ตอนที่ 7-9 แหวนมิติเก็บสมบัติ

“เอามันมา, เร็วเข้า!”เคลย์เดือดดาลจัดจนหน้าและคอแดง เขาคำรามลั่น “แหวน, เก็บแหวนนั่นมา เอาแหวนคืนมา!ใครก็ตามเอามันกลับมาได้จะได้รางวัลล้านเหรียญทอง!”

เมื่อสมาชิกกองกำลังพายุสายฟ้าได้ยินคำว่า“ล้านเหรียญทอง” แววโลภปรากฏอยู่ในดวงตาพวกเขา อัศวินผู้ทรงพละกำลังทั้งหมดเริ่มรวมกลุ่มโจมตีใส่ลินลี่ย์และหัวหน้าหน่วยพายุสายฟ้าไกเซอร์เป็นคนแรกที่บุกจู่โจมใส่เขา

“แหวน, เอ่? ดูเหมือนจะมีค่ามากจริงๆ นะ”  เมื่อเห็นว่าเคลย์แทบคลั่งเพียงไหน ลินลี่ย์อดหัวเราะเย็นชาไม่ได้  เขาถอยหลังด้วยพลังขาที่ทรงพลังอย่างรวดเร็ว  ลินลี่ย์ดึงแหวนออกมาจากมือที่ถูกตัดจากนั้นสวมไว้ในนิ้วตนเอง

“ลินลี่ย์, นี่คือแหวนมิติเก็บสมบัติ!”  เดลิน โคเวิร์ทตื่นเต้น  ด้วยวิญญาณที่ทรงพลังของเขา เดลินโคเวิร์ทสัมผัสได้ถึงความพิเศษมากของแหวนนี้ แหวนมิติเก็บสมบัติเป็นสมบัติที่ประมาณค่ามิได้, ลินลี่ย์ก็ตกใจเช่นกัน

เขาคิดว่าแหวนวงนี้คือสิ่งที่คล้ายๆกับแหวนตกทอดประจำราชตระกูลเฟนไล ไม่คิดเลยว่าจะเป็นมิติเก็บสมบัติจากในตำนานที่เล่าลือกัน แหวนมิติเก็บสมบัติเป็นของที่หาได้ยากอย่างยิ่ง แม้แต่คาร์ดินัลจากศาสนจักรเจิดจรัสก็มีเพียงสองคนเท่านั้นที่ครอบครองแหวนมิติเก็บสมบัติ

ไม่มีใครโง่พอจะขายแหวนมิติเก็บสมบัติเป็นแน่

และเมื่อแหวนมิติเก็บสมบัตินี้ถูกทำสัญญาด้วยเลือดของเจ้าของแหวนก็ไม่มีทางที่ใครจะใช้แหวนนี้ได้ นี่คือที่เก็บสมบัติที่ดีที่สุด แน่นอนว่ามีเพียงวิธีเดียวที่จะเปิดแหวนมิติเก็บสมบัติได้ก็คือฆ่าเจ้าของแหวน  เมื่อเจ้าของแหวนตายแหวนมิติเก็บสมบัติจะกลับคืนสู่สภาพเป็นวัตถุไร้พันธสัญญา  เมื่อถึงตอนนั้นใครก็ตามที่ทำสัญญากับแหวนมิติเก็บสมบัติอีกครั้งก็จะได้ครอบครองสมบัติภายในแหวนไปด้วย

“วืดดดด!”

ไกเซอร์ถือดาบยักษ์ในมือเล็งลินลี่ย์เขม็งราวกับจะแทงฝ่าอากาศพร้อมกับแรงระเบิดที่แทบถล่มทลายภูเขาได้ ดาบยักษ์แหวกผ่านอากาศและส่งเสียงหวีดหวิวน่ากลัวขณะที่พุ่งเข้าหาลินลี่ย์ ลินลี่ย์สามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่ามีแสงสีแดงไหลเวียนอาบผิวของดาบ

นี่คือพลังที่ไม่สามารถป้องกันได้

“วืดด” ลินลี่ย์กระโจนหลบไปอยู่ในตำแหน่งอื่นอย่างรวดเร็ว

“บึ้ม!” กำแพงที่ลินลี่ย์ยืนอยู่เมื่อครู่ถูกอัดกระแทกด้วยพลังที่น่ากลัวของดาบและกำแพงแถบหนึ่งระเบิดออกมาโดยมีจุดพลังดาบเป็นศูนย์กลาง  กำแพงในระยะร้อยเมตรระเบิดถล่มทลาย

“ทรงพลังมาก!” ลินลี่ย์ลอบทึ่ง

ห่างไกลออกไปภายใต้การปกป้องขององครักษ์ที่เหลือ เคลย์ไม่สนใจความเจ็บปวดในมือของเขาที่ถูกตัด  เขายังคงตะโกนสั่งการลั่น “เร็วเข้า,เอาแหวนกลับมาให้ข้าเร็วๆ!” เคลย์ใกล้จะบ้าเต็มที แม้ว่าเขาจะรู้ว่าลินลี่ย์จะไม่สามารถเปิดแหวนมิติเก็บสมบัติได้ก็ตาม  ถ้าแหวนตกอยู่ในมือของลินลี่ย์แม้ว่าเคลย์จะเป็นเจ้าของก็ตาม เขาก็ไม่สามารถเข้าถึงรายการต่างๆ ภายในแหวนได้

สองพันสองร้อยล้านเหรียญทอง!  อัศจรรย์จริงๆ นั่นเป็นจำนวนเงินมหาศาล

สมบัติราชตระกูลที่สะสมมาหลายพันปี  เพราะสมบัติและความมั่งคั่งเหล่านี้ถูกชิงไปยิ่งสร้างความเจ็บปวดให้เขายิ่งกว่าถูกฆ่าเสียอีก

บึ้ม!

กำแพงถล่มไปแถบหนึ่ง อสูรเวทขนาดมหึมาตัวหนึ่งกำลังเดินเข้ามาในพื้นที่กลางวัง มันเดินผ่านกำแพงราวกับว่ากำลังเดินบนพื้นที่ราบ  กำแพงถล่มลงทีละแถบๆ เหมือนกับว่าถูกสร้างขึ้นมาจากโคลนอสูรเวทตัวมหึมานี้สังเกตเห็นเคลย์และลินลี่ย์แล้ว และมันคำรามอย่างตื่นเต้น“โกรววววว!”

“หมีลายม่วง!” เมื่อเห็นร่างที่คุ้นเคยลินลี่ย์ไม่ได้กลัวเท่าใดนักบางทีคงเป็นเพราะเขายังคงจำพลังที่น่ากลัวของหมีลายม่วงระดับเซียนในหุบเขาหมอกได้ว่ากันในเรื่องของขนาด หมีลายม่วงตัวนี้มีขนาดพอๆกับหมีลายม่วงระดับเซียนที่เขาพบในหุบเขาหอก แต่ลินลี่ย์รู้สึกว่ากลิ่นอายที่หมีตัวนี้แผ่ออกมายังไม่น่ากลัวเท่า

หมีลายม่วงตัวนี้เป็นตัวเดียวกับที่ฆ่าดยุคโบนัลท์และครอบครัวของเขา  ตอนนี้มันเริ่มบุกโจมตีวัง

เมื่อได้เห็นลินลี่ย์และกลุ่มของเคลย์ ตอนนี้มันดีใจวิ่งทะลุวังตรงมาทางพวกเขาและคำรามอย่างมีความสุข

“ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ!”

หมีลายม่วงเป็นเหมือนเครื่องจักรที่สร้างขึ้นมาเพื่อสงครามด้วยขนาดร่างสูงพอๆ กับอาคารสามชั้น กับอุ้งเท้าขนาดใหญ่และหนาต่อให้กำแพงที่ทนทานที่สุดก็ยังแตกกระจุยเมื่อมันใช้อุ้งเท้าตบใส่เพียงครั้งเดียว  และในตอนนี้เป้าหมายของหมีก็คือลินลี่ย์และกลุ่มของเคลย์

“เคลย์, เจ้าต้องการแหวนใช่ไหม?  ถ้าเจ้ามีความสามารถพอ ก็มาเอาไปได้เลย”  ลินลี่ย์ตะโกนลั่นขณะเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง

“บีบี เจ้าไปรับมือนักรบคนอื่น  ส่วนไกเซอร์ผู้นี้ ข้าจะรับมือเอง”ลินลี่ย์สั่งทางจิต

“ได้เลยเจ้านาย, คอยดูข้าให้ดี”  บีบีตื่นเต้นรีบพุ่งเข้าหากลุ่มนักรบนั้นทันที

การร่วมผนึกพลังโจมตีของนักรบเหล่านั้นส่วนใหญ่จะใช้กับศัตรูที่มีร่างมนุษย์โดยเน้นโจมตีที่ร่างกายของศัตรู  พวกเขาไม่เคยใช้โจมตีกับอสูรเวทอย่างบีบีซึ่งมีร่างเล็กเลยและมันมีความเร็วและทนได้อย่างน่าทึ่ง

บีบีสยายกรงเล็บที่ร้ายกาจของมันออกและตวัดใส่อย่างโหดเหี้ยม“ฉัวะ” มันฟันใส่คอนักรบระดับแปดไปครึ่งคอ เลือดฉีดพุ่งรุนแรง ศีรษะนักรบคนนั้นห้อยลงเหลือแต่หนังบางๆเชื่อมกับร่างกายเท่านั้น

“ฮึ่มมม”ตาไกเซอร์กลายเป็นสีแดงและเขาตวาดด้วยความโกรธและใช้ดาบยักษ์ของเขาฟันใส่ลินลี่ย์

แค่เพียงก้มลงลินลี่ย์ก็หลบได้  ขณะเดียวกันเขาวาดขาเตะราวกับพายุหมุนแฝงด้วยพลังแหลมคมเหมือนมีด ขาของลินลี่ย์ตวัดฟันใส่คอของไกเซอร์

ไกเซอร์หงายศีรษะหลบขณะที่จะตอบโต้กลับ ท่าเตะของลินลี่ย์กวาดเฉียดใส่หน้าของไกเซอร์ถ้าเข้าใกล้มากกว่านี้เขาจะสามารถฆ่าไกเซอร์ได้ ขณะที่ไกเซอร์หงายศีรษะหลบ เขาเตะโต้ตอบใส่ลินลี่ย์สุดกำลังเช่นกัน แต่ลินลี่ย์ที่อยู่ในกลางอากาศไม่ได้หลบแต่อยางใด

“ควั่บ!”

หางยาวของลินลี่ย์หวดแหวกอากาศส่งเสียงหวีดหวิวใส่ไกเซอร์

การโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่า

ถ้าไกเซอร์ยังคงโจมตีใส่ลินลี่ย์ต่อไป  อย่างนั้นการโจมตีของลินลี่ย์ก็จะฟาดใส่เขาเช่นกัน  “ฮึ่ม”ไกเวอร์เตะพื้นอย่างแรงทำให้เขาพุ่งถอยหลังด้วยความเร็วสูง ขณะเดียวกันเขาขวางดาบยักษ์ในมือต้านรับหางของลินลี่ย์  ความเร็วของไกเซอร์ไวขนาดที่ในพริบตาเขาถอยได้ไกลเป็นร้อยเมตร

“ควั่บ!”

เมื่อไกเซอร์พุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วสูง  ตอนนี้ดาบยักษ์ในมือของเขาสั่นสะเทือนและกลายเป็นดาบลวงตาถึงหกเล่มทำให้ลินลี่ย์ไม่รู้ว่าจะป้องกันได้อย่างไร

“อ๊า!” บีบีสังหารนักรบอีกคน นี่คือนักรบระดับเจ็ดมันใช้เขี้ยวขย้ำกะโหลกของเขา นี่คือเหยื่อสังหารรายที่เจ็ดของบีบี

ความตายของนักรบเหล่านี้ยิ่งมทำให้ไกเซอร์โกรธเขาอบรมสั่งสอนทหารในกองกำลังพายุสายฟ้าเหล่านี้เอง  แต่ลินลี่ย์ยากจะรับมือได้  เขาไม่เพียงแต่โจมตีด้วยมือกับเท้าเท่านั้น  แต่พลังโจมตีของหางเขาก็ยังน่ากลัวมาก  และความทนทานของลินลี่ย์ก็สูงอย่างน่าทึ่งเช่นกัน

ยังนับว่าโชคดี....

ว่ากันในเรื่องประสบการณ์ต่อสู้และกลยุทธลินลี่ย์ไม่อาจเทียบได้กับนักรบระดับเก้าที่แท้จริงซึ่งฝึกฝนมาเป็นเวลาเกินกว่าร้อยปี

“เร็ว เร็ว เอาแหวนคืนมาให้ได้!”เคลย์ใกล้จะเสียสติเต็มที

ตอนนี้สถานการณ์โดยรวมไม่เป็นใจให้เขา  ถ้ายังเป็นเช่นนี้ต่อไป  พวกเขาคงไม่มีโอกาสได้แหวนคืนมาแน่นอน ภายในแหวนมิติเก็บสมบัติมีสมบัติที่ราชตระกูลสะสมไว้เป็นพันปี  ต่อให้เขาตาย เขาก็จะไม่ยอมให้แหวนสูญหาย

“โกรววววว!”

ในที่สุดหมีลายม่วงก็มาถึงและนักรบทุกคนกระจายตัวอยู่ใกล้ๆ แตกตื่น ไม่มีใครกล้าบุกสู้กับมันก่อน การเข้าต่อกรกับอสูรเวททรงพลังระดับเก้าจำเป็นต้องได้นักรบระดับเก้าเป็นอย่างน้อย และเนื่องจากอสูรเวทตามธรรมดาก็ทรงพลังมากยิ่งกว่ามนุษย์อยู่แล้ว จึงมีแนวโน้มว่านักรบระดับเก้าคงได้แต่รับประกันว่าเขาจะไม่ตายเท่านั้น

ความจริงหมีลายม่วงตัวนั้นพอมาถึงก็ชะงักและเหลือบมองดูกลุ่มคนที่ปรากฏตัวในที่นั้น  ปัญญาของอสูรเวทระดับสูงมิได้ด้อยกว่ามนุษย์แม้แต่น้อย และอสูรเวทระดับเก้าอาจมีปัญญามากกว่ามนุษย์หลายคน หมีลายม่วงตัวนี้สามารถบอกได้ว่าคนที่อยู่ต่อหน้ามันพวกนี้แบ่งแยกเป็นสองกลุ่ม ฝ่ายหนึ่งมีเพียงคนเดียวและอสูรเวทตัวหนึ่ง  อีกฝ่ายหนึ่งเป็นอัศวินที่นำโดยบุรุษมือเดียว

และบุรุษมือเดียวดูเหมือนจะห่วงเรื่องแหวนมาก

หมีลายม่วงสามารถเข้าใจลิ้นภาษามนุษย์  แม้ว่ามันไม่สามารถพูดได้  แต่มันสามารถเข้าใจได้  แววตื่นต้นปรากฏอยู่ในดวงตาของหมีลายม่วง

“วู้ววว, วู้ววววว”

หมีลายม่วงปรบอุ้งเท้ามหึมาของมันเข้าด้วยกันอย่างตื่นเต้น  จากนั้นมันพุ่งเข้าใส่ลินลี่ย์กับไกเซอร์  เมื่อเผชิญหน้ากับนักรบทุกคนในเส้นทางมันจะใช้อุ้งเท้าตบใส่อย่างไม่ปราณี

“อ๊า!” นักรบระดับแปดคนหนึ่งพยายามหลบอย่างเร่งร้อน  ขณะเดียวกันแสงหยกเขียวปรากฏจากร่างของเขา

แต่แม้ว่าหมีลายม่วงจะไม่เคลื่อนไหวอุ้งกรงเล็บของมันก็สามารถโจมตีด้วยความเร็วน่ากลัวได้ “ผลัวะ”อุ้งเท้ามหึมาฟาดใส่นักรบระดับแปดเสียงกระแทกที่ไม่น่าฟังดังขึ้นขณะที่ศีรษะของนักรบคนนั้นแตกกระจายทันที  ปราณคุ้มครองของนักรบแตกสลายไปเช่นกันร่างของเขาเหลือแต่เพียงก้อนเนื้อแหลกเหลวกองอยู่บนพื้น

แม้แต่พื้นใต้ศพบุรุษผู้นั้นก็มีรูลึกเป็นร่องใหญ่รอยแยกปรากฏรอบรูนั้น

“ทำไมอสูรเวทระดับเก้าถึงได้มีพลังมากกว่ามนุษย์ในระดับเดียวกันมากมายนัก?”  เมื่อเห็นแต่ไกลหัวใจลินลี่ย์อดประหลาดใจไม่ได้  ไกเซอร์ยังคงสู้อยู่กับลินลี่ย์ก็เพิ่มความกดดันเช่นกัน เขาไม่มีความมั่นใจแม้แต่น้อยว่าจะรับมือหมีลายม่วงได้

หมีลายม่วงมีหนังที่หนาและทนทานมากและมีพลังมหาศาลแม้แต่มังกรยักษ์ก็ยังอาจร่วงได้เมื่อถูกอุ้งเท้าใหญ่โตของมันตบใส่  เฉพาะอุ้งเท้าของมันก็เคลื่อนไหวได้รวดเร็วทั้งที่มันค่อนข้างช้า  อย่างไรก็ตามความเร็วในการโจมตีของมันก็ยังมากอย่างน่าประหลาด หมีลายม่วงอาจนับได้ว่าเป็นอสูรเวทที่ทรงพลังมากที่สุดของอสูรระดับเก้า

บึ้ม  บึ้ม บึ้ม

ลินลี่ย์กับไกเซอร์ผลัดกันรุกรับด้วยความเร็วสูงและแขนขา หางของลินลี่ย์ปะทะใส่ดาบยักษ์ไม่หยุดความเร็วในการต่อสู้โรมรันของพวกเขาสูงส่งจนน่าตกใจ  ลินลี่ย์อาศัยการตั้งรับที่น่าทึ่ง กล้าสู้ในลักษณะเหมือนจะฆ่าตัวตาย  แต่วิชาต่อสู้ของไกเซอร์มีประสิทธิภาพเขามีทั้งประสบการณ์และปราณที่แข็งแกร่งทรงพลัง

ระหว่างที่พวกเขาต่อสู้ไม่มีชัยชนะที่ชัดเจน

“โรววววว!”หมีลายม่วงเข้ามาถึงลินลี่ย์และไกเซอร์และมันกวาดอุ้งมือฟาดใส่คนทั้งสอง

“ควั่บ!” ลินลี่ย์และไกเซอร์ถอยหลังด้วยความเร็วสูง

“บึ้ม!”อุ้งเท้าหมีฟาดใส่พื้นเกิดแรงสั่นสะเทือนลึกทำพื้นสั่นสะเทือนไปหมดและพื้นในระยะสิบเมตรมีรอยร้าวปรากฏ ไม่ว่าจะเป็นลินลี่ย์ หรือไกเซอร์ พวกเขาไม่พยายามฝืนป้องกันพลังโจมตีนี้

อุ้งเท้าของหมีลายม่วงบางทีอาจเป็นอวัยวะทรงพลังที่สุดทนทานที่สุดของตัวมันก็ได้

ถ้าพวกเขาพยายามต้านรับโดยตรง  ทั้งสองคนคงไม่ต่างอะไรกับเลือดเนื้อเลอะเลือน

“โรววววว!” ด้วยเสียงคำรามดังลั่นหมีลายม่วงหันมาโจมตีใส่ลินลี่ย์

“ทำไมเจ้าถึงได้ไล่ตามข้า?”  อาศัยความเร็วสูง ลินลี่ย์เริ่มหนี  หลังจากแปลงร่างเป็นมังกรเขามีความเร็วเท่านักรบระดับเก้าและนักรบระดับเก้าก็เร็วขนาดนั้น ขณะเดียวกัน จุดอ่อนของหมีลายม่วงก็คือความเร็วในการเคลื่อนไหว  จึงไม่ยากสำหรับลินลี่ย์ที่จะสลัดมันให้พ้น

หมีลายม่วงยังคงไล่ตามและใครก็ตามที่ขวางทางมันจะถูกมันตบตาย

มันไล่ตามแต่เพียงลินลี่ย์

ลินลี่ย์ไม่รู้ว่าหมีลายม่วงต้องการชิงแหวนนั้นมันมีปัญญา มันเข้าใจภาษาของมนุษย์หมีลายม่วงรู้ว่าแหวนมีอะไรบางอย่างที่มีค่าต่อคนทั้งสองฝ่าย

เป็นเรื่องปกติที่อสูรเวทระดับเก้าจะเข้าใจภาษามนุษย์  พวกมันเข้าใจได้ เพียงแต่ไม่สามารถพูดได้ เพราะร่างกายของมันไม่ได้ออกแบบให้พูดได้  แต่เมื่อถึงระดับเซียน  พวกมันจะเป็นอิสระจากข้อจำกัดและพูดได้

“แหวน, แหวน!” เคลย์ยังคงร้อง”

“ฝ่าบาท” ไกเซอร์ยืนคุ้มกันอยู่หน้าเคลย์  “ฝ่าบาท, รีบหนีไปเดี๋ยวนี้จะดีที่สุด  ถ้าเราไม่จากไป สถานการณ์จะอันตรายมาก”

สมาชิกกองกำลังพายุสายฟ้าถูกบีบีฆ่าตายไปสิบสี่คน  สมาชิกที่เหลือเริ่มแตกตื่นเช่นกัน  อสูรเวทข้างหน้าพวกเขาตัวเล็กแต่คล่องแคล่วน่าประหลาดและมีพลังโจมตีที่น่ากลัว มันเหมาะจะรับมือกับมนุษย์หลายคน

“โรววววว!”

“โรวววว!”

ทันใดนั้นเสียงมังกรคำรามต่อเนื่องดังกระหึ่มมาจากท้องฟ้า มังกรขนาดมหึมาเป็นร้อยตัวมีเกล็ดเขียวเหมือนหยก, เกล็ดแดงเพลิง,เกล็ดเงินและมังกรที่ดูโหดร้ายอำมหิตเริ่มบินมาทางนี้

มังกรมีระดับปัญญาสูงมาก  พวกมันรู้ว่าวังมีสมบัติมากมายและพวกมังกรก็ชอบสะสมสมบัติ

“โรวววว!” ผู้นำในการต่อสู้ครั้งนี้คือมังกรดำขนาดมหึมาจับตามองเคลย์กับลินลี่ย์ พร้อมกับการคำราม มันนำฝูงมังกรฝูงใหญ่พุ่งตรงลงมาที่วัง มังกรไฟและมังกรมรกตเป็นเพียงมังกรระดับแปด แต่มังกรเงินและมังกรดำโดยทั่วไปเป็นมังกรระดับเก้า

เมื่อเห็นเช่นนี้ เคลย์ไกเซอร์และคนอื่นๆ ตะลึง

อสูรเวทระดับเก้าตัวเดียวก็ยากจะรับมือแล้วและตอนนี้อสูรเวทยังมากันเป็นฝูงอีกหรือ?

“เจ้านาย, นี่ไม่ดีแน่ หนีกันเถอะ” เสียงของบีบีดังขึ้นในหัวของ่ลินลี่ย์เช่นกัน  แต่ตอนนี้ลินลี่ย์ยังคงถูกหมีลายม่วงไล่กวด  มันต้องการชิงแหวนมิติเก็บสมบัติ