ตอนที่ 18-19 คำเตือน..งูกับต้นไม้!

ทุกคนในร้านอาหารตกอยู่ในความเงียบ วิชาที่สตรีผมแดงแสดงออกมาสร้างความตื่นตะลึงให้กับทุกคน สายเบ็ดที่ถูกเหวี่ยงสะบัดดูเหมือนจะควบคุมพื้นที่รอบๆก่อเกิดเป็นวังวนพลังที่กลายเป็นแหมิติได้ นี่แปลกประหลาดเกินไปแล้ว!

“ทรงพลังมาก!” เทพชั้นสูงในร้านอาหารทุกคนเข้าใจทันทีว่าทำไมถึงได้ประกาศว่า..ไม่มีใครอนุญาตให้ต่อสู้กันภายในโรงแรมนี้

“ฮึ่ม!”  บุรุษหนุ่มผมม่วงแค่นเสียงโกรธ ตลอดทั้งตัวเขาระเบิดพลังแสงไฟฟ้าขณะที่ตัวเขาเองเปลี่ยนไปเป็นสายฟ้า  มองหาทางหลบหนีออกจากข่ายจับปลาแต่สายเบ็ดซึ่งพันธนการเขาด้วยแสงสีเขียวล้อมรอบตัวเขาและสะกดการเคลื่อนไหวของเขาไว้อย่างสิ้นเชิง  ไม่ว่าเขาจะดิ้นรนต่อสู้อย่างไร  ก็ไม่สามารถหลบหนีออกไปได้!”

“กล้าก่อเรื่องในโรงแรมของข้าหรือ?  เจ้าช่างกล้าดีจริงๆ”  สตรีงามผมแดงแค่นเสียงเย็นชา  “ไม่จำเป็นต้องให้เจ้าใช้ค่าเสียหายให้กับข้า   แต่เจ้าจะต้องถูกใช้เป็นเหยื่อตกปลาของข้า”

ขณะที่นางกล่าวสตรีผมแดงยกคันเบ็ดขึ้นโดยมีบุรุษหนุ่มผมม่วงถูกพันอยู่ที่ปลายสายเบ็ดอีกด้านหนึ่งและขณะนั้นเองสตรีผมแดงเดินออกไปจากโรงแรมไปที่บริเวณสนามหญ้า  เมื่อนางมาถึงข้างบ่อน้ำแค่เพียงตวัดคันเบ็ดก็มีเสียง ‘ซู่ม’ดังขึ้น บุรุษหนุ่มผมม่วงถูกโยนลงในบ่อน้ำ

“เขากำลังถูกใช้เป็นเหยื่อตกปลาจริงๆ ด้วย”  บีบีพูดอย่างประหลาดใจ  “พี่ใหญ่ สตรีนางนั้น... เฮ้.. พี่ใหญ่!”

ขณะนั้นเอง,ลินลี่ย์ยังหมกมุ่นอยู่กับฉากภาพที่น่าทึ่งที่เขาเพิ่งพบเห็น คลื่นพลังที่เกิดจากสายเบ็ดซึ่งบิดม้วนตัวสร้างวังวนพลังนับไม่ถ้วนเป็นสายไม่มีที่สิ้นสุด  ลินลี่ย์ฝึกกฎธรรมชาติธาตุน้ำมานานหลายปีแล้ว  เขาติดอยู่ที่ระดับคอขวดของเคล็ดที่หก ‘วังวนอ่อนหยุ่น’ และไม่สามารถบรรลุผ่านไปได้

เคล็ดลึกลับวังวนอ่อนหยุ่นเป็นหนึ่งในเคล็ดกฎธรรมชาติธาตุน้ำที่เริ่มต้นฝึกได้ง่ายแต่เชี่ยวชาญได้ยาก

น้ำ..มีความอ่อนหยุ่นมาก!

สิ่งที่อ่อนหยุนนุ่มนวลเหมือนสายเบ็ดสามารถทำให้ตัวมิติพื้นที่เคลื่อนไหวเองได้เหมือนกับคลื่นน้ำก่อตัวเป็นแนวช่องว่างมิตินับไม่ถ้วนและพันรอบตัวคนได้ราวกับแหตาข่ายวิชาแบบนี้จำเป็นที่นักสู้จะต้องมีระดับพลังกฎธรรมชาติธาตุน้ำในระดับที่น่ากลัว  และเมื่อลินลี่ย์เห็นเช่นนี้  เขาเข้าใจในบางเรื่องทันที

เขาเกิดการรู้แจ้งอย่างฉับพลัน

“ครืนนน....”

ระลอกคลื่นกฎธาตุธรรมชาติทะลักเข้ามาในโรงแรม และปริมาณแก่นธาตุน้ำรวมตัวกันอยู่ในกลางอากาศเหนือศีรษะลินลี่ย์ก่อตัวเป็นหมอกน้ำ  พลังของกฎธรรมชาติที่ชะลอลงมาดูน่ากลัวปรากฏการณ์ที่น่าเกรงขามนี้ดูสูงส่งและสง่างาม เมื่อเผชิญหน้ากับพลังที่ปรากฏขึ้นนี้ทุกคนย่อมเลือกจะยอมแพ้

ภายในร่างของลินลี่ย์ร่างแยกศักดิ์สิทธิ์ธาตุน้ำของลินลี่ย์ซึ่งมีผมสีเขียวลอยออกมาทันที

“พี่ใหญ่,นี่ท่านรู้แจ้งพลังระดับใหม่ได้หรือนี่?” บีบีดีใจ

ที่ข้างสระด้านนอกโรงแรมสตรีงามผมแดงที่ใช้คนเป็นเหยื่อตกปลาขมวดคิ้วและหันไปมองในร้านอาหารด้วยความประหลาดใจ “เฮ้? หลังจากเห็นวิชาของข้าเขาก็รู้แจ้งบรรลุระดับใหม่ได้เลยหรือนี่? ความสามารถในการทำความเข้าใจของคนผู้นี้น่าทึ่งจริงๆ”  ขณะเดียวกันสตรีผมแดงตวัดคันเบ็ดทำให้เหยื่อตกปลาถูกเหวี่ยงไปที่ด้านหนึ่ง

บุรุษหนุ่มผมม่วงกลิ้งไปบนพื้นจากนั้นลุกขึ้นยืนได้ทันที

“พอแล้ว ข้าไม่มีอารมณ์ลงโทษเจ้า!”  หญิงงามผมแดงพูดอย่างเย็นชา  “จำเอาไว้,ดีที่สุดเจ้าอย่ามาก่อเรื่องในโรงแรมของข้าอีก ครั้งนี้ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า แต่ถ้ามีครั้งที่สองอีก.. ข้าจะฆ่าเจ้า!”

บุรุษชุดดำผมม่วงมองนางเงียบๆ  จากนั้นเดินไปยังพื้นที่ใกล้ๆ  หลับตาจากนั้นเริ่มนั่งสมาธิ

ขณะที่สตรีผมแดงวางคันเบ็ดลงยืดตัวและเดินกลับเข้าไปที่โรงแรม

ภายในโรงแรมพวกบริกรกำลังทำความสะอาด เทพชั้นสูงหลายคนในร้านอาหารต่างจับกลุ่มคุยกันเองเรื่องสตรีผมแดง ลินลี่ย์หรือไม่ก็บุรุษหนุ่มผมม่วง

“ดูเหมือนว่าครั้งนี้เราคงไม่มีโอกาส  แม้ว่าเราจะมีโชคและผลสิ้นหวังจะปรากฏก็ตาม  เราก็คงไม่สามารถเอาชนะพวกเขาได้”

“สองคนที่มาจากแดนนรก แข็งแกร่งจริงๆ”

“อย่าเพิ่งยอมแพ้ภายในภูเขาสิ้นหวังปกคลุมไปด้วยหมอกและทุกคนแยกย้ายกระจายกันค้นหา  แค่เพราะเหตุที่คนผู้หนึ่งแข็งแกร่งไม่ได้หมายความว่าคนผู้นี้จะต้องได้รับผลสิ้นหวังแน่! บางทีเราอาจจะโชคดีและเป็นคนได้รับผลสิ้นหวังก็ได้”

คนเหล่านั้นหลังจากเห็นว่าลินลี่ย์และบุรุษหนุ่มผมม่วงแข็งแกร่งเพียงไหนพวกเขารู้ตัวว่าไม่สามารถต่อสู้กับคนแข็งแกร่งพวกนั้นได้อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่ต้องการถอดใจยอมแพ้ ในการค้นหาผลสิ้นหวัง พลังก็เป็นส่วนหนึ่งของงานนี้แต่โชคคือส่วนที่สำคัญที่สุดเช่นกัน ในช่วงเวลานานนับปีไม่ถ้วน มีผลสิ้นหวังปรากฏออกมาเพียงสามผล  แม้ว่าโอกาสจะได้รับผลของพวกเขาจะต่ำก็ตาม  ทว่าพวกเขาก็ยังต้องการลองดู

ถ้าพวกเขาไม่ลอง พวกเขาก็คงเป็นเทพชั้นสูงธรรมดาในยมโลกที่กว้างใหญ่นี้

แต่ถ้าพวกเขาลองดูแล้ว บางทีพวกเขาอาจได้รับพลังอำนาจอย่างฉับพลันและกลายเป็นทูตมหาเทพได้ยืนอยู่จุดสูงสุดของยมโลก

“พี่ใหญ่, ขอแสดงความยินดีด้วย”  บีบีชูแก้วเหล้าอย่างมีความสุขขณะที่กางสนามพลังป้องกันไม่ให้คนอื่นได้ยินคำสนทนาของพวกเขา

“ดูเหมือนว่าโชคของข้ายอดเยี่ยมจริงๆ”  ลินลี่ย์ยิ้มตลอด “ร่างแยกธาตุน้ำของข้าบรรลุพลังเทพชั้นสูงในเวลาอย่างนี้ได้  ดูเหมือนกับว่าการมาเยี่ยมเยียนภูเขาสิ้นหวังคืนนี้จะได้รับผลสำเร็จนะ”

“ใช่แล้ว จะต้องได้รับผลสำเร็จอย่างแน่นอน!”  บีบีพูดอย่างเดียวกัน

การเข้าภูเขาสิ้นหวังเพื่อไปพบกับมหาเทพ! นี่เป็นเรื่องที่ยากเย็นแสนเข็ญแน่นอน แม้แต่ลินลี่ย์และบีบีก็ยังกังวล

“เอ๊ะ?” ลินลี่ย์หันไปมอง

เขาเห็นสตรีผมแดงเดินตรงมาที่โต๊ะของเขาจากนั้นดึงเก้าอี้ออกมานั่งลงที่โต๊ะของเขา สตรีผมแดงดึงแก้วเหล้าออกมารินเหล้าจากขวดของลินลี่ย์และกระดกดื่มรวดเดียวโดยไม่พูดอะไรสักคำ

ลินลี่ย์กับบีบีได้แต่มองดูสตรีผมแดงอย่างมึนงง

“เด็กน้อย” สตรีผมแดงมองดูลินลี่ย์  นางยิ้มมุมปาก “เจ้าเพิ่งกลายเป็นเทพชั้นสูงธาตุน้ำ ควรจะขอบคุณข้าไม่ใช่หรือ?”

“ถูกแล้ว” ลินลี่ย์หัวเราะ และชูแก้วเหล้า  “ข้าต้องขอบคุณท่านจริงๆ มิฉะนั้นใครจะรู้ว่าอีกนานเท่าใดข้าจะบรรลุระดับใหม่ได้?”

“พี่ใหญ่!  สตรีคนนี้ตั้งใจจะทำอะไร?”  บีบีคุยทางใจอย่างมึนงง ลินลี่ย์ก็สงสัยเหมือนกันและเขาคุยทางใจตอบ  “บีบี,ข้ามีความรู้สึกว่าสตรีนางนี้แปลกมาก ยอดฝีมือที่ดูเหมือนจะมีระดับเดียวกับเทพอสูรของแดนนรกจะมาทำงานในโรงแรมนี้จริงๆหรือ?  เรื่องนี้ไม่สามารถเข้าใจได้จริงๆ”

สตรีผมแดงดื่มเหล้าติดต่อกันอีกสองสามแก้วจากนั้นนางเอียงคอ

“พวกเจ้าทั้งสองคนมาที่นี่เพื่อรับเอาผลสิ้นหวังเหมือนกันหรือ?”  สตรีผมแดงหัวเราะอย่างใจเย็น  “ดูจากพลังที่เจ้าแสดงออกมา  เจ้าทั้งสองอย่างน้อยก็มีพลังระดับอสูรเจ็ดดาวหรืออาจจะแกร่งมากกว่านั้น  ข้าคิดว่าเจ้าทั้งสองเหมือนกับไม่ได้ต้องการมาเสี่ยงโชคหรือเอาผลสิ้นหวังใช่ไหม?พลังที่พวกเจ้าแสดงออกมาเพียงพอจะให้เจ้ากลายเป็นวีรบุรุษนักสู้หรือสร้างชื่อได้ทั้งในยมโลกและแดนนรก”

“ไม่มีใครบ่นเรื่องมีความแข็งแกร่งเกินไปแน่”  ลินลี่ย์หัวเราะอย่างเยือกเย็น

ลินลี่ย์ไม่ต้องการให้คนอื่นรู้ว่าเขาต้องการมาพบกับมหาเทพ

“โอว...นั่นก็จริง”  สตรีผมแดงพยักหน้า  “แต่ข้าขอแนะนำพวกเจ้าบางอย่าง  เจ้าอย่าเข้าไปในภูเขาสิ้นหวังเป็นดีที่สุด”

“ทำไมเป็นอย่างนั้นล่ะ?  เพราะมีอันตรายอยู่ข้างในใช่ไหม?”  ลินลี่ย์ถาม

สตรีผมแดงหัวเราะเบาๆ  “มันอันตรายจริงๆ! มีผลสิ้นหวังเพียงสามผลที่เคยปรากฏในยมโลก เวลาเป็นล้านล้านปีกว่าจะปรากฏขึ้นแต่ละผลในยมโลก   คนเหล่านี้ก็ยังมาตามหามัน..”  สตรีผมแดงชำเลืองมองด้านหนึ่ง “คนทั้งหมดเหล่านี้ใช้ชีวิตอยู่ในยมโลกไม่ใช่เพื่อความพึงพอใจดังนั้นพวกเขาจึงมาลองเสี่ยงโชค แต่การเสี่ยงโชคของผู้คนมาพร้อมกับราคาที่ต้องเสี่ยงไปด้วย  แม้แต่คนแข็งแกร่งอย่างพวกเจ้าทั้งสองคน  ในภูเขาสิ้นหวังพวกเจ้าอาจเสียชีวิตก็ได้ถ้าพวกเจ้าไม่ระมัดระวัง!”

ลินลี่ย์อดหรี่ตาของเขาไม่ได้

“พลังที่เจ้าใช้มากเพียงพอจะทำให้เที่ยวไปและควบคุมยมโลกได้ ทำไมต้องเอาชีวิตมาเสี่ยงกับผลสิ้นหวังผลเดียวที่นานนับปีไม่ถ้วนกว่าจะปรากฏได้สักครั้ง”  หญิงสาวผมแดงกล่าว

ลินลี่ย์พยักหน้า

แม้แต่เทพชั้นสูงธรรมดาอสูรห้าดาวและอสูรหกดาวก็ทรงพลังพออยู่แล้วเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะยืนหยัดเทียบเคียงกับสุดยอดฝีมือของยมโลก คนเหล่านี้ยอมเสี่ยงชีวิตและหวังว่าชะตาชีวิตของพวกเขาจะเปลี่ยนไป แต่สำหรับยอดฝีมือผู้มีระดับใกล้เคียงกับเทพอสูร ชีวิตของพวกเขามีค่า!

“เรายินดีเสี่ยง”  บีบีเพียงแต่หัวเราะ  “ข้าสงสัยจริงๆว่าภูเขาสิ้นหวังจะอันตรายมากขนาดไหน”

“ข้าจะให้คำแนะนำพวกเจ้าบางส่วน ถือว่าไม่ใช่ธุระของข้าไม่ว่าเจ้าจะไปตายหรือไม่ก็ตาม”  สตรีผมแดงหัวเราะอย่างเยือกเย็น “เพียงแต่เมื่อหลายคนเดินลึกเข้าไปในภูเขาสิ้นหวังจะไม่สามารถออกมาได้เลย!”

“ท่านสามารถบอกข้าบ้างได้ไหมว่าภูเขาสิ้นหวังมีอันตรายใดบ้าง?”  ลินลี่ย์ถาม

เนื่องจากหญิงสาวคนนี้เป็นเจ้าของและดำเนินการธุรกิจโรงแรมอยู่ข้างภูเขา และดูเหมือนว่าจะมีความเกี่ยวข้องกับปราสาทใบไม้เขียว  และบางทีอาจเป็นหนึ่งในนั้น... นางย่อมรู้หลายอย่างเกี่ยวกับสถานการณ์ในภูเขาสิ้นหวัง

“ทำไมข้าจะต้องบอกเจ้าด้วยเล่า?”  สตรีผมแดงย้อนถาม

ลินลี่ย์และบีบีตะลึง

หญิงสาวผมแดงหัวเราะคิกคักขณะที่นางลุกขึ้นยืน  “ยิ่งเจ้าขึ้นไปสูงๆในหมอกสามสีของภูเขาสิ้นหวัง อันตรายจะเพิ่มพูนมากขึ้น!  จำเอาไว้ ระวังงู และต้นไม้!” หลังจากพูดเสร็จสตรีผมแดงหมุนตัวจากไป ทิ้งลินลี่ย์และบีบีให้นั่งงงงวย

ลินลี่ย์ได้เตรียมตัวไว้แล้วว่ายิ่งขึ้นไปยังส่วนที่สูงของภูเขาสิ้นหวังก็ยิ่งอันตราย

แต่...

“งู? ต้นไม้?”  บีบีพึมพำ  “แน่นอนว่าจะต้องมีต้นไม้อยู่ในป่าเขา  เป็นไปได้หรือที่เราต้องระมัดระวังต้นไม้ทุกต้น?  อย่างนั้นเราควรจะขึ้นไปบนภูเขาอย่างไร?”

“ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นแค่จำไว้ว่าให้ระวังงูและต้นไม้ แต่ถึงกระนั้นเราไม่อาจไม่ระวังอย่างอื่นได้เช่นกัน”  ลินลี่ย์พูดหลังจากได้รับคำตอบ  “สตรีคนนั้นอาจรู้เรื่องในภูเขาสิ้นหวังหลายอย่าง แต่นางไม่จำเป็นต้องรู้ทุกอย่างที่อันตรายในเขาสิ้นหวัง

ราตรีพระจันทร์เต็มดวง  พระจันทร์สีแดงน่ากลัวราวกับมีจานกลมแขวนอยู่ในท้องฟ้า  ภายใต้แสงพระจันทร์ฉายภูเขาสิ้นหวังมักจะมีประกายแสงเลือนรางเหมือนไฟฟ้า มองดูเหมือนเหมือนรัศมีสีแดงเปล่งออกมาอย่างน่ากลัว

เชิงเขาตอนเหนือของภูเขาสิ้นหวัง

โซ่สายฟ้ามากมายทิ้งตัวลงมาจากยอดเขาเหมือนกับสายน้ำตก  ที่เชิงเขาทิศเหนือมีประตูใหญ่มหึมายาวสิบเมตรและบานประตูคลุมไปด้วยอักษรรูนสลักเช่นกัน  กระแสไฟฟ้าปริมาณมหาศาลไหลเวียนอยู่รอบประตูภูเขา  แต่ตัวประตูเองไม่มีกระแสไฟฟ้าปรากฏ

มีคนสิบกว่าคนอยู่ที่ประตู

“นี่เป็นเพียงทางเข้า”  บีบีบ่น “ข้าต้องการเข้าไปจากพื้นที่ด้านอื่นนอกจากประตูนี้ดีและต้องการดูว่าพลังสายฟ้านั่นทรงพลังขนาดไหน”

“ระวังตัวไว้เสมอเป็นดีที่สุด”  ลินลี่ย์เงยหน้าเช่นกัน

ทั่วทั้งภูเขาคลุมไปด้วยหมอกสามสี  แต่ความหนาของหมอกลดลงเล็กน้อย

“พี่น้องทั้งสี่ของข้า!” ที่อยู่ใกล้พวกเขา มีเทพชั้นสูงห้าคนรวมอยู่ด้วยกัน  หนึ่งในนั้นมีสีหน้าเคร่งเครียด “เป็นเวลานานหลายปีแล้วที่เราใช้ชีวิตอย่างมึนงง ชีวิตเลือนราง  เรามาพยายามกันให้ดีที่สุด  อย่างแย่เราอาจล้มเหลวและตายไป!  แต่ถ้าเราสำเร็จ พี่น้องที่ประสบความสำเร็จจะช่วยจัดการเรื่องของพวกเขา”

“ไม่ต้องห่วง ท่านพี่”

คนเหล่านั้นเข้มแข็งมีการตัดสินใจแน่วแน่ปรากฏอยู่ในดวงตา  พวกเขาก้าวผ่านประตูและเข้าไปในในภูเขาสิ้นหวัง

“พวกเขากำลังเอาชีวิตไปทิ้ง!”  เสียงอ่อนโยนคล้ายสตรีดังขึ้น

แต่ผู้พูดเป็นบุรุษหนุ่มท่าทางคล้ายสตรี “พวกเขาคิดว่าพวกเขาสมควรจะได้รับผลสิ้นหวังหรือ?” บุรุษผมขาวเข้าไปในภูเขาสิ้นหวังด้วยเช่นกัน  เทพชั้นสูงอีกกลุ่มหนึ่งกำลังพูดคุยกันและทุกคนเดินเข้าไปในในภูเขาสิ้นหวังกันทั้งหมด  คนที่กล้าเข้าไปตัดสินใจแล้วว่าจะเสี่ยงชีวิตเพื่อสิ่งนี้

“ผลสิ้นหวัง?” บุรุษหนุ่มผมม่วงชุดดำก็เข้าไปด้วยเช่นกัน

“บึ้ม!”ลินลี่ย์แปลงเป็นร่างมังกรทันที เกล็ดสีทองฟ้าคลุมไปทั้งร่างและหนามแหลมน่ากลัวงอกอยู่บนหลังของเขา หน้าผากและร่างกายส่วนอื่น แค่เพียงพลิกมือกระบี่ยาวใสก็ปรากฏเช่นกัน “ไปกันเถอะ บีบี” ลินลี่ย์และบีบีเข้าไปในภูเขาสิ้นหวัง

ลินลี่ย์แปลงร่างมังกรทันทีทำให้คนอื่นรู้สึกตกใจ

“อย่างนั้นคนผู้นี้ก็ปกปิดพลังของตนเองไว้!”  คนเหล่านั้นรู้สึกสะท้านใจ

“กระบี่นั่นดูเหมือนจะเป็นสมบัติด้วยเช่นกัน”

แม้ว่าเทพชั้นสูงคนอื่นๆจะตะลึง  แต่พวกเขาก็ผ่านประตูเข้าไป

ครู่ต่อมามีร่างคนสองคนถูกทิ้งไว้ที่นอกประตู  สตรีงามผมแดงและหญิงสาวชุดเขียว

“หัวหน้า!  สองคนที่มาจากแดนนรกทรงพลังมากจริงๆ”  สตรีชุดเขียวกล่าว

สตรีงามผมแดงมีรอยยิ้มที่มุมปาก  “ถ้าข้าเดาไม่ผิดอาวุธที่ชาวเผ่ามังกรฟ้าใช้น่าจะเป็นอาวุธประกายเทพที่เบรุตสร้าง! เป็นเรื่องยากที่จะได้เห็นอาวุธใหญ่ขนาดนี้ความสัมพันธ์ระหว่างบุรุษหนุ่มคนนี้กับเบรุตคงจะพิเศษแน่นอน สำหรับเด็กหนุ่มอีกคนเขาสามารถคว้าจับกระบี่ของอสูรเจ็ดดาวได้ด้วยมือเปล่าโดยไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย  แต่ร่างของเขาไม่มีรัศมีสมบัติมหาเทพ..เท่าที่ข้ารู้ มีทางเป็นไปได้ว่าเขาคงเป็นลูกหลานของเบรุต หนูกินเทพตัวที่สอง”

“โอว, กลับกันเถอะ”สตรีผมแดงหมุนตัวและเดินกลับไป

“หัวหน้า!  ท่านคิดว่าจะมีสักกี่คนที่รอดชีวิตออกมา?”  สตรีชุดเขียวถาม

“ตามประสบการณ์ที่ผ่านมา..  พลังของคนกลุ่มนี้นับว่าไม่เลว  หลายคนน่าจะกลับมาได้ แต่ถ้าพวกเขาโลภเกินไปและพยายามไปให้ถึงยอดเขาสิ้นหวัง?ก็เป็นไปได้มากว่าจะไม่มีใครเหลือกลับมา!”  สตรีผมแดงพูดอย่างใจเย็น  “ไม่ต้องเป็นห่วงพวกเขา  ยมโลกเต็มไปด้วยผู้คน  ดังนั้นจะเป็นไรไป ถ้าจะมีคนตายไปอีกกลุ่มหนึ่ง?”

สตรีชุดเขียวเดินตามสตรีผมแดงกลับไปยังโรงแรม