ตอนที่ 20-36 เก้าสุดยอดฝีมือ

ในที่เหนืออากาศเทือกเขาเพียสลินลี่ย์กับดันนิงตัน ไม่ลังเลแม้แต่น้อยกลายเป็นร่างเลือนรางรุกกระหนาบบาล์ม! พลังบีบของแดนโลกธาตุยังต่ำกว่าในแดนนรกมาก  และลินลี่ย์กับดันนิงตันสามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็วอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนเหมือนกับว่าพวกเขากำลังเทเลพอร์ต

“โจมตีหรือ? ฮ่าฮ่า...”

บาล์มหัวเราะอย่างบ้าคลั่งเสียงกึกก้องดังอยู่ในอากาศ  ขณะที่ตลอดทั้งร่างของเขาเริ่มมีเปลวไฟลุกม้วนตัวอยู่รอบเขา ความร้อนรอบตัวเขาสูงจนพื้นที่โดยรอบแม้แต่มิติเองก็เริ่มแตกแยกจากความร้อน  บาล์มไม่ให้ความสนใจดันนิงตัน  แต่มุ่งตรงเข้าหาลินลี่ย์

“ระวัง” ดันนิงตนส่งสำนึกเตือน

ลินลี่ย์เพียงแต่หัวเราะและมองดูอย่างใจเย็น

“ควั่บ!” บาล์มกลายเป็นแนวไฟพุ่งผ่านตรงเข้าหาร่างลินลี่ย์โดยตรง จากนั้นร่างของบาล์มปรากฏชัดเจนขึ้นที่ด้านหลังลินลี่ย์

“วิชาเดียวกับที่บลูไฟร์ใช้”  ลินลี่ย์หัวเราะและหันกลับ

“เป็นไปได้ยังไงที่เขาจะไม่รู้ตัวอะไรเลย?”  บาล์มตกใจ

พารากอนผู้ฝึกมาทางกฏธาตุไฟจะมีพลังโจมตีที่ทรงพลังมากที่สุดพลังโจมตีวัตถุและพลังโจมตีวิญญาณของพวกเขาล้วนแข็งแกร่งมหาศาลทั้งคู่

“พลังโจมตีวิญญาณ?  อ่อนเกินไป” ลินลี่ย์หัวเราะขณะที่เขามองดูบาล์ม ในแง่พลังวิญญาณบาล์มจะเทียบได้กับวิญญาณกลายสภาพอย่างลินลี่ย์ได้อย่างไร?  และลินลี่ย์ก็มีสมบัติมหาเทพประเภทปกป้องวิญญาณ!

“ตาข้าบ้าง” ลินลี่ย์เคลื่อนไหวทันที

กระบี่ประกายเทพเงาลวงในมือของเขาฟันใส่บาล์มอย่างสบายๆ  มิติสั่นสะท้านเล็กน้อย กระบี่เงาลวงดูเหมือนกับเทเลพอร์ตไปปรากฏข้างหน้าบาล์มโดยตรง  ความเร็วในการโจมตีของพารากอนยิ่งใหญ่กว่าความเร็วในการเคลื่อนไหว  ไม่มีโอกาสที่บาล์มจะหลบได้แม้แต่น้อย

“ฮึ่ม” บาล์มไม่กลัว  พลังโจมตีของพารากอนธาตุไฟ

“แคล้ง!”

ดาบเพลิงยักษ์และกระบี่เงาลวงปะทะกัน

“พลังแข็งแกร่ง”  ลินลี่ย์รู้สึกมือสั่นสะท้าน  แต่นั่นเป็นแค่ที่ฝ่ามือของเขา  พลังที่เหลือสลายไป  หลังจากหลอมรวมกับพลังเทพและมีการเปลี่ยนแปลงร่างกาย  ร่างกายลินลี่ย์ในตอนนี้มีพลังมากเกินไป  แม้ไม่ต้องแปลงร่างมังกร แต่พลังร่างกายของเขาก็มีระดับสูงที่สุดในจักรวาลทั้งสิ้น!

สมบัติมหาเทพสำหรับป้องกันและร่างของเขาก็คล้ายกับสมบัติมหาเทพเหมือนกันนี่คือสองอย่างที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

มีพลังป้องกันจากมหาเทพก็หมายความว่าพลังป้องกันของเขาคงแข็งแกร่ง  ไม่ได้หมายความว่านักสู้ผู้นั้นมีพลังเพิ่มขึ้น

แต่สำหรับบางคนที่มีร่างกายคล้ายกับสมบัติมหาเทพ  ลำพังพลังของเขาอย่างเดียวเท่านั้นก็ยิ่งใหญ่น่ากลัว

ตัวอย่างเช่นเบรุตหรือแฮมเมอร์ ร่างกายของพวกเขาทรงพลังมาก พวกเขาแข็งแกร่งมากเกินไป แม้จะไม่ถึงระดับเทพพารากอน แต่พลังโจมตีวัตถุของพวกเขาก็เทียบได้กับเทพพารากอน

สำหรับลินลี่ย์พลังของเขาไม่ด้อยกว่าเบรุตหรือแฮมเมอร์  นอกจากนี้ เขายังมีพลังของปณิธาน!

ด้วยเหตุนี้เอง..

ในการปะทะนี้ฝ่ามือของลินลี่ย์แค่สั่นสะเทือนเล็กน้อย  ขณะที่ทั้งตัวบาล์มกระเด็นถอยหลัง

“ปัง!”

ร่างของบาล์มปะทะกับภูเขาหินอย่างหนัก  และพลังสะท้อนของแรงปะทะส่งผ่านไปทั่วภูเขา พลังที่สามารถทำให้เทพพารากอนกระเด็นกระดอนถอยหลังไปได้ไกลขนาดนั้น  แล้วภูเขาในแดนโลกธาตุจะทนทานได้อย่างไร?”  ครืน.....

ชั้นหินชั้นหนึ่งสลายกลายเป็นทราย  แล้วคลื่นที่ทรงพลังกวาดผ่านภูเขาเหมือนกับคลื่นทะเลเปลี่ยนภูเขาให้กลายเป็นทราย เหมือนกับระลอกคลื่นที่กวาดออกไปเป็นระยะทางหลายร้อยกิโลเมตร ทั้งยังกวาดผ่านอากาศจากภูเขาลูกหนึ่งไปยังภูเขาอีกลูกหนึ่ง

ยอดเขาทั้งหมดภายในระยะหลายร้อยกิโลเมตรดูเหมือนตัดโดยดาบยักษ์ที่มีขนาดยาวร้อยกิโลเมตร  กลายเป็นที่ราบเรียบสม่ำเสมอ

ช่องเขาเทวทัณฑ์ที่อยู่ห่างจากจุดที่ลินลี่ย์ต่อสู้ออกไปไม่กี่สิบกิโลเมตรพลอยได้รับผลกระทบไปด้วย

นักรบหลายแสนที่อยู่ในช่องเขาเพียงแต่รู้สึกว่าพื้นที่สั่นสะท้านรุนแรง  และจากนั้น..

“ครืนนน...”

ครึ่งหนึ่งของยอดเขาของแต่ละข้างช่องเขาถูกเปลี่ยนไปเป็นทราย  และจากนั้นมีเสียงหวีดหวิว ทรายเริ่มไหลเทลงมา

“ถอยเร็วเข้า ถอย!”

ทหารทุกคนเริ่มตะโกน

ทรายปริมาณมหาศาลนับไม่ถ้วนไหลเทลงมา  ถ้าพวกเขาถูกฝังอยู่ภายใต้ทรายถล่มนี้..ต่อให้เป็นนักรบที่แข็งแกร่งก็คงต้องตายอย่างทุกข์ทรมาน

ต่อมากองทรายขนาดมหึมาที่สูงหลายร้อยเมตรปรากฏภายในช่องเขา

“โอวสวรรค์, เนินทรายที่มีขนาดภูเขาย่อมๆ ถ้าใครติดอยู่ภายในจะต้องตายแน่นอน โชคดีที่ข้ารู้สึกตัวได้เร็วพอ” นักรบอีกมากจ้องมองภูเขาทรายและรู้สึกกลัว เนินทรายขนาดมหึมาที่น่ากลัวนี้ปิดกั้นใจกลางช่องเขาไว้”

“เกิดอะไรขึ้น? และทรายพวกนี้มาจากที่ไหน?”

“พระเจ้า!  ยอดเขาหายไปหมด  เขากลายเป็นดูราบเรียบ  ราวกับว่ามีเทพยดาใช้ดาบฟันภูเขาใกล้ๆจนขาดราบเรียบ”

“ยอดเขาเหล่านั้นเมื่อครู่นี้ยังมีอยู่เลย  แล้วยอดเขาหายไปไหน?”

ทหารหลายคนแหงนหน้าจ้องมองด้วยท่าทีซึมเซา

นายทหารระดับสูงและยอดฝีมือที่มีพลังแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายตะลึง

“ปาฏิหาริย์!”

อีกหลายคนเบิกตากว้าง  ขณะนั้นเองทหารทั้งสองกองทัพไม่ต้องการสู้กันต่อไปแม้แต่น้อย  พวกเขามัวตกตะลึงกับปาฏิหาริย์นี้  ความจริงแม้ว่าพวกเขาต้องการจะสู้  แต่ไม่มีทางทำได้  เพราะทรายสูงเป็นร้อยๆ เมตรได้กั้นขวางทั้งสองฝ่ายอย่างสิ้นเชิง

“ขึ้นไปดูข้างบนกัน”  ทหารในกองทัพหลายคนพากันขับขี่อสูรบินและขึ้นไปดูบนท้องฟ้า

มีนักเวทบางส่วนและแม้แต่เซียนซึ่งมีกันไม่กี่คนที่อาศัยกำลังของตนเองบินขึ้นไปในท้องฟ้าได้  พวกเขาทุกคนต้องการเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

“ยอดฝีมือระดับเซียนมากนัก” หลายคนจ้องมองตะลึงเมื่อเห็นเทพชั้นสูงจำนวนมากลอยตัวอยู่ในอากาศ

“ควั่บ!” ทันใดนั้นร่างหนึ่งพุ่งเข้าไปกระแทกกับผนังหินของช่องเขาขนาดใหญ่  “ครืน....” ทั่วทั้งช่องเขาสั่นสะเทือน และจากนั้นชั้นหินที่หนากกว่าสิบเมตรสลายกลายเป็นทรายและไหลเทลงมา

ร่างที่มีไฟคลุมตัวที่กระแทกเข้าไปในหุบเขาบินขึ้นมาในอากาศอีกครั้ง

“ลินลี่ย์!  ข้าบอกเจ้าแล้ว ข้าไม่ได้จับผู้ดูแลทางเข้าพิภพไป”  ร่างสีแดงเพลิงเริ่มตะโกน

ทหารด้านล่างแตกตื่นกลัวพยายามหลบหลีกหาที่ซ่อนกันจ้าละหวั่น โชคดีที่ครั้งนี้ทรายที่ร่วงลงมาหนาเพียงไม่กี่เมตร  ดังนั้นทหารจึงสามารถรักษาชีวิตรอดได้ นักรบมากมายโผล่ออกมาจากทรายและเงยหน้ามองร่างเพลิงนั้น  “อะไร...พวกเขาเป็นคนแบบไหนกัน!?”

แรงปะทะเพียงพอทำให้เกิดหายนะอย่างนั้นเชียวหรือ?

“เจ้ายอมตายมากกว่าจะยอมรับใช่ไหม?”  เสียงหนึ่งกึกก้องดังในท้องฟ้า

“เทพ..ทูตสวรรค์!”

ทหารเหล่านั้นถือเอาคำของผู้พูดว่าเป็นเทพเป็นเทวทูตสวรรค์ ทหารเหล่านี้ไม่รู้จักระดับที่สูงกว่าเซียน  ขณะที่พวกเขาเห็น... ‘เทพ’ และ ‘เทวทูตสวรรค์’  ว่าเป็นสิ่งที่เหมือนกัน

ขณะนั้นเองมีสองร่างปรากฏอยู่เหนือช่องเขาจ้องมองร่างสีแดงเพลิง

“ลินลี่ย์!  พลังโจมตีวัตถุของเจ้าน่ากลัวจริงๆ”  ดันนิงตันถอนหายใจทึ่ง

“เผ่ามังกรฟ้าของข้ามักจะมีร่างกายที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษเสมอ  ดังนั้นร่างของข้าจึงแข็งแกร่งแต่แรก ตอนนี้ข้ามีพลังของปณิธานและเชี่ยวชาญในเคล็ดลึกลับ แน่นอนว่าข้าก็ต้องแข็งแกร่งกว่าพารากอนทั้งหมดในแง่พลังโจมตีวัตถุ”  ลินลี่ย์ยิ้ม

“แข็งแกร่งกว่าเล็กน้อย?”  บาล์มเทพพารากอนแห่งไฟรู้สึกกล้ำกลืนอยู่ในใจ

นั่นไม่ใช่แข็งแกร่งกว่าเล็กน้อยนั่นแข็งแกร่งกว่ามาก!  นี่เป็นการดูถูกกัน!

“โชคดี, แม้ว่าข้าไม่สามารถป้องกันพลังโจมตีแบบนี้ได้สิ้นเชิง  แต่มันก็ยังไม่สามารถฆ่าข้าได้”  บาล์มยังคงรู้สึกมั่นใจ  สิ่งที่บาล์มไม่ตระหนักก็คือ...พลังที่ลินลี่ย์เปิดเผยออกมานั้น แม้จะล้ำหน้าพลังของบาล์มไปมาก แต่ก็ยังเป็นส่วนเล็กน้อยของพลังที่แท้จริงของลินลี่ย์  ไม้ตายที่แท้จริงของลินลี่ย์หลอมรวมพลังเทพสี่สายธาตุยังไม่ได้ถูกนำมาใช้

ถ้าเขาใช้พลังเทพหลอมรวม  พลังโจมตีของเขาจะมากกว่านี้ถึงสิบเท่า

สิบเท่านั่นเป็นแนวคิดแบบไหน? เป็นการลำเอียงอย่างสิ้นเชิง

บาล์มมองลงไปที่สามัญชนผู้โง่เขลา  เขารู้สึกโกรธอย่างช่วยไม่ได้ที่มนุษย์ธรรมดาเห็นเขาเสียหน้าอย่างนี้  นั่นทำให้เขาโกรธและอับอาย ‘กลุ่มมดแมลงนี้น่ารังเกียจนัก’ บาล์มโบกมือและเกิดพลังเปลวไฟกวาดครอบคลุมท้องฟ้าและก่อตัวเป็นทะเลเพลิงที่ไม่มีวันดับเหนือช่องเขา

ทะเลเพลิงนี้ยาวหลายร้อยกิโลเมตรคลุมไปทั้งช่องเขามันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อไม่ให้คนที่อยู่ด้านล่างเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นข้างบน  และภายในช่องเขา..ต่อไปในอนาคตจะได้รับการขนานนามจากชาวพิภพโอคาลุนด์ว่า‘หุบเขาไฟล้างโลก’ เปลวเพลิงที่บาล์มสร้างขึ้นตามปกติเป็นเปลงไฟที่เทพชั้นสูงไม่กล้าสัมผัส

“ลินลี่ย์, ดันนิงตัน,  เป็นไปไม่ได้ที่เจ้าทั้งสองคนจะฆ่าข้าได้”  บาล์มพูดด้วยความโมโห “ข้าบอกเจ้าแล้วว่าผู้ดูแลทางเข้าพิภพไม่ได้อยู่ที่นี่”

“ฮ่าฮ่า, บาล์ม!  เลิกปฏิเสธได้แล้ว”  ขณะที่เสียงนี้ดังขึ้นมีอีกร่างปรากฏขึ้น

“บาล์ม,พลังโจมตีวัตถุของเจ้ายังอ่อนกว่าลินลี่ย์มากนัก” มีอีกร่างหนึ่งปรากฏ

“เจ้า!”  บาล์มขมวดคิ้ว มีพารากอนมากกว่าสองมาถึงแล้ว บาล์มขยายสำนึกเทพและเมื่อเขาทำเช่นนี้  เขาขมวดคิ้ว ไม่ใช่แค่พารากอนสองคนเท่านั้นที่มาถึง แต่ยังมีพารากอนอื่นเร่งรีบมาที่นี่เช่นกัน

บาล์มมีสีหน้าบิดเบี้ยวน่าเกลียดทันที

“บาล์ม!  อย่าปฏิเสธเรื่องผู้ดูแลทางเข้าพิภพเลยส่งเขาออกมา” คนพูดนี้มีร่างคลุมไปด้วยแสงธาตุดิน กล้ามเนื้อปูดของเขาเป็นมัดๆและเส้นเลือดสีฟ้าของเขาเหมือนกิ่งก้านที่พันรอบตัว  บุรุษผู้กำยำนี้มีส่วนสูงถึงสี่เมตร

“อนิจจา ถ้าเจ้ายืนยันปฏิเสธอีก เจ้ามีแต่จะเจ็บตัวมากขึ้น”เสียงแค่นดังขึ้น  ผู้พูดคือไบเออร์

แต่ในพริบตาเดียวพารากอนอื่นทุกคนก็มาถึงเช่นกัน

“ฮ่าฮ่านี่ข้ามาปิดท้ายเป็นคนสุดท้ายหรือนี่ เงาร่างหนึ่งกระพริบวาบอยู่ข้างหน้า ผู้มาสายก็คือพารากอนแห่งแสงคลีเมนไทน์

รวมทั้งลินลี่ย์ด้วย  มีคนปรากฏแปดคนแล้ว    ทั้งแปดคนนี้จ้องมองบาล์ม

“ฮึ..พวกเจ้ามากันเลยสินะ”  บาล์มมีสีหน้าสลดและเขาแค่นเสียงด้วยความโกรธ “ข้าบอกเจ้าแล้ว ผู้ดูแลทางเข้าพิภพไม่อยู่ที่นี่”

เปลวไฟไม่มีวันดับลุกโชนอยู่เหนือช่องเขาและเหนือเปลวเพลิงเป็นสุดยอดฝีมือระดับเทพยืนนิ่งอยู่กับที่  ทั้งแปดคนรายล้อมคนๆ เดียว!  บาล์มอยู่ในตำแหน่งที่อ่อนแอ

“บาล์ม, ยังไม่ยอมรับอีกหรือ  ดันนิงตัน,ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว”  พารากอนแห่งแสงคลีเมนไทน์ เม้มปากหัวเราะ

ดันนิงตันหลิ่วตาให้บาล์ม  “บาล์ม, เป็นไปได้ไหมว่าเจ้ากำลังบังคับให้ข้าสะกดจิตและควบคุมเทพชั้นสูงของเจ้าสักคน?”

หน้าของบาล์มเปลี่ยนไปทันที

ในที่สุดเขาตระหนักได้ว่าจุดอ่อนของเขาคืออะไร!

เป็นเรื่องยากมากที่จะใช้การสะกดจิตควบคุมเทพชั้นสูง  แต่ดันนิงตันสามารถทำได้  ‘เมล็ดวิญญาณ’ ‘สะกดจิต’การสร้างเศษวิญญาณ.. การกระทำเหล่านี้เป็นของวิถีมรณะ  ถ้าใครไม่ได้ฝึกมาทางวิถีมรณะแต่ฝึกมาทางธาตุไฟหรือธาตุน้ำ ต่อให้เขากลายเป็นพารากอน ใครอื่นจะไม่สามรถใช้เมล็ดวิญญาณและการสะกดจิตหรือสร้างเศษวิญญาณจากการลอกเศษวิญญาณของคนได้

ทุกพื้นที่มีความพิเศษของตนเอง   ถ้าใครไม่ฝึกในวิถีมรณะไม่ว่าจะทรงพลังขนาดไหน ก็ไม่สามารถใช้การสะกดจิตได้

“ผู้ดูแลทางเข้าพิภพไม่อยู่ที่นี่จริงๆ”บาล์มกล่าว

สีหน้าของยอดฝีมือทั้งแปดรวมทั้งลินลี่ย์บึ้งตึง เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้ว่าบาล์มไม่รู้ว่าอะไรดีอะไรชั่วสำหรับตัวเอง

“เขาตายแล้ว ข้าฆ่าเขาเอง”  บาล์มพูดต่อ

ตาของยอดฝีมือทั้งแปดเป็นประกาย

บาล์มหัวเราะ  “ตอนนี้ข้าเป็นเพียงคนเดียวที่รู้เรื่องโบรดี  อย่างไรก็ตาม ในเมื่อพวกเจ้าตัดสินใจบังคับข้ากันถึงขนาดนี้  ข้าก็คงไม่ฝืนทำจนพวกเจ้าไม่ได้อะไร  ข้าจะบอกพวกเจ้าให้ก็ได้  ที่สำคัญ.. ต่อให้พวกเจ้ารู้ ก็ไม่มีประโยชน์อะไรมากนัก”

“เจ้าไม่ใช่คนตัดสินใจว่าข้อมูลนี้จะเป็นประโยชน์หรือไม่” ไบเออร์หรี่ตามองคิ้วชี้ชันขณะเขาพูดอย่างเย็นชา

บาล์มพูดต่อ  “โบรดีมาที่พิภพโอคาลุนด์จริงๆ แต่หนึ่งปีต่อมาเขาพาภรรยาออกไปจากทวีปโอคาลุนด์ไปดินแดนแห่งชีวิต!  อย่างไรก็ตามเมื่อโบรดีไปจากพิภพโอคาลุนด์  เขาพูดอะไรบางอย่างกับผู้เฝ้าทางเข้าพิภพ...”

แปดยอดฝีมือจ้องมองบาล์ม

“โบรดีบอกว่า ‘ท่านเบน ถ้ามีเทพหลายคนมาในพิภพแห่งนี้เพื่อค้นหาบางอย่างที่เรียกว่าเพชรกระจับแดง  โปรดบอกเทพเหล่านี้แทนข้า  บอกพวกเขาว่าเพชรกระจับแดงอยู่ที่นี่ในพิภพโอคาลุนด์  อย่างไรก็ตาม ถ้าพวกเขาต้องการหา  ก็ขึ้นอยู่กับว่าพวกเขาจะโชคดีหรือเปล่าฮ่าฮ่า...”  บาล์มพูดจบจากนั้นแค่นเสียงและมองทุกคนอย่างเย็นชา

สุดยอดฝีมือทั้งแปดคนเริ่มไตร่ตรอง

ทุกคนรู้สึกได้ชัดว่าคำพูดของโบรดีแฝงไว้ด้วยแววเยาะเย้ยพวกเขา

“ทุกท่าน, บอกข้าได้ไหมว่าเพชรกระจับแดงยังอยู่ในพิภพโอคาลุนด์ไหม?”  บาล์มหัวเราะเย็นชา

นั่นคือสิ่งที่โบรดีอ้างถึง!  แต่ความจริงเล่า?  นั่นยังไม่ชัดเจน

มีความเป็นไปได้สองประการ ประการแรกเพชรกระจับแดงอยู่ในพิภพโอคาลุนด์อย่างแท้จริง  เพียงแต่ถูกซ่อนไว้เช่นกัน  ดังนั้นจึงค้นหาได้ยาก

ประการที่สองก็คือเพชรถูกนำติดตัวไปยังพิภพอื่นพร้อมกับโบรดี

“ฮ่าฮ่า...หาเวลาคิดเอาเองก็แล้วกัน  ไม่ว่าพวกเจ้าจะตัดสินใจยกเลิกกลับไปหรือตัดสินใจค้นหาต่อ ก็ขึ้นอยู่กับพวกเจ้า ข้าให้ข้อมูลพวกเจ้าไปแล้ว” บาล์มหัวเราะและบินจากไป ขณะที่เขาทำเช่นนั้นบาล์มชำเลืองมองลินลี่ย์ที่ด้านข้างตลอดเขาเพิ่งสู้กับลินลี่ย์เมื่อครู่ที่ผ่านมา เขาเสียเปรียบอย่างสิ้นเชิง

“ดูเหมือนว่าลินลี่ย์ไม่ใช่โชคดีเมื่อเขาขับแม็กนัสเข้าไปในมิติปั่นป่วนและเมื่อครู่นี้เขาไม่ได้แปลงร่างมังกรอีกด้วย” ในใจของบาล์มเริ่มจะหวาดกลัวต่อลินลี่ย์