บทที่ 30 - พญามังกร

บทที่ 30 - พญามังกร

ซู้ด...

เจียงหลินเด้งตัวขึ้นยืนหลังตรง คว้าธูปหอมสามดอกขึ้นมาจุดอย่างคล่องแคล่ว แล้วก้มกราบมหาเทพเจ้า

แม้ท่านมหาเทพจะแสดงอิทธิฤทธิ์ให้เห็นบ่อยครั้ง แถมยังถี่มากเสียด้วย แต่เจียงหลินก็ยังรู้สึกเหมือนฝันไป

ครั้งนี้ ความหมายของท่านมหาเทพคือ ให้สร้างเทวรูปเทพหลิงกวนก่อนงั้นหรือ?

เจียงหลินลองตรองดู ก็ดูสมเหตุสมผล

ตั้งแต่เขาเกิดมา เทพหลิงกวนหน้าประตูอารามก็เป็นแค่ภาพวาดมาตลอด ตอนนี้มีเงินแล้ว จะเปลี่ยนเป็นเทวรูปสักองค์ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีราชโองการจากมหาเทพลงมาอีก

"แล้วจะไปจ้างใครปั้นดีล่ะ..."

ทันใดนั้น เจียงหลินก็เจอปัญหาใหม่

แม้เขาจะอยู่ที่โลกนี้มาสิบหกปี แต่แทบไม่ได้ออกไปไหนไกล วันๆ ดิ้นรนแค่ให้มีข้าวกิน

เอาเป็นว่า ก่อนหน้านี้ กิจกรรมอะไรที่ต้องใช้เงินเกินห้าสิบอีแปะ เจียงหลินขอผ่านหมด

พอตอนนี้กลายเป็น "เศรษฐีใหม่" เจียงหลินเลยไปไม่เป็น

แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร เพราะช่วงนี้เจียงหลินน่าจะพอมีเวลาว่างบ้าง

ทางด้านนักพรตหวังก็มีน้องสาวของไป๋ซู่เจินคอยจับตาดู เรื่องทารกผีก็มีเจ้าพ่อหลักเมืองคอยจัดการ

เรื่องแรกไม่ต้องห่วงมาก เรื่องหลังก็ไม่ใช่จะจบง่ายๆ

เขาเพิ่งจะถล่มพ่อค้าขนส่งทารกผีไปหนึ่งราย ก็เท่ากับแหวกหญ้าให้งูตื่น ต่อไป "ห่วงโซ่อุปทานทารกผี" นี้น่าจะถูกตรวจสอบอย่างหนัก

คาดเดาได้เลยว่า อีกสักพัก เจ้าพ่อหลักเมืองกับพวกผู้อยู่เบื้องหลังธุรกิจทารกผี คงจะอยู่ในสถานะคุมเชิงกัน

ทำให้เจียงหลินมีเวลาว่างพอสมควร

"ใช้เวลาช่วงนี้จัดการเรื่องอารามก็ดีเหมือนกัน"

เจียงหลินบ่นพึมพำ ทันใดนั้นหูเขาก็กระดิก

"ก๊อกๆ..."

เสียงเคาะประตูหน้าอารามดังขึ้น

เจียงหลินเดินไปเปิดประตู พบว่าเป็นอ้าวรุ่นที่หายหน้าไปหลายวัน กับชายวัยกลางคนรูปร่างท้วมดูภูมิฐาน สวมชุดผ้าไหมราคาแพง

"ท่านนี้คือท่านนักพรตเจียงหลินใช่หรือไม่?"

ชายวัยกลางคนผู้นั้นโค้งคำนับอย่างนอบน้อม กล่าวว่า "ข้าพเจ้า อ้าวฟาง พญามังกรแห่งซีหู คารวะท่านนักพรต"

"บุญคุณที่ช่วยชีวิตลูกสาวในครั้งนี้ ผู้เฒ่ามังกรจารึกไว้ในใจ วันหน้าหากท่านนักพรตมีเรื่องให้รับใช้ ผู้เฒ่ามังกรยินดีทำสุดความสามารถ!"

เจียงหลินถึงบางอ้อ ที่แท้คนตรงหน้าก็คือเจ้าแห่งทะเลสาบซีหู ราชันมังกรแห่งอาณาจักรบาดาลนี่เอง

"คารวะท่านพญามังกร ท่านกล่าวหนักไปแล้ว เชิญเข้ามาจิบชาข้างในเถิด"

เจียงหลินยิ้มรับไหว้ แล้วผายมือเชื้อเชิญ

"น้อมรับด้วยความยินดี"

พญามังกรซีหูพยักหน้ายิ้มแย้ม ก้าวเท้าเข้ามาในอาราม

พอเข้ามาถึง สีหน้าของเขาก็เคร่งขรึมขึ้นทันที

ในฐานะเทพมังกรที่มีตำแหน่งถูกต้องตามกฎสวรรค์ อ้าวฟางคุ้นเคยกับกลิ่นอายของสวรรค์ดี

และในอารามเล็กๆ เก่าๆ แห่งนี้ กลับอบอวลไปด้วยกลิ่นอายที่บอกไม่ถูก

กลิ่นอายนั้น ทำให้ผู้เฒ่ามังกรเกิดความรู้สึกอยากจะก้มลงกราบกราน

ซู้ด...

สมกับเป็นผู้ที่เพิ่งเข้าสู่วิถีธรรมแต่ได้รับตราตั้งจากสวรรค์ และถือครองป้ายอาญาสิทธิ์

นักพรตแซ่เจียงผู้นี้ไม่ธรรมดาจริงๆ!

ผู้เฒ่ามังกรเก็บความตื่นตะลึงไว้ในใจ มุ่งหน้าตรงไปยังห้องโถงหลัก กราบไหว้ศาลเจ้าของมหาเทพอย่างนอบน้อม

อีกด้านหนึ่ง

อ้าวรุ่นไม่ได้ตามท่านพ่อเข้าไป แต่เดินเคียงคู่มากับเจียงหลิน

"สหายธรรมเจียง ครั้งนี้ ขอบคุณมากนะ"

อ้าวรุ่นพูดน้อย เสียงก็เบา แต่ใครฟังก็รู้ว่าเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ

"องค์หญิงอย่าเกรงใจ"

เจียงหลินส่ายหน้ายิ้มๆ "เป็นหน้าที่ของอาตมาอยู่แล้ว"

มีราชโองการจากมหาเทพลงมา ก็ต้องเป็นหน้าที่ของเขาอยู่แล้วสิ

เอ๊ะ? อ้าวรุ่นชะงักไปนิดหนึ่ง ก้มหน้างุด ซ่อนแก้มที่แดงระเรื่อไม่ให้เจียงหลินเห็น

หน้าที่... งั้นเหรอ?

หัวใจนางเต้นโครมคราม ทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ

"องค์หญิง? องค์หญิง?"

จู่ๆ ได้ยินเสียงเจียงหลินเรียก นางเงยหน้าขวับ ก็พบว่าตัวเองเดินตามเจียงหลินเข้ามาถึงห้องโถงหลักโดยไม่รู้ตัว

เพื่อกลบเกลื่อนอาการ อ้าวรุ่นรีบสาวเท้าเข้าไป จุดธูปไหว้ศาลมหาเทพ

ไม่รู้ทำไม พอมองสบตากับดวงตาที่เปี่ยมเมตตาของมหาเทพที่มองลงมา นางกลับรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ชอบกล

รู้สึกเหมือน มหาเทพกำลังจ้องจับผิดนางอยู่

คิดไปเองมั้ง?

"องค์หญิงเป็นอะไรไป? เมื่อกี้อาตมาถาม ท่านก็เหมือนจะไม่ได้ยิน"

เจียงหลินถามด้วยความสงสัย

อ้าวรุ่นได้สติ เอามือทัดผมแก้เก้อ "ขออภัยสหายธรรม ข้าสูญเสียลูกแก้วมังกรไป ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงฟื้นฟูพลัง เลยเหม่อลอยไปบ้าง"

"อ้อ เป็นอย่างนี้นี่เอง"

เจียงหลินพยักหน้าเข้าใจ โดยไม่ทันสังเกตสีหน้าแปลกๆ ของผู้เฒ่ามังกรที่ยืนอยู่ข้างๆ

เขาถามต่อ "เมื่อครู่อาตมาพูดว่า อยากจะขยายอาราม แต่ไม่รู้ว่าต้องใช้เงินเท่าไหร่"

"เรื่องนี้ง่ายมาก"

ผู้เฒ่ามังกรเดินยิ้มเข้ามา ประสานมือกล่าว "ค่าใช้จ่ายทั้งหมด ท่านนักพรตไม่ต้องกังวล ผู้เฒ่ามังกรขอรับผิดชอบเอง!"

เผ่าพันธุ์มังกร ขึ้นชื่อเรื่องความรวยอยู่แล้ว วังแก้วผลึกเคยได้ยินไหม?

"เรื่องนี้ไม่รบกวนดีกว่า"

เจียงหลินส่ายหน้ายิ้มๆ "อาตมาพอจะมีเงินอยู่บ้าง เพียงแต่อยากรบกวนท่านพญามังกรกับองค์หญิง ช่วยหาช่างฝีมือดีๆ มาปั้นเทวรูปเทพหลิงกวนให้สักองค์"

"ตูเทียนต้าหลิงกวน?"

ผู้เฒ่ามังกรชะงักไปนิดหนึ่ง ส่งสายตาบุ้ยใบ้ไปที่รูปปั้นมหาเทพดาราม่วงด้านหลังเจียงหลิน

เจียงหลินเข้าใจความหมายของผู้เฒ่ามังกรดี จึงกล่าวว่า "เทวรูปทองคำของท่านมหาเทพ อาตมามีแผนไว้แล้ว"

"คนโบราณว่าไว้ ข้าวต้องกินทีละคำจริงไหม?"

"ถูกต้องแล้ว"

ผู้เฒ่ามังกรไม่ได้ซักไซ้ต่อ เพียงกล่าวว่า "เรื่องนี้ง่ายนิดเดียว เจ้าหน้าที่จัดซื้อของวังมังกรเชี่ยวชาญพื้นที่แถบนี้ดี เดี๋ยวผู้เฒ่ามังกรจะสั่งให้เขาพาช่างฝีมือดีมาหาท่าน"

"ไม่ทราบว่า ท่านนักพรตอยากได้งานไม้แกะสลัก? หินแกะสลัก? หรือปั้นดินลงรักปิดทอง?"

"ขอเป็นหินแกะสลักดีที่สุด"

เจียงหลินคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบ

"บังเอิญจริงๆ ที่บ้านผู้เฒ่ามังกรมีก้อนหิน 'ศิลาครามทอง' เนื้อดีอยู่ก้อนหนึ่ง สูงประมาณสองวา น่าจะพอใช้ได้ คิดราคาเป็นเงินยี่สิบตำลึง ท่านว่าดีไหม?"

ผู้เฒ่ามังกรตบมือฉาด ทำท่าดีใจเวอร์วัง

เจียงหลินยิ้มพยักหน้า "เช่นนั้น อาตมาก็ขอรับน้ำใจนี้ไว้"

เขารู้ดีว่า หินก้อนนั้นจะมีจริงหรือไม่ ไม่สำคัญ จะเหมาะหรือไม่เหมาะ ก็ไม่สำคัญ ทันทีที่ผู้เฒ่ามังกรเอ่ยปาก หินก้อนนั้นก็จะปรากฏขึ้นเอง

และมันจะต้องเหมาะสมที่สุดอย่างแน่นอน

ต่อให้เมื่อกี้เจียงหลินบอกว่าจะเอาไม้ ผู้เฒ่ามังกรก็คงจะมีไม้ท่อนที่เหมาะสมโผล่มาพอดีเป๊ะ

นี่คือการตอบแทนบุญคุณแบบรู้กัน เจียงหลินก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

"เสด็จพ่อ ท่านเสียมารยาทแล้ว"

จู่ๆ อ้าวรุ่นก็พูดแทรกขึ้น "ไหว้พระแล้ว แต่ยังไม่ได้ถวายเงินทำบุญเลย"

"อั๊ยยา!"

ผู้เฒ่ามังกรตบหน้าผากตัวเองดังป้าบ เล่นใหญ่รัชดาลัย "แก่แล้วเลอะเลือนจริงๆ!"

พูดจบ ก็ล้วงเข้าไปในแขนเสื้อ หยิบก้อนทองคำขนาดมหึมาออกมา ก้อนใหญ่ขนาดสี่ห้ากำปั้นของเจียงหลินรวมกัน ไม่รู้ไปซ่อนไว้ตรงไหน

"ท่านนักพรต นี่คือเงินทำบุญจากเราสองพ่อลูก ถวายแด่ท่านมหาเทพ โปรดรับไว้ด้วยเถิด"

พูดจบ ไม่รอให้เจียงหลินปฏิเสธ ก็วางแปะลงบนตู้บริจาค ไม่ใช่ไม่อยากหยอดใส่ตู้ แต่มันยัดไม่เข้าจริงๆ

เจียงหลินยิ้มอย่างจนใจ "น้ำใจของท่านพญามังกร อาตมาจะนำไปใช้เป็นทองคำเปลวสำหรับสร้างเทวรูปองค์ใหม่ของมหาเทพ ไม่ให้เสียน้ำใจแน่นอน"

"นั่นถือเป็นเกียรติสูงสุดในชีวิตของผู้เฒ่ามังกรเลยทีเดียว!"

ผู้เฒ่ามังกรผงกหัวรัวๆ ด้วยความยินดี

นี่คืออารามที่มีกลิ่นอายของมหาเทพดาราม่วงตัวจริงสถิตอยู่นะ!

หากเทวรูปของมหาเทพในอารามนี้ ใช้ทองคำที่เขาถวายมาทำเป็นทองคำเปลวหุ้มองค์พระ นั่นมัน...

เกรงว่าแม้แต่ตระกูลหลักของเผ่ามังกรทั้งสี่ทะเล ก็คงไม่มีวาสนาขนาดนี้!

"ท่านนักพรต ผู้เฒ่ามังกรขอตัวไปเร่งเจ้าหน้าที่จัดซื้อก่อน แล้วจะให้ขนหินมาให้เดี๋ยวนี้"

ผู้เฒ่ามังกรไม่เปิดโอกาสให้เจียงหลินปฏิเสธ รีบพูดรัวๆ "ลูกสาวข้าให้รอก่อนอยู่ที่นี่ จะได้ช่วยเป็นลูกมือให้ท่านนักพรต"

"ผู้เฒ่ามังกรไปเดี๋ยวเดียว เดี๋ยวมา เดี๋ยวมา!"

พูดจบ ก็วิ่งแน่บหายไปอย่างรวดเร็ว

ภายในอาราม จึงเหลือเพียงเจียงหลินและอ้าวรุ่นตามลำพัง

[จบแล้ว]