บทที่ 95 - หนึ่งไม้ที่น่าตกตะลึง

บทที่ 95 - หนึ่งไม้ที่น่าตกตะลึง

"กับข้าวสองอย่างผักหนึ่งอย่าง ยี่สิบหยวนครับ มีใครจะรับข้าวไหมครับ" ชายวัยกลางคนหาบตะกร้าใส่ข้าวกล่องเดินร้องขาย

ที่ทะเลสาบต้าหูมีคนมาตกปลาเยอะมาก นักตกปลาส่วนใหญ่สู้งานได้ทั้งวัน มีความต้องการก็มีคนลงทุน มีคนลงทุนก็มีผลตอบแทน คนมาตกปลาเยอะ ชาวบ้านแถวนี้บ้างก็ขายขนมน้ำดื่ม บ้างก็ขายข้าวกล่อง

กับข้าวสองผักหนึ่ง ยี่สิบหยวน จะว่าแพงก็ไม่เชิง จะว่าถูกก็แพงกว่าในเมืองพอสมควร ถ้าแพงไปนักตกปลาก็ไม่กิน หรือไปกินที่อื่น ถ้าจะขับรถไปกินในเมือง ค่าน้ำมันก็หลายหยวน แถมเสียเวลาตกปลา ตั้งราคาข้าวกล่องยี่สิบหยวน ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ที่นักตกปลาส่วนใหญ่รับได้

"เถ้าแก่ เอาข้าวกล่องสองที่ค่ะ" มู่เสวี่ยอิ๋งกวักมือเรียก

"มาแล้วครับ" ชายวัยกลางคนขานรับ หาบตะกร้าเดินจ้ำมา ในตะกร้านอกจากข้าวกล่อง ยังมีน้ำดื่มสิบกว่าขวดกับบุหรี่สิบกว่าซอง คนตกปลาส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย และผู้ชายส่วนใหญ่สูบบุหรี่ น้ำดื่มราคาตลาดสองหยวน ที่นี่ขายห้าหยวน บุหรี่สิบหยวนขายสิบห้าหยวน เวลาตกปลาถ้าน้ำหมดหรือบุหรี่หมด มันจะหงุดหงิดพาลให้ตกปลาไม่สนุก

"กับข้าวเหมือนกันหมดไหมคะ" มู่เสวี่ยอิ๋งถาม

"ฝั่งนี้ไข่ผัดมะเขือเทศ หมูสามชั้นผัดซอส ผัดผักบุ้ง ฝั่งนี้หมูสามชั้นผัดซอส ผัดหมูเปรี้ยวหวาน ผัดผักบุ้งครับ" พ่อค้าแจงเมนู

สแกนจ่ายเงิน มู่เสวี่ยอิ๋งหยิบข้าวมาสองกล่อง ข้าวกล่องหนึ่งกล่องกำไรสิบสองสิบสามหยวน วันหนึ่งขายได้ยี่สิบสามสิบกล่อง ก็ดีกว่าไปทำงานโรงงานตั้งเยอะ กินมื้อเที่ยงง่ายๆ แล้วตกปลาต่ออีกสามชั่วโมงกว่า

"ทางฉันได้ห้าร้อยกว่าจิน" มู่เสวี่ยอิ๋งยิ้ม

"ของผมแปดร้อยกว่าจิน" ฟางหยวนกะน้ำหนัก

เอากล่องพลาสติกพับได้มาใส่น้ำ เทปลาจากกระชังทั้งสองลงไป ตอนนี้หน้าหนาว ขอแค่มีน้ำนิดหน่อย ต่อให้ไม่เปิดออกซิเจน ปลาอยู่ได้เป็นชั่วโมงสองชั่วโมงก็ไม่ตาย ขนของขึ้นรถ ฟางหยวนขับรถกระบะกลับทางเดิม

"ทำไมคนบนสะพานเยอะจัง" มู่เสวี่ยอิ๋งมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความสงสัย

"มีคนตกลงไปในแม่น้ำชิงเหอน่ะสิ" ฟางหยวนจอดรถดู หยิบคันเบ็ดตกปลาทะเลหลังรถออกมา

"คุณเอาคันเบ็ดไปทำไม" มู่เสวี่ยอิ๋งถามอย่างครุ่นคิด

"ช่วยคนสิครับ" ฟางหยวนมองหญิงสาวที่กำลังตะเกียกตะกายอยู่ในแม่น้ำ

ประกอบคันเบ็ดอย่างรวดเร็ว กะระยะด้วยสายตาประมาณสองร้อยสามสิบกว่าเมตร เขาเหวี่ยงเบ็ดออกไปสุดแรง ตะกั่วพาตัวเบ็ดพุ่งออกไปไกลสองร้อยสามสิบกว่าเมตร ด้วยพลังจิตควบคุม ตัวเบ็ดเกี่ยวเข้าที่เสื้อของหญิงสาวอย่างแม่นยำ

ฟางหยวนหมุนรอก หญิงสาวในแม่น้ำถูกลากเข้ามาอย่างควบคุมไม่ได้

"อย่าตื่นเต้น ผมจะตกคุณขึ้นมาเอง" ฟางหยวนตะโกนลั่น

ฝูงชนบนสะพานต่างพากันตะลึงงัน จะให้โดดจากสะพานลงไปช่วยเหรอ โชคดีก็ไม่เจ็บ โชคร้ายก็งานศพ พื้นสะพานสูงจากผิวน้ำตั้งสามสิบกว่าเมตร ลงผิดท่าไม่ตายก็คางเหลือง จุดที่หญิงสาวตกลงไป ห่างจากฝั่งทั้งสองด้านตั้งสองร้อยกว่าเมตร

คนว่ายน้ำพอได้ ต่อให้มีใจอยากช่วยก็ไร้ความสามารถ ลมแรงคลื่นแรง ถ้าเกิดเป็นตะคริว นอกจากช่วยไม่ได้แล้วยังจะพาตัวเองไปตายอีก คนจมน้ำมักจะไขว่คว้าสะเปะสะปะ ดีไม่ดีจะลากคนช่วยจมไปด้วย

"เชี่ย ยอดมนุษย์ชัดๆ ไม้เดียวโดนเลย"

"ฝีมือการเหวี่ยงเบ็ดสุดยอดมาก ตกคนก็ได้ด้วย"

"โชคดีนะที่เจอเซียนเบ็ด ไม่งั้นสาวน้อยคนนั้นไม่รอดแน่"

ฟางหยวนหมุนรอก ตัวเบ็ดเกี่ยวเสื้อหญิงสาว ลากเธอจากกลางแม่น้ำเข้ามาถึงฝั่ง หญิงสาววัยประมาณสิบแปดสิบเก้า เสื้อผ้าเปียกโชก สีหน้ายังคงตื่นตระหนก

"น้องสาว ไม่เป็นไรใช่ไหม" มู่เสวี่ยอิ๋งถาม

"ไม่เป็นไรค่ะ" หญิงสาวส่ายหน้า แล้วพูดต่อ "ขอบคุณค่ะ"

"ตกลงมาได้ยังไง" มู่เสวี่ยอิ๋งซัก

หญิงสาวอึกอัก สีหน้ากระดากอายและนึกเสียใจ

"ไปกันเถอะ" ฟางหยวนเหลือบมองอุปกรณ์บนสะพานแล้วก็เดาเรื่องราวได้ทันที

"ตำรวจมาแล้ว เรารีบไปเถอะ" มู่เสวี่ยอิ๋งหันหลังขึ้นรถ

ฟางหยวนขับรถกระบะออกไปไกล เขาไม่อยากตกเป็นเป้าสายตา อีกอย่างบนรถยังมีปลาอีกพันกว่าจิน

"สาเหตุที่เด็กคนนั้นตกลงไป คุณดูเหมือนจะรู้ใช่ไหม" มู่เสวี่ยอิ๋งถาม

"บนสะพานมีอุปกรณ์ไลฟ์สด คุณคิดว่าเธอตกลงไปได้ยังไงล่ะ" ฟางหยวนยิ้มมุมปาก

ราวสะพานข้ามแม่น้ำสูงตั้งเมตรกว่า ปกติแล้วโอกาสที่จะตกลงไปแทบจะเป็นศูนย์ ในยุคที่ยอดวิวเปลี่ยนเป็นเงินได้ มักจะมีคนหาเรื่องใส่ตัว ปีนตึกมือเปล่าตกลงมาตาย ดึงข้อบนสะพานตกลงไปจมน้ำตาย... วิ่งฟรีรันเนอร์จนพิการ

ส่วนเรื่องที่ว่าสาวน้อยคนเมื่อกี้ดึงข้อโชว์บนสะพานเรียกยอดวิวหรือเปล่า ฟางหยวนไม่แน่ใจ และก็ไม่ได้ใส่ใจ ยังไม่ทันถึงหมู่บ้านตระกูลฟาง ในเน็ตก็เดือดพล่านไปแล้ว

สตรีมเมอร์สาวเสี่ยวอิ่งท้าทายขีดจำกัดบนสะพาน พลาดท่าตกน้ำเกือบจมตาย... คลิปวิดีโอที่นักตกปลาข้างทางใช้คันสปินตกสตรีมเมอร์สาวขึ้นมาจากแม่น้ำแพร่กระจายไปทั่วโลกออนไลน์

"ฝีมือการเหวี่ยงเบ็ดเทพซ่ามาก ไม้เดียวเข้าเป้า แม่นยำสุดๆ"

"ใช้คันสปินช่วยคน คิดได้ไงเนี่ย"

"ไกลเกินมองไม่ชัด มีแบบชัดๆ ไหม"

"ไม่กลัวเบ็ดเกี่ยวเทพธิดาเสี่ยวอิ่งของผมเป็นแผลเหรอ"

"สตรีมเมอร์ขี้อวดแบบนี้ น่าจะโดนแบนไอดีไปซะ"

"อยากดังจนไม่กลัวตาย พลังลบชัดๆ"

"ประโยชน์ใหม่ของคันสปิน เจอคนตกน้ำ เหวี่ยงไม้เดียวช่วยชีวิตได้"

"ถ้าฝีมือไม่แม่น มีหวังเบ็ดเกี่ยวเนื้อฉีก"

"เหวี่ยงให้เลยไปหน่อย แล้วให้คนตกน้ำเกาะสายเอ็น แบบนั้นปลอดภัยกว่า"

"ความสำเร็จสูงสุดของนักตกปลา คือตอนตกปลาแล้วได้ตกคนแถมมาด้วย"

"สตรีมเมอร์เสี่ยวอิ่งหน้าตาก็ดีหุ่นก็ดี สวยแท้ๆ เสียดายนิสัยไม่ค่อยจะดี"

"ตกนางเงือกได้หนึ่งตัว นักตกปลาทั่วหล้า มีใครทำได้บ้าง"

กลับถึงหมู่บ้าน ฟางหยวนเก็บปลานิลไว้ตัวหนึ่ง ที่เหลือทั้งปลาไน ปลาไน ปลาเฉา เทลงบ่อปลาทั้งหมด นานๆ ทีไปหาปลาจากแม่น้ำชิงเหอหรือทะเลสาบต้าหูมาเติม จะได้ไม่เป็นที่สงสัย วันๆ ขายปลาไปตั้งเยอะ ไม่เคยเห็นซื้อปลามาลง แล้วปลาในบ่อมาจากไหน

เช้าวันรุ่งขึ้น ตำรวจก็มาหาถึงบ้าน บนถนนมีกล้องวงจรปิดเต็มไปหมด ฟางหยวนที่ช่วยคนแล้วไม่ลงชื่อ ถูกตามตัวเจอได้ไม่ยาก ปัญญาประดิษฐ์ชางฉยงแก้ไขได้แค่ข้อมูลในเน็ต แต่แก้ไขความทรงจำคนไม่ได้ ตอนช่วยคนมีคนมุงดูเต็มไปหมด ฟางหยวนเลยไม่ได้ให้ชางฉยงไปยุ่งกับกล้องวงจรปิด การช่วยคนไม่ใช่เรื่องน่าอาย ไม่จำเป็นต้องหาเรื่องใส่ตัว

เมื่อวานใช้คันสปินช่วยสตรีมเมอร์สาว วันนี้ได้รับประกาศเกียรติคุณพลเมืองดีกับเงินรางวัลห้าพันหยวน การเหวี่ยงเบ็ดของฟางหยวนเมื่อวานนั้นน่าทึ่งมาก ระยะห่างสองร้อยกว่าเมตร เข้าเป้าที่เสื้อของสตรีมเมอร์สาวในไม้เดียว คลิปที่คนแถวนั้นถ่ายไว้ ติดเทรนด์ค้นหาในหลายเว็บ

หลังมื้อเที่ยง ฟางหยวนกับมู่เสวี่ยอิ๋งไปตกปลาที่ริมแม่น้ำอีกครั้ง ฟางหยวนผสมเหยื่อ มู่เสวี่ยอิ๋งเริ่มไลฟ์สด

"พี่หญิงอิง พี่ฟางเหวี่ยงเบ็ดเทพมาก ไม้เดียวตกคนขึ้นมาได้เลย"

"พี่ฟางโคตรมีพรสวรรค์ ใช้คันสปินช่วยสตรีมเมอร์ตกน้ำ มีแต่เขาที่คิดได้"

"ระยะตั้งสองร้อยกว่าเมตร เข้าเป้าไม้เดียว คำเดียวสั้นๆ เจ๋ง สองคำ โคตรเจ๋ง สามคำ เจ๋งสลัด..."

"พี่ฟางเป็นราชาตกปลาที่อายุน้อยที่สุดในประเทศ ฝีมือจะธรรมดาได้ไง"

"พี่หญิงอิงอายุน้อยกว่าพี่ฟางปีนึง พี่หญิงอิงต่างหากที่เป็นราชาตกปลาอายุน้อยที่สุด"

"พี่หญิงอิง แถวบ้านผมมีเจ้าของบ่อปลาคนนึงขี้เก็กมาก พวกพี่มาช่วยสั่งสอนเขาหน่อยสิครับ"

[จบแล้ว]