Chapter 9 Divine Spirit

神灵

ผู้คนรอบ ๆ ที่ตื่นตกใจกลายเป็นโกลาหล,ก่อนจะพบว่าบนท้องฟ้าปรากฏปราณกระบี่มากมายที่พุ่งไหลบ่าลงมาอย่างบ้าคลั่ง.

ปราณกระบี่,ที่อัดแน่นไปด้วยปราณปิศาจไหลเทลงมาราวกับน้ำตก,ล่วงหล่นไส่ดินแดนบรรพชนของนิกายเหล่ยฉิวเจี้ยนในทันที.

เสียงที่ดังสนั่นหวั่นไหวก้องกังวานไปทั่วสวรรค์และปฐพี.

ทั่วทั้งนิกายเหล่ยฉิวเจี้ยน เวลานี้กำลังเกิดแผ่นดินไหวไม่หยุดหย่อน.

ยอดเขาบางแห่งของนิกายเหล่ยฉิวเจี้ยนในดินแดนบรรพชนถูกคลื่นกระบี่ทำลายล้างระเบิดพังทลายกลายเป็นฝุ่น.

ผืนแผ่นดินที่แตกแยกออกเป็นทาง.

ก้อนหินยักษ์มากมายที่ลอยกระเด็นไปมาบนอากาศ,ฝุ่นผงที่ลอยคลุ้งไปทั่ว,ราวกับว่าได้มาถึงวันสิ้นโลกแล้ว.

เหล่าผู้ฝึกตนรอบ ๆ กลายเป็นวุ่นวาย,บางคนถูกก้อนหินทับ,ตกตายกลายเป็นกองเนื้อไปไม่น้อย.

“กระบี่สายฟ้าดารา!”เจ้านิกายเหล่ยฉิวเจี้ยนซ่งหนิงตะโกนออกมาด้วยความโกรธ,คลื่นกระบี่ตัดอากาศที่พุ่งออกไป,เจิ้นหยวนที่หมุนวน,ปราณกระบี่ที่พวยพุ่ง,บนท้องฟ้าปรากฏสายฟ้าแล่นแปบ ๆ แผ่ออกเป็นชั้น ๆ.

“กระบี่สายฟ้าดารา! นั่นคือวิชาลับของเจ้านิกายเหล่ยฉิวเจี้ยน,สามารถชักนำสายฟ้าจากฟ้าดินมาใช้,เป็นเพลงกระบี่ที่น่าเกรงขามใช้ได้ทั้งโจมตีและป้องกัน!”

“เป็นทักษะที่สมบูรณ์แบบ!”

“นอกจากนี้เจ้านิกายซ่ง,ยังฝึกฝนจนมาถึงขั้นที่สิบ,สามารถสร้างปราณกระบี่สายฟ้าดาราที่แท้จริงได้แล้ว!”

เหล่าผู้ฝึกตนราชวงศ์จักรพรรดิอู๋จี้ต่างก็อุทานออกมาพร้อม ๆ กัน.

ในขณะที่ทุกคนอุทานเสียงดังอื้ออึง,ริ้วแสงสายฟ้าของเขาได้สว่างวาบ,ร่างของเจ้านิกายเหล่ยฉิวเจี้ยนซ่งหนิงก็หายไปพร้อมกับโจมตีออกไปไปยังปราณปิศาจที่กำลังล่วงหล่นลงมา.

ปราณกระบี่ของซ่งหนิงปะทะกับปราณกระบี่ปิศาจมารกระบี่.

ปราณกระบี่ที่พุ่งทะลวงสูงขึ้นไปนับหมื่นฟุต.

มองเห็นแต่ไกลมันขยายเหมือนกับกำลังสร้างสะพานยืดขยายขึ้นไปบนท้องฟ้า.

อย่างไรก็ตามปราณกระบี่หมื่นฟุตที่พวยพุ่ง,ทะลวงไปยังปราณกระบี่มาร,ส่องแสงอยู่ชั่วครู่ กับดับลงอย่างรวดเร็ว,เหมือนกับลูกเจี๊ยบวิ่งเข้าไปในฝูงสนัข,พริบตาเดียวก็แตกสลายกลายเป็นเสี่ยง ๆ แล้ว.

ซ่งหนิงไม่เพียงต้านอีกฝ่ายไม่ได้,ยังถูกกระแทกลอยกระเด็นออกมากระแทกพื้นเสียงดังสนั่น.

ตูมมมม!

ผืนปฐพีที่สั่นไหว,ดังกึกก้อง.

ฝุ่นผงรอบ ๆ ที่ลอยคลุ้งกลายเห็นแอ่งกระทะหลุมขนาดใหญ่.

ผู้คนต่างก็ตื่นตะลึงตาค้าง.

เจ้านิกายเหล่ยฉิวเจี้ยนซ่งหนิง,ในฐานะประมุขนิกาย ความแข็งแกร่งนั้นย่อมไม่อ่อนด้อยอย่างแน่นอน,นอกจากนี้ยังมีวิชากระบี่ลับที่ร้ายกาจอีก,ทว่าต่อหน้าปราณกระบี่มาร,กับพังทลาย พ่ายแพ้ในกระบวนท่าเดียว!

มารกระบี่ตะวันตก(ซีไหล)หัวเราะเสียงดัง“มดน้อยต้องการเขย่าขุนเขา! ไม่ประมาณตน!”

“เจ้าหนูเจ้าถูกปราณกระบี่ทำลายวิญญาณของข้า,ซีไหลแล้ว,เพียงแค่วันเดียว,วิญญาณหยวนก็จะแตกสลาย,ต่อให้มหาเทพต้าโหลว,ก็ไม่อาจช่วยเจ้าได้!”

ได้ยินเสียงหัวเราะที่บ้าคลั่งของมารกระบี่,หัวใจของทุกคนที่หนักอึ้ง,นี่เจ้านิกายเหล่ยฉิวเจี้ยน,ซ่งหนิง,กำลังจะตายอย่างงั้นรึ?!

ในเวลาเดียวกัน,เหล่าผู้ฝึกตนจากตระกูลต่าง ๆ,เริ่มหนีออกจากพื้นที่นิกายเหล่ยฉิวเจี้ยนแล้ว,ทว่าจู่ ๆ กับพุ่งเข้ากระแทกกับปราณกระบี่ล่องหนอย่างแรง.

พริบตานั้น,ปราณกระบี่ที่ไม่อาจมองเห็นด้วยตาเปล่าก็ตัดพวกเขาขาดเป็นชิ้น ๆ.

หลายคนที่เผยความตกใจอย่างที่สุด.

“หึ หึ,ทั่วทั้งนิกายเหล่ยฉิวเจี้ยนข้าได้สร้างค่ายกระบี่ไร้คู่เปรียบเอาไว้รอบ ๆ แล้ว,วันนี้,จะไม่มีใครหนีไปใหนได้!”มารกระบี่ตะวันตกที่เอ่ยกล่าวอย่างไม่แยแส.

กงจู่ไท่เหยี่ยน,เซียวฉางเฟิง,เจิ้งเยว่และผู้ฝึกตนจากตระกูลอื่น ๆ ต่างก็ใบหน้าเปลี่ยนสีไปตาม ๆ กัน.

ความหมายของมารตะวันตกนั้น,ชัดแจ้งแล้ว,ไม่เพียงแค่สังหารทุกคนของนิกายเหล่ยฉิวเจี้ยน,แม้แต่คนนอกที่อยู่ที่นี่,เขายังต้องการสังหารไปด้วยอย่างงั้นรึ?!

บนพื้นที่รอบ ๆ,เหล่าผู้ฝึกตนทั้งหมดต่างก็ตกใจและโกรธเกรี้ยวขึ้นมาทันที.

เซียวฉางเฟิงทันใดนั้นก็เอ่ยกล่าวเสียงดัง“อาวุโสซีไหล(มารตะวันตก),ผู้น้อยเซียวฉางเฟิงตะกูลเซียว,ลูกหลานบรรพบุรุษเซียวตง,พวกเราไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับนิกายเหล่ยฉิวเจี้ยนแต่อย่างใด,ขอให้อาวุโสซีไหลให้พวกเราจากไปเถอะ.”

“เซียวตงอย่างงั้นรึ?”มารกระบี่ตะวันตกเผยยิ้มเล็กน้อย,“เจ้าหนู,เจ้าคิดว่าอ้างชื่อเซียวตงแล้วข้าจะปล่อยเจ้าไปอย่างงั้นรึ?”

“วันนี้ต่อให้เซียวตงอยู่ที่นี่,ก็ต้องตาย!”

เหล่ายอดฝีมือตระกูลเซียวต่างก็รู้สึกโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก.

ในเวลานั้น,เสียงของหยางเฉิงที่ดังก้องไปทั่วท้องฟ้า.

“สายฟ้าเก้าสวรรค์!”

ปราณกระบี่ที่น่าอัศจรรย์ใจพวยพุ่งปกคลุมทั่วท้องฟ้า.

ปราณกระบี่ที่เต็มไปด้วยสายฟ้าสีม่วง.

พลังทำลายล้างที่เหมือนกับทัณฑ์สายฟ้าลงทัณฑ์.

ถึงจะเป็นยอดฝีมือระดับจักรพรรดิ,ต่อหน้าสายฟ้าลงทัณฑ์นี้,จะต้องแหลกเป็นเสี่ยง ๆ ในทันที.

มารกระบี่ตะวันตกเห็นท้องฟ้าที่ปกคลุมไปด้วยปราณกระบี่สายฟ้าม่วง,ก็หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง“สายฟ้าเก้าสวรรค์อย่างงั้นรึ? คุณภาพอ่อนด้อยไปหน่อย.”เขาที่ไม่ใส่ใจ,เหวี่ยงมือออกไป,ปราณกระบี่ปิศาจที่พุ่งออกไปราวกับสายน้ำอันเชี่ยวกราก,ทำล้ายล้างสายฟ้าเก้าสวรรค์ทันที.

“กระบี่มารทำลายล้าง!”

ปราณกระบี่มารทำลายล้างปะทะกับปราณกระบี่สายฟ้าเก้าสวรรค์.

บนท้องฟ้า,เสียงระเบิดที่ดังสนั่นหวั่นไหว,ก่อนที่สายฟ้าสวรรค์จะระเบิด ออกมาอย่างรุนแรง.

กลุ่มควันดอกเห็ดยักษ์ที่ระเบิดฟุ้งกระจายไปทั่วท้องฟ้า.

ท้องฟ้าในเวลากลางวัน มืดลงในทันที,เวลานี้ถูกปกคลุมไปด้วยควันขนาดใหญ่,สวรรค์และปฐพีที่ไร้แสงสว่าง.

ปราณกระบี่สายฟ้าเก้าสวรรค์ที่ค่อย ๆ สลายหายไป.

ในดินแดนบรรพชน,ที่มุมปากของหยางตงมีโลหิตไหลออกมา.

“อาจารย์!”เฉินหง,และเหล่าบรรพชนชราใบหน้าเปลี่ยนสี.

การปะทุกันเมื่อครู่นี้,เห็นชัดเจนว่าหยางเฉิงได้รับบาดเจ็บหนัก.

มารกระบี่ตะวันตกที่หัวเราะ หึ หึ “เจ้าหนูหยางเฉิง,กระบวนท่าสายฟ้าเก้าสวรรค์ของเจ้า,แม้นว่าจะใช้ได้,ทว่ายังห่างไกลจากบิดาของเจ้าในอดีตมาก.”

“วันนี้,นิกายเหล่ยฉิวเจี้ยนจะต้องล่มสลาย!”

กงจู่ไท่เหยี่ยนและคนอื่น ๆ ต่างก็ใบหน้ากลายเป็นมืดครึ้มเย็นยะเยือบ.

แม้แต่ท่านหยางเฉิงก็ไม่อาจต้านทานมารกระบี่ตะวันตกได้.

นี่พวกเขาต้องมาตายที่นี่อย่างงั้นรึ?!

ในเวลานั้น,ปราณกระบี่ที่น่าอัศจรรย์ใจก็รวมตัวกันขึ้นบนอากาศ,เห็นชัดเจนว่ามารกระบี่ได้ใช้กระบวนท่าทำลายล้างเตรียมโจมตีกวาดล้างดินแดนบรรพชนนิกายกระบี่เหล่ยฉิวเจี้ยนแล้ว.

“ตำหนักบรรพชนนั้นมีแสงเทวะคุ้มกัน,เจ้าเข้าไปในตำหนักบรรพชนเร็วเข้า,จากนั้นก็อย่าได้ออกมา!”หยางเฉิงสัมผัสได้ถึงปราณกระบี่ที่น่าพรั่นพรึงรวมตัวขึ้นบนอากาศ,เร่งรีบบอกลู่อี้ผิง

จากนั้นก็สั่งการเฉินหงและบรรพชนชราคนอื่น ๆ “จากนี้พวกเราจะก็กระตุ้นค่ายกลกระบี่เหมันตร์สวรรค์!”

ค่ายกลกระบี่เหมันตร์สวรรค์,เป็นค่ายกลที่ทรงพลังที่สุดของดินแดนบรรพชนนั่นเอง.

ซึ่งเป็นค่ายกลที่เทพกระบี่หยางตงได้เตรียมเอาไว้ในอดีต.

ทันใดนั้น,เฉินหงและเหล่าบรรพชนชรานิกายเหล่ยฉิวเจี้ยนได้เข้าไปประจำตำแหน่งค่ายกล,พร้อมกับใช้วิชาลับ,พร้อมกับกระตุ้นค่ายกลกระบี่เหมันตร์สวรรค์ทันที.

หยางเฉิงที่เข้าไปด้านในตาค่ายกล,ไม่อาจปกปิดพลังใด ๆ เอาไว้,ร่างกายที่แผ่กลิ่นอายที่มากล้นออกมา,คลื่นพลังที่พวยพุ่งไหลบ่า,อำนาจกระบี่เก้าสวรรค์ที่พุ่งออกไป.

หลาย ๆ คนที่อดไม่ได้ที่จะตื่นตะลึงกับปราณกระบี่ที่ยิ่งใหญ่ทรงพลังดังกล่าวเหมือนกัน.

ในเวลานั้นปราณกระบี่มารตะวันตกที่รวมตัวกลายเป็นขุนเขากระบี่,พร้อมกับล่วงหล่นลงมาทันที.

ทว่าหยางเฉิง,เฉินหงและคนอื่น ๆ ที่กระตุ้นพลัง,ของค่ายกระบี่เหมันตร์สวรรค์,ปราณกระบี่ที่เหมือนกับทะเล,ปกคลุมพื้นที่ทั้งหมดเอาไว้อย่างรวดเร็ว.

ขุนเขากระบี่ของมารกระบี่และริ้วแสงกระบี่เหมันตร์สวรรค์เข้าปะทะกัน.

เสียงที่ดังสนั่นกึกก้อง,จนห้วงมิติต้องแตกเป็นทาง.

พลังทั้งสองที่เข้าปะทะกัน,ก่อนที่จะหยุดนิ่งไม่ขยับ.

เหล่ายอดฝีมือที่เห็นพลังพอจะสูสีกันแต่กับแสดงท่าทางไม่ค่อยสบายใจนัก.

,ในเวลานั้น,ขุนเขากระบี่ของมารกระบี่จู่ ๆ กับปรากฏแสงสีทองผสานเข้ามาทันที.

แสงกระบี่เหมันตร์สวรรค์,พริบตานั้นกับพังทลายลงอย่างคาดไม่ถึง.

ขุนเขากระบี่ของมารกระบี่,ที่พุ่งกระแทกดินแดนบรรพชนเสียงดังสนั่นหวั่นไหว.

ตูมมมมม!

หยางเฉิง,เฉินหงและคนอื่น ๆ ที่ยากจะต้านทาน,เวลานี้กระอั๊กโลหิต,ลอยกระเด็นไปคนละทิศคนละทาง.

พลังทำลายล้างของกระบวนท่ามารกระบี่,ทำให้ค่ายกลดินแดนบรรพชนพังทลาย ไม่อาจต้านทานได้.

“กลิ่นอายของเทพวิญญาณ,นี่เจ้าข้ามทัณฑ์สวรรค์กลายเป็นเทพวิญญาณแล้ว!”หยางเฉินอดไม่ได้ที่จะจ้องมองมารกระบี่ตะวันตกด้วยแววตาไม่อยากเชื่อ.

เฉินหงและเหล่าบรรพชนชรานิกายเหล่ยฉิวเจี้ยนต่างก็เผยท่าทางประหลาดใจไปตาม ๆ กัน,ข้ามทัณฑ์สวรรค์ก้าวสู่ระดับเทพวิญญาณอย่างงั้นรึ? หมายความว่ามารกระบี่ตะวันตกก็คือเทพวิญญาณนั่นเอง!