียงที่น่าเกรงขามน่าหวาดกลัวทำให้ผู้คนได้ยินแล้วหัวใจสั่นไหว.

“เรือนจำภูต!”ชายชราถังจี,ที่ถือดาบเรือนจำภูตฟันดาบแหวกอากาศปล่อยพลังพุ่งตรงไปยังทิศทางของลู่อี้ผิง

คมดาบภูตที่พุ่งตัดอากาศ,เต็มไปด้วยปราณภูตผีมากมายหลายล้าน ๆ ที่กำลังบ้าคลั่งพุ่งออกไป.

นี่คือดาบเรือนจำภูต,ของจ้าวปิศาจกุยหยูที่จมหายไปในประวัติศาสตร์

ในประวัติศาสตร์เทพ,มีบันทึกเอาไว้ว่าจ้าวปิศาจกุยหยูได้ถือดาบเรือนจำภูต,สังหารเทพสวรรค์มาหลายร้อยคนแล้ว!

เห็นดาบเรือนจำภูตที่ฟันมา,อู๋จิวเจว่,วัวกระทิงมังกรเขาทองคำที่เตรียมจะลงมือ,ลู่อี้ผิงเอ่ยอย่างไม่แยแส“ไม่จำเป็น”จากนั้นก็ปล่อยให้คมดาบเรือนจำภูตพุ่งตรงลงมา.

เคร้ง!!!!

เสียงดังที่สั่นสะเทือนก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้า,พุ่งข้ามอากาศตัดท้องฟ้าตรงมายังทิศทางของศีรษะของลู่อี้ผิง.

อย่างไรก็ตาม,ขณะดาบเรือนจำภูตที่ข้ามท้องฟ้าใกล้จะถึงศีรษะของลู่อี้ผิง,ราวกับว่ามันได้กระแทกเข้ากับกำแพงพิภพที่มองไม่เห็น,เสียงกังวานทึบก้องสนั่นหวั่นไหวดังขึ้นในทันที.

พลังดาบเรือนจำภูตที่หยุดลง,ไม่อาจขยับไปด้านหน้าได้แม้แต่ครึ่งนิ้ว.

ทุกคนที่ยืนตะลึงงันไปตาม ๆ กัน.

“หรือว่านี่คือพลังพิภพ?!”บรรพชนหวงนิกายภูตหยินที่จ้องมองไปยังรอบ ๆ กำแพงที่มองไม่เห็นที่ปกคลุมร่างกายของลู่อี้ผิง,ใบหน้าของเขาถึงกับเปลี่ยนสี.

“นี่เขามีขอบเขตพลังเหนือกว่าเทพสวรรค์อย่างงั้นรึ?!”แต่ละคนที่เวลานี้ต่างก็ตกใจไปตาม ๆ กัน.

มีเพียงคนที่อยู่เหนือระดับเทพสวรรค์เท่านั้น,ถึงจะควบคุมพลังพิภพได้!

กู่เหล่ากุย,และคนอื่น ๆ ต่างก็ตกใจไม่แพ้กัน.

พลังที่เกินกว่าเทพสวรรค์,คือพลังควบคุมพิภพ! นี่คืออำนาจของจ้าวพิภพ?!

ในเวลาต่อมาทุกคนที่มองเห็นได้ว่าดาบเรือนจำภูตที่พุ่งตัดข้ามท้องฟ้าพุ่งตรงไปยังศีรษะของลู่อี้ผิง,เวลานี้กำลังเกิดเสียงแตกร้าว,แม้นว่าพวกเขาจะไม่รู้อย่างชัดเจนว่า,ดาบเล่มนี้ได้สังหารเทพแท้จริงไปมากเท่าไหร่,มีวิญญาณเทพสวรรค์ขนาดใหนที่ถูกมันกลืนกิน,แต่ว่าเวลานี้มันเริ่มแตกร้าวแล้ว.

ชายชราถังจีที่เห็นดาบเรือนจำภูตในมือกำลังแตกร้าวก่อนจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ กระเด็นไปทั่วทุกสารทิศ,ถึงกับยืนตะลึงไปในทันที.

ดาบเรือนจำภูตนับตั้งแต่เขาได้รับมันมา,ก็ทำให้เขาแทบกลายเป็นยอดฝีมือไร้เทียมทาน,ไม่ว่าจะเป็นเกราะเทพสิ่งประดิษฐ์ชั้นยอดแบบใด,เขาก็สามารถสับมันให้ขาดได้อย่างง่ายดาย,นี่คือดาบที่แหลมคมอย่างที่สุด,ไม่มีสิ่งใดที่เขาฟันไม่ขาด.

ตอนนี้,คาดไม่ถึงว่ามันจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ.

นอกจากนี้ลู่อี้ผิงยังไม่ได้ลงมืออะไรเลยด้วยซ้ำ!

ปล.วันนี้ลงตอนเดียวครับ มาลงให้พรุ่งนี้ห้าตอนครับ.