บทที่ 98 - การแข่งขันตกปลาระดับโลก

บทที่ 98 - การแข่งขันตกปลาระดับโลก

มองดูกล่องพลาสติกใบใหญ่สองใบที่เต็มไปด้วยของกิน มู่ไห่เฟิงรู้สึกดีใจและปลื้มใจ แต่ก็ปวดหัวไปพร้อมๆ กัน บ้านเขามีระเบียงสามจุด จุดหนึ่งดัดแปลงเป็นห้องชา จุดหนึ่งใช้ตากผ้า อีกจุดหนึ่งว่างเปล่า ระเบียงห้องชาจะให้แขวนเนื้อรมควันก็ดูไม่เหมาะ ระเบียงตากผ้าก็ไม่เหมาะ ส่วนระเบียงที่ว่างอยู่ก็ไม่มีราวตาก จะแขวนก็แขวนไม่ได้

"พ่อครับ เดี๋ยวผมไปซื้อของแป๊บหนึ่ง" ฟางหยวนเดินออกจากบ้าน ขับรถวนไปรอบหนึ่ง ก่อนจะกลับมาที่บ้านพ่อตาพร้อมสว่านไฟฟ้าและท่อเหล็กอัลลอย

ในมิติเก็บของ มีโลหะกองเป็นภูเขาเลากา เมื่อใช้พลังควบคุมโลหะ การแปรรูปผลิตภัณฑ์โลหะก็ง่ายเหมือนปอกกล้วย ด้วยพละกำลังและความแข็งแกร่งของร่างกาย แค่ใช้นิ้วจิ้มเบาๆ ก็เจาะรูบนเหล็กกล้าได้แล้ว แต่เมื่อพ่อตายืนอยู่ข้างๆ ฟางหยวนเลยจำต้องใช้สว่านไฟฟ้า

ตอนอยู่ต่างโลก เขาได้สร้างเครื่องมือประสิทธิภาพสูงไว้จำนวนหนึ่ง สว่านไฟฟ้าก็เป็นหนึ่งในนั้น สว่านที่ใช้แบตเตอรี่ซูเปอร์เอ็นเนอร์จี สามารถใช้งานต่อเนื่องได้หลายพันชั่วโมง

ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาที ฟางหยวนก็ติดตั้งราวตากท่อเหล็กอัลลอยเสร็จสรรพสามแถว ใช้ตะขอที่สร้างจากพลังโลหะ ด้านหนึ่งเกี่ยวราวเหล็ก อีกด้านเกี่ยวขาหมูรมควัน เนื้อรมควัน ไส้กรอก และซี่โครงรมควัน

"พ่อครับ ผมซื้อตู้แช่มาให้ด้วย เดี๋ยวพออากาศร้อน ก็เอาพวกนี้ไปใส่ตู้แช่ได้เลย" ฟางหยวนบอก

"เอาเนื้อรมควันมาท่อนหนึ่ง ไส้กรอกสองเส้น มาชิมดูซิว่าอร่อยไหม" มู่ไห่เฟิงอดใจไม่ไหว

"รมควันยังไงเนี่ย? หอมมาก สีก็เหลืองทอง ไม่ดำเลยสักนิด" หวังหยา ลี่ถาม

"ตอนรมควันผมเอาฟางห่อไว้อีกชั้นน่ะครับ" ฟางหยวนตอบ

"มิน่าล่ะถึงสวยขนาดนี้ เวลาล้างก็ง่ายด้วย" หวังหยา ลี่เข้าใจทันที

"เนื้อเค็มไหม?" มู่ไห่เฟิงถาม

"ไม่เค็มไม่จืดค่ะ" มู่เสวี่ยอิ๋งตอบ

"งั้นก็นึ่งกินเลย กินรสชาติดั้งเดิมนี่แหละ" มู่ไห่เฟิงคิดครู่หนึ่งแล้วบอก

เนื้อรมควันผัดพริกก็อร่อย ผัดใส่ก้านกระเทียมก็ยิ่งอร่อย... แต่เอามานึ่งกินเปล่าๆ ก็อร่อยไปอีกแบบ

นั่งดื่มเป็นเพื่อนพ่อตาสักสองแก้ว หลังมื้อเย็น ฟางหยวนกับมู่เสวี่ยอิ๋งก็ออกไปเดินเล่น การได้เห็นคลื่นลมทะเล ภูเขาสวยน้ำใสมาตลอด พอได้มาเห็นแสงสีเสียงยามค่ำคืนบ้าง ก็ถือเป็นการพักผ่อนอย่างหนึ่ง

โรงเรียนปิดเทอมแล้ว บริษัทและโรงงานบางแห่งก็เริ่มหยุดงาน ผู้คนบนท้องถนนจึงหนาตากว่าปกติ ดูคึกคักมีชีวิตชีวา มีคนดีดกีตาร์ร้องเพลงเปิดหมวก มีคนขายลูกโป่งเรียกลูกค้า...

"สามี ปีหน้าเราไปแข่งรายการตกปลาระดับโลกกันไหม?" มู่เสวี่ยอิ๋งถาม

การแข่งขันตกปลาระดับโลกมีต้นกำเนิดจากประเทศซิงที่อยู่อีกฟากของมหาสมุทร เมื่อไม่กี่ปีก่อน ก็เริ่มมีเขตการแข่งขันในประเทศเหยียนหวง การแข่งขันนี้มีหลายสนาม เช่น สนามประเทศซิง สนามประเทศเหยียนหวง สนามประเทศตงเต่า สนามประเทศหู สนามประเทศหนานปั้ง สนามประเทศอ้าว สนามประเทศล่าง...

แชมป์ของแต่ละสนามจะได้รับเงินรางวัลสองแสนเหรียญซิง แชมป์โลกจะได้รับเงินรางวัลสูงถึงหนึ่งล้านเหรียญซิง ผู้ที่ได้อันดับหนึ่งถึงสามของแต่ละสนาม จะได้รับสิทธิ์เข้าร่วมรอบชิงแชมป์โลก

การแข่งขันตกปลาเชิงพาณิชย์นี้ ยังเชิญดาราคนดังมาร่วมงานด้วย ความสามารถในการกอบโกยเงินอาจเทียบไม่ได้กับฟุตบอลหรือบาสเกตบอล แต่ก็ถือว่ามีอนาคตสดใส เจ้าของโรงงานอุปกรณ์ตกปลาและบ่อปลาจำนวนมาก ยินดีที่จะเป็นสปอนเซอร์ให้การแข่งขัน

กำไรจากคันเบ็ด สายเอ็น ตัวเบ็ด และทุ่นตกปลาแบรนด์ดังนั้นมหาศาล คันเบ็ดราคาแพงด้ามละหลายพันหลายหมื่น คันเบ็ดคุณภาพเท่ากัน คนรวยบางคนเลือกที่จะซื้อแต่ของแพง ในตลาดอุปกรณ์ตกปลา ส่วนแบ่งการส่งออกของประเทศเหยียนหวงนำโด่งเป็นอันดับหนึ่ง แต่กำไรสุทธิกลับน้อยกว่าอันดับสามเสียอีก

ความแข็งแรง น้ำหนัก และความรู้สึกในการใช้งานแทบไม่ต่างกัน คันเบ็ดในประเทศขายหลักร้อย คันเบ็ดนำเข้าขายหลักพันหลักหมื่น ช่องว่างของกำไรต่างกันราวฟ้ากับเหว

ฟางหยวนคิดอยู่ไม่กี่วินาที ก็ตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันตกปลาระดับโลก เขามีเครื่องวิจัยเหยื่อตกปลา สามารถผลิตเหยื่อเฉพาะทางสำหรับปลาชนิดต่างๆ ได้ เขามีระบบยอดเซียนนักตกปลา สามารถซื้อเหยื่อหลากหลายชนิดจากร้านค้าในระบบได้

สาเหตุที่เขาตัดสินใจเข้าร่วม เพราะตอนนี้เขาแข็งแกร่งพอแล้ว ในต่างประเทศที่พกปืนถูกกฎหมายและมีกล้องวงจรปิดน้อย หากไม่มีความแข็งแกร่งมากพอ ชีวิตก็ไร้หลักประกัน จากประสบการณ์ในชาติก่อน ฟางหยวนรู้ดีว่าอากาศเมืองนอกไม่ได้หอมหวานขนาดนั้น

ไปต่างประเทศต้องนั่งเครื่องบิน โอกาสเครื่องตกนั้นต่ำ แต่ไม่ได้แปลว่าจะไม่เกิดขึ้น ในฐานะผู้ข้ามมิติที่มีระบบ หากยังไม่เก่งกล้าสามารถพอ ฟางหยวนต้องระวังตัวให้ถึงที่สุด

แต่ตอนนี้วิชากายาพยัคฆ์มังกรฝึกถึงขั้นที่สามสิบหกแล้ว แถมยังเหาะเหินเดินอากาศได้ เขาจึงกล้าที่จะไปเดินเล่นเมืองนอกสักสองสามวัน

เห็นเขาเงียบไป มู่เสวี่ยอิ๋งก็ถามย้ำ "ไม่อยากไปเหรอ?"

"ไปสิ เงินล้านสองแสนเหรียญซิง คิดเป็นเงินเหยียนหวงก็เจ็ดล้านกว่า เงินมาเสิร์ฟถึงที่ ไม่มีเหตุผลที่จะไม่เอา" ฟางหยวนจองเงินรางวัลแชมป์เขตเหยียนหวงและแชมป์โลกไว้ล่วงหน้าแล้ว

"ยังไม่ทันสมัครเลย ก็คิดว่าเงินรางวัลอยู่ในกระเป๋าแล้ว คุณนี่ขี้โม้ชะมัด" มู่เสวี่ยอิ๋งแซว

"ขอแค่ฉันลงแข่ง แชมป์จะหนีไปไหนพ้น" ฟางหยวนมั่นใจเต็มเปี่ยม

"ปีนี้คุณเอาแชมป์ไป ปีหน้าตาฉันบ้าง" มู่เสวี่ยอิ๋งบอก

การแข่งขันตกปลาระดับโลกจัดขึ้นปีละครั้ง การแข่งขันระดับเขตมักจะเริ่มในเดือนมีนาคม แข่งรอบคัดเลือกในฤดูใบไม้ผลิ และรอบชิงแชมป์โลกในฤดูใบไม้ร่วง

เดินห้างอยู่ครึ่งค่อนชั่วโมง ไม่ได้ซื้ออะไรสักอย่าง นึกขึ้นได้ว่ามีโทรศัพท์มือถืออยู่ในมิติเก็บของ ฟางหยวนเลยตัดสินใจว่าจะเอาออกมาพรุ่งนี้ โทรศัพท์สั่งทำพิเศษ ไม่มีโลโก้แบรนด์ ถือเป็นเรื่องปกติ

เช้าวันรุ่งขึ้น กลับถึงหมู่บ้าน รอเวลาผ่านไปสองชั่วโมง ฟางหยวนอ้างว่าจะไปเอาพัสดุ แล้วขับรถไปในเมือง

"มีมือถืออยู่แล้วไม่ใช่เหรอ? จะซื้อมาทำไมอีก?" ฟางเจิ้งออกอาการไม่พอใจนิดหน่อย มือถือที่ใช้อยู่ตอนนี้ก็เป็นตัวท็อปของยี่ห้อหัวเว่ย ไม่เห็นจำเป็นต้องซื้อใหม่ ลูกชายซื้อเครื่องใหม่มาอีก ไม่ใช่การผลาญเงินหรอกหรือ?

"พ่อครับ มือถือนี้เป็นรุ่นสั่งทำพิเศษ..." ฟางหยวนต้องชักแม่น้ำทั้งห้า กว่าคนในบ้านจะยอมเปลี่ยนมาใช้มือถือใหม่ ระบบปฏิบัติการของมือถือใหม่นี้ ชางฉยงเป็นคนเขียนขึ้น ใช้งานง่าย ฟังก์ชันครบครัน

"ถ่ายรูปสวยมากเลย" มู่เสวี่ยอิ๋งลองเล่นมือถือใหม่แล้วรู้สึกเซอร์ไพรส์มาก

"นี่โดรนสั่งทำพิเศษ เหมาะสำหรับคุณใช้ไลฟ์สด" ฟางหยวนหยิบโดรนจิ๋วออกมา

"บินได้นานแค่ไหน?" มู่เสวี่ยอิ๋งถาม

"ได้หลายชั่วโมงอยู่" ฟางหยวนตอบส่งๆ

แบตเตอรี่ซูเปอร์เอ็นเนอร์จีเก็บไฟได้เยอะเกินไป เขาเลยต้องเขียนโปรแกรมหลอกตาไว้ ชาร์จทิพย์ ชาร์จจริง โดรนชาร์จไร้สาย ใครจะไปรู้ว่าชาร์จไฟไปเท่าไหร่ ชาร์จสิบนาทีบินได้หลายชั่วโมง แบบนี้ค่อยดูสมเหตุสมผลหน่อย

ของสั่งทำพิเศษ ย่อมดีกว่าของโหลตามท้องตลาด เป็นเหตุผลที่ฟังขึ้น

"โดรนนี้เบาจัง ทำไมไม่มีที่ชาร์จ แล้วก็ไม่มีรีโมตบังคับล่ะ?" มู่เสวี่ยอิ๋งสงสัย

"ใช้ชาร์จไร้สาย แท่นชาร์จไร้สายของมือถือก็ชาร์จโดรนได้ เชื่อมต่อมือถือกับโดรน ก็ใช้มือถือบังคับได้เลย" ฟางหยวนตอบ

ภายใต้คำแนะนำของฟางหยวน มู่เสวี่ยอิ๋งลองเล่นโดรนดู เธอรู้สึกพอใจมากและทึ่งไม่น้อย

วันเสาร์ พ่อตาแม่ยายขับรถมาหา ฟางหยวนเอามือถืออีกสองเครื่องให้พ่อตากับแม่ยาย พักผ่อนครู่หนึ่ง ทุกคนก็นั่งเรือออกทะเล ลุงใหญ่ฟางคุน อารองฟางไค ลูกพี่ลูกน้องอย่างฟางหลง ฟางหย่ง และฟางซวี่ ก็ตามมาตกปลาด้วย

ญาติพี่น้องในหมู่บ้าน ถ้าเจอตอนเขาจะออกเรือ ฟางหยวนก็ยินดีจะพาไปด้วย เรือตกปลาความยาวสามสิบเมตร กว้างขวางพอให้คนสิบกว่าคนตกปลาพร้อมกัน ถ้าปลากินเบ็ดพร้อมกัน สายเอ็นอาจจะพันกันได้ ฟางหยวนซื้อกรรไกรตัดสายเอ็นระดับเก้ามาอันหนึ่ง สายเอ็นระดับเก้าก็ตัดขาดได้สบาย

ชั่วโมงกว่าผ่านไป เรือตกปลาหลานเทียนก็จอดนิ่ง ฟางหยวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ตัดสินใจไม่ให้มังกรดำช่วยต้อนปลา เขาผสมเหยื่อสูตรครอบจักรวาลปลาทะเลขึ้นมายี่สิบถุง แล้วหยิบเหยื่อบางส่วนโยนอ่อยลงไป เหยื่อทำเองถุงละประมาณหนึ่งกิโลกรัม

รับลมทะเล ตกปลาในมหาสมุทร พูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน ช่างเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขจนลืมวันลืมคืน

[จบแล้ว]