ตอนที่ 20-37 การแทรกซึม

เทือกเขาเพียสในอากาศเหนือทะเลเพลิงซึ่งอยู่เหนือช่องเขาเทวทัณฑ์  หลังจากพารากอนแห่งไฟบาล์มแยกจากไปเทพพารากอนอีกเจ็ดคนและลินลี่ย์ยังคงลอยตัวอยู่กับที่เหนือทะเลเพลิงเงียบๆ  หลังจากรับทราบข้อมูลของบาล์มแล้วพวกเขาเริ่มไตร่ตรอง

“ข้อความของโบรดีระบุว่าเพชรกระจับแดงยังอยู่ในพิภพโอคาลุนด์”  ลินลี่ย์ขมวดคิ้วไตร่ตรอง  “โบรดีหลังจากถูกยอดฝีมือแดนนรกรุมล้อม ก็คงจะรู้ว่าเพชรกระจับแดงนั้นสำคัญมากเพียงไหน บางที..เขาตัดสินใจยอมสละเพชรกระจับแดงเพื่อแลกกับชีวิตที่สงบสุข”

ก่อนที่จะถูกยอดฝีมือมากมายรุมล้อม บางทีโบรดีคงไม่รู้ว่าเพชรกระจับแดงนี้เป็นของร้อนเพียงไหน

แต่หลังจากที่เขาสละร่างแยกศักดิ์สิทธิ์ออกไป โบรดีคงเริ่มไตร่ตรองว่าเขาควรจะยึดครองเพชรกระจับแดงต่อไปหรือไม่!  แม้ว่าพลังของเขาจะเพิ่มขึ้นมากขณะถือครองสิ่งนี้แต่ก็เป็นเหตุให้ยอดฝีมือนับไม่ถ้วนต่างไล่ล่าเขา

“ทุกคน, พวกท่านทั้งหมดรู้ข้อความกันแล้ว  พวกท่านคิดว่ายังไง? เพชรกระจับแดงยังอยู่ในพิภพโอคาลุนด์หรือเปล่า?”  พารากอนแห่งแสงคลีเมนไทน์พูดพลางยิ้ม

“ฮึ่ม,ถ้าโบรดีเล่นตลกและโลภเก็บเครื่องรางจอมเทพไว้กับตัว  เขาคงรนหาที่ตาย”  พารากอนธาตุดินตัวสูงสี่เมตรพูดเสียงเย็นชา

“ถ้าเราเชื่อว่าเพชรกระจับแดงไม่อยู่ที่นี่  เราอาจจะออกไปจากพิภพนี้ได้เช่นกัน”  ไบเออร์พารากอนธาตุลมแค่นเสียง  เขาชำเลืองมองดูคนที่อยู่รอบๆ  “ตัวข้าเอง ข้าจะอยู่ที่นี่ต่อ  ทุกคน.. ข้าไม่ร่วมสนองพวกเจ้าอีกต่อไปแล้ว  ข้าจะไปเดี๋ยวนี้”  พอสายลมพัดกระโชก ไบเออร์หายลับไปจากสายตาทุกคน

ในพิภพโลกธาตุเทพพารากอนทุกคนสามารถใช้ความเร็วที่เคล้ายกับความเร็วของมหาเทพในพิภพชั้นสูง

“ข้าก็ไม่อยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว” คลีเมนไทน์หายไปด้วยเช่นกันกลายเป็นประกายแสงหายไป

และจากนั้นเทพพารากอนทุกคนทะยอยจากไปเหลืออยู่แต่ลินลี่ย์และดันนิงตัน

“ลินลี่ย์, เจ้าจะออกจากโอคาลุนด์หรือว่าจะอยู่ต่อ?”  ดันนิงตันถาม

“ไม่มีอะไรรีบร้อน บางทีเพชรกระจับแดงยังคงอยู่ในพิภพโอคาลุนด์”  ลินลี่ย์กล่าวพลางขมวดคิ้ว  แต่จากนั้นเขาหัวเราะ  “ท่านดันนิงตัน! มาแข่งกันดูว่าใครจะได้เพชรกระจับแดงมาครอบครองกันเถอะ อืม...อย่างนั้นเราแยกกันตรงนี้”

“เจ้าไม่มีกำลังหนุนเท่ากับข้า  ถ้าจะมีคนได้ ก็คงจะเป็นข้า”  ดันนิงตันเริ่มหัวเราะเช่นกัน

จากนั้นลินลี่ย์และดันนิงตันกลายเป็นร่างเงาเลือนรางสองสายต่างแยกย้ายบินจากไป

เดิมทีหลังจากตรวจสอบทั่วพิภพโอคาลุนด์แล้ว ลินลี่ย์รู้สึกว่ามีโอกาส 90%ที่เพชรกระจับแดงอาจถูกนำไปจากพิภพโอคาลุนด์แล้ว พิภพโอคาลุนด์ไม่มีอะไรมากไปกว่าสถานที่เปลี่ยนทิศทางตำแหน่งสำหรับโบรดี!  สำหรับโอกาส 10% ที่เหลือก็คือเพราะลินลี่ย์ไม่ยินยอมจากไปในลักษณะนี้

อย่างไรก็ตามหลังจากได้ยินข้อความนี้ ความคิดของลินลี่ย์เปลี่ยนไป

เนื่องจากสิ่งที่โบรดีพูด  เพชรกระจับแดงอาจจะยังอยู่ในพิภพโอคาลุนด์จริงๆก็ได้

ภาคตะวันออกของพิภพโอคาลุนด์  จักรวรรดิโมลิน ภายในคฤหาสน์บนยอดเขาเลียงยา

“พี่ใหญ่, ท่านคิดว่าโบรดีมีอุบายหลอกล่ออะไรอีก?”  บีบีหลังจากได้ยินเรื่องที่ลินลี่ย์พูดอดกล่าวด้วยความหงุดหงิดมิได้

“เพชรกระจับแดงสมบัติที่ล้ำค่าขนาดนั้นซึ่งเขาไม่ต้องการยอมให้เราได้รับอย่างง่ายๆเป็นเรื่องธรรมดา!”  ลินลี่ย์พูดพลางขมวดคิ้ว  “แต่ข้าค้นหาตลอดทั่วพิภพโอคาลุนด์แล้ว  ไม่มีเพชรกระจับแดงแม้แต่น้อย  อย่างนั้นก็มีความเป็นไปได้ประการเดียว” นั่นคือความเป็นไปได้ที่ทำให้ลินลี่ย์ผิดหวังมากที่สุด

“สำนึกเทพของข้าสามารถกวาดถึงชั้นฟ้าได้ง่ายๆ  แต่กลับเป็นการยากที่ใครจะใช้สำนึกเทพค้นหาภายในร่างบุคคล ดังนั้น...เพชรกระจับแดงบางทีอาจซ่อนอยู่ภายในร่างของสิ่งมีชีวิตก็ได้!”  ลินลี่ย์ขมวดคิ้ว

เป็นเรื่องยากที่ใครจะส่งสำนึกเทพลึกเข้าไปในร่างคนหรือสัตว์มีชีวิตด้วยพลังวิญญาณ

ตัวอย่างเช่นสมบัติเทพ สมบัติเทพเป็นของที่มีจิตวิญญาณเป็นของตนเอง

เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่แม้แต่ลินลี่ย์จะส่งพลังวิญญาณของเขาเข้าไปตรวจสอบสมบัติเทพและค้นบางอย่างในสมบัติเทพนั้น

ตัวอย่างเช่นอาวุธประกายเทพของบีบี  เขาซ่อนแหวนมิติเก็บสมบัติไว้ภายในอาวุธประกายเทพและแม้แต่มหาเทพก็ไม่สามารถมองทะลุเพื่อค้นหาแหวนมิติภายในนั้น  แต่แน่นอนว่าแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะซ่อนแหวนไว้ภายในอาวุธเทพ ที่สำคัญในการสร้างอาวุธและกระบวนการสร้างอาวุธ แหวนมิติใดๆก็ตามคงจะถูกทำลายไปนานแล้ว

มีแต่เพียงคนอย่างบีบีที่อาศัยพลังปณิธานของเขาสร้างอาวุธประกายเทพและสามารถเก็บแหวนสมบัติไว้อย่างปลอดภัยในนั้นได้

นอกจากสมบัติเทพแล้วสิ่งมีชีวิตอื่นก็ยังมีจิตวิญญาณ

สิ่งมีชีวิตแต่ละอย่างมีวิญญาณซึ่งสามารถขับไล่พลังวิญญาณที่บุกรุกได้! เพราะวิญญาณบางดวงแข็งแกร่งขณะที่บางดวงก็อ่อนแอ  พลังต้านทานก็แตกต่างกันไปด้วย

สิ่งมีชีวิตบางพวกก็ทรงพลังมากและพลังวิญญาณไม่สามารถรุกเข้าไปได้

ตัวอย่างเช่นลินลี่ย์!

กล่าวโดยทั่วไปเทพพารากอนอาจคุยกับลินลี่ย์ผ่านสำนึกเทพได้ แต่พวกเขาจะไม่สามารถขยายสำนึกเทพเข้าไปในร่างของลินลี่ย์เพื่อตรวจสอบความลับได้

แต่พวกอ่อนแออย่างเช่นมนุษย์ธรรมดา...

ถ้าพวกเทพต้องการสืบดูจากพวกมนุณย์  เขาแค่ต้องดูพลังวิญญาณของเขาเล็กน้อยดังนั้นจึงสามารถส่งสำนึกเข้าไปในร่างของมนุษย์ได้  อย่างไรก็ตามนี่จำเป็นต้องอาศัยพลังสมาธิ  บางคนไม่สามารถใช้พลังวิญญาณมากเกินไป   เนื่องจากถ้าเขาทำเช่นกนั้น พลังวิญญาณที่เปราะบางของมนุษย์อาจแตกสลายก็ได้  แต่ถ้าพลังวิญญาณอ่อนแอเกินไป..อย่างนั้นก็คงไม่อาจส่งสำนึกเทพเข้าไปได้แม้แต่น้อย

ดังนั้นจึงยากจะตรวจสอบจากร่างกายของคน

ขณะที่การค้นหาวิญญาณของใครสักคนนั่นเป็นเรื่องที่ยากกว่า

เมื่อเดเลียอยู่ในอาการวิกฤติหนัก ลินลี่ย์ไม่กล้าส่งพลังวิญญาณเข้าไปตรวจสอบในร่างของนาง  เขากลัวว่าถ้าเขาไม่ระมัดระวัง  เขาอาจทำให้วิญญาณของนางแตกสลาย

“พิภพโอคาลุนด์กว้างใหญ่ไพศาลมาก  ข้าคิดว่าโบรดีคงเลือกอยู่ในพิภพนี้เพราะเขาได้ยินมาว่ามีประชากรมากมายเพียงไหน” ลินลี่ย์พูดพลางขมวดคิ้ว “แม้สำหรับข้า จะหาคนสักคนเป็นเรื่องยาก ข้าไม่สามารถตรวจสอบคนครั้งละหลายพันคนได้ ข้าต้องระมัดระวังและอดทนให้มาก อย่างมากข้าสามารถหาดูคนได้เพียงครั้งละพันเท่านั้น

นี่ไม่ใช่สิ่งที่เกี่ยวข้องกับพลังจิตว่าคนมีพลังแข็งแกร่งเท่าใดสิ่งที่สำคัญคือความสามารถของผู้คนจะมีความสามารถทำงานหลายอย่างอย่างระมัดระวังในการตรวจสอบแต่ละครั้งได้

พลังวิญญาณมิอาจใช้กล้าแข็งเกินไปหรืออ่อนเกินไป!

“พิภพโอคาลุนด์..แม้ว่าประชากรจะน้อยกว่าแดนนรกมาก  แต่ประชากรเกือบแปดล้านล้าน”  ลินลี่ย์พูดพลางขมวดคิ้ว

จำนวนขนาดนี้มหาศาลมากเกินไป

ไม่มีอะไรที่สามารถทำได้  ทวีปใหญ่ทั้งสองของพิภพโอคาลุนด์แต่ละทวีปมีพื้นที่มากกว่าร้อยล้านตารางกิโลเมตร พื้นที่ของทวีปยูลานแค่เพียงสองหมื่นหรือสามหมื่นตารางกิโลเมตร ความแตกต่างระหว่างพื้นที่ทั้งสองแตกต่างกันเกือบร้อยล้านเท่า  แม้ว่าทวีปยูลานจะมีพลเมืองเป็นพันล้านแต่พิภพโอคาลุนด์มีประชากรเกือบแปดล้านล้าน

เทียบกับแดนนรกแล้ว...

ก็แค่ต่างกันที่ปัดเศษ

“ไม่เพียงแค่มนุษย์เท่านั้น  แต่ยังมีอสูรเวทชนิดต่างๆ บนแผ่นดิน ในท้องฟ้าและในทะเลลึก เพชรกระจับแดงอาจถูกเก็บไว้ในร่างของพวกเขาเช่นกัน”  ลินลี่ย์พูดพลางถอนหายใจ

ถ้าเขาต้องการตรวจสอบมากกว่านั้นจะเป็นงานที่ยากลำบากจริงๆ

แต่แน่นอนถ้าเขาต้องการรีบค้นหา นั่นก็เป็นไปได้เช่นกัน!

นั่นคือเพิกเฉยต่อความสามารถของมนุษย์และอสูรเวทเหล่านี้ว่าจะสามารถทนต่อพลังของเขาได้หรือไม่  และส่งพลังเทพที่ยิ่งใหญ่ของเขาออกไปตรวจสอบ!  ผลที่ได้ก็คือมนุษย์และอสูรเวทนับไม่ถ้วนที่พลังจิตวิญญาณอ่อนแอจะตายอยู่เรื่อย  ถ้าเทพไม่ต้องกังวลถึงชีวิตต่างๆ  แน่นอนว่าจะทำให้การตรวจสอบทำได้เร็วขึ้น

แต่จำนวนคนที่จะตายก็มีมากเป็นประวัติการณ์

“ต้องฆ่ามนุษย์ถึงแปดล้านล้านเพื่อให้หาเพชรกระจับแดงเร็วขึ้นและอสูรเวทอีกเป็นจำนวนมากเล่า? ทำให้พิภพแห่งนี้กลายเป็นดินแดนแห่งความตาย?”   ลินลี่ย์อดสั่นสะท้านไม่ได้เมื่อคิดถึงเรื่องนี้

อย่าว่าแต่ใช้วิธีนั้นเลย  ต่อให้คนอื่นกล้าใช้วิธีนี้ลินลี่ย์จะต้องหยุดพวกเขาให้ได้

“พี่ใหญ่,กระบวนการสร้างสมบัติเทพจำเป็นต้องใช้เวลาขึ้นรูปและปรับแต่ง  ถ้าแหวนเก็บสมบัติอยู่ในนั้นมันคงแตกทำลายแน่นอน ดังนั้นจึงไม่น่าเป็นไปได้ที่ที่เพชรกระจับแดงจะถูกซ่อนไว้ในสมบัติเทพ”  บีบีกล่าว มีเพียงคนสองคนในจักรวาลเท่านั้นที่สามารถทำอย่างที่บีบีทำได้

ลินลี่ย์พยักหน้า “ทางเลือกเดียวของเราก็คือเริ่มตรวจสอบจากร่างกายมนุษย์และมนุษย์อสูร”

“โบรดี เจ้าบัดซบนั่น  เขาช่างเลือกพิภพได้ดีจริงๆ  ถ้าเขาเลือกพิภพเล็กอย่างทวีปยูลานที่มีประชากรเพียงเล็กน้อย ก็ย่อมค้นหาได้ง่ายมากกว่า  แต่เจ้าบัดซบนั่นกลับเลือกพิภพโอคาลุนด์”  บีบีอดสบถด่ามิได้

“ไม่ต้องใจร้อน อีกแปดกลุ่มเริ่มค้นดูจากร่างของสิ่งมีชีวิตต่างๆ ที่นี่แล้ว”  ลินลี่ย์หัวเราะอย่างใจเย็น

สำหรับตัวเขาเองเขาไม่ต้องใส่ใจกับการค้นหา

สำนึกเทพของลินลี่ย์ทรงพลังพอจะขยายคลุมไปทั่วพิภพ  เมื่อเพชรกระจับแดงถูกค้นพบ  ลินลี่ย์ก็จะรู้ทันที

“ตอนนี้ข้าขาดเครื่องรางเพียงอย่างเดียว” ลินลี่ย์ก้มหน้าจ้องมองดูแหวนเก็บสมบัติในมือของเขา  เขาส่งสำนึกเทพเข้าไปในแหวนในมือของเขา  ก็หนดตำแหน่งมงกุฎในนั้นได้ง่าย  มงกุฏห้าแฉกประดับด้วยมุกวิญญาณเก้าเม็ดและตอนนี้ยังขาดแต่เพียงเพชรกระจับแดงในตำแหน่งตรงกลาง

เวลานี้ลินลี่ย์และบีบีอยู่ในพิภพโอคาลุนด์พวกเขาไม่มีความกังวลว่ามหาเทพจะสร้างความลำบากใจให้พวกเขา ดังนั้นบีบีจึงให้แหวนเก็บสมบัติที่บรรจุสมบัติสองชิ้นให้ลินลี่ย์

“บีบี, เดินทางไปกับข้าเดี๋ยว”  ลินลี่ย์ลุกขึ้นยืนทันที

“ท่านจะทำอะไร?”  บีบีตกใจ

“ข้าพบว่าพารากอนแห่งแสงคลีเมนไทน์ไม่เพียงแค่สั่งให้เทพชั้นสูงบริวารของเขาค้นหาตัวของสิ่งมีชีวิตอย่างระมัดระวังเท่านั้น ตัวเขาเองนำกองกำลังตรงไปที่สำนักงานใหญ่วิหารเจิดจรัส  ดูเหมือนว่าเขาต้องการยืมกำลังจากองค์กรของมนุษย์ให้ช่วยค้นหาเพชรกระจับแดง”  ใบหน้าของลินลี่ย์มีรอยยิ้ม

นี่เป็นวิธีการที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

เมิ่อโบรดีมาถึงพิภพโอคาลุนด์  เขาอาจเอาเพชรกระจับแดงออกมาบ่อยๆ ก็ได้  มนุษย์บางคนอาจจะเคยเห็นก็ได้  เป็นไปได้แน่นอนว่าอาศัยพลังทางโลกอาจจะพบร่องรอยเพชรก็ได้

“เขาค้นหาที่วิหารเจิดจรัส  อย่างนั้นข้าจะไปหาที่องค์การนักฆ่า”

สำนึกเทพของลินลี่ย์คลุมไปทั้งพิภพ เขาสามารถค้นพบความลับของพิภพโอคาลุนด์ได้มากมายเป็นธรรมดา

ทวีปฟ็อกดีพของพิภพโอคาลุนด์กว้างใหญ่ไพศาลเพราะมีขนาดที่กว้างใหญ่ไพศาล จึงไม่มีทางที่จักรวรรดิเดี่ยวจะเกิดขึ้นและรวมตัวกันได้  ทวีปฟ็อกดีพมีจักรวรรดิมากกว่าร้อยและแคว้นอิสระทั่วไปมากพอๆ กับขนวัว

อย่างไรก็ตามพลังขององค์กรลับพิเศษบางแห่งก็ยังมีอำนาจเหนือกว่าบางจักรวรรดิ

ตัวอย่างเช่นสมาคมนักฆ่าอันดับหนึ่งของทวีปฟ็อกดีพชื่อองค์การมีดโลหิต ตามตำนานยอดฝีมืออันดับหนึ่งที่คอยสนับสนุนจะเป็นผู้มีระดับเทพแล้ว  และยังมีเซียนอยู่เป็นร้อยเช่นกัน

มีดโลหิตไม่มีสำนักงานใหญ่  ฐานที่ตั้งของพวกเขาแบ่งออกเป็นสามชั้น  ชั้นสอง ชั้นหนึ่ง และชั้นพิเศษ

เพราะทวีปฟ็อกดีพและทวีปบีสต์ก็อดกว้างขวางมากเกินไป  มีดโลหิตจึงแบ่งชั้นพิเศษถึงแปดฐาน  สองแห่งตั้งอยู่ในทวีปบีสต์ก็อด

ฐานชั้นพิเศษของมีดโลหิตอยู่ในเทือกเขาเมนยา

“เพชรทรงกระจับแดง!  ใช่แล้ว ส่งคำพูดออกไปทุกฐานฐานที่มีแผนภาพนี้  ทุกคนสามารถให้ข้อมูลเกี่ยวกับเพชรกระจับแดงจะได้เลื่อนยศระดับเป็นสมาชิกหลัก และได้รับรางวัลเป็นอสูรเวทระดับเซียนพร้อมกับทำสัญญาผูกวิญญาณ!” ยอดฝีมืออันดับหนึ่งของมีดโลหิตถึงระดับเทพแล้วเป็นที่รู้จักกันในนามว่าผู้อาวุโสเงา นี่คือการออกคำสั่งของเขา

ระดับของภารกิจก็คือระดับเลือด

เป็นเวลาร้อยกว่าปีมาแล้วตั้งแต่มีภารกิจระดับเลือดครั้งสุดท้าย  เมื่อคำสั่งออกมา ก็ถูกส่งไปยังฐานต่างๆทันทีและทุกคนต่างคลั่งไคล้กันทันทีออกคำสั่งกองกำลังของพวกเขา หน่วยข่าวกรองและแม้กระทั่งนักเลงริมถนนก็เริ่มค้นหาข่าวเกี่ยวกับเพชรกระจับแดง

อย่างไรก็ตามสมาชิกของมีดโลหิตล้วนงงกันทุกคน  ทำไมผู้อาวุโสเงาถึงได้ต้องการเพชรกระจับแดง และยังเสนอให้แลกกับอสูรเวทชั้นเซียนเป็นรางวัล?!

ภายในเทือกเขาเมนยาในที่พำนักที่เงียบสงบ

ชายชราผมแดงและมีคิ้วแดงคำนับด้วยความนอบน้อม  “ลอร์ดบาลุคเกี่ยวกับเรื่องเพชรกระจับแดงข้าสังเกตฐานทั้งหมดภายในทวีปฟ็อกดีพ  ตราบเท่าที่เพชรกระจับแดงปรากฏองค์การของเราจะแจ้งให้ท่านทราบแน่ ใต้เท้า”

“อย่างไรก็ตามองค์การของเราไม่ได้มีอิทธิพลมากนักในทวีปบีสต์ก็อด”  ชายผมแดงพูดเชิงขอโทษ

“ท่านทำได้ดีแล้ว”  ลินลี่ย์ยิ้มและพยักหน้า

“นี่คือประกายเทพระดับเทพแท้สิบเอ็ดชิ้น  แบ่งเป็นเจ็ดกฎสายธาตุและสี่วิถี  ถือว่าเป็นรางวัลของท่านก็ได้”  ลินลี่ย์โบกมือและประกายเทพระดับเทพแท้สิบเอ็ดชิ้นลอยออกมา

ตาของชายชราผมแดงเป็นสีแดงทันที

ประกายเทพระดับเทพแท้!  สำหรับเขาที่เป็นเทียมเทพนี่เป็นสมบัติล้ำค่า

“ข้าของเตือนท่านก่อนนะว่าหลังจากที่หลอมรวมกับประกายเทพแล้ว ท่านจะพบว่ายากมากที่จะบรรลุก้าวหน้าด้วยตนเอง”  ลินลี่ย์พูดอย่างเยือกเย็น

“ผู้น้อยยินดียอมรับผลเช่นนี้”  ชายชราผมแดงรีบกล่าว  เมื่อกลายเป็นเทพแท้เขาจะมีระดับเทียบได้กับสุดยอดฝีมือของจักรวรรดิโอคาลุนด์

“ถ้าท่านสามารถค้นพบอะไรเกี่ยวกับเพชรกระจับแดงข้าสามารถให้ประกายเทพชั้นสูงกับเจ้าได้ พอแค่นั้นแหละ  ไปได้แล้ว”  ลินลี่ย์พูดอย่างใจเย็น

“ขอรับ, ใต้เท้าบาลุค

ชายชราผมแดงตื่นเต้นจนตาฉายประกาย  เขาไม่กล้ารวบกวนลินลี่ย์อีกต่อไป  และเดินออกมาทันที