บทที่่ 39 เทคโนโลยีใหม่

บทที่่ 39 เทคโนโลยีใหม่

ท่ามกลางราตรีอันหนาวเหน็บที่พายุเหมันต์โหมพัดกระโชก เสียงลมคำรามโหยหวนดังแว่วอยู่ภายนอกกำแพงบ้าน พัดพาเอาเกล็ดหิมะหนาหนักเข้าถาโถมใส่ทุกสรรพสิ่งจนขาวโพลน

ภายในบ้านไม้ซุงที่เพิ่งสร้างเสร็จสมบูรณ์ เอลลี่นั่งล้อมวงเข้าหาความอบอุ่นจากกองไฟ เหนือเปลวเพลิงนั้นมีหม้อซุปปลาส่งกลิ่นหอมอบอวลพร้อมไอความร้อนที่ม้วนตัวเอื่อยขึ้นสู่เบื้องบน

"เอาละ อาหารเสร็จแล้ว!"

เอลลี่ มารดาของแอนนาเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนพลางบรรจงตักน้ำซุปแบ่งใส่ชาม

"ข้างนอกหิมะตกหนักมากเลยค่ะ!"

แอนนาและโซรัวอุทานด้วยความตื่นตาตื่นใจขณะจ้องมองม่านหิมะที่พัดวนอยู่หลังบานหน้าต่าง เมื่อสิ้นเสียงเรียก แอนนาก็รีบวิ่งกลับมาที่กองไฟ ส่วนโซรัวกระโดดลงจากขอบหน้าต่างสู่พื้นไม้ ดวงตาสดใสสะท้อนประกายไฟพลางขยับจมูกฟุดฟิดดมกลิ่นซุปที่กำลังเดือด

"หอมมากเลยค่ะแม่!" แอนนาเอ่ยด้วยท่าทางกระตือรือร้น

"ถ้าอย่างนั้นก็ทานให้อิ่มนะ" เอลลี่ยิ้มตอบพลางวางชามซุปอีกใบลงตรงหน้าจิ้งจอกน้อย

"โซรัว นี่ของเจ้าด้วยนะ หากไม่พออย่างไรก็บอกข้าได้เลย"

"โซรัว!" สุนัขจิ้งจอกตัวน้อยก้มศีรษะลงพลางใช้ลิ้นสีชมพูเลียน้ำซุปอย่างเอร็ดอร่อย หางของมันสะบัดไปมาด้วยความปรีดา

เอลลี่ลอบมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกอัศจรรย์ใจ นางยังจำวินาทีที่แอนนาออกไปเก็บสมุนไพรแล้วเกือบถูกอสุรกายทำร้ายได้ติดตา หากไม่ใช่เพราะโซรัวเข้าขวางไว้ ลูกสาวของนางคงบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว นับตั้งแต่นั้นมา นางก็ยอมรับการมีอยู่ของโปเกมอนอย่างเต็มใจ การใช้ชีวิตร่วมกับสหายเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องน่าหวาดหวั่น แต่มันกลับทำให้รู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก

"อร่อยที่สุดเลย!" แอนนากัดเนื้อปลาเผาสีทองเกรียม ใบหน้าเล็กๆ เปี่ยมไปด้วยความสุข

เอลลี่ยิ้มบาง ๆ

"แอนนา เจ้าต้องตั้งใจเล่าเรียนกับองค์ชายลูเซียนให้มากนะ อย่าทำให้พระองค์ต้องผิดหวังล่ะ เข้าใจไหม?"

เพราะพระองค์ พวกนางถึงได้มีบ้านที่มั่นคง มีความอบอุ่น และมีโอกาสได้มีชีวิตอยู่ต่อไป หากปราศจากนายเหนือหัวผู้นั้น พวกนางคงแข็งตายอยู่ท่ามกลางพายุคลั่งข้างนอกนั่นไปแล้ว

"ค่ะ!" แอนนาตอบรับอย่างหนักแน่น

นางพยักหน้าพลางนึกถึงงานที่ท่านอาจารย์มอบหมายให้ ก่อนจะหันไปหาคู่หู

"โซรัว ก่อนนอนเรามาฝึกสร้างภาพมายากันอีกหน่อยนะ!"

"โซรัว!" จิ้งจอกน้อยเห่ารับด้วยความตื่นเต้น

...

เมื่อยามเย็นมาถึง ลูเซียนกลับเข้าบ้านด้วยอาการสั่นเทา เขาสะบัดหิมะออกจากผ้าคลุมแล้วก้าวเข้ามาในห้อง เตาผิงส่งเสียงฟืนแตกเปรี๊ยะพร้อมเปลวไฟที่โชติช่วง แสงสีส้มอบอุ่นช่วยขับไล่ความหนาวเหน็บออกจากร่างกายในไม่ช้า

อาจเป็นเพราะบรรยากาศที่แสนสบาย มินิริวและเหล่าจิลามีจึงเริ่มเคลิ้มหลับ จิลามีทั้งห้าตัวซุกตัวเบียดกันอยู่บนเตียง ส่วนมินิริวขดตัวอยู่บนเบาะนุ่มข้างพรมแล้วเข้าสู่ห้วงนิทรา นางและตัวอื่น ๆ ไม่มีใครขยับเขยื้อนเลยยามที่ลูเซียนก้าวเข้ามา

ลูเซียนยิ้มบาง ๆ พลางส่งสัญญาณให้นางกำนัลยกมื้อค่ำเข้ามา อาหารประกอบด้วยปลาเผา ซุปปลา ขนมปังขาว และแฮมรมควัน โดยมีส้มโอหั่นเต๋าเป็นของหวาน

กลิ่นหอมอบอวลกระจายไปทั่วห้อง มินิริวขยับตัวเป็นตัวแรก นางเงยศีรษะขึ้นพร้อมส่งเสียงร้องแผ่วเบา หลังจากนั้นไม่นานเหล่าจิลามีก็ตื่นขึ้น จมูกขยับไปมาพลางรีบลุกขึ้นนั่งตัวตรง

ลูเซียนหัวเราะเบา ๆ "มื้อค่ำเสร็จแล้ว!"

เหล่าโปเกมอนรีบมาห้อมล้อมเขา ดวงตาเป็นประกายด้วยความหวัง ก่อนจะเริ่มลงมือทานอาหารอย่างร่าเริง

ลูเซียนทานอาหารอย่างรวดเร็ว และในขณะที่มินิริวกับตัวอื่น ๆ ยังทานไม่เสร็จ เขาก็เรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา

'เอาละ ถึงเวลาตรวจสอบเทคโนโลยีเสียที'

หลังจากการสร้างบ้านไม้ซุงเสร็จสิ้น ความพึงพอใจของประชากรเพิ่มขึ้นถึง 500 คะแนน และในช่วงบ่ายมันยังคงเพิ่มขึ้นต่อเนื่องจนทะลุ 600 คะแนนไปแล้ว เพียงแค่คิด แผนผังเทคโนโลยีที่คุ้นเคยก็กางออกตรงหน้าเขา

[การรวบรวมพืชพรรณ (ปลดล็อกแล้ว)] → สาขาที่ 1 [การปลูกเบอร์รี่เบื้องต้น (ปลดล็อกได้)]

→ สาขาที่ 2 [สมุนไพรศาสตร์เบื้องต้น (ปลดล็อกแล้ว)] → [สมุนไพรศาสตร์ขั้นสูง (ปลดล็อกได้)]

[การสัตวบาล (ปลดล็อกได้)] → [การแปรรูปเบื้องต้น (ปลดล็อกสูตรการแปรรูปผลิตผลทางการเกษตรและผลิตภัณฑ์เสริมบางส่วน)]

[การประมง (ปลดล็อกแล้ว)] → [การต่อเรือเบื้องต้น (ปลดล็อกได้)]

[การทำเหมืองแร่ (ปลดล็อกได้)] → [ทฤษฎีแร่ธาตุเบื้องต้น (ปลดล็อกได้)]

สายตาของลูเซียนกวาดไปตามสาขาต่าง ๆ อย่างช้า ๆ คะแนนความพึงพอใจ 600 กว่าคะแนนพอที่จะปลดล็อกทั้งการทำเหมืองแร่และการสัตวบาลได้พร้อมกัน

แต่เขามองตัวเลือกต่าง ๆ พลางตกอยู่ในภวังค์ความคิด

การปลูกเบอร์รี่เบื้องต้นจะปลดล็อกโดยอัตโนมัติเมื่อชาวสวนเริ่มปลูกเมล็ดส้มโอลงดินในฤดูใบไม้ผลิปีหน้า ไม่จำเป็นต้องเสียแต้มไปกับมัน

สมุนไพรศาสตร์ขั้นสูงก็น่าสนใจ มันมีสูตรปรุงโอสถรักษาที่ทรงพลังกว่าเดิม ซึ่งอาจช่วยชีวิตคนได้ในยามฉุกเฉิน แต่ปัญหาคือต้องใช้ 500 คะแนนเลย

"ช่างมันเถอะ ด้วยสมุนไพรที่ไลลามีอยู่ในตอนนี้ ถึงฉันจะปลดล็อกไปก็คงไม่สามารถปรุงโอสถออกมาได้อย่างเหมาะสมอยู่ดี"

หลังจากพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง ลูเซียนก็ปัดความคิดเกี่ยวสมุนไพรศาสตร์ขั้นสูงทิ้งไป เขาจะรอจนถึงปีหน้า เมื่อมีสวนสมุนไพรที่เอื้ออำนวยยิ่งกว่านี้และมีวัตถุดิบมากกว่านี้ ค่อยปลดล็อกจะดีกว่า

สายตาของเขาเลื่อนไปที่การต่อเรือเบื้องต้น สาขานี้มาพร้อมวิธีการสร้างและพิมพ์เขียวสำหรับเรือไม้ขนาดเล็ก ถึงจะมีประโยชในการเดินทางทางน้ำ แต่เขาตัดสินใจแล้วว่าจะปักหลักอยู่ในอาณาเขตนี้ไปก่อน ต่อให้สร้างเรือขึ้นมาตอนนี้ก็คงได้ใช้งานสักเท่าไหร่

เหลือตัวเลือกที่ใช้งานได้จริงเพียงสองทางเท่านั้น คือ การสัตวบาลและการทำเหมืองแร่ และหากปลดล็อกการสัตวบาลแล้ว การแปรรูปเบื้องต้นก็จะตามมาด้วย

[การสัตวบาล: ปลดล็อกวิธีการเลี้ยงโปเกมอนประเภทบก ค่าใช้จ่าย: คะแนนความพึงพอใจ 200 คะแนน]

[การทำเหมืองแร่: ปลดล็อกเทคนิคและวิธีการสกัดทรัพยากรแร่ธาตุ ค่าใช้จ่าย: คะแนนความพึงพอใจ 200 คะแนน]

[การแปรรูปเบื้องต้น: ปลดล็อกสูตรการแปรรูปและเทคนิคสำหรับผลิตผลทางการเกษตรและผลิตภัณฑ์เสริมบางส่วน ค่าใช้จ่าย: คะแนนความพึงพอใจ 300 คะแนน]

"ถึงเราจะรู้ว่าอาจมีแร่ธาตุอยู่ในภูเขาที่โคโคโดราอาศัยอยู่ แต่ตอนนี้เรายังขาดทั้งคนขุดแร่และเครื่องมือที่เหมาะสมในการขุดภายในอาณาเขตของเรา..."

ลูเซียนครุ่นคิดและพูดออกมาเบาๆ

จะว่าไป โปเกมอนอย่างโคโคโดราจะช่วยระบุตำแหน่งของสายแร่ที่แน่นอนได้ไหมนะ

เขาส่ายหัว "ไม่เอาละ สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการรับประกันความมั่นคงทางอาหารภายในอาณาเขต"

ราษฎรที่อิ่มท้องและมีเสื้อผ้าอบอุ่นสวมใส่จะส่งผลต่อความรู้สึกนึกคิดของราษฎรและให้ค่าความพึงพอใจในระยะยาวมากกว่า

เมื่อคิดได้ดังนั้น ลูเซียนจึงใช้คะแนนความพึงพอใจ 500 คะแนนปลดล็อกการสัตวบาลและการแปรรูปเบื้องต้นในทันที กระแสความรู้พุ่งเข้าสู่จิตใจภายในพริบตา

[ปลดล็อกวิธีการเลี้ยงโปเกมอนประเภทบก เช่น มิลแทงค์, เมรีป, วูลู, อมาคาจิ, ลัคกี, โทรพิอุส, มาวิป, ยาดง และ กราดอน]

[ปลดล็อกวิธีการแปรรูปผลิตผลทางการเกษตร เช่น นม, น้ำผึ้ง, ขนสัตว์, ผลไม้, ครีม, ข้าวสาลี, เบียร์ และไข่]

ภาพนิมิตหลั่งไหลเข้ามาในหัว ทั้งวิธีการทำชีส, การทอผ้า, การหมักโยเกิร์ต, การกวนแยม, การโม่แป้ง และอื่น ๆ อีกมากมาย ในขณะเดียวกัน ข้อความใหม่ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างระบบ

[จงถ่ายทอดเทคนิคเหล่านี้แก่ประชากรในอาณาเขตของเจ้า เพื่อสร้างโอกาสทางอาชีพที่หลากหลายยิ่งขึ้นให้แก่พวกเขา]

[ผู้ทำชีส, ผู้หมักเบียร์, คนเลี้ยงผึ้ง, ผู้โม่แป้ง, ชาวนา, คนทำเหมือง, ชาวประมง]