ตอนที่ 359 ถนนซีสุ่ย
ตอนที่ 359 ถนนซีสุ่ย
หมิงเยี่ยรออยู่นาน แต่ไม่มีความเคลื่อนไหวบนยานโดยสาร สีหน้านางเปลี่ยน นางสะบัดข้อมือทันที กระบี่แสงขาวราวหิมะผ่ายานโดยสารเป็นสองท่อน แต่ใต้ยานว่างเปล่า
หมิงเยี่ยจ้องมองอยู่นานจากนั้นนางหัวเราะทันที
ข้าพบคู่ต่อสู้ที่ทรงพลังแข็งแกร่ง สามารถลอบเข้ามาใต้ยานภายใต้จมูกของฉีซานได้ เขาต้องแข็งแกร่งและกล้าหาญแน่นอน คาดไม่ถึงเลยว่ากลุ่มดาวอันโดรเมดาจะมีพยัคฆ์หมอบมังกรซ่อน นางคิด ทันใดนั้นนางตื่นเต้นกับการเดินทางมายังกลุ่มดาวอันโดรเมดาในครั้งนี้
ห่างหมิงเยี่ยออกไปเจ็ดร้อยเมตรในท่ามกลางต้นไม้ใบแน่นขนัด ถังเทียนผู้มีเพลิงครอบคลุมตัวเหมือนกับภาพลวงตายืนอยู่กับที่อย่างเงียบกริบมองดูหมิงเยี่ยปล่อยพลังกระบี่ของนาง
เขาระมัดระวังสตรีลึกลับนี้มาก นางสามารถรู้สึกได้ว่าเขาอยู่ใกล้ๆ และนางคงจะแข็งแกร่งกว่าฉีซาน หรือวิชากระบี่ของนางคงจะพิเศษ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาว่องไวรอบคอบมาก เขาคงถูกนางตัดเป็นสองท่อนแล้ว
และกระบี่นั่น..คืออะไรบางอย่าง...
ถ้าเป็นวันเวลาปกติ เขาคงสงสัยมากว่าสตรีนางนั้นจะแข็งแกร่งและพิเศษขนาดไหนและอาจซ้อมมือกับนางบ้างก็ได้
แต่เขามีเวลาเพียงสิบห้าวัน และเขาไม่อาจเสียเวลากับคนแปลกหน้า แม้ว่านางจะแข็งแกร่งและงดงามก็ตาม
ถังเทียนแบกแอนเดรียนาที่ยังหลับอยู่และจากไปอย่างเงียบงัน
เมื่อแอนเดรียนาตื่นขึ้น นางตระหนักว่า นางอยู่ในตรอกแห่งหนึ่ง นางกระพริบตาและมองดูรอบๆในสถานที่ไม่คุ้นเคย นางสงสัยว่านางกำลังฝัน และสงสัยว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นแค่เพียงฝันร้าย
นั่นคงจะดี...
นางระบายลมหายใจ ทันใดนั้นเมื่อร่างสีดำปรากฏอยู่ที่มุมสายตานางนางชะงักค้าง
ไม่ใช่ความฝัน
สำหรับแอนเดรียนาจัดเป็นผู้สืบทอดลำดับสามของกลุ่มดาวอันโดรเมดา นางไม่ได้พึ่งพาแต่ความงามของนาง นางสูดหายใจลึก อารมณ์ของนางกลับคืนเป็นปกติ บุรุษผู้นี้ไม่ได้เตือนนางก็ทำให้นางหมดสติ ความเห็นที่เขาเปิดเผยข้อมูลออกมาทำให้อย่างน้อยนางรู้ว่าเขาไม่ใช่คนที่บิดาส่งมาช่วยนาง
อย่าให้เขาหมดความอดทน อย่าให้เขาคิดว่าข้าคือภาระ
แอนเดรียนามองดูรอบๆ สายตานางเป็นประกายและกล่าว “นี่คือซอยแห่งหนึ่งในถนนล่าง เราจำเป็นต้องไปทางนั้น”
นางมองดูถังเทียนเมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้คัดค้าน นางรวบรวมความกล้าเดินตรงไปที่ปากทางตรอก หลังจากเดินไปไม่กี่ก้าว นางอดเหลียวไปมองข้างหลังไม่ได้ และเห็นว่าถังเทียนกำลังตามมาด้านหลัง นางถอนหายใจโล่งอก
หลังจากคลายใจแล้ว สมองของนางทำงานอย่างรวดเร็ว พลังฝีมือของมือกระบี่ลึกลับสุดหยั่งคาด และนางไม่สามารถเข้าใจได้ว่า ภายใต้การตรวจตราที่เข้มงวด เขาเล็ดรอดเข้ามาในเมืองได้ยังไง
นางสังเกตว่ามีเสื้อผ้าสองสามชุดตากแดดอยู่ตานางเป็นประกาย ตอนนี้แต่งชุดที่ดูสะดุดตา และนางต้องการปลอมตัว
“ข้าจะไปเปลี่ยนชุด”
แอนเดรียนาบอกถังเทียนเบาๆและเดินไปด้านหลังกำแพงอย่างเงียบสงบ สายตาถังเทียนมีแววชื่นชม เขาไม่มีความรู้สึกแง่ดีต่อความสวยความงาม หน้างามแต่ไร้สมองไม่มีประโยชน์ต่อแผนการเขา เวลาของเขามีจำกัด ด้วยเวลาเพียงสิบห้าวันไม่ว่าสิบห้าวันจะมากเพียงไหน เขาคงไม่สามารถทำตามแผนได้สำเร็จ
เขาไม่เชื่อว่าฉีซานเป็นตัวโง่งม
ส่วนที่เหลือของแผนการแอนเดรียนาจะต้องทำให้สำเร็จด้วยตัวนางเอง ใบหน้าที่งดงามบริสุทธิ์ในสถานการณ์แบบนั้นคงเสียหายอย่างเลี่ยงไม่ได้ แผนการที่ล้มเหลว คงไม่จำเป็นต้องดำเนินการ
ถึงตอนนี้ประสิทธิภาพของแอนเดรียนา นับว่าน่าพอใจ
แอนเดรียนามั่นใจว่านางเคลื่อนไหวอย่างเงียบงันนางวางชุดที่ตากไว้บนพื้นและมองดูรอบๆ จากนั้นวิ่งไปที่มุมเพื่อเปลี่ยน ไม่มีใครเห็นนางตรงนี้ ที่สำคัญนางเป็นหญิงสาวอายุยี่สิบปีแล้ว จึงต้องหลบให้พ้นสายตาของถังเทียน นี่เป็นสัญชาตญาณ
ที่มุมมืดคนที่พักอยู่ในพื้นที่นี้ดูเหมือนจะไม่อยู่บ้านและเงียบไม่มีเสียง
นางเอื้อมมือไปข้างหลัง เนื่องจากขอเกี่ยวชุดของนางอยู่ด้านหลัง ริบบิ้นยาวบางมัดเป็นปมที่ซับซ้อนรอบๆขอ สำหรับกระโปรงยาวดูรุ่มร่ามภายใต้เป็นกรอบยืดหยุ่นทำให้มีน้ำหนักมาก ชุดถูกผูกมัดไว้แน่นหนาเพื่อความมั่นใจว่าจะอยู่บนร่างได้นานไม่หลุดลุ่ย ปกตินางจะมีคนใช้คอยช่วยนางแต่งชุดให้ ดังนั้นหลังจากพยายามปลดชุดอยู่ครึ่งค่อนวัน นางก็ไม่รู้ตัวว่าสายที่นางผูกไว้ดูยุ่งเหยิง สายผูกนั้นทำมาจากหนอนไหมย้อมสีซึ่งทนทานไม่สามารถใช้มีดธรรมดาตัดได้
นางหงุดหงิด
ทันใดนั้นเงาร่างหนึ่งมองมาที่นาง ร่างดำปรากฏอยู่ต่อหน้านาง
ไม่จำเป็นต้องพูด แอนเดรียนารู้ว่าเขาไม่พอใจเรื่องที่นางทำเสียเวลา นางหน้าแดงขณะที่พยายามอธิบาย “ข้า.. ข้าแก้สายที่มัดอยู่ข้างหลังไม่ได้
“หันหลัง”เสียงของถังเทียนไม่มีแววอบอุ่นแม้แต่น้อย
แอนเดรียนาถึงกับหน้าแดงนางจะส่งเสียง แต่ไม่พูดอะไรออกมาจากนั้นหันหลังให้ เขาจะช่วยนางแต่งตัวหรือ? นี่ช่างน่าอายมากจริงๆ แต่นางได้แต่เม้มริมฝีปากและแข็งใจไม่ส่งเสียง
ควั่บ
เสียงที่คาดไม่ถึงดังมาจากด้านหลังนาง นางมีความรู้สึกว่าเย็นสันหลังวาบและกระโปรงหนักของนางร่วงลงพื้น
นางถึงกับตัวแข็ง
อากาศเย็นทำให้ผิวของนางขนลุกชัน หลังจากไม่มีชุดปกป้องความหนาวร่างของนางก็กระทบอากาศเย็นรอบตัว ในขณะนั้นความคิดของนางว่างเปล่า
นางไม่เคยเผยร่างเปลือยต่อหน้าบุรุษใดมาก่อน
ถังเทียนเก็บกระบี่โดยไม่รู้สึกอะไร บนหลังของแอนเดรียนาจากล่างถึงบนเขาผ่าชุดเป็นสองส่วน ปลดตะขอหรือ? เขาไม่เคยเรียนรู้วิธีแบบนั้นมาก่อน
ด้านหลังที่เปิดออกเผยให้เห็นรูปร่างนางที่สวยงามผิวของนางเรียบลื่นมีเลือดฝาดซ่านอยู่ใต้ผิวที่ขาวดุจหิมะ
แอนเดรียนากอดอกไม่รู้จะทำยังไง
“บั้นท้ายเจ้างามดี”
ถังเทียนพูดอย่างเมินเฉยจากนั้นหันหลังเดินออกมา
เขายืนพิงกำแพงอยู่เงียบๆขณะที่หันหน้าไปทางเงาเมืดที่ซ่อนตัวได้ แต่มองเห็นได้ทั้งตรอก เขารู้ดีมากกว่า “เขา” และเวลานี้เขาอิจฉาชีวิตที่ไร้เดียงสาและปลอดกังวล “ของเขา” ความสามารถที่ไม่มีอะไรติดข้องอยู่ในใจคือสภาวะที่สามารถเทียบได้กับสุดยอดวิทยายุทธโดดเด่น
เขาจะค่อยๆทำความเข้าใจในภายหลัง
ถังเทียนคิดเงียบๆ
แอนเดรียนาเดินออกมา นางเปลี่ยนเป็นชุดสามัญชน ถังเทียนขมวดคิ้วชุดหยาบบนตัวนางยากจะปกปิดความงามของนาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งผิวพรรณที่เรียบเนียนของนาง ภายใต้วัสดุหยาบกลับเพิ่มความงามที่น่าหลงใหล
ถังเทียนสะบัดข้อมือกระบี่เรียวบางเป็นเหมือนงูพิษพุ่งออกไปและกระแทกพื้นต่อหน้าแอนเดรียนา
ฟู่
เกิดเสียงระเบิดเบาๆต่อหน้าแอนเดรียนา และโดยไม่มีการเตือนระเบิดทำให้เกิดฝุ่นฟุ้งเกาะตามตัวแอนเดรียนา
“แค่ก แค่ก แค่ก!”
ฝุ่นฟุ้งกระจายเกาะตามตัวเปลี่ยนแอนเดรียนาจนมีผิวสีเทา เสน่ห์ถูกกลบใครจะบอกได้ว่านางคือหญิงงามผู้โดดเด่น?
แอนเดรียนาไม่รู้ว่าเขาจะพยายามทำอะไร แต่หลังจากนั้นนางรู้ทันทีและเข้าใจการกระทำของถังเทียน
เพียงแต่.... เจ้านุ่มนวลกว่านี้ได้ไหม?
แอนเดรียนาเม้มริมฝีปากแน่น แต่ไม่ส่งเสียง นางรู้ว่านางไม่อยู่ในสถานะจะเจรจาต่อรอง เพียงแต่การกระทำของถังเทียนทำร้ายความรู้สึกอ่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ ของนาง
จงเผชิญหน้ากับความจริงแอนเดรียนา
ยามราตรีในนครเทพสตรี แม้ว่าเมืองจะมีเหล่านักสู้คอยตรวจตรา แต่การตรวจรักษาความปลอดภัยในเมืองยังผ่อนคลายมากกว่าประตูเมืองก็ยังคงเป็นเมืองที่เจริญที่สุด สมาคมการค้าและบุคคลสำคัญนับไม่ถ้วนมารวมกัน ปาฟุมีคนหนุนหลังจึงไม่มีใครกล้าทำอะไรอย่างผลีผลาม
แม้ว่าเขาจะเป็นหนึ่งในนักสู้ผู้มีชื่อเสียงของกลุ่มดาว เขายังเข้าใจชัดว่ามีคนมากกว่าห้าคนในนครเทพสตรีสามารถเอาชนะเขาได้ นักสู้ผู้แข็งแกร่งทุกคนซ่อนตัวอยู่ในส่วนลึกของสวนหลังบ้านของตระกูลใหญ่ และถ้าไม่มีการคุกคามชีวิตคนของตระกูล พวกเขาจะไม่ปรากฏตัวออกมา
พวกเขาเป็นตัวแทนตระกูลต่างๆของกลุ่มดาวอันโดรเมดา ซึ่งอัสตาเจ้าปกครองกลุ่มดาวห่วงกังวลและเป็นผู้ที่ฉีซานกังวลเช่นกัน
การทำผิดอย่างเอิกเกริก ท่านฉีซานจะเป็นคนแรกที่ฆ่าเขาเพื่อระบายความโกรธ
แสงไฟที่ถนนซีสุ่ยยังส่องสว่างในราตรี ทุกชั้นของอาคารสูงจะมีการตกแต่งไว้อย่างงดงามด้วยดอกไม้และภาพแกะสลักลายหงส์มังกร จำนวนร้านมากมายนับไม่ถ้วน แสงไฟบนถนนมากมายเหมือนดวงดาว ฝูงชนเคลื่อนไหวสัญจรไปมาดูคึกคักด้วยกิจกรรมต่างๆ
แม้แต่ถังเทียนผู้เห็นฉากภาพนี้ประจักษ์ก็ยังอดสนใจไม่ได้
เขาไม่เคยคิดเลยว่ากลุ่มดาวรกร้างห่างไกลอย่างกลุ่มดาวอันโดรเมดาจะมีสถานที่เฟื่องฟูอย่างนั้นและความมั่งคั่งของนครเทพสตรีเกินไปจากที่เขาคาดหมาย เขาไม่ใช่ “เจ้าเด็กบ้า” ผู้คำนึงถึงทุกอย่างแค่มีถนนที่รุ่งเรืองอยู่ต่อหน้าเขา เขาจะเห็นสายเงินทองมหาศาลอย่างน่าประหลาดใจ
ไม่ว่ายังไงก็ตามเงินก็ยังเป็นเรื่องสำคัญที่สุด
ดูเหมือนว่าข้าต้องจริงจังขึ้น
ถังเทียนเหม่อมอง ดวงตาที่เหมือนกับน้ำแข็งเย็นมองดูเหมือนกับดวงดาว
หอการค้าเวิ่งหลินอยู่ทางทิศตะตกของถนนซีสุ่ย ทางเข้าเป็นซุ้มไม้โบราณและมีกำแพงสีเขียว มองดูเรียบง่ายต่างจากลานสนามก่อนหน้านั้นที่มีหลากสีสัน เหนือประตูแขวนไว้ด้วยป้ายไม้มีชื่อว่า หอการค้าเวิ่งหลิน พวกเขาคงไม่พลาด
แอนเดรียนาเดินไปที่หน้าประตูและมองถังเทียน เมื่อเห็นว่าเขาไม่ตั้งใจพูดอะไร นางกัดฟันเคาะประตู
“นั่นใคร?”
เสียงชราภาพดังออกมาจากภายใน
ประตูไม้ถูกเปิดออกมองเห็นใบหน้าเหี่ยวย่นของคนผู้หนึ่ง
แอนเดรียนาสาบานได้ว่านางไม่เคยพบเขามาก่อน แต่นางไม่สามารถถอยได้อีกต่อไป “ท่านพ่อข้า บอกให้ข้ามาขอความช่วยเหลือที่นี่”
ชายชราตรวจสอบและหลังจากจำแอนเดรียนาได้ หน้าของเขามีความสุขและประหลาดใจ เขาพูดอ่อนโยน “รีบเข้ามา!”
แอนเดรียนาเข้าไปทันที
ชายชรารีบปิดประตูและเมื่อเขาหันหน้ามา เขาสังเกตเห็นบุรุษคนหนึ่งที่มีเพลิงดำคลุมทั้งตัวถึงกับสีหน้าเปลี่ยนทันที
เขาไม่ได้สังเกตบุรุษผู้นี้แม้แต่น้อย!
สีหน้าเขากลับคืนสู่ความสงบอย่างรวดเร็ว ใจของเขาเต็มไปด้วยความสงสัยมากมาย แต่เขาไม่สามารถปกปิดความดีใจได้ “ท่านหญิงแอนเดรียนา ดีจริงที่ท่านปลอดภัย หลังจากนายท่านได้ทราบข่าวข้าอยากไปหาท่าน แต่ท่านก็ออกจากเมืองไปแล้ว”
“คุณชายผู้นี้ช่วยข้าไว้” แอนเดรียนาเห็นชายชราสงสัยจึงรีบทักทายทันที “ท่านพ่อข้าได้บอกข้าไว้ก่อน ถ้าข้าพบกับอันตราย ให้ข้ามาที่หอการค้าของท่านและขอความช่วยเหลือ”
“ถูกแล้ว” เสียงทุ้มอีกเสียงหนึ่งดังก้องออกมา บุรุษร่างสูงใหญ่กำยำปรากฏตัวบนบันได
เขาหรี่ตามมองดูถังเทียน