บทที่ 249 จะกลืนหินอีกหรือไม่
บทที่ 249 จะกลืนหินอีกหรือไม่
บทที่ 249 จะกลืนหินอีกหรือไม่
ในไม่ช้า ปรมาจารย์ปรุงยาหลายคนในวังก็รีบมา พวกเขาทั้งหมดเป็นปรมาจารย์ปรุงยาที่ดีที่สุดที่องค์จักรพรรดิได้คัดเลือกมาในจักรวรรดิขวงอู่ ล้วนเป็นบุคคลระดับปรมาจารย์ที่ปรุงยามานานหลายปี องค์จักรพรรดิเลือกพวกเขามาเพื่อปรุงโอสถอมตะให้แก่เขา แต่ไม่ต้องกล่าวถึงโอสถอมตะ แม้แต่โอสถยืดอายุพวกเขาก็ยังปรุงไม่ได้
ตอนนี้องค์ชายแปดได้นำโอสถยืดอายุที่สามารถยืดอายุขัยได้สามสิบปีออกมา องค์จักรพรรดิย่อมตื่นเต้นอย่างยิ่ง
องค์ชายรัชทายาทที่อยู่ข้างๆ ขมวดคิ้ว เดิมทีเขาคิดว่าโอสถต่อชีวิตของตนเองเป็นของขวัญที่ดีที่สุด แต่ไม่คิดว่าองค์ชายแปดจะนำโอสถยืดอายุออกมา นี่ไม่ใช่เป็นการจงใจแย่งชิงความโดดเด่นของตนเองหรือ?
“น้องแปด โอสถนี้คือโอสถยืดอายุจริงหรือ? แต่เท่าที่ข้ารู้ โอสถยืดอายุสูญหายไปนานแล้ว ในโลกนี้ยังมีคนสามารถปรุงออกมาได้จริงๆ หรือ?” องค์ชายรัชทายาทกล่าวด้วยความไม่เชื่อเล็กน้อย
“พี่ชายรัชทายาท คำพูดนี้ไม่ถูกต้อง ในโลกนี้ย่อมมีคนประหลาดอยู่เสมอ โอสถยืดอายุหาได้ยากจริง แต่นี่คือโอสถยืดอายุจริง” องค์ชายแปดกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“จะเป็นจริงหรือไม่ ต้องรอให้ปรมาจารย์ปรุงยาหลายท่านตรวจสอบก่อน บางทีน้องชายอาจถูกบางคนหลอกลวงก็เป็นได้” องค์ชายรัชทายาทโบกมือแล้วกล่าว
“พวกเจ้าตรวจสอบให้เจิ้นอย่างละเอียด ดูว่าโอสถนี้คือโอสถยืดอายุจริงหรือไม่?” องค์จักรพรรดิรับโอสถยืดอายุมาแล้วยื่นให้ปรมาจารย์ปรุงยาหลายคน
ปรมาจารย์ปรุงยาผมขาวหลายคนวางโอสถไว้ในกล่อง แล้วตรวจสอบอย่างละเอียด บางครั้งก็พูดคุยกัน บางครั้งก็ใช้ปราณแท้จริงตรวจสอบ
“ร้ายกาจนัก เป็นโอสถยืดอายุจริงๆ ข้าเดิมทีคิดว่าโอสถต่อชีวิตที่องค์ชายรัชทายาทถวายเป็นโอสถที่โดดเด่นที่สุด แต่ไม่คิดว่าองค์ชายแปดจะนำโอสถยืดอายุออกมา หากเป็นจริง องค์ชายแปดก็ย่อมแย่งความโดดเด่นขององค์ชายรัชทายาทไปแล้ว” ถงอี๋ซินมองภาพนี้ด้วยความประหลาดใจ
อู๋เทียนยักไหล่กล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า “ก็แค่โอสถยืดอายุเท่านั้น...”
“ยืดอายุขัยได้สามสิบปี นี่ไม่ใชโอสถธรรมดา องค์จักรพรรดิพยายามให้คนปรุงโอสถอมตะมาตลอด แต่ไม่เคยสำเร็จ เจ้าต้องรู้ว่าองค์จักรพรรดิมีทรัพยากรมากมายก็ยังปรุงไม่ได้ ตอนนี้ถึงกับมีโอสถปรากฏขึ้น จะไม่ให้คนอื่นประหลาดใจได้อย่างไร” เย่วซือซือยิ้ม
“ใช่แล้ว โอสถยืดอายุนี้เหมือนกับโอสถต่อชีวิต ย่อมไม่ถูกปรุงโดยคนธรรมดา” ถงอี๋ปิงพยักหน้า
“ข้าจะให้พวกเจ้าคนละเม็ด” อู๋เทียนมองเย่วซือซือแล้วกล่าว
เย่วซือซือตกตะลึงทันที แล้วยิ้ม “เสี่ยวเทียน อย่าล้อเล่นเลย นี่ไม่เหมือนโอสถเพิ่มปราณวิญญาณครั้งก่อน”
“ฮึๆๆ เจ้าคิดว่าโอสถยืดอายุหาได้ง่ายเหมือนผลไม้ป่าหรือไง” กัวเย่วเหมินเบ้ปากกล่าวด้วยความดูถูก
“ยังอยากกินหินอีกหรือไม่?” อู๋เทียนชี้กัวเย่วเหมินแล้วถาม
กัวเย่วเหมินใบหน้าแดงก่ำทันที ครั้งล่าสุดเขาถูกอู๋เทียนทำให้เสียหน้าอย่างรุนแรง ความอับอายนั้นยังคงฝังลึกในใจ แม้ว่าเขาจะมองอู๋เทียนไม่พอใจ แต่เขาก็ไม่ต้องการเดิมพันกับอู๋เทียนอีกแล้ว เขาจึงเงียบไป ไม่พูดอะไร เพียงแค่จ้องอู๋เทียนอย่างเย็นชา
“ฝ่า... ฝ่าบาท! โอสถนี้มีพลังชีวิตที่เข้มข้น มหัศจรรย์มาก! พลังชีวิตที่สดใสนี้อย่างน้อยก็สามารถยืดอายุขัยได้สามสิบปี ร้ายกาจมากจริงๆ! ฝ่าบาท โอสถนี้ถูกปรุงโดยใคร ทำไมถึงได้เก่งกาจถึงเพียงนี้!”
“ในโลกนี้ถึงมีโอสถที่สุดยอดถึงเพียงนี้เชียวหรือ? พวกข้าคนชราหลายคนรู้สึกละอายใจจริงๆ!”
“พวกข้าทำให้ฝ่าบาทผิดหวังจริงๆ โอสถที่ยอดเยี้ยมเพียงนี้ พวกข้าไม่สามารถปรุงออกมาได้เลย!”
ในเวลานี้ ปรมาจารย์ปรุงยาหลายคนที่ตรวจสอบโอสถต่างกล่าวด้วยความตกตะลึงและชื่นชม
คนหลายคนล้วนเป็นปราชญ์ผู้เชี่ยวชาญด้านการปรุงยา ย่อมไม่สมคบคิดกับองค์ชายแปดเพื่อหลอกลวงองค์จักรพรรดิ ดังนั้นเมื่อคำพูดนี้ออกมา องค์จักรพรรดิจึงตื่นเต้นทันที
“โอสถอันยอดเยี่ยม! เจิ้นมีความสุขมาก ฉีเอ๋อร์ เจ้ามีน้ำใจนัก!” องค์จักรพรรดิมององค์ชายแปดด้วยความยินดีอย่างยิ่ง แล้วหยิบโอสถขึ้นมาเตรียมกลืนลงไป
ในเวลานี้ องค์ชายรัชทายาทตะโกนเรียกองค์จักรพรรดิ “พระบิดา โปรดช้าก่อน!”
“เจ้ามีปัญหาอะไรหรือ?” องค์จักรพรรดิขมวดคิ้วถาม
“พระบิดา ท่านเป็นโอรสสวรรค์ มีฐานะสูงส่ง ไม่ควรลองโอสถด้วยตนเอง ไม่ใช่บุตรไม่เชื่อใจน้องแปด เพียงแต่กลัวว่าน้องแปดจะถูกคนบางคนหลอกลวง หากมีคนใส่กลโกงในโอสถจะทำอย่างไร?” องค์ชายรัชทายาทกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
องค์จักรพรรดิลังเลเล็กน้อย แล้วมององค์ชายแปด
“พระบิดา โปรดวางใจ โอสถนี้บุตรได้ให้คนหลายคนตรวจสอบมาหลายวันแล้ว ไม่มีกลโกงใดๆ หากพระบิดากังวล บุตรสามารถลองโอสถให้พระบิดาได้ด้วยตนเอง”
“หากเจ้าลองโอสถไปแล้ว โอสถก็หมดไปไม่ใช่หรือ? เจ้าเป็นบุตรชายของข้า ข้าย่อมเชื่อใจเจ้า!” ในที่สุดความปรารถนาที่จะมีชีวิตยืนยาวขององค์จักรพรรดิก็เอาชนะความสงสัยได้ กลืนโอสถยืดอายุลงไปทันที
หลังจากรับประทานแล้ว ทุกคนต่างจ้องมององค์จักรพรรดิอย่างตั้งใจ
จากนั้น ผิวหน้าขององค์จักรพรรดิก็เรียบเนียนขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ริ้วรอยลดลงอย่างรวดเร็ว ผมหงอกก็เปลี่ยนเป็นสีดำอย่างน่าอัศจรรย์ สภาพร่างกายทั้งคนก็ดูเด็กลง
เห็นภาพนี้ ทุกคนต่างตกตะลึง พวกเขามองเห็นองค์จักรพรรดิฟื้นฟูสภาพร่างกายเมื่อสามสิบปีก่อนต่อหน้าต่อตา
“มะ... มหัศจรรย์มาก! นี่คือสภาพร่างกายของฝ่าบาทเมื่อสามสิบปีก่อน เป็นโอสถยืดอายุจริง โอสถยืดอายุเป็นของจริง!”
“โอสถยืดอายุอันน่าทึ่ง โอสถที่มหัศจรรย์เช่นนี้ถูกกลั่นโดยใครกัน? ข้าก็ต้องการหนึ่งเม็ด ไม่ว่าจะราคาเท่าไหร่ก็ตาม!”
“โอ้ สวรรค์! ข้าถึงขนาดได้เห็นปาฏิหาริย์เช่นนี้กับตา!”
องค์จักรพรรดิรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของตนเอง ก็หัวเราะเสียงดัง “ฮ่าฮ่า! ความรู้สึกนี้สบายมาก เจิ้นรู้สึกว่าร่างกายเต็มไปด้วยพลัง ราวกับกลับไปเมื่อสามสิบปีก่อน โอสถยืดอายุนี้เป็นของจริงจริงๆ ฉีเอ๋อร์ เจ้าทำได้ดีมาก! บิดาจะให้รางวัลตามความปรารถนาของเจ้า เจ้าต้องการอะไร?”
“บุตรเพียงแค่หวังว่าพระบิดาจะมีความสุขทุกวันเท่านั้น” องค์ชายแปดส่ายหน้า
“ฉีเอ๋อร์ ข้ายินดีมาก วันนี้ข้ามีความสุขมากจริงๆ! ฮ่าฮ่า ยืดอายุขัยได้สามสิบปี ข้ามีความสุขยิ่งนัก!” องค์จักรพรรดิได้ยินคำพูดขององค์ชายแปด ก็ยิ่งมีความสุขมากขึ้น เสียงหัวเราะดังไม่หยุด
“ขอแสดงความยินดีกับฝ่าบาท ฝ่าบาททรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นๆ ปี!” ขุนนางด้านล่างเลือกเวลาได้ดีมาก ตะโกนยกยอพร้อมกันในเวลานี้
กลับสู่สภาพร่างกายเมื่อสามสิบปีก่อน องค์จักรพรรดิย่อมมีพลังงานมากขึ้น เขาโบกมือแล้วตะโกนว่า “วันนี้เป็นวันเฉลิมพระชนมพรรษาปีที่แปดสิบของเจิ้น ทั้งยังได้รับของขวัญอันล้ำค่าจากองค์ชาย เจิ้นมีความสุขมาก ทุกคนอย่าได้เกรงใจ วันนี้กิน ดื่ม และสนุกสนานให้เต็มที่!”
“ขอบคุณฝ่าบาท!”
ทันใดนั้น นักดนตรีรอบๆ ก็เริ่มบรรเลงเพลงที่สนุกสนาน
ในเวลานี้ องค์จักรพรรดิมององค์ชายแปดแล้วถามว่า “ฉีเอ๋อร์ โอสถยืดอายุของเจ้ามาจากไหน สามารถหามาให้อีกเม็ดได้หรือไม่?”
“เรียนพระบิดา โอสถยืดอายุแต่ละคนสามารถใช้ได้เพียงเม็ดเดียวเท่านั้น การรับประทานมากไปย่อมไม่มีผล”
“เป็นเช่นนี้นี่เอง น่าเสียดายจริงๆ แต่การที่สามารถยืดอายุขัยได้สามสิบปี บิดาก็มีความสุขมากแล้ว” องค์จักรพรรดิพยักหน้า แม้จะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ยังดีใจไม่หาย “จริงสิ โอสถยืดอายุนี้มาจากไหน? คนที่มอบโอสถยืดอายุให้เจ้ามีโอสถอื่นๆ อีกหรือไม่?”
“พระบิดา ที่จริงคนที่มอบโอสถให้ลูกอยู่ในงานเลี้ยงนี้ ชื่ออู๋เทียน เป็นศิษย์สำนักฉีเทียน”
“อู๋เทียน ศิษย์สำนักฉีเทียน?” เจ้าหญิงข้างๆ ขมวดคิ้วทันที
“น้องสาวรู้จักหรือ?” องค์ชายแปดมองเจ้าหญิงด้วยความแปลกใจ