บทที่ 26 เลี้ยงคอยคิงอย่างงั้นเหรอ?

บทที่ 26 เลี้ยงคอยคิงอย่างงั้นเหรอ?

ดินที่กลบลงบนเมล็ดพันธุ์ ปลุกประกายความหวังให้สว่างวาบในแววตาชาวนิคม ทุกหยาดเหงื่อที่เสียไปแปรเปลี่ยนเป็นแรงสะท้อนกลับมายังลูเซียนผ่านหน้าต่างระบบ

[นามผู้ปกครอง: ลูเซียน]

[อาณาเขต: ขนาดเล็ก (ยังไม่มีชื่อ)]

[ประชากร (มนุษย์): 78 (กดเพื่อดูรายละเอียด)]

[บริวาร (โปเกมอน): 7 (กดเพื่อดูรายละเอียด)]

[ความรู้สึกนึกคิดของราษฎร: 20]

[ความพึงพอใจ: 200]

[เทคโนโลยี: การรวบรวมพืชพรรณ, สมุนไพรศาสตร์เบื้องต้น]

ตัวเลขที่เด้งขึ้นบนหน้าจอทำเอาลูเซียนเลิกคิ้วประหลาดใจ

'คะแนนความพึงพอใจดีดกลับมาที่ 200 เร็วขนาดนี้เลย?'

เขาไล่เปิดดูบันทึกเหตุการณ์พลางวิเคราะห์สถานการณ์

หลายวันที่ผ่านมา เรือนซุงแสนอบอุ่นช่วยปลดเปลื้องความกังวลเรื่องที่ซุกหัวนอน ภาพการเพาะปลูกในวันนี้ยิ่งเติมเต็มหัวใจที่เคยห่อเหี่ยวให้พองโตด้วยความหวัง ค่าความศรัทธาพุ่งสูงขึ้นตามเป้าที่วางไว้

'มี 200 คะแนนในมือ... ปลดล็อกเทคโนโลยีใหม่ได้อีกอย่างแล้วสิ'

ลูเซียนเปิดแผงเทคโนโลยี สแกนดูตัวเลือกที่ปรากฏ

[การรวบรวมพืชพรรณ (ปลดล็อกแล้ว) ]

สายย่อย 1 [การปลูกเบอร์รี่เบื้องต้น (ปลดล็อกได้) ]

สายย่อย 2 [สมุนไพรศาสตร์เบื้องต้น (ปลดล็อกแล้ว) ] → [สมุนไพรศาสตร์ขั้นสูง (เงื่อนไขยังไม่ครบ)]

[การสัตวบาล (ปลดล็อกได้)] → [การแปรรูปเบื้องต้น (ปลดล็อกสูตรพื้นฐานสำหรับผลผลิตทางการเกษตรและผลิตภัณฑ์พลอยได้)]

[การประมง (ปลดล็อกได้)] → [การต่อเรือเบื้องต้น (ปลดล็อกวิธีพื้นฐานในการสร้างเรือขนาดเล็ก)]

[การทำเหมือง (ปลดล็อกได้)] → [ทฤษฎีสินแร่เบื้องต้น (ปลดล็อกวิธีพื้นฐานในการหลอมแร่)]

อินเตอร์เฟซยังดูคุ้นตา คราวก่อนเขาเพิ่งปลดล็อกสมุนไพรศาสตร์เบื้องต้นไป มาตอนนี้ เขาก็สามารถเห็นสมุนไพรศาสตร์ขั้นสูงได้แล้ว แต่ว่าต้องต้องใช้คะแนนถึง 300 คะแนนซึ่งแน่นอนว่าเขายังมีคะแนนไม่ถึง ตัวเลือกบีบเหลือให้เลือกแต่เทคโนโลยีเบื้องต้นด้านอื่นที่เค้าต้องต้องชั่งน้ำหนักให้ดี

การทำเหมืองเหรอ? ตัดทิ้งได้เลย ตราบเท่าที่ที่ยังไม่เจอสายแร่ในนิคม ขืนกดไปตอนนี้ก็เสียของเปล่า ๆ การสัตวบาล? ยิ่งเป็นไปไม่ได้ ถ้ายังไม่มีโปเกมอนอย่างมิลแทงค์ วูลู หรือเมรีป การสร้างระบบปศุสัตว์ก็เป็นได้แค่ภาพเพ้อฝัน

สุดท้ายเหลือแค่การเลือกระหว่างการประมงกับการปลูกเบอร์รี่เบื้องต้น ผลซิทรัสถูกพบในป่าแล้ว สภาพอากาศหนาวนรกไม่เอื้อต่อการปลูกเอาซะเลย อีกอย่างเอลิฟยืนยันว่าพวกเกษตรกรรู้วิธีปลูกอยู่แล้ว การเอาแต้ม 200 ไปแลกกับสิ่งที่ราษฎรทำเป็นอยู่แล้วไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาดเลย

คำตอบเดียวที่เหลืออยู่คือ... การประมง

เพียงแค่คิดก็ทำให้แววตาของลูเซียนฉายแววคมปลาบ ข้อมูลชุดใหม่ปรากฏขึ้นตรงหน้า

[การประมง: ปลดล็อกวิธีการเพาะเลี้ยงโปเกมอนน้ำ (ค่าใช้จ่าย: 200 แต้ม)]

โปเกมอนน้ำงั้นเหรอ...

ภาพเกล็ดสีส้มดิ้นพล่านอยู่ในแม่น้ำวันก่อนผุดขึ้นมาในหัวลูเซียนทันที

คอยคิง

คอยคิง โปเกมอนประเภทน้ำ ขึ้นชื่อเรื่องความอึดระดับบ้าคลั่ง มันรอดได้ทุกที่แม้ในน้ำเน่าเสียรุนแรง ขอเพียงมีโคลน พืชน้ำ หรือจุลินทรีย์ให้กิน มันก็อยู่รอดได้แล้ว อัตราการแพร่พันธุ์น่าเหลือเชื่อ เราสามารถเจอพวกมันได้แทบทุกแห่ง ไม่ว่าจะเป็นทะเลกว้าง แม่น้ำลำคลอง บ่อน้ำ หรือแม้แต่แอ่งน้ำขังริมทางหลังฝนตก

ทว่าท่ามกลางโปเกมอนจำนวนมหาศาล มันกลับถูกจดจำในฐานะโปเกมอนที่อ่อนแอที่สุดเท่าที่เคยมีมา ลำพังจะว่ายทวนน้ำเอื่อย ๆ ยังทำไม่ได้จนมักจะถูกพัดพาไปตามน้ำ หลายคนพูดติดตลกกันว่า แค่เหลือบมองแอ่งน้ำในวันฝนตก ก็จะเห็นคอยคิงนอนดิ้นหมดสภาพอยู่บนบกแล้ว

แม้จะมีข่าวลือว่าในยุคบรรพกาลมันเคยทรงพลัง แต่ยุคสมัยนั้นมันผ่านไปนานแล้ว คอยคิงที่ลูเซียนเจอจึงไม่ต่างจากคำอธิบายในโปเกเด็กซ์หรือในอนิเมะ ร่างกายเปราะบาง โง่เขลา ขาดทั้งแรงและความเร็ว มีเพียงกระบวนท่าเดียวติดตัว คือ ดิ้นกระแด่ว มันเป็นเพียงการกระโดดไปมาไร้จุดหมายที่ทำอะไรไม่ได้เลย ด้วยเหตุนี้ มันจึงถูกเยาะเย้ยว่าเป็นโปเกมอนที่น่าเวทนาที่สุด เคียงคู่มากับฮินบาส จนได้ฉายาว่า "คู่หูปลาสุดกระจอก"

ภายใต้ภาพลักษณ์อันน่าสมเพช โปเกมอนทั้งสองกลับมีการวิวัฒนาการที่ไม่ธรรมดา อย่างเกียราดอส... ตัวตนที่ดุร้าย ทรงพลัง และน่าพรั่นพรึง บันทึกโบราณกล่าวถึงภาพของเกียราดอสที่พ่นเปลวเพลิงแผดเผาหมู่บ้านจนวอดวายในพริบตา บางภูมิภาค พวกมันถึงกับได้รับการยำเกรงในฐานะเทพเจ้าแห่งการทำลายล้าง

แต่ว่าลูเซียนผู้รู้ความจริงของโลกโปเกมอนเข้าใจดีว่า โปเกมอนอย่างเกียราดอสไม่ใช่โปเกมอนที่ไม่สามารถควบคุมได้ พวกมันมีความรู้สึกนึกคิดและอารมณ์ไม่ต่างจากมนุษย์ ถ้าเลี้ยงมาตั้งแต่ยังเป็น คอยคิงด้วยความเอาใจใส่ ความเชื่อใจ และอาหารที่อุดมสมบูรณ์ สร้างสายสัมพันธ์ที่มั่นคงตามกาลเวลา เมื่อมันวิวัฒนาการเป็นเกียราดอส แน่นอนว่ามันจะไม่เป็นภัยคุกคาม แต่จะเป็นองครักษ์ผู้ซื่อสัตย์และแข็งแกร่งคอยปกป้องนิคมเป็นแน่

'แน่นอนว่าต้องเลือกเทคโนโลยีนี้สิ'

ยิ่งคิดลูเซียนยิ่งเห็นความเป็นไปได้ ต้นทุนในการเลี้ยงคอยคิงน้อยมาก แม่น้ำและป่ารอบนิคมมีทุกอย่างต้องใช้ในการเลี้ยงคอยคิงอยู่แล้ว ไม่ต้องไปหาเพิ่มจากที่อื่นเลย เมื่อตัดสินใจได้ ลูเซียนจึงกดปลดล็อก [การประมง] ทันที ทันใดนั้น ความรู้มหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่ห้วงสำนึกของเขาอย่างมหาศาล

[ปลดล็อกวิธีการเพาะเลี้ยงโปเกมอนน้ำ: คอยคิง เซนิกาเมะ ฮิโตเดมัน โคดัก โทซาคินโตะ ยาดง แครบ... ลูเกีย ไคออกา และอื่น ๆ อีกมากมาย!]

รายละเอียดเกี่ยวกับอุปนิสัยและความชอบของโปเกมอนปรากฏขึ้นต่อหน้าเขาอย่างรวดเร็ว สายตาเขาไปสะดุดเข้ากับสองชื่อสุดท้าย สติของลูเซียนเกือบดับวูบลง

'ห๊ะ...?'

ลูเกีย? ไคออกา?

มนุษย์เดินดินอย่างเขา จะบังอาจเลี้ยงตัวตนระดับเทพเจ้าได้ยังไงกัน?

[ลูเกีย: โปเกมอนที่เล่าขานกันว่าหลับใหลใต้ร่องลึกมหาสมุทรที่มืดมิดที่สุด ได้รับฉายาว่า ผู้พิทักษ์แห่งท้องทะเล เนื่องจากมีพลังอำนาจมหาศาลเกินควบคุม มันจึงมักอยู่อย่างสันโดษก้นทะเลเพื่อกดข่มพลังของตนไว้ใต้เกลียวคลื่น ความยากในการเลี้ยงดู: ระดับนรก ]

[ไคออกา: ร่างจำลองแห่งมหาสมุทร โปเกมอนในตำนานผู้บัญชาพายุฝนและจมโลกได้ทั้งใบ มันกระหายพลังงานธรรมชาติและมุ่งขยายพื้นที่ท้องทะเล ติดอยู่ในวังวนการต่อสู้กับกราดอนไปตลอดกาล ความยากในการเลี้ยงดู: ระดับนรก ]

ลูเซียน: "..."

'สงสัยสูตรโกงของฉันจะรวนไปแล้วมั้งเนี่ย'

เขาตัดสินใจสะบัดความคิดเรื่องไกลเกินตัวทิ้งไป กลับมาอยู่กับความเป็นจริง ลูเซียนรีบเลื่อนผ่านชื่อเทพเจ้าเหล่านั้น กลับมาโฟกัสที่คอยคิงอีกครั้ง

[คอยคิง: โปเกมอนปลาทั่วไป อ่อนแอและสติปัญญาทึบ มักล่องลอยตามน้ำอย่างไร้จุดหมายและจมอยู่ในฝันกลางวัน อาหารหลัก คือ ตะไคร่น้ำและจุลินทรีย์ (จนกว่าจะได้รับอาหารโปเกมอนที่มนุษย์ผลิตขึ้น เช่น โปเกพัฟ โปฟฟิน หรืออาหารเม็ดเฉพาะทาง) เลี้ยงง่ายที่สุด ความยากในการเลี้ยงดู: ระดับเริ่มต้น]

"แบบนี้ค่อยคุยกันได้หน่อย..."

ลูเซียนพ่นลมหายใจออกมา ความหนักใจมลายหายไป อย่างน้อยการเริ่มจากคอยคิงก็เป็นเรื่องที่ทำได้จริงและเห็นผลที่สุด มันแทบไม่ต้องใช้ทรัพยากรอะไรเลย สามารถเติบโตได้แม้ในน้ำตื้น และถ้าดูแลจนวิวัฒนาการได้สำเร็จ มันก็จะกลายเป็นเกียราดอสที่ทรงพลังเป็นอย่างมาก