ตอนที่ 361 ทำให้ไขว้เขว

“ไม่มีร่องรอยการต่อสู้และยานโดยสารถูกฟันขาดสองท่อน  น่าจะเกิดจากพลังกระบี่และมีเศษร่องรอยปราณแท้อยู่ที่ด้านล่างบริวารไม่สามารถตรวจได้ว่ามันคืออะไร”

เมื่อได้ยินรายงานฉีซานยิ้มอย่างช่วยไม่ได้  “วิชากระบี่ของแม่นางหมิงเป็นมรดกตกทอดที่ไม่เหมือนใคร  เจ้าไม่สามารถหาได้พบก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ต้องเสียใจไป เจ้าทำงานอย่างหนักในช่วงไม่กี่วันมานี้ไปหาผู้อาวุโสหูรับเงินห้าแสนเหรียญดาวแล้วค่อยพักผ่อนเถอะ  นครเทพสตรีมีแต่หญิงงาม ต้องไปเที่ยวให้ได้สักคราฮะฮะไปเถอะไป”

บริวารผู้นั้นรู้สึกเหมือนปลดภาระออกไปจากใจ เขาแอบปลื้มใจและไม่พูดอะไรมากหลังจากตอบรับก็ถอยออกไปเงียบๆ

เมื่อบริวารออกไปจากห้องสายตาของฉีซานกลายเป็นเย็นชาทันที สำหรับหมิงเยี่ยที่ตัดยานโดยสารขาดครึ่งนางต้องรู้สึกว่ามีบางคนซ่อนตัวอยู่ด้านล่าง

ดูเหมือนว่าเขาสูญเสียคะแนนไปต่อหน้าหมิงเยี่ยโดยไม่รู้ตัว  ฉีซานหัวเราะเย้ยหยันตัวเอง

แต่สายตาที่เย็นชาของเขาไม่ได้หายไป  สำหรับคนที่เล็ดรอดเข้ามาในยานโดยสารเข้าเมือง เขาคิดได้ทันทีว่าคงเป็นบุคคลลึกลับผู้ช่วยเหลือแอนเดรียนา แม้แต่หมิงเยี่ยก็ยังบังคับให้ฝ่ายตรงข้ามออกมาไม่ได้  แสดงว่าเขาแข็งแกร่งทรงพลังอย่างแท้จริง

เขาคิดว่าจะรับเอากลุ่มดาวอันโดรเมดาได้ง่ายๆ  แต่คาดไม่ถึงว่ากลับกลายมีเรื่องน่าสนใจ

จากสายตาที่เย็นชาของเขา มุมปากของเขาหยักโค้งขึ้น เขาหัวเราะแต่ไม่มีสำเนียงของความเป็นมิตรแม้แต่น้อย

“นายท่าน, แม่นางหมิงเยี่ยกำลังรอท่านอยู่ที่ห้องโถง”

“ข้าจะไปที่นั่นเดี๋ยวนี้”

ทันใดนั้นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเย็นชาบนใบหน้าเขาหายไปกลายเป็นเป็นใบหน้าที่ดูเฉลียวฉลาดและมั่นใจในตนเอง  เขาผลักบานประตูและเดินออกไป

ในห้องโถงใหญ่ร่างขาวงามบริสุทธิ์ยืนอยู่ตรงนั้นเหมือนรูปสลักหิมะ นางกำลังชื่นชมจิตรกรรมฝาผนังผมของนางทิ้งตัวยาวประบ่า ฉากที่เห็นต่อหน้าเหมือนกับภาพวาดในตัวเอง  เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าฉีซาน  หมิงเยี่ยกล่าวโดยไม่หันหน้า  “แม้ว่ากลุ่มดาวอันโดรเมดาจะไม่ใช่กลุ่มดาวที่ใหญ่  แต่ประวัติศาสตร์นั้นนับว่ายาวนานผู้คนรุ่นแล้วรุ่นเล่าที่ปกครองกลุ่มดาวอันโดรเมดาถือว่าโดดเด่น”

“ถูกแล้ว”  ฉีซานก้าวเท้ายาวและสนทนาต่อ“สิบเก้ากลุ่มดาวในฝั่งฟ้าเหนือ กลุ่มดาวอันโดนเมดามีประวัติศาสตร์ยาวนานที่สุด พวกเขามีกระทั่งบันทึกความเคลื่อนไหวเหตุการณ์ตั้งแต่ในครั้งอดีต  ปัจจุบันมรดกตกทอดของพวกเขามีความลุ่มลึกมากพวกเขาขึ้นชื่อเรื่องความอุดมสมบูรณ์  แต่พวกเขากลับไม่เคยมีอำนาจเหนือธุรกิจเลย  ช่างน่าเสียดาย

“พี่ฉีมีความทะเยอทะยานสูงและเป้าหมายยิ่งใหญ่นัก”  หมิงเยี่ยหันหน้าและกล่าวเบาๆ  “สตรีย่อมรักความสงบสุข”

“ฮะฮะ นอกจากนี้ อะไรคือเรื่องไม่ดีสำหรับความสันติภาพและความสงบเล่า?    ปล่อยให้เรื่องการต่อสู้ฟาดฟันเป็นของบุรุษไปเถอะ”  ฉีซานหัวเราะ

“มีบุรุษอย่างพี่ฉีไม่มากนัก”  หมิงเยี่ยเปลี่ยนหัวข้อ  “แต่ข้าพบคนที่น่าสนใจเมื่อวานนี้  พี่ฉี ท่านต้องระวังตัวด้วย”

ฉีซานหัวเราะ  “ขอบคุณน้องหมิงที่กังวลห่วงใย สำหรับคนที่น้องหมิงให้ความสนใจก็คงเป็นเรื่องธรรมดา  ข้าหวังว่าจะมีโอกาสได้พบเขา  ทะเลสาบนางฟ้ามีช่วงเวลาที่น่าชมดูที่สุดเพียงยี่สิบสี่วันและเราโชคดีที่มาทันช่วงเวลานั้น ถ้าเราพลาดไปก็คงเป็นเรื่องน่าเสียดาย  ข้าเตรียมงานจัดเลี้ยงริมทะเลสาบให้น้องหมิงแล้วจะได้เพลิดเพลินกับทิวทัศน์ริมทะเลสาบที่น่ารื่นรมย์”

หมิงเยี่ยพยักหน้าและขอบคุณ  “พี่ฉีต้องลำบากอย่างนี้  ข้าจะไปตามคำเชิญของพี่ฉีแน่นอน”

******

แอนเดรียนาผลักเปิดประตู ห้องมืดมาก ดังนั้นนางจึงเปิดไฟในมุมมืดร่างคนผู้หนึ่งกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่เงียบๆ  นางมองดูถังเทียน  “คืนนี้ฉีซานจัดงานเลี้ยงที่ทะเลสาบนางฟ้า  เขาจะมียอดฝีมือสองสามคนอยู่กับเขาบนเรือ  ถ้าเราต้องการจะเข้าไปในวังเทพธิดานี่คือโอกาสดีที่สุด”

“ไปกันเถอะ”

ถังเทียนตอบง่ายๆ อย่างเยือกเย็น

เป็นเวลาค่ำแล้วเมื่อพวกเขาออกจากห้อง

แสงอาทิตย์ยามอัสดงค์ไม่ร้อน แต่มีความรู้สึกเป็นยามสนธยาวันที่สองผ่านไปเชื่องช้า เวลาไม่เพียงพออย่างแท้จริง ถังเทียนหยุดนิ่งทันทีและจ้องมองท้องฟ้าสีแดงสดใสและอาทิตย์อัสดงค์

แอนเดรียนาก็หยุดเช่นกันและมองดูถังเทียนด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

ความคิดและอารมณ์ที่นางมีต่อถังเทียนซับซ้อนมาก  เขาลึกลับแต่แข็งแกร่งเย็นชามากและใจแข็งเหมือนศิลา  เสน่ห์สตรีใช้ไม่ได้กับเขา  เขามีสติปัญญาเฉลียวฉลาดมาก  คำพูดของเขาหาได้ยากเหมือนทองคำ  แต่ตราบใดที่เขาอ้าปากพูด  อาจสร้างความเสียหายได้  จนถึงบัดนี้การกระทำของโนเอลและของนางเคลื่อนไหวตามจังหวะของเขารวมทั้งการลอบเข้าวังเทพธิดา

ดูเหมือนเขาใช้ชีวิตอยู่ในความมืดและมักซ่อนตัวอยู่ในความมืดเสมอ

นี่คือคนที่สร้างความหวาดกลัวให้ผู้คนได้  และถ้านางมีโอกาส แอนเดรียนาปรารถนาว่าอย่าให้พบเขาในสนามรบเลย  ใครก็ตามที่มีศัตรูอย่างนั้นพวกเขาไม่มีทางหลับอย่างเป็นสุขแน่

แอนเดรียนาคิดว่าไม่มีอะไรทำให้เขาตื่นเต้น  แต่เมื่อเห็นเขาจับตามองดูดวงอาทิตย์ราวกับว่าเขาอยู่ในอาการเสียใจ แอนเดรียนาคิดวว่าตาฝาด

เขาเหมือนกับเป็นคนเงียบขรึมไม่พูด

ถังเทียนรู้สึกตนเองเมื่อพระอาทิตย์หายลับขอบฟ้าไปอย่างสิ้นเชิง

ความมืดเข้ามาเยือน

เขาเริ่มเดินอีกครั้ง

ภารกิจของพวกเขาครั้งนี้เป็นสิ่งสำคัญต่อแอนเดรียนาและตระกูลของนาง  ไม่ว่าเจ้าปกครองกลุ่มดาวอัสตาตายแล้วหรือยังมีชีวิตอยู่จะส่งผลต่อการกระทำที่ตามมาของพวกเขา ถ้าอัสตายังมีชีวิตอย่างนั้นก็มีแนวโน้มว่าอาจจะถูกจับ  และการช่วยนางอาจจะช่วยได้ทุกอย่าง  ถ้านางตายอย่างนั้นเรื่องก็จะยุ่งยากอย่างแท้จริง

ฉีซานครอบครองความได้เปรียบ  ไพ่ของเขาดีเกินกว่าจะเล่นด้วยแคทเธอรีนผู้สืบทอดลำดับที่สองและหัวหน้าองครักษ์ปาฟุ  แอนเดรียนาสงสัยว่าหัวหน้าผู้อาวุโสยังคงเกี่ยวข้องกับฉีซานหรือไม่  ตราบใดที่ผู้สืบทอดตำแหน่งอันดับหนึ่งแรนดีตกอยู่ในความลำบาก  อย่างนั้นพวกเขามีแนวโน้มว่าจะทำให้สำเร็จแอนเดรียนาสงสัยว่าแรนดีคงเป็นผู้วางแผน เพราะนางไม่ปรากฏตัวมานานสองสัปดาห์แล้ว

ดังนั้นเรื่องเร่งด่วนที่สุดของพวกเขาก็คือดูว่าเจ้าปกครองกลุ่มดาวของพวกเขายังปลอดภัยหรือไม่

พวกเขารวบรวมยอดฝีมือที่พวกเขาสามารถเชื่อใจได้มาช่วย  ทุกคนแข็งแกร่งทรงพลัง ร่างกายของพวกเขาพุ่งออกไปและพวกเขามีรัศมีที่คล่องแคล่วรุนแรง

“เราจะลอบเข้าจากทางด้านตะวันออก  เราได้สืบมาแล้วว่าลอบเข้าไปทางนั้นดีที่สุด”โนเอลหัวเราะ “แน่นอนว่าจะต้องมีกับดักอยู่ที่นั่น”

“ทำให้ไขว้เขว?” เสียงเยือกเย็นดังออกมาจากใต้หน้ากากเพลิง

โนเอลยกนิ้วให้ “พูดกับคนฉลาดนั้นง่ายจริงๆ  แอนเดรียนาจะนำเจ้าไปอีกทางเราจะทำอย่างดีที่สุดเพื่อดึงดูดความสนใจ”

“ข้าไม่คิดจะเอาตัวถ่วงไปด้วย  ให้แผนที่ข้ามาก็พอ”

แอนเดรียนาหน้าแดงด้วยความโกรธ นางถูกเรียกว่าตัวถ่วงต่อหน้าคนหลายคนทำให้นางเหมือนกับจะอาละวาด ถ้าไม่ใช่เพราะคิดว่าถังเทียนเลือดเย็นและเขาแข็งแกร่งเกินไปนางคงได้เถียงดุด่าเขาบ้าง

โนเอลหัวเราะลั่นและคนอีกสองสามคนหัวเราะเบาๆ

โนเอลโบกมือ “สหาย, อย่าทำอย่างนี้  นอกจากแอนเดรียนาไม่มีใครอื่นสามารถเข้าไปข้างในได้ พลังของสมบัติระดับเซียนครอบคลุมไปทั้งวังเทพธิดา  เจ้าหญิงน้อยของเราเป็นหนึ่งในผู้สืบทอด  ขอเพียงนางอยู่กับเจ้า  เจ้าจะเข้าไปได้โดยไม่ถูกตรวจจับเงียบกริบและราบรื่น”

ถังเทียนไม่พูดอะไรอีก

สีหน้าของโนเอลเคร่งขรึม “งานเลี้ยงของฉีซานจะเริ่ม 9นาฬิกาตอนกลางคืน และนั่นคือเวลาที่เราจะเคลื่อนไหว เจ้าทุกคนต้องดูเวลาให้ดี

ถังเทียนหายไปและมาปรากฏตัวอยู่ข้างๆแอนเดรียนาและแบกนางหายไปโดยไม่รอให้นางคัดค้าน

โนเอลและพวกที่เหลือหันหน้าให้กัน  “อย่าสนใจเรื่องไร้สาระ  เราพี่น้องจะพบกันอีกหลังตายแล้ว”

ทุกคนมองหน้ากันเองและหัวเราะ

ด้านนอกวังเทพธิดามีคนสองคนกำลังซ่อนตัวอยู่ในเงาบนหลังคา เป็นจุดบอดที่หน่วยรักษาความปลอดภัยมองไม่เห็น ถังเทียนพาแอนเดรียนาไปรอบๆวังเทพธิดา และพบจุดซ่อนตัวในที่สุด

นั่นคือภัตตาคารสิบหกชั้น แสงไฟสว่างและเสียงอึกทึกดังมาก มีระยะทางที่ห่างจากวังเทพธิดาสั้นมากและเป็นตำแหน่งที่ดีในการใช้สังเกตการณ์สถานที่ได้  ถังเทียนและแอนเดรียนาซ่อนตัวอยู่ใต้ชายคาส่วนที่มีแสงไฟฉายอยู่ด้านบน  ด้านใต้หลังคาดูมืดยิ่งกว่า พื้นที่ภายในคับแคบและถังเทียนไม่มีทางเลือก ได้แต่กอดแอนเดรียนาเบียดตัวซ่อนอยู่ภายในเงาได้สำเร็จ

แอนเดรียนาไม่เคยคาดคิดว่าสถานการณ์จะกลายเป็นอย่างนั้นถูกถังเทียนกอดแน่นทำให้นางตื่นเต้นมาก นางข่มความคิดจากเมื่อตอนที่ถังเทียนเห็นนางทุกสัดส่วน แต่พอครั้งนี้นางถูกชายหนุ่มร่างอบอุ่นกอดแน่นทำให้สมองนางว่างเปล่า

นี่เป็นจุดที่สมบูรณ์แบบของคนๆ เดียว แต่ตอนนี้มีสองคน ถังเทียนไม่มีทางเลือกได้แต่กอดและใช้ตัวบังแอนเดรียนาไว้

แอนเดรียนาหน้าแดงจนถึงคอ

หลังจากมึนงงว่างเปล่าอยู่นานในที่สุดแอนเดรียนาก็รวบรวมสติสงบจิตใจได้อีกครั้ง

บุรุษเลือดเย็นผู้นี้ยังมีความอบอุ่นบางส่วนในตัวด้วย

ใจของนางเริ่มเต้นแรงทำให้แอนเดรียนาสับสนไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี  หลังจากสงบจิตใจได้ แอนเดรียนาคิดอย่างรวดเร็วและการสังเกตของนางเฉียบแหลม  นางตระหนักได้ว่าเขายังอายุเยาว์มาก!

นางรู้สึกว่าตัวนางเองเหมือนถูกมัดกับท่อนไม้ แอนเดรียนาไม่รู้ว่าเขาพยายามเอาเปรียบนางหรือเปล่า  ก่อนหน้านี้ด้วย นี่เป็นครั้งที่สอง  นางแข็งใจถาม “เฮ้ ทำไมเราถึงมาที่นี่?”

“รอ” เสียงตอบเย็นชา

“รออะไร?” แอนเดรียนาไม่เข้าใจ แต่นางรู้ว่าเขาฉลาดและมีประสบการณ์เหนือกว่านางมาก

ถังเทียนไม่สนใจนาง

“นี่!”  แอนเดรียนาส่งเสียงอย่างไม่สบายใจ  หลังจากรู้ว่าถังเทียนไม่แก่  นางค่อยตระหนักได้ว่านางมีความกล้ามากขึ้น

ถังเทียนเหมือนกับท่อนไม้ไม่ขยับสักนิ้ว

เวลาผ่านไป ภัตตาคารก็ยิ่งมีคนคึกคักมาก แต่ถังเทียนยังนั่งอยู่กับที่เหมือนหลวงจีนเข้าฌาน ไม่ขยับแม้แต่น้อย  แอนเดรียนาอดรู้สึกชื่นชมไม่ได้  หลังจากผ่านไปนานเขาก็ยังรักษาท่าทีเหมือนเดิมขณะพาคนอื่นไปด้วย

เขาแข็งแกร่งทรงพลังจริงๆ

แต่เมื่อใกล้เวลาเก้านาฬิกา  แอนเดรียนาเห็นว่าถังเทียนไม่มีความตั้งใจเคลื่อนไหวแต่อย่างใดนางอดกระตุ้นเตือนเขาไม่ได้ “เราจะต้องเคลื่อนไหวกันแล้ว”

“รอก่อน!”  ถังเทียนตอบเสียงเย็นชา

แอนเดรียนากระวนกระวายแล้วตอนนี้“ลุงโนเอลและพวกพ้องเคลื่อนไหวตอนนี้แล้ว เรายังคอยอะไรอยู่อีก? นี่คือโอกาสที่เราแลกเปลี่ยนกับชีวิตของลุงโนเอลและพวกพ้องจึงจะได้มา”

“รอ!”  ถังเทียนพูดออกมาคำเดียวห้วนๆและไม่ตั้งใจจะอธิบาย

“ไม่! เราปล่อยให้ลุงโนเอลเสียสละอย่างไร้ผลไม่ได้”  เสียงของแอนเดรียนาเต็มไปด้วยความผิดหวัง  นางต้องการลงจากตัวถังเทียน  แต่พบว่านางไม่สามารถขยับได้แม้แต่น้อย

“ปล่อยข้าลงไปนะ”  แอนเดรียนาเริ่มหลั่งน้ำตา

ถังเทียนไม่สนใจนาง อยู่ในความมืดตาของเขาเหมือนกับตาอสรพิษเย็นชาและไร้อารมณ์รอโอกาสโจมตีอย่างฉลาด

เวลา 9 นาฬิกา