บทที่ 14 - จอมมารพิษปลิดชีพ

บทที่ 14 - จอมมารพิษปลิดชีพ

"เจ้าห้า เอ็งพูดบ้าอะไร?"

หลี่ซื่อตีหน้าขรึมด่า "พี่สามเป็นคนยังไงเอ็งไม่รู้เรอะ? พี่แกเป็นคนรักความยุติธรรม ซื่อสัตย์ ถุยน้ำลายลงพื้นก็กลายเป็นตะปู (คำไหนคำนั้น) พูดแล้วมีหรือจะคืนคำ?"

พูดจบ

ก็หันไปมองจางซาน

ใบหน้าที่เมื่อกี้ยังบึ้งตึง ตอนนี้ยิ้มแป้น "จริงไหมพี่สาม?"

จางซาน "..."

โดนชงมาขนาดนี้ ข้าจะพูดอะไรได้อีก?

เขาหันไปมองเจียงเหอ ฝืนยิ้มออกมา "เจ้าหก ไม่ใช่พี่สามขี้งกนะ แต่ตอนนี้ร่างกายเอ็งยังอ่อนแอเกินไป รับพลังของของวิเศษชิ้นนั้นไม่ไหว... เอ็งวางใจเถอะ รอเอ็งฝึกจนมีแรงหมื่นจินเมื่อไหร่ พี่สามให้แน่นอน!"

แรงหมื่นจินเหรอ?

ก็คือ 5 ตัน หรือ 5,000 kg

เจียงเหอบอก "ผมทำพี่สามบาดเจ็บ ยังไม่ได้ขอโทษเลย จะกล้ารับของวิเศษของพี่สามได้ไงครับ?"

ยังไม่ทันที่จางซานจะพูดอะไร เขาก็เปลี่ยนโทนเสียง "แต่โบราณว่าไว้ ผู้ใหญ่ให้ ห้ามปฏิเสธ ถ้าผมปฏิเสธก็เท่ากับทำลายน้ำใจพี่สาม งั้นก็ไม่ใช่คนแล้วสิ? ขอบคุณครับพี่สาม!"

ข้าไม่ได้บาดเจ็บเว้ย!

จางซานกัดฟันกรอดจนกรามแทบแตก!

ข้าแค่ไม่ทันตั้งตัว... โดนเอ็งลอบกัดแบบไม่ทันตั้งท่า หน้าอกเลยจุกนิดหน่อยแค่นั้นแหละโว้ย!

พูดออกไปแล้ว จางซานก็ไม่ใช่คนใจแคบ เขาหัวเราะ "ดี พี่สามมองคนไม่ผิดจริงๆ แต่เอ็งต้องตั้งใจฝึกนะ สำหรับผู้ฝึกกายา แรงหมื่นจินคือด่านหิน ถ้าพรสวรรค์ไม่ถึง แถมอดยาบำรุงเสริม เผลอๆ ทั้งชีวิตก็ข้ามไปไม่ได้"

"ถ้าเอ็งติดแหง็กอยู่ที่ด่านนี้ พี่สามก็ประหยัดของไปได้เยอะเลย"

ประโยคนี้ แซวเล่นเห็นๆ

เจตนาคืออยากกระตุ้นให้เจียงเหอตั้งใจฝึก

เจียงเหอยิ้ม "พี่สามเตรียมของไว้ให้พร้อมเถอะครับ ไม่แน่วันดีคืนดีจู่ๆ ผมก็มีแรงหมื่นจินปุบปับขึ้นมาก็ได้"

ประโยคนี้ เรียกเสียงหัวเราะครื้นเครงจากทั้งสามคน

ส่วนเจียงเหอ แอบคำนวณในใจเงียบๆ

"ตอนนี้แรงฉัน 1,910 kg จบวันนี้แตะ 2,000 kg สบายๆ... ถ้าเพิ่มพลังได้วันละ 190 kg อย่างมากอีก 16 วันฉันก็มีแรงหมื่นจินแล้ว"

นี่ยังไม่รวมพลังที่ได้จาก "การต่อสู้" นะ

เพราะเขายังไม่แน่ใจว่า พลังที่ได้จากการต่อสู้แต่ละวันมีขีดจำกัดไหม

เจียงเหอคิดๆ แล้วก็บอกว่า "พี่สี่ พี่ห้า... เวลายังเหลือ งั้นเรามาซ้อมกันอีกรอบไหม?"

สักพักใหญ่

เจียงเหอกุมท้อง เดินหน้าเบี้ยวออกมา "ไม่เอาแล้ว ไม่สู้แล้ว... ผมต้องกลับไปกินยาแล้ว"

"เหอะ!"

หวังหมาจื่อมองแผ่นหลังที่วิ่งหนีหางจุกตูดของเจียงเหอ อย่างผู้ชนะ "ไอ้เด็กบ้านี่ซ่าดีนัก... ครั้งหน้าถ้ากล้าหัวแข็งอีก พ่อจะจัดให้... อุ๊ยเชี่ย!"

พูดยังไม่ทันจบ แกก็กระโดดโหยงจากโซฟา ตะโกนลั่น "แม่ม จานผลไม้ข้าหายไปไหน?"

......................................................

หน้าประตู

เจียงเหอดึงจานผลไม้ออกมาจากในเสื้อ หัวเราะหึๆ

"ฮี่ๆ!"

"เท่านี้ผลไม้กับมื้อดึกของสองวันนี้ก็มีกินแล้ว"

ฟังเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ดังมาจากห้อง VIP เจียงเหอใช้วิชา "ตัวเบาพื้นฐาน" สับตีนแตก วิ่งกลับห้อง 207 ภายในเวลาไม่ถึงห้าวินาที

จากการทดสอบ "ต่อสู้" เมื่อกี้

เจียงเหอมั่นใจแล้วว่า ขีดจำกัดพลังที่ได้จากการ "ต่อสู้" ต่อวันน่าจะอยู่ที่ 30 kg ก็คือสู้แค่วันละสามรอบก็พอ

หยิบมือถือขึ้นมาดู

เวลาพอดีเป๊ะ

เจียงเหอหยิบ "ยาบำรุงไตรสทิพย์ธารา" มา 3 เม็ด กลืนลงคอ

"ติ๊ง!"

"ใช้ยาอย่างสมเหตุสมผล พละกำลัง +10 kg"

เพิ่งกินยาบำรุงไตเสร็จ พยาบาลโจวเยว่ (น้องเดือน) ก็เข็นรถมาส่งข้าว เธอยังคงก้มหน้าก้มตาไม่กล้ามองเจียงเหอ เหมือนกลัวจนตัวสั่น

ทะลุมิติมา 10 วันแล้ว

พยาบาลคนนี้ก็เป็นแบบนี้ตลอด เจียงเหอสงสัย เลยดักหน้าไว้ ถามว่า "น้องสาว เป็นโรคกลัวสังคมเหรอ?"

พยาบาลสาวลนลาน รีบส่ายหัว

เจียงเหอขมวดคิ้ว "งั้นทำไมมาทีไรไม่กล้ามองหน้าฉัน? กลัวฉันเหรอ?"

"ชะ... ไม่ ไม่ใช่ค่ะ!"

ขอบตาพยาบาลสาวแดงก่ำ

น้ำตาเม็ดใสๆ ไหลพรากออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ พูดเสียงสะอึกสะอื้น "เจียงเหอ หนูไม่มองหน้าพี่แล้ว พี่อย่าตีหนูอีกได้ไหม... ครั้งที่แล้วพี่ตีหนู หนูโดนเพื่อนล้อไปตั้งเดือนกว่า"

"???"

เจียงเหออึ้ง

เพียะ!

เขาตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่

ด่าตัวเอง "เมื่อก่อนฉันแม่งบ้าจริงๆ น้องสาวน่ารักขนาดนี้ยังตีลง... น้องสาว วางใจเถอะ พี่หายดีแล้ว ต่อไปพี่ไม่ตีเธอแน่นอน!"

น้ำตาของพยาบาลสาวไหลพรากหนักกว่าเดิม

เจียงเหอกลัวคนมาเห็นแล้วจะหาว่าผู้ชายตัวโตๆ รังแกพยาบาลตัวเล็กๆ รีบเปิดทางให้เธอออกไป

กินข้าวเที่ยงเสร็จ

ได้เวลาของหวาน (ยา)

"ติ๊ง!"

"กินอาหารอย่างสมเหตุสมผล พละกำลัง +10 kg"

"ติ๊ง!"

"ใช้ยาอย่างสมเหตุสมผล พละกำลัง +10 kg"

กินยาเสร็จ เจียงเหอไม่ออกไปออกกำลังกายข้างนอก แต่ร่ายรำมวยอยู่ในห้อง

"ก็ออกกำลังกายเหมือนกัน ต่อยมวยพื้นฐานสักชุด ก็นับเป็นการออกกำลังกายแหละน่า?"

เป็นไปตามคาด

พอรำมวยพื้นฐานจบชุด...

"ติ๊ง!"

"ออกกำลังกายอย่างสมเหตุสมผล พละกำลัง +10 kg"

จากนั้น เจียงเหอก็ฝึกวิชาตัวเบาพื้นฐานต่ออีกหน่อย

"เสียดาย"

"ดาบโดนพี่ห้ายึดไป ไม่งั้นคงได้ฝึกดาบต่อ..."

เจียงเหอล้มตัวลงนอน กะว่าจะงีบกลางวัน

แต่พอหัวถึงหมอน เขาก็เด้งตัวขึ้นมา เปิดโน้ตบุ๊กที่อวิ๋นเยียนเฉินซื้อให้ ต่อไวไฟมือถือ แล้วพิมพ์คำว่า "ดาบดับสูญ" (ดาบจี้เมี่ย) ลงในช่องค้นหา

เรื่องของจางซาน หลี่ซื่อ และหวังหมาจื่อ

เจียงเหอสงสัยใคร่รู้สุดๆ!

คนหนึ่งเป็นผู้ปลุกพลังธาตุไฟ

คนหนึ่งเป็นยอดฝีมือด้านดาบ

อีกคนเชี่ยวชาญการใช้พิษ...

พวกเขาบุก "ตระกูลอวิ๋น" เหมือนเดินเล่นในสวนหลังบ้าน แถมยังทำร้ายระดับปรมาจารย์ของสำนักงานบริหารยุทธ์ได้ ฝีมือขนาดนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่!

ยอดฝีมือระดับนี้ ทำไมถึงมามุดหัวอยู่ในโรงพยาบาลบ้า?

"สามคนนี้ ดูไม่เหมือนคนป่วยเท่าไหร่"

เจียงเหอคิดในใจ แล้วแอบเติมต่อท้ายว่า—

อย่างมากก็แค่สมองเพี้ยนๆ หน่อย

ไม่งั้นคงไม่ทำเรื่องอย่างการตีหัวฉันสลบ แล้วลากไปกินเหล้าหรอก!

ดาบของหวังหมาจื่อดูไม่ธรรมดา

เจียงเหอเลยลองเสี่ยงดวงดู เผื่อจะเจอข้อมูลอะไรในเน็ต

ปรากฏว่าเจอเบาะแสเข้าจริงๆ

ในเน็ตมี "อันดับมือดาบแห่งภาคตะวันตกเฉียงเหนือ" คนที่มีรายชื่อ ล้วนเป็นมือดาบชื่อดังของภาคตะวันตกเฉียงเหนือทั้งสิ้น

อย่าง "จอมดาบมังกรเขียว" จัวปู้ฝาน เมื่อ 10 ปีก่อนเขาก็เป็นถึง "มหาปรมาจารย์" แล้ว

สามปีก่อน บุกเดี่ยวเข้า "กวนซาน" ใช้พลังระดับมหาปรมาจารย์สังหารราชาสัตว์อสูร จนสั่นสะเทือนไปทั่วต้าเซี่ย

เขาอยู่อันดับสามของ "อันดับมือดาบแห่งภาคตะวันตกเฉียงเหนือ"

อันดับนี้มีทั้งหมดสามสิบหกรายชื่อ รวบรวมยอดฝีมือดาบจากห้าฐานที่มั่นและเมืองบริวารทั้งหมดของภาคตะวันตกเฉียงเหนือ อันดับสุดท้ายยังเป็นถึงระดับปรมาจารย์ยุทธ์

แต่ที่ใต้ตารางอันดับ

มีคนคอมเมนต์ไว้ประโยคหนึ่ง—

"น่าเสียดายจอมดาบดับสูญ (จี้เมี่ยเตาเค่อ) แห่งฐานที่มั่นซีเซี่ย ถ้าเขายังอยู่ อันดับหนึ่งถึงสามต้องมีชื่อเขาแน่... สมัยก่อนจอมดาบมังกรเขียวจัวปู้ฝาน ก็เคยพ่ายแพ้แก่เขา!"

"จอมดาบดับสูญ?"

"หมายถึงพี่ห้า (หวังหมาจื่อ) หรือเปล่า?"

เจียงเหอไม่อยากจะเชื่อ

ตาแก่ลามกคนนั้น เคยเอาชนะจอมดาบมังกรเขียวได้เชียวเหรอ?

เจียงเหอคิดๆ แล้วลองพิมพ์คำว่า "ประตูสวรรค์" (เทียนเหมิน) ลงไป

"เทียนเหมิน ชื่อเดิมจิ่งหลิง เป็นเมืองในมณฑลเป่ยหู..."

ชัดเจน

"ประตูสวรรค์" ในเน็ต ไม่ใช่ประตูสวรรค์ที่พวกหวังหมาจื่อพูดถึง

เจียงเหอค้นไปค้นมาก็ไม่เจออะไรที่เป็นชิ้นเป็นอัน

เลยลองพิมพ์คำว่า "จอมมารพิษปลิดชีพ" (เจวี๋ยหมิงตู๋ซือ) ลงไป

ที่น่าตกใจคือ ข้อมูลของ "จอมมารพิษปลิดชีพ" ในเน็ตมีเยอะมาก แต่ส่วนใหญ่เป็นข่าวเมื่อ 20 ปีก่อน... มีข่าวหนึ่งเมื่อ 19 ปีที่แล้ว ทำเอาเจียงเหอตาถลน

[จอมมารพิษปลิดชีพ] หลี่เหวย ใช้พิษสังหารขุนพลเทพพรรคเทียนมั่ว ชื่อเสียงเลื่องลือทั่วตะวันตกเฉียงเหนือ!

แต่ก็เพราะเหตุนี้ จึงถูกพรรคเทียนมั่วออก "คำสั่งฆ่าล้างเลือด" จนต้องหายสาบสูญไป สงสัยว่าจะเสียชีวิตแล้ว!

[จบแล้ว]