ตอนที่ 298 - ชดเชยปีใหม่ครับ

ด้วยการปรากฏตัวของ 'เบเฮมอธ' ทำให้ป่าอาลุคตกอยู่ภายใต้การปกครองของอลันอย่างสมบูรณ์

เหล่าสัตว์อสูรที่รอดชีวิตต่างพากันตัวสั่นงันงก

พวกมันรู้ดีว่าเบื้องหลังชายหนุ่มผู้นี้คืออสูรสงครามทั้งห้าตัวที่พร้อมจะบดขยี้พวกมันให้เป็นผุยผงหากคิดต่อต้าน

อลันหันไปสั่งการอัศวินทองคำที่ติดตามมา

"พาคนเหล่านี้ไปพักผ่อน จัดหาที่พัก อาหาร น้ำอุ่น และเสื้อผ้าสะอาดๆ ให้พวกเขา... อ้อ แล้วก็ดูแลเจ้าตัวเล็กนี่เป็นพิเศษด้วยนะ"

อลันส่งตัวแอนนี่ให้กับอัศวินคนหนึ่ง เขารู้สึกถูกชะตากับเด็กน้อยคนนี้มากเป็นพิเศษ

"ข้าชอบนาง ดูแลนางให้ดีที่สุด"

"รับทราบขอรับท่านดยุค!" อัศวินทองคำรับคำสั่งอย่างแข็งขัน เขาสั่งให้ลูกน้องรีบนำผ้าห่มหนานุ่มมาห่อตัวแอนนี่ทันที

แอนนี่ดิ้นขลุกขลักด้วยความไม่คุ้นชิน เธอรู้สึกหวาดระแวงคนแปลกหน้าในชุดเกราะวาววับเหล่านี้

แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากผ้าห่ม... เธอก็สงบลง

สำหรับเด็กน้อยที่ต้องทนหนาวในชุดผ้ากระสอบบางๆ มาตลอดชีวิต

ความอบอุ่นนี้ช่างวิเศษเหลือเกินจนเธอลืมความกลัวไปสิ้น

เธอซุกตัวอยู่ในผ้าห่มอย่างมีความสุขโดยไม่สนใจความมอมแมมของตัวเอง

...

หลังจากส่งผู้รอดชีวิตไปพักผ่อนแล้ว อลันก็หันกลับมาเผชิญหน้ากับเหล่าประชากรดั้งเดิมของป่าแห่งนี้

ด้วยอำนาจแห่ง 'ราชาแห่งอาลุค' เขาสามารถสื่อสารและออกคำสั่งกับสัตว์อสูรทุกตัวในพื้นที่นี้ได้

"ฟังข้าให้ดี!" เสียงของอลันกึกก้องกังวาน

"นับจากวันนี้ไป พวกเจ้าคือไพร่ฟ้าของข้าและป่าอาลุคแห่งนี้คือดินแดนส่วนหนึ่งของราชรัฐอลัน... ข้าคือราชาเพียงหนึ่งเดียวของพวกเจ้า!"

เหล่าสัตว์อสูรต่างพากันหมอบกราบ ไม่กล้าแม้แต่จะกระดิกหาง

ประสบการณ์จากเทือกเขาสแตรนด์ฟอร์ธทำให้อลันวางตัวในฐานะราชันย์ได้อย่างเป็นธรรมชาติ

"พวกเจ้าจงกลับไปใช้ชีวิตในป่าตามปกติ... แต่จงจำไว้ ห้ามย่างกรายเข้าไปสร้างความเดือดร้อนในเขตที่อยู่อาศัยหรือพื้นที่เกษตรกรรมของมนุษย์เด็ดขาด หากใครฝ่าฝืน..."

อลันปล่อยจิตสังหารอันรุนแรงออกมา จนสัตว์อสูรทุกตัวขนลุกชัน

“ตาย!”

"วู้ววว..." เหล่าสัตว์อสูรส่งเสียงครางรับทราบ พวกมันเข้าใจกฎเหล็กนี้ดี

"ดีมาก... แยกย้ายได้!" สิ้นเสียงคำสั่ง ฝูงสัตว์อสูรก็รีบวิ่งหนีกลับเข้าป่าไปอย่างรวดเร็ว

อลันหันไปสั่งงานเหล่าเบเฮมอธต่อ

"พวกเจ้าก็เข้าไปในป่าด้วย ช่วยข้าเฝ้าวิหารตรงกลางนั่นไว้ อย่าให้ใครหน้าไหนเข้าใกล้โดยไม่ได้รับอนุญาตจากข้า"

"โฮก!" เบเฮมอธรับคำและเดินหน้าเข้าสู่ป่าลึก

ส่วนเรื่องการฟื้นฟูสภาพป่าที่เสียหาย อลันวางแผนจะให้ 'มนุษย์ต้นไม้ ' เข้ามาจัดการภายหลัง

แม้จะไม่ได้ฟื้นฟูด้วยเทคโนโลยีโบราณแบบวอล์คเกอร์ แต่วิธีธรรมชาติก็น่าจะเพียงพอแล้ว

...

ณ เมืองใกล้เคียง ชาวเมืองใต้ดินที่เพิ่งขึ้นมาบนโลกยังคงตื่นตาตื่นใจกับทุกสิ่งที่พบเห็น

ทุ่งนากว้างใหญ่ แม่น้ำใสสะอาด และเมืองที่คึกคัก

แม้จะมีกำแพงภาษาที่สื่อสารกันไม่ค่อยเข้าใจ แต่ความสุขนั้นฉายชัดบนใบหน้าของทุกคน

อลันสื่อสารผ่านจิตวิญญาณเพื่อแจ้งกำหนดการ

"เพื่อนๆ ของข้า... คืนนี้พักผ่อนให้สบาย อาบน้ำอุ่น ชำระร่างกายให้สะอาด แล้วข้าจะเตรียมงานเลี้ยงต้อนรับสุดพิเศษไว้ให้"

และอลันก็รักษาคำพูด มื้อค่ำวันนั้นเต็มไปด้วยอาหารเลิศรส

ทั้งแกะย่าง เนื้อวัวชั้นดี ซุปไก่หอมกรุ่น เค้กนุ่มละมุน และชีสนานาชนิด

สำหรับคนที่เคยกินแต่ของเหลือเดน นี่คือสวรรค์บนดิน พวกเขาตักตวงความสุขนี้อย่างเต็มที่ทั้งน้ำตา

แอนนี่นั่งอยู่ข้างๆ อลัน เธอเปลี่ยนชุดใหม่เป็นเดรสสีขาวฟูฟ่อง ผมสีทองถูกสระไดร์จนเงางาม ดูราวกับเจ้าหญิงตัวน้อย

ในมือทั้งสองข้างถือน่องไก่และเค้ก แก้มป่องเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างมีความสุข แต่ทว่า... น้ำตากลับไหลอาบแก้มใสๆ นั้นไม่หยุด

"แอนนี่... เป็นอะไรไปหือ?" อลันถามด้วยความกังวล

แอนนี่สะอื้นเงียบๆ ไม่ตอบคำถาม ครูว์ที่นั่งอยู่ใกล้ๆ จึงเป็นคนตอบแทน

"พ่อแม่ของแก... เพิ่งอดตายไปเมื่อปีที่แล้วนี่เองครับ ถ้าพวกเขายังอยู่..."

อลันนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ความสะเทือนใจแล่นผ่านอก เขาเอื้อมมือไปลูบหัวเด็กน้อยเบาๆ

"ไม่เป็นไรนะแอนนี่... คนที่จากไปแล้วย่อมอยู่ในใจเราเสมอ แต่สำหรับเจ้า... ต่อจากนี้ไป ข้าสัญญาว่าเจ้าจะไม่มีวันต้องทนหิวอีก"

แอนนี่เงยหน้ามองอลันผ่านม่านน้ำตา รอยยิ้มอบอุ่นของพี่ชายผู้ช่วยชีวิตทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย

เธอขยับตัวเข้าไปใกล้เขามากขึ้น ราวกับจะยึดเหนี่ยวเขาไว้เป็นที่พึ่งพิง

...

หลังจากงานเลี้ยงจบลง ชาวเมืองแยกย้ายกันไปพักผ่อน เหลือเพียงครูว์ที่อลันรั้งตัวไว้เพื่อสอบถามข้อมูล

ส่วนแอนนี่นั้น... อลันตัดสินใจรับอุปการะเธอไว้เอง

"พลังเลือดอสูรที่เจ้าพูดถึง... มันคืออะไรกันแน่?" อลันเข้าประเด็น

"มันคือการปลูกถ่ายเลือดของสัตว์อสูรเข้าไปในร่างกายมนุษย์ครับ" ครูว์อธิบาย

"นักเล่นแร่แปรธาตุจะเปลี่ยนถ่ายเลือดบางส่วนของเรา เพื่อใช้พลังดิบเถื่อนของสัตว์อสูรกระตุ้นขีดจำกัดทางร่างกาย ทำให้เรามีพละกำลังเหนือมนุษย์"

อลันฟังแล้วก็ขนลุก... นี่มันคือการทดลองมนุษย์ชัดๆ มีแต่นักเล่นแร่แปรธาตุสติเฟื่องเท่านั้นที่จะกล้าทำเรื่องโหดร้ายแบบนี้ได้

"ดูเหมือนว่ามันจะเป็นเทคโนโลยีทางชีวภาพของยุคโบราณสินะ"

อลันวิเคราะห์ พลังนี้คล้ายกับ 'อัศวินวิญญาณอสูร' แต่หยาบและอันตรายกว่ามาก

อัศวินวิญญาณอสูรเน้นการผสานจิตวิญญาณ แต่พลังเลือดอสูรของครูว์เน้นการดัดแปลงพันธุกรรมทางกายภาพโดยตรง

"น่าสนใจ..." อลันพึมพำ เทคโนโลยีของจักรวรรดิโอดินกัสมีอะไรให้ค้นหาอีกเยอะ

ทั้งเครื่องจักรกล เวทมนตร์ และพันธุวิศวกรรม หากเขาสามารถถอดรหัสและควบคุมเทคโนโลยีเหล่านี้ได้

อาณาเขตอลันจะก้าวกระโดดไปไกลกว่าอาณาจักรใดๆ ในโลกนี้

อลันตัดสินใจแน่วแน่... เมืองใต้ดินแห่งนั้นจะต้องถูกสำรวจอย่างละเอียดทุกซอกทุกมุม!