18 ล้างแค้น สังหารบากิ

…ตายไปแบบนั้นจริง ๆ

แม้จะรู้มานานแล้วว่า เก็คโค ฮายาเตะ แทบไม่มีทางรอด

แต่การ “เห็น” คนรู้จักตายไปกับตา

ก็ยังเป็นประสบการณ์ที่หาได้ยากสำหรับ อากิยามะ มาโคโตะ

ต่อให้เขามีสองชีวิต

สุดท้ายก็ยังเป็นแค่หนุ่มน้อยคนหนึ่งเท่านั้น

ทว่าเหนือสิ่งอื่นใด เขากลับรู้สึก “โล่ง”

เพราะอย่างน้อย เขาสามารถใช้การจำลอง

เพื่อทำความคุ้นชินกับโลกนินจาแบบ “ฆ่าหรือถูกฆ่า” นี้ได้

ไม่อย่างนั้น วันหนึ่งเมื่อเขาต้องเผชิญหน้าศัตรูจริง ๆ

เขาอาจสะดุดอารมณ์ตัวเองเอาง่าย ๆ

การจำลองเดินหน้าต่อ

เมื่อ ฮายาเตะ ตายแล้ว

ก็ถึงเวลาที่ อากิยามะ มาโคโตะ จะ “เปิดตัว” อย่างเป็นทางการใน โคโนฮะ

แต่เหตุการณ์ต่อมากลับเกินคาดอีกครั้ง

[วันถัดมา อุซึกิ ยูงาโอะ มาหาคุณถึงบ้าน

ถามว่าใครฆ่า เก็คโค ฮายาเตะ]

[คุณตอบเสียงเย็นว่า

“คนที่สั่งภารกิจให้เขา…ก็ย่อมรู้ดีว่าใครคือฆาตกร”]

[ยูงาโอะ จมดิ่งในความเศร้าจนแทบขาดใจ

เธออยากไปถามโฮคาเงะให้รู้ดำรู้แดง

แต่ในฐานะอันบุสายตรงของโฮคาเงะ

เธอไม่มีสถานะพอจะไป “ทวงถาม” เขา]

[คุณพยายามปลอบ แต่เธอผลักไส

และย้ำว่าอย่ามาใกล้เธออีก

ความสัมพันธ์ของคุณดูจะตกฮวบถึงก้นเหว]

มาโคโตะ ลูบคาง อ่านตัวหนังสืออย่างนิ่งเรียบ

แม้ ยูงาโอะ จะสวย และเขาก็สำนึกบุญคุณที่เธอรักษา

แต่เขาไม่ได้ “อิน” กับเธอในเชิงรักใคร่

สิ่งที่เขาคิดมีเพียง การชนะใจผู้ใหญ่

มันควรเริ่มตั้งแต่ยังเด็ก

พอเป็นผู้ใหญ่แล้ว…งานจีบนี่มันโคตรยากเลยจริง ๆ

กระนั้น ทั้งหมดนี้ก็ยังอยู่ในแผนที่เขาคิดไว้

[วันตัดสินสอบ จูนิน มาถึง

แผน ทำลายโคโนฮะ ปะทุขึ้น]

[ในฐานะชาวบ้าน คุณจะหนีลงหลุมหลบภัยก็ได้

แต่ครั้งนี้คุณเลือก “ลงมือ”

เตรียมซุ่มโจมตี บากิ อย่างลับ ๆ]

[เสื้อผ้าชาวบ้านของคุณ กลายเป็นเกราะป้องกันชั้นเยี่ยม

นินจาหมู่บ้านทรายระดับสูงส่วนใหญ่ “มองผ่าน”

ส่วน จูนิน หรือ เกะนิน ของทรายที่คิดจะปาดคุณทิ้ง

กลับโดนคุณสังหารเสียเอง]

[ในที่สุดคุณก็เห็น บากิ

ตอนนี้เขากำลังปะทะกับนินจา โคโนฮะ กลุ่มหนึ่ง

ด้วยพลังที่เหนือกว่า ชีวิตเขายังไม่ใกล้ตาย

แต่ก็ไม่มีสมาธิพอจะระวังด้านอื่น

นี่แหละจังหวะทองของคุณ]

ดวงตา อากิยามะ มาโคโตะ เป็นประกาย

ครั้งจำลองกับ เท็นเท็น ครั้งแรก

เขาออกแบบอาวุธนินจาชุดหนึ่ง

แต่ยังไม่เคยได้ลองด้วยตัวเอง

ตอนนี้…ถึงเวลาทดสอบจริงแล้ว

แบบ คุไนกระจายสะเก็ด เขาส่งให้ร้านตระกูล เท็นเท็น ไปนานแล้ว

ในเหตุการณ์ ทำลายโคโนฮะ นี้

เขาเห็นนินจา โคโนฮะ ใช้มันโจมตีแบบซุ่มได้ผลหลายครั้ง

ส่วน “ของชิ้นที่สอง” เพิ่งส่งให้ร้านไม่นาน

และแบบต้นแบบที่พึ่งสร้างเสร็จ

เขาก็ยืมออกมาในข้ออ้าง “ทดสอบ” เมื่อไม่กี่วันก่อนนี่เอง

ได้เวลาแล้ว มาดูกันว่า “อาวุธสังหาร” ตัวนี้ดุแค่ไหน

[คุณหามุมลับที่มุมกล้องชัดเจน

เปิดม้วนผนึก ดึงอาวุธยาวราว 2 เมตรออกมา

หน้าตาคล้าย “ปืนไรเฟิลสไนเปอร์” นี่คือเครื่องมือสังหารแบบใหม่ที่คุณออกแบบ]

[มันใช้ “ผนึกระเบิด” เป็นแรงขับ

เสริมด้วยการอัดจักระเพื่อคุมวิถีและเพิ่มอานุภาพ

กระสุนคือ “เข็มเหล็ก” เส้นผ่านศูนย์กลาง 7.62 เซนฯ เคลือบพิษ]

[ระยะโจมตีแม่นยำเหนือเสียงได้ไกลถึง 500 เมตร

ข้อเสียเดียวตอนนี้ ยิงได้ “นัดเดียว”]

[คุณกลั้นหายใจ เล็งไปที่ บากิ

จนสบช่องขณะเขาร่าย คาถาลม: คมลม

คุณเหนี่ยวไกอย่างเด็ดขาด]

[ความเร็วของเข็มทะลุ “กำแพงเสียง”

พอ บากิ รับรู้ว่าโดนลอบสังหาร

ทุกอย่างก็สายไปแล้ว]

[เข็มเจาะตาของ บากิ

ทว่าคุณกลับประหลาดใจ เขาไม่ตาย

ในจังหวะคับขัน เขาใช้คมลม “เฉือน” วิถีกระสุน

ทำให้เข็มติดคากะโหลก]

[เจ็บปวดบ้าคลั่ง บากิ ไล่ล่าคุณไม่ลดละ

คุณหันหลังหนีทันที รอให้ “พิษ” ออกฤทธิ์

แต่ บากิ ไม่แสดงอาการพิษเลย กลับเร็วยิ่งขึ้นเสียอีก]

[ตอนนี้เอง คุณถึงนึกได้ว่า บากิ คือ “มือฉมังพิษ” เสียด้วย

สถานการณ์พลิกเป็นอันตรายแล้ว]

คิ้ว มาโคโตะ ขมวดแน่น

ในแผนเดิม เขาไม่หวังจะยิงเดียวตาย

แค่ให้บาดเจ็บสาหัส ที่เหลือก็ให้นินจา โคโนฮะ ปักคุไนเก็บงาน

เขายังคิดต่อด้วยซ้ำว่าจะ “ชิง last hit” ยังไงดี

แล้วทำไมจังหวะมันเพี้ยนไปหมด?

นินจา โคโนฮะ ไม่ช่วย?

หรือไม่มีใครอยากชนกับ บากิ ที่คลั่ง?

เขาลังเล จะแลก “โอกาสจำลอง” เป็นสิทธิ์ชี้นำเพื่อหนีเอาตัวรอดดีไหม

เพราะถ้าตายตอนนี้ ทุกอย่างที่อุตส่าห์ปั้นมาก็สูญเปล่า

ทว่าทันใดนั้น ดวงตาเขาก็เป็นประกายอีกครั้ง

[ก่อนที่คุณจะถูก บากิ ตามทัน

อุซึกิ ยูงาโอะ ผู้มีพรสวรรค์ด้านรับรู้

ได้สะกดรอยคุณมาตลอด]

[แท้จริง เธอเพียง “แกล้ง” แตกหักกับคุณ

เพื่อไม่อยากให้คุณทำตามคำสัญญากับ ฮายาเตะ]

[หลังใช้เวลากว่าครึ่งปีด้วยกัน

เธอมองคุณเป็น “น้องชาย” แล้ว

พอเห็นคุณเสี่ยงชีวิตเพื่อล้างแค้นให้ ฮายาเตะ

เธอย่อมไม่ยืนดูเฉย]

[น่าเสียดาย ต่อให้สู้สองรุมหนึ่ง

คุณสองคนก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของ บากิ ที่คลุ้มคลั่ง

สถานการณ์เสียเปรียบอย่างรวดเร็ว ใกล้สิ้นใจทุกเมื่อ]

[จังหวะนั้น คุณยิ้ม แล้วบอก ยูงาโอะ ว่า

“พี่ครับ…ถ้าเรารอด คราวนี้พี่เป็นแฟนผมนะ?”]

[ยูงาโอะ คิดว่าคุณแค่หาความอบอุ่นครั้งสุดท้าย

จึงยิ้มเศร้าและพยักหน้า

“ตั้งแต่วินาทีที่เธอลงมือใส่ บากิ

เธอก็กลายเป็น ‘คนที่ใกล้ฉันที่สุด’ แล้ว”]

[บากิ ยกมือขึ้นหมายจะส่งพวกคุณไปพร้อมกัน

แต่ทันใดนั้น เขาพบว่าร่างกายขยับไม่ได้]

[แท้จริง คุณร่าย คาถาผนึก: โซ่ผนึกเพชร ไว้ลับ ๆ

รอเพียงจังหวะที่เขา “ลดการป้องกัน”]

[บากิ ไม่เคยนึกว่าเด็กอย่างคุณจะรู้ “คาถาผนึก”

เขาถูกตรึงไว้ชั่วพริบตาเดียว

แต่ ยูงาโอะ ไม่ปล่อยโอกาสหลุดมือ]

[เธอใช้ วิชาดาบสไตล์โคโนฮะ ถอดหัวเขาในฟันเดียว]

เห็นตรงนี้ ดวงตา มาโคโตะ ก็ทอประกาย ใช้ได้!

ในความจริง เขายังมีไม้เด็ดอีกหลายอย่าง

คาถาที่กวาดมาจากการจำลองก่อนหน้า

แม้ส่วนใหญ่จะระดับต้น–กลาง

แต่มากพอจะ “ต้ม” ผู้คนได้สบาย

อย่างไรเสีย บากิ ก็เป็นเพียง โจนิน

ไม่มีทางเตรียมรับทุกกรณีได้หมด

เมื่อภารกิจลุล่วง

ความสัมพันธ์กับ ยูงาโอะ ควรจะไหลลื่นแล้วสิ ใช่ไหม?

แต่สิ่งที่ มาโคโตะ ไม่คาดคิด

คือการสังหาร บากิ กลับ “ลุกลามเป็นปฏิกิริยาลูกโซ่”

[แผน ทำลายโคโนฮะ ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง

แต่โฮคาเงะรุ่นที่สามสิ้นชีพ]

[อำนาจใน โคโนฮะ ไหลไปอยู่ในมือของ ดันโซ และสองผู้เฒ่าที่ปรึกษา]

[หมู่บ้านทรายยอมเจรจาสงบศึก

แต่ยื่นข้อเรียกร้อง

“ส่งตัวคุณ” เพื่อระงับโทสะ

มิฉะนั้นจะทำสงครามยืดเยื้อกับ โคโนฮะ]

[คุณถูกคุมขังโดย หน่วยตำรวจทหารโคโนฮะ]

จบตอน