เล่มที่ 1 : บทที่ 17 – เส้นทางสีดำ (6) [อ่านฟรี]

SLR - เล่มที่ 1 : บทที่ 17 - เส้นทางสีดำ (6)

ยอนอูก้มมองฝ่ามือข้างซ้าย กรอด! กรอด! ฟันหยักขบกันเสียงดังราวกับร้องเรียกหาอาหาร ถึงดาบจะพูดหรือสื่อสารกับเขาไม่ได้ก็ตาม แต่ยอนอูก็รับรู้ได้ถึงความต้องการของมัน ‘นี่สินะดาบดูดเลือด’

ยอนอูเผยรอยยิ้มเยือกเย็นขณะมองเข้าไปในความดำมืดที่อยู่เลยฟันมันเข้าไป ‘ในที่สุดก็ได้มา...’ แม้ว่าเขาจะได้รับทักษะที่ยอดเยี่ยมมาใช้ แต่ถึงอย่างนั้นยอนอูก็ไม่ได้รู้สึกตัวเองเปลี่ยนไปมากขนาดนั้น แค่รู้สึกว่าเขาได้รับอีกทักษะเพิ่มเข้ามาก็เท่านั้น อย่างไรก็ตาม มันก็ทำให้เขารู้สึกมั่นใจมากขึ้นกว่าเดิม และกำด้ามกาบดูดเลือดแน่นขึ้น กรามที่มีเขี้ยวแหลมคมขบกันและกลายเป็นดาบ แต่ยอนอูก็ยังรับรู้ได้ถึงความกระหายเลือดของดาบเล่มนี้ ‘ไปหาอะไรให้แกกินกันเถอะ’

* * * * *

ตึ้ง! ตึ้ง! ตึ้ง! เหล่ามดทุบประตูเสียงดังลั่น ยอนอูกำด้ามดาบและเปิดประตูออก ครี๊ก! มดตัวหนึ่งส่งเสียงร้องและก้าวขาข้างหนึ่งข้ามผ่านประตูเข้ามา ยอนอูกระโดดไปข้างหน้าพร้อมเปิดใช้งานทักษะสัมผัสพิเศษและนักสู้ทรหด เขามีเวลาทั้งหมดห้านาที

แกร่ก! เขาเหวี่ยงกริช ทันใดนั้น ขาของมดก็ขาดสะบั้นง่าย ๆ ราวกับขาของพวกมันทำมาจากโฟม ยอนอูกระโดดขึ้นเหยียบบนตัวมดและกระโดดขึ้นไปในอากาศ ฝูงมดข้างล่างต่างส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธตลอดแนว พวกมันกระโดดตาม ตั้งใจจะสังหารผู้ร้ายที่หมายจะทำลายรังของพวกมัน ด้วยจุดที่อยู่สูงทำให้ยอนอูระบุตำแหน่งของนางพญาท่ามกลางฝูงมดได้อย่างง่ายดาย

นางพญาเองก็เห็นยอนอูเช่นกัน มันสยายปีกขาด ๆ และขยายร่างกายออกให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ แม้ว่าตอนนี้มันจะตาบอดแล้ว แต่ก็ดูเหมือนว่ามันจะยังสามารถติดตามการเคลื่อนไหวของยอนอูได้อยู่ผ่านประสาทสัมผัส มันขยับตั้งท่าด้วยขาที่เหลืออยู่และพุ่งเข้าใส่ยอนอูอย่างเกรี้ยวกราด ยอนอูไม่คิดที่จะหลบ กลับไปยืนบนหัวของนางพญาแทน การเคลื่อนที่ของเขารวดเร็วกว่ามาก

นางพญามดขบเขี้ยวกรอด ๆ เหมือนกำลังสั่งให้ยอนอูลงมาจากหัวของมันและสะบัดหัวไปมา ยอนอูแบมือข้างซ้ายออกและวางลงบนหัวนางพญาคล้ายเขากำลังร่างมนต์ “กลืนกินมัน”

พลังงานดำมืดก่อตัวใต้ฝ่ามือข้างซ้ายทันทีและเขี้ยวอันคมกริบก็ปรากฏ กรับ! เขาแทงเขี้ยวของดาบลึกลงไปในหัวของนางพญา ดาบดูดซับของเหลวในร่างกายมันด้วยความเร็วอันน่ากลัว

[คุณดูดซับพลังชีวิตและพลังงานของศัตรู]

[เลเวลทักษะของ ‘ดาบดูดเลือดของบาโธรี’ เพิ่มขึ้น 1.1%]

ครี๊ก! นางพญากรีดร้องออกมาจากความเจ็บปวดแสนสาหัส เสียงกรีดร้องที่เกิดขึ้นครั้งนี้ไม่ดังเท่าครั้งก่อน ๆ ที่เกิดจากการถูกไฟเผา ดวงตาได้รับความเสียหายจนมืดบอด หรือถูกควักออก ยอนอูติดอยู่กับหัวนางพญาเหมือนกับเป็นนักขี่วัวกระทิงบนหลังของวัวกระทิงที่บ้าคลั่ง เขาสอดมือซ้ายลึกลงไปเพื่อดูดทุกอย่างในร่างกายนางพญาออกมาให้หมด ไม่ช้า กรามฟันเลื่อยก็ขบกันลั่น และทั้งเลือดและของเหลวในร่างกายนางพญาปริมาณมากก็ถูกดูดเข้าไปในแขนซ้ายของยอนอูโดยสมบูรณ์แบบ เขาเองก็รู้สึกได้ว่ามีสสารต่าง ๆ ถูกดูดเข้ามาในแขน แหล่งที่มาของพลังเวทย์ นั่นคือ มานา ‘ข้อความระบุไว้ว่าฉันสามารถสกัดพลังชีวิตกับพลังงานได้ ใช่หรือเปล่านะ?’ ยอนอูรู้สึกมีบางอย่างถูกสะสมอยู่ในร่างกาย

[คุณดูดซับพลังชีวิตและพลังงานของศัตรู]

[ค่าความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น 1 พ้อยท์]

[ค่าพลังชีวิตเพิ่มขึ้น 2 พ้อยท์]

ข้อความปรากฏต่อกันเรื่อย ๆ ขณะที่ร่างกายนางพญาค่อย ๆ เหี่ยวแห้งลง ร่างกายมันแห้งผาก เปลือกแข็ง ๆ ที่ห่อหุ้มร่างกายสลายเป็นผงเหมือนกับปราสาททราย ร่างกายซีดเซียวเพราะถูกดูดเลือดออกไปจนหมดเกลี้ยง มันดิ้นรนจากร่างกายที่อ่อนแอลงอย่างฉับพลันและจบลงในไม่ช้า เมื่อทักษะหยุดลง ร่างกายของมันที่แห้งผาก เป็นฝุ่นผงเหมือกับมัมมี่ก็ล้มลงกับพื้น ตึ้ง!

นางพญามดตาย

ติ๊ง!

[คุณสังหารบอสปีศาจสำเร็จ นางพญากองทัพมดสีน้ำเงิน คุณจะได้รับคาร์ม่าเพิ่มเติม]

[คุณได้รับ 300 คาร์ม่า]

[กองทัพมดสีน้ำเงินเกิดการเสียขวัญ ถ้ำมดจะพังลงในไม่ช้า]

ครี๊ก! เหล่ามดจำนวนมากต่างกรีดร้องหลังจากเห็นนางพญาของพวกมันตายลงไปและเริ่มถอยห่างออกจากยอนอู พวกมันสูญเสียผู้นำที่คอยปกป้องและพวกมันเองก็ให้การปกป้องตอบกลับไปอย่างกะทันหัน และตอนนี้กลับต้องเผชิญหน้ากับผู้ที่ฆ่านางพญาของพวกมัน ผู้ที่จะกำจัดเหล่ามดได้อย่างง่ายดาย ยอนอูค่อย ๆ ยืนขึ้นและหันไปจ้องมองกองทัพมดฝูงใหญ่ด้วยดวงตาที่แดงฉาน

[คุณได้รับชิ้นส่วนของสัญลักษณ์หัวใจเพลิงและความเยือกเย็น]

[ความคืบหน้า: 35.9%]

เปอร์เซ็นต์ความคืบหน้าเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าอย่างรวดเร็ว ดาบดูดเลือดของบาโธรีดึงเอาทุกอย่างของนางพญาออกมาจนหมด จนเขาไม่จำเป็นต้องกินมอสสีขาว วิธีนี้มีประสิทธิภาพมากเนื่องจากเขาไม่จำเป็นต้องคว้านเอาหัวใจออกมากิน สามารถถ่ายพลังของปีศาจออกมาได้โดยตรง ยอนอูยิ้ม รอบ ๆ ยังมีปีศาจอีกจำนวนมากพร้อมกับชิ้นส่วนอีกหลายชิ้นที่เขาต้องการ และมดทุกตัวจะกลายเป็นเหยื่อสังเวยให้แก่ความกระหายของอาวุธใหม่ที่เขาเพิ่งได้รับ

เขาจับกริชหันคมเข้าข้างใน และกระโจนเข้าไปปีศาจที่เหลือ

[คุณได้รับชิ้นส่วน]

[คุณได้รับชิ้นส่วน]

[คุณกำจัดกองทัพมดสีน้ำเงินเพิ่มเติมอีก 311 ตัว]

[คุณได้ทำลายถ้ำมด]

[คุณจะได้รับคาร์ม่าเพิ่มเติม]

* * * * *

“หืม? ที่นี่เคยเป็นอะไรมาก่อนนะ? ฉันไม่เคยสังเกตเลย แต่ดูแล้วหมอนั่นก็คงเก่งพอที่จะเจอที่แบบนี้ นายมั่นใจนะว่าเขาอยู่ที่นี่?”

“เอ่อ ก็บอกแล้ว ถ้าพี่ไม่เชื่อผม งั้นเรากลับกันไหมล่ะ?”

“เฮ้ย ใครพูดว่าไม่เชื่อกันล่ะ? ทำหงุดหงิดไปได้” ดอยล์ตอบคาห์น ชายหนุ่มผมยุ่งหาวและมองไปด้านข้าง คาห์นยิ้มกว้างและเอาแขนคล้องไหล่ดอยล์ ดอยล์มองด้วยท่าทีรำคาญ แต่ก็ยังเดินตามคาห์นไปตามทางเดินยาวเข้าไปในดันเจี้ยน

ทั้งคู่ตัดสินใจตอนที่อยู่ในจุดพักคอยเขตบีว่าจะตามยอนอูไป คาห์นเคาะลิ้นขณะเดินไปรอบ ๆ ดันเจี้ยน “ดูเหมือนจะมีใครบางคนเพิ่งล้างบางปีศาจไปจำนวนมากเลยทีเดียว”

ตั้งแต่ทางเข้ามาจนถึงจุดนี้ คาห์นและดอยล์พบแต่ซากศพที่ส่งกลิ่นเหม็นเน่าทั่วทั้งดันเจี้ยน แม้แต่กับผู้เล่นที่พกความมั่นใจมาเต็มร้อยแบบทั้งคู่ก็ตามที ปีศาจเหล่านี้ก็ยังเป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวอยู่ดี ทั้งในส่วนชื่อเสียงของเส้นทางสีดำอีกด้วย ในตอนแรก ทั้งคู่แกะรอยได้ว่าผู้เล่นที่พวกเขากำลังไล่ตามอยู่นั้นเหมือนจะพบกับความลำบากอยู่บ้าง พบร่องรอยการต่อสู้ที่ดุเดือดเต็มไปหมด

พวกเขาสงสัยกันว่า ยอนอูที่น่าจะบาดเจ็บสาหัสจะเคลื่อนที่ไปไหนต่อไหนได้อย่างไร แต่เมื่อเดินลึกเข้าไปในดันเจี้ยนมากกว่าเดิม ก็พบร่องรอยของการต่อสู้ที่ดุเดือดที่ดูจะทวีความรุนแรงมากขึ้นกว่าเดิม “สุดยอด เขาแข็งแกร่งขึ้นมากขนาดนั้นได้ยังไงกัน?” ชัดเจนว่าผู้เล่นรายนี้อยู่ในจุดที่ได้เปรียบ กลับเป็นเขาที่ไล่ล่าพวกปีศาจแทนที่พวกมันจะไล่ล่าเขา

“พวกปีศาจที่นี่ก็ไม่ได้เก่งน้อยไปกว่าที่เจอ ๆ มาก่อนหน้านี่เลยนะ”

“ก็ใช่น่ะสิ จะว่างั้นก็ได้ แต่จากร่องรอยที่มีบอกว่ายิ่งลึกเข้าไปในดันเจี้ยนก็จะยิ่งเจอแต่ปีศาจที่แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม”

คาห์นและดอยล์คิดจะตามยอนอูมาแค่สนุก ๆ เท่านั้น แต่ตอนนี้กลับเริ่มมีความกังวลขึ้นมาเล็กน้อย เปลี่ยนจากคาห์นที่เป็นคนขี้เล่นกลายเป็นคนเคร่งขรึมไปโดยปริยาย

ดอยล์รู้สึกแปลก ๆ เมื่อเห็นว่าท่าทีพี่ชายเขาเปลี่ยนไป เขาแทบจะไม่เคยเห็นพี่ชายมีท่าทางจริงจังแบบนี้มาก่อน แถมยังมีสีหน้าที่แสดงออกชัดเจน มักจะปรากฏก็ต่อเมื่อเขาพบคนที่เขารู้ดีว่านี่คือศัตรูที่แท้จริง นี่หมายความว่ายอนอูก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วจนพวกเขาไม่อาจมองข้ามต่อไปได้อีก

ไม่นานพวกเขาก็พบร่องรอยที่พวกปีศาจทิ้งไว้จากการหลบหนี เวลาที่พวกมันหนีจากผู้เล่น มันจะออกจากอาณาเขตตัวเองและไปบุกรุกอาณาเขตของปีศาจอื่นแทน นำไปสู่การต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงอาณาเขต ตอนนี้มีผู้เล่นหนึ่งคนที่กำลังคุกคามชีวิตของพวกปีศาจอยู่ ซึ่งคาห์นและดอยล์ต่างก็รู้กันดีว่านี่ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ อีกต่อไป โดยเฉพาะหลังจากที่พวกเขาพบซากศพที่ถูกดูดพลังชีวิตออกไปจนหมดเกลี้ยงจนแห้ง

ดอยล์หันไปหาคาห์น “พี่ครับ”

“อื้อ ฉันรู้ นี่ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ แล้ว” คาห์นเม้มปากแน่นและพยักหน้าอย่างจริงจัง “เขาเจอที่นี่ได้ยังไงกัน? ตอนที่เขาออกค้นหา ไม่เห็นเลยว่าจะมีที่แบบนี้อยู่ด้วย” เขาพึมพำ

“ดูดพลัง” นี่คือคำจำกัดความของทักษะที่สามารถขโมยพลังชีวิตหรือมานาของศัตรูได้ ซึ่งการที่จะหาไอเทมหรือทักษะที่มีความสามารถเช่นนี้ในหอคอยได้นั้นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยากมาก พวกเขาไม่คิดเลยว่าจะเจอใครที่ครอบครองความสามารถพิเศษเช่นนี้ทั้ง ๆ ที่ยังอยู่แค่ในทิวโทเรียลเขตบี

“ที่นี่มีชิ้นส่วนลึกลับอยู่ด้วยเหรอ?” ดวงตาคาห์นเป็นประกายขณะลูบคางใช้สมาธิ ผู้เล่นคนนี้ไม่ใช่แค่เคลียร์เขตเอได้ด้วยตัวคนเดียวเท่านั้น แต่ยังพบไอเทมหายากหรือทักษะจากชิ้นส่วนลึกลับอีกด้วย คาห์นอยากร่วมทีมกับผู้เล่นคนนั้น เป็นเรื่องยากที่จะเจอผู้เล่นมากความสามารถเช่นนี้ และในไม่ช้า ผู้เล่นคนนี้ก็จะกลายเป็นที่พูดถึงกันไปทั่วทิวโทเรียล แคลนต่าง ๆ ก็จะกระเหี้ยนกระหือตามหาเขา

ดอยล์มองเข้าไปในดวงตาของคาห์นและพยักหน้าราวกับอ่านใจเขาออก เมื่อพวกเขากำลังเตรียมพร้อมที่ค้นหาคำตอบจากสิ่งที่แคลงใจ ก็ได้ยินเสียงปีศาจกำลังวิ่งหนีบางสิ่งเต็มโถงทางเดิน ครี๊ก!

คาห์นและดอยล์รีบตรงไปยังที่มาของเสียง

* * * * *

ยอนอูแทงเข้ากลางหน้าผากของซาลาแมนเดอร์สีน้ำตาลด้วยกริชจากนั้นก็วางมือซ้ายทาบลงบนหัวของมัน “กลืนกิน”

สวบ! มือซ้ายเขาขยายออกพร้อมกับฟันหยักแหลมคมกัดลงบนหัวของปีศาจ ดาบเริ่มดูดกลืนของเหลวในร่างกายและพลังชีวิตด้วยความรวดเร็ว เขาทำเช่นนี้หลายครั้งจนเริ่มชินกับความรู้สึกนี้ ศักยภาพที่เพิ่มสูงขึ้น ทำให้เขาสามารถสกัดเอาพลังของศัตรูออกมาได้อย่างรวดเร็วเกิดขึ้นหลังจากที่เขาฆ่านางพญามดไป ในที่สุด ช่วงเวลาที่ยอนอูรอคอยอย่างใจจดใจจ่อก็มาถึง

[คุณสังหารซาลาแมนเดอร์เกล็ดสีน้ำตาลสำเร็จ]

[จำนวนปีศาจที่ถูกกำจัด: 1000 ตัว]

[คุณบรรลุเงื่อนไขสูงสุดของภารกิจ]

[คุณได้รับชิ้นส่วนของสัญลักษณ์หัวใจเพลิงและความเยือกเย็น]

[ความคืบหน้า: 102.1%]

[รวบรวมชิ้นส่วนทั้งหมดครบแล้ว]

เขาใช้เวลาไม่นานในการกวาดล้างรังมดทุกตารางนิ้วและกำจัดปีศาจทุกตัวที่เหลืออยู่ ซึ่งระหว่างที่ฆ่ากองทัพมดไปแอททริบิวต์ก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน แถมยังรวบรวมชิ้นส่วนได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นอีกด้วยตั้งแต่ได้ดาบดูดเลือดมาครอง จนสามารถรวบรวมทุกอย่างที่เขาต้องการได้จากดันเจี้ยนนี้ได้ ตึ้ง! กึก!

[สัญลักษณ์หัวใจเพลิงและความเยือกเย็นชิ้นส่วนสมบูรณ์เริ่มก่อตัวขึ้นในร่างกายของคุณและกำลังจะพบกับการเปลี่ยนแปลง]

ยอนอูสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ข้างในร่างกาย มันชัดเจนกว่าทุกชิ้นส่วนเล็ก ๆ ที่เขารวบรวมมาได้อย่างมาก กล้ามเนื้อของเขาเริ่มฉีกขาด ร่างกายเริ่มขับของเสียผ่านรูขุมขน ผิวหนังที่มีบาดแผลเริ่มแห้งกรังและลอกออก ข้อต่อตามจุดต่าง ๆ อ่อนลงเหมือนมีอะไรบางอย่างมาบีบอยู่ระหว่างกระดูก

เขารู้สึกเจ็บปวดแสนสาหัส แต่อะดรีนาลีนกระจายไปทั่วร่างกายเหมือนไฟป่าและความสุขที่มันอธิบายไม่ได้บางอย่างก็พุ่งทะลักออกมาจากตัวเขา บางสิ่งเริ่มหมุนวนอย่างรวดเร็วและรุนแรงอยู่ภายในร่างกาย

มันคือ มานา