ตอนที่ 360 ร่วมมือ
ตอนที่ 360 ร่วมมือ
“ลุงโนเอล” แอนเดรียนาตะโกนออกมาด้วยความประหลาดใจ
โนเอลยิ้มให้นาง “เจ้าหญิงน้อยของลุง เจ้าไม่ต้องห่วงอีกต่อไปแล้ว นายท่านได้รับข่าวแล้วข้าคิดไม่ถึงเลยว่าข้ายังไปสายก้าวหนึ่ง! โชคดีที่เจ้าปลอดภัย ไม่อย่างนั้นข้าคงถูกพวกนั้นสับเละแน่”
เมื่อเห็นว่าแอนเดรียนาปลอดภัย โนเอลถอนหายใจโล่งอก ภายใต้คำสั่งเจ้านายเขาเสียเวลาทั้งคืนและคาดไม่ถึงว่าตัวเขาเองยังสายไปก้าวหนึ่งทำให้เขากระวนกระวายหนักใจมาก ถ้ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับแอนเดรียนาเขาคงไม่สามารถตายเพื่อไถ่โทษได้
หัวใจที่ตึงเครียดของนางในที่สุดก็ผ่อนคลายได้เสียที โนเอลเป็นขุนพลผู้ร้ายกาจหมายเลขหนึ่งของบิดานาง เขาแข็งแกร่งทรงพลังและไม่ด้อยไปกว่าปาฟุ เหตุผลที่โนเอลไม่มีชื่อเสียงเป็นเพราะเขามักอยู่แต่ในกองทัพไม่เคยแสดงพลังความแข็งแกร่งต่อหน้าสาธารณชน
สายตาของโนเอลจับจ้องมองถังเทียนและกล่าว “สหาย โปรดเผยโฉมหน้าที่แท้จริงต่อเรา”
ดูเหมือนถังเทียนจะทำเป็นทองไม่รู้ร้อน
โนเอลยิ้มกว้างสายตาเขาเปลี่ยนเป็นดุร้ายทันที “สหาย,ดูเหมือนว่าเจ้าไม่ยอมเผยโฉม งั้นอย่าตำหนิข้า โนเอลทำการรุนแรงไป”
แอนเดรียนากระวนกระวายใจ นางเตรียมจะอ้าปากพูด แต่ตัดสินใจเงียบ นางสงสัยเรื่องมือกระบี่ที่ลึกลับและทรงพลังและหลังจากที่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นช่วงที่เดินทางผุดขึ้นมาในใจยังเลือกจะเงียบต่อไป
โนเอลก้าวยาวเข้าหาถังเทียนกางนิ้วเหมือนพัดคว้าจับตัวถังเทียน
เสียงลมแหวกอากาศอู้อี้ดังรอบตัวถังเทียน กรงเล็บของโนเอลใช้ท่วงท่าที่เรียบง่ายแต่ให้ความรู้สึกเหมือนจะหลบหนีไม่พ้น
ร่างของถังเทียนงอถอยหลังเหมือนกับคันธนู มือขวาของเขาอยู่ที่ระดับอกถือกระบี่เรียวยาวปลายกระบี่แทงออกมาข้างหน้า
ประกายในดวงตาของโนเอลฉายออก คู่ต่อสู้เพิ่งชักกระบี่ของเขาแต่เขาสามารถรู้สึกถึงเจตนาที่แหลมคมจ่อแทงอยู่ที่หน้าผากของเขา
“ฝีมือดีเยี่ยม!” เขาชมเชย สีหน้าของเขาจริงจังไม่เปลี่ยนท่าในฝ่ามือข้างขวา แต่ร่างของเขาเปลี่ยนสภาพไปเหมือนกับพยัคฆ์ร้ายเตรียมตะครุบเหยื่อ สิ่งที่ตื่นเต้นมากที่สุดก็คือภาพที่ตามมาก็คือเขาเป็นเหมือนพยัคฆ์ร้ายเตรียมพร้อมกระโจน
กรรรร!
เสียงคำรามเบาๆ เข้าหูของถังเทียนทำให้แก้วหูของเขาสั่น
สภาพใจของถังเทียนไม่กระเพื่อมแม้แต่น้อย ม่านตาของเขาเย็นชากระบี่ในมือของเขาไม่ขยับ แต่ปลายกระบี่ดูเหมือนจะหายไป และเหลืออยู่แต่เพียงตัวกระบี่
ซี่....
เสียงดังที่คาดไม่ถึงดังออกมา ครึ่งบนของตัวกระบี่สั่นด้วยความถี่ที่ประหลาด ขณะเดียวกันมันก็หายไป มันกระจายออกไปเหมือนงูพิษ ปราณที่อันตายและเยือกเย็นชอนไชเข้าไปในหัวใจพวกเขา กระบี่เรียวยาวแทงเข้าที่ฝ่ามือความจริงเป็นการโจมตีที่หน้าผากพยัคฆ์
ร่างกายของโนเอลโอนเอนฝ่ามือของมีความรู้สึกเจ็บ กระบี่เยือกเย็นแทงเข้ามาในฝ่ามือของเขา หน้าของเขาเปลี่ยน ผมของเขาลุกชัน โดยไม่ต้องคิด มือซ้ายของเขากำหมัดต่อยตรงใส่ถังเทียน
เมื่อเขาเปลี่ยนหมัดรูปพยัคฆ์ก็เปลี่ยนไป ฝ่ามือขวาที่เป็นเหมือนพยัคฆ์รวบรวมพลังทั้งหมดในหมัดซ้ายของเขา
วิญญาณเสือคำรามออกมาอีกครั้ง หมัดซ้ายของโนเอลถูกหุ้มด้วยรูปลักษณ์หัวเสือด้วยสายตาที่โกรธเกรี้ยวของมันภาพเสือนั้นพลันอ้าปากตั้งใจจะกลืนกินถังเทียนทั้งหมด ร่างที่เลือนลางของมันถูกสร้างไว้รอบตัวของโนเอล ร่างกายที่เป็นหมอกเสือเคลื่อนไหวอย่างเรียบรื่นและระเบิดพลังเต็มที่
กระบี่เรียวยาวในมือของถังเทียนหายไปอีกครั้ง
ซี่....
เสียงแหวกอากาศที่เยือกเย็นการเปลี่ยนแปลงของมันนุ่มนวลและสงวนท่าที
ถังเทียนกำลังใช้กระบี่เรียวยาวราวกับเป็นแส้ เขาลดข้อศอกลง ทันใดนั้นเขาดึงตัวออกมาจากมุมเอียง
กระบี่โค้งกระแทกใส่ศีรษะของพยัคฆ์ร้ายดังปัง หัวของพยัคฆ์สลายหายไปทันที ร่างสูงใหญ่ของเขากระพริบวูบวาบทันที พลังมืดมากมายโคจรเข้าไปในเส้นชีพจรผ่านตัวกระบี่
ปราณแท้บางพอๆกับเส้นผม แต่มืดและอันตรายมาก เมื่อมันเข้าไปในเส้นชีพจรของเขามันขัดขวางการโคจรพลังของเขาได้จริงๆ
โนเอลต้องการบังคับปราณแท้แปลกประหลาดให้ออกไปจากเส้นชีพจรของเขา แต่ก็ต้องตระหนักว่าเขาไม่สามารถใช้ปราณแท้ในร่างได้เลยแม้แต่น้อย ปราณแท้ที่ร้ายกาจน่ากลัวยังคงชอนไชผ่านลึกลงไปไม่หยุด
เขาเสียใจกับการลงมือของเขา และต้องการเพิ่มระยะห่างออกมาเพื่อขอให้เขาหยุด
แต่ถังเทียนดูเหมือนไม่มีความตั้งใจจะหยุด
แม้จะมีหน้ากากเพลิงปิดหน้า แต่โนเอลรู้สึกได้ถึงความเยือกเย็นดุจน้ำแข็งที่เพ่งออกมาจากใต้หน้ากากนั้นเต็มไปด้วยความอันตรายก้าวร้าว โนเอลคิดว่าเขาเป็นฝ่ายแส่หาความยุ่งยากอย่างไม่มีปีมีขลุ่ยในครั้งนี้กับคนแบบนี้
เขาไม่มีทางเลือกนอกจากอยู่ในท่าตั้งรับต่อไป
เสือร้ายเปลี่ยนไปอีกครั้งอยู่ในท่าทางเฝ้าระวัง
ชี่ชี่ ชี่!
เสียงของฝ่ามือของเขาถูกแทงชัดเจนมาก เจ้ามือกระบี่ผู้นี้ เขาว่องไวมากไวกว่าที่ข้าคิด โนเอลรู้สึกว่าแขนของเขาเหมือนกำลังแหย่รังแตน หินและอิฐที่อยู่ใต้ตัวเขาแตกเสียหายทั้งหมด
จู่ๆพลังโจมตีที่ดุร้ายก็หายไป
โนเอลถอนหายใจโล่งอก คู่ต่อสู้ไม่ได้ต้องการเอาชีวิตของเขา เขาต้องการพูด แต่ทันใดนั้นปราณแท้ที่ชอนไชอยู่ในตัวของเขาเคลื่อนไหวทันทีทำหน้าของเขาซีด ปากของเขารู้สึกถึงรสของเลือดทันที และเขากระอักโลหิตออกมา
“ลุงโนเอล!”
แอนเดรียนาตกตะลึง นางพุ่งเข้ามาประคองร่างที่กำลังโงนเงนของโนเอล นางหันแหวใส่เขา “ทำไมเจ้าต้องลงมืออย่างโหดร้ายด้วย....”
เสียงที่นางพูดออกมาชะงักทันที
คมกระบี่ที่เยือกเย็นจ่ออยู่ที่คอนางทำให้นางตัวแข็งค้างไปทั้งร่าง
“ข้าช่วยเจ้าได้ ก็ย่อมฆ่าเจ้าได้”
เสียงแหบเยือกเย็นเหมือนกับถังบรรจุเต็มด้วยน้ำเย็นที่ราดใส่ตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าทำให้แอนเดรียนาตื่นตัวเต็มที่ นางเม้มริมฝีปากแน่นและไม่พูดอะไรสักคำ
โนเอลรู้ตัวว่าเขาก่อเรื่องยุ่ง เขาสูดหายใจลึกและกว่า “สหาย, ข้าไม่ได้มีความมุ่งร้ายต่อเจ้า”
“ถ้าท่านมี ท่านคงตายไปแล้ว”
นั่นคือคำตอบที่เย็นชากับเขา ร่างของโนเอลสั่น แต่คมกระบี่ที่มีความยืดหยุ่นมากกวาดผ่านใส่เขา เขารู้สึกว่าร่างกายเบาปราณที่มีพิษร้ายทั้งหมดสลายไปจากร่าง
โนเอลถอนหายใจโล่งอกและอดชมเชยมิได้ “สหาย,ท่านฝีมือยอดเยี่ยมนัก”
เขาอยู่ในกองทัพมานานและเป็นคนที่พูดตรงไปตรงมา คำพูดยกย่องถังเทียนของเขาออกมาจากความรู้สึกจริงใจ มีแต่แม่ทัพนายกองที่ทำให้เขาเชื่อมั่นและยอมรับอย่างจริงใจ
กองทัพโดยทั่วไปจะไม่มีนักสู้ที่ใช้กระบี่เรียวบาง แต่ตรงกันข้ามวังเทพธิดามีอยู่ไม่กี่คน มือกระบี่ประจำโรงวินิจฉัยเป็นพวกที่ใช้กระบี่เรียวบาง พวกเขาเป็นมือกระบี่ที่คุ้มครองปกป้องท้องพระโรง บนตัวกระบี่ของพวกเขามีมากเกินกว่าความสามารถในการใช้งานได้จริง
โนเอลเคยดูถูกมือกระบี่ประจำท้องพระโรง เพราะคิดว่าพวกเขาเป็นคนที่ข้างนอกสุกใสข้างในเป็นโพรงและเป็นพวกกลุ่มเหยาะแหยะเหมือนอิสตรีมากกว่า และมือกระบี่ที่มีชื่อทุกคนพ่ายแพ้เขามาแล้วทั้งนั้น
นั่นไม่ใช่มือกระบี่ที่อ่อนแอ แต่เป็นพวกกรุ้มกริ้มไร้ประโยชน์
โนเอลมองดูถังเทียนมีสีหน้าชื่นชมและไม่สนอาการบาดเจ็บตนเอง ในช่วงเวลาที่เขาอยู่ในกองทัพการได้รับบาดเจ็บเป็นเรื่องธรรมดาเหมือนกับอาหารมื้อหนึ่ง เขาชินชาเสียแล้ว บาดเจ็บเล็กน้อยไม่มีผลอะไรต่อเขา
กระบี่เรียวบางในมือถังเทียนหายไป
“สหาย เราจำเป็นต้องกำหนดเป้าหมายให้ถูก” โนเอลถูกเล่นงาน แม้ว่าเขาไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับถังเทียนจนถึงบัดนี้ แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า มือกระบี่ผู้ลึกลับและแข็งแกร่งซึ่งช่วยเหลือแอนเดรียนานี้ไม่ได้มาอย่างบังเอิญแน่นอน
“เป้าหมายของข้าคือฉีซาน” ถังเทียนพบเหตุผลที่ดีให้กับตัวเอง
โนเอลไม่ใช่คนที่เชื่อคนได้ง่ายๆ แต่เขาไม่สงสัยในเรื่องโง่ๆ อีกต่อไป “อย่างนั้นเราก็มีศัตรูร่วมกัน ข้าเพิ่งมาถึงนครเทพสตรี ข้ายังทำความเข้าใจสถานการณ์อย่างยากลำบาก สหาย, ท่านมีความสงสัยเรื่องอะไรบ้าง?”
ถังเทียนไม่ถือสาเรื่องที่โนเอลตั้งป้อมใส่เขา เขาไม่พูดเรื่องไร้สาระ และสำหรับเขา เวลาเป็นสิ่งสำคัญที่สุด เขาไม่มีเวลาไปเสียกับเรื่องทดลองที่ไร้ความหมาย
“ข้าจำเป็นต้องคลายข้อสงสัยสองสามข้อ, ทำไมต้องเป็นทาร์ตัน?” ถังเทียนยิงคำถามทันที
หน้าของโนเอลเคร่งขรึม “ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้เราเคยปรึกษากันเรื่องนั้น ก่อนมาที่นี่ ทางกองทัพเจอกับพวกกบฏติดอาวุธ แต่นายท่านสามารถคลี่คลายทุกอย่างได้ และทำลายกบฏได้ทั้งหมด จนถึงตอนนี้สาเหตุที่เกิดความวุ่นวายยังไม่มีใครรู้ และข่าวที่เรามีอยู่ในตอนนี้ก็คือคนที่เกี่ยวข้องก็คือผู้สืบทอดลำดับสองแคทเธอรีนและตระกูลของนางและหัวหน้าผู้อาวุโสตระกูล, หัวหน้าองครักษ์ปาฟุด้วยเช่นกัน
แอนเดรียนาพูดอย่างเกลียดชัง “ถ้าไม่ใช่เพราะสมาพันธ์ชาวยุทธเข้ามาพัวพัน พวกเขาคงไม่กล้าทำอะไร แต่นี่เห็นได้ชัด สมาพันธ์ชาวยุทธให้ความมั่นใจกับพวกเขา
นางเข้าใจสถานการณ์ได้ชัดเจนยิ่งขึ้น และได้ประสบเหตุการณ์กับตัวเองนางจึงกล้ายืนยันว่าคำพูดของลุงโนเอลถูกต้องแน่นอน
“ข้ามีสองคำถาม” เสียงแหบและเยือกเย็นดังขึ้นทันที
“เชิญกล่าว” โนเอลกล่าวอย่างใจกว้าง บุรุษลึกลับบางทีอาจมีข้อมูลอื่น
“ประการแรก เป้าหมายของฉีซานคืออะไร?”
โนเอลและแอนเดรียนาตะลึงเพราะคำถามของถังเทียน แอนเดรียนาเป็นคนแรกที่ตระหนักรู้ได้ทันที ใช่แล้วนางละเลยสมาพันธ์ชาวยุทธจริงๆ ฉีซานเข้ามาเกี่ยวข้องพัวพันเพราะเหตุผลหนึ่งแน่นอน ด้วยตำแหน่งสถานะของฉีซาน ผลประโยชน์ธรรมดาคงไม่สามารถทำให้เขาเคลื่อนไหวได้แน่นอน
ดังนั้นสิ่งที่ผู้อาวุโสสำนักและแคทเธอรีนเสนอให้คืออะไร?
หรือว่าพวกเขาจะขายกลุ่มดาวอันโดรเมดา?
“ฉีซานคือหนึ่งในผู้สืบทอดของสมาพันธ์ชาวยุทธสถานะเขาในปัจจุบันนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือสามารถยกสถานะตนเองในการแข่งขัน และตอนนี้มีความขัดแย้งระหว่างสมาพันธ์ชาวยุทธกับกลุ่มดาวราชสีห์และสงครามกำลังปะทุขึ้น ถ้าเป็นกรณีนี้ ฉีซานจะต้องมีส่วนร่วมบ้าง” แอนเดรียนาพูดกับตนเอง นางจับเค้าลางได้และยังคงพบต่ออีก “การสนับสนุนทั่วไปเล็กน้อยไม่มีประโยชน์ต่อฉีซาน ดังนั้นสิ่งที่ทำให้ต้องมากลุ่มดาวอันโดรเมดาครั้งนี้ต้องเป็นแผนการใหญ่แน่นอนและสิ่งแรกที่เขาต้องทำก็คือต่อต้านท่านพ่อ, เดี๋ยวก่อน, ข้ารู้แล้ว!”
ดวงตาของแอนเดรียนาเป็นประกายสดใส หน้าที่งดงามของนางฉายประกายสติปัญญาพร้อมกับแสดงความตื่นเต้น
“ท่านพ่อคือผู้บัญชาการกองพลทหารราบและเฝ้ารักษาอยู่ประตูดวงดาวนายพราน ซึ่งจะนำเข้าสู่กลุ่มดาวนายพราน (ดาวไถ) กลุ่มดาวนายพรานคือพันธมิตรที่เหนียวแน่นของราชสีห์เลโอนและคอยหนุนหลังกลุ่มดาวราชสีห์ ครั้งหนึ่งท่านเจ้าดวงดาวเคยช่วยชีวิตพี่จิ้นเจิน พี่จิ้นเจินคือผู้สืบทอดอันดับแรกของกลุ่มดาวนายพราน และปัจจุบันนี้เป็นบุตรรักของเจ้าปกครองกลุ่มดาวคนปัจจุบัน สมาพันธ์ชาวยุทธต้องวางแผนใช้ประตูดวงดาวนั้นแน่ ข้าไม่เคยคิดว่าข้อมูลลับอย่างนั้นพวกสมาพันธ์ชาวยุทธจะได้ไป ใช่แล้วแคทเธอรีนก็รู้ด้วยเช่นกัน เป็นเช่นนั้นแน่! ประการแรกพวกเขาต้องการควบคุมกลุ่มดาวอันโดรเมดาอย่างลับๆ จากนั้นค่อยๆแทรกซึมเข้ากลุ่มดาวนายพรานและจะเป็นอาวุธลับที่ส่งผลต่อกลุ่มดาวราชสีห์ถึงตายได้”
แอนเดรียนายังคงพูดต่อ ความกลัวเริ่มปรากฏอยู่ในดวงตานาง
สีหน้าของโนเอลเปลี่ยนความกลัวปรากฏอยู่ในดวงตาเขาด้วยเช่นกัน เขาอยู่ในกองทัพมาเป็นเวลานานและทำความเข้าใจเรื่องสงครามได้มากกว่าแอนเดรียนา เขารู้ว่ามีการวางแผนอย่างลึกซึ้ง ที่สามารถเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ปัจจุบันได้
ถ้าฉีซานทำได้จริงๆ.....
โนเอลสั่น แต่ไม่ใช่เพราะความหนาว เขากล่าวทันที “เราต้องแจ้งนายท่านทันที”
ถังเทียนประหลาดใจความคิดที่รวดเร็วของแอนเดรียนาสร้างความประหลาดใจให้เขา เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น เขาคาดการณ์ได้แปดหรือเก้าในสิบส่วนนอกจากในส่วนที่เป็นรายละเอียดซึ่งเขาไม่รู้
แต่เมื่อคิดได้ลึกซึ้งรวดเร็วขนาดนั้น ดูเหมือนแอนเดรียนาไม่ใช่เพียงงามแต่ใบหน้า...
ถ้าแอนเดรียนารู้ว่าถังเทียนคิดอะไร นางคงอายแทบตายแน่นอน
“คำถามที่สอง อัสตาตายแล้ว หรือว่ายังอยู่?” ถังเทียนโยนคำถามที่สอง
โนเอลเตรียมวิ่งออกไปส่งข่าวหยุดอยู่กับที่ทันที
แอนเดรียนาปากอ้าค้างและจ้องมาถังเทียนอย่างว่างเปล่า
ใบหน้าของทั้งสองคนตกตะลึงนิ่งงัน