ตอนที่ 7-8 มือข้างนั้น

ในลานที่เป็นสัดส่วนเงียบสงบภายในวังสมาชิกคนสำคัญที่สุดของราชตระกูลแห่งเมืองเฟนไลมารวมตัวกันรวมทั้งเคลย์, ราชินี,พระสนมและโอรสธิดาของเขาอีกหลายคน

“ทั่วทั้งเมืองเฟนไลมีอสูรเวทเพ่นพ่านเต็มไปหมด เราไม่อาจรวมตัวเดินทางเป็นกลุ่มใหญ่ได้อย่างแน่นอน  เพราะจะตกเป็นเป้าสนใจดึงดูดอสูรเวทที่พลังมากเข้ามาก็เป็นได้”  เคลย์พูดอย่างเคร่งเครียด เหตุผลนี้เป็นเรื่องที่ทุกคนเข้าใจได้และเป็นเหตุผลที่ผู้อำนวยการไมอาและมอนโรดอว์สันเดินทางด้วยกองคาราวานเล็ก

กองคาราวานของคนไม่กี่สิบคนมีอยู่ทั่วเมืองเฟนไลและจะไม่ตกเป็นที่สนใจแต่อย่างใด

แต่กองคาราวานที่มีคนหลายร้อยจะดึงดูดความสนใจของอสูรเวทระดับเก้าและบางทีอาจส่งผลให้อสูรเวทระดับเซียนเข้าโจมตีก็ได้

เรื่องที่อันตรายที่สุดในตอนนี้ก็คือการตกเป็นเป้าดึงดูดความสนใจจากอสูรเวท

“คาร์ล!  เจ้ากับแม่ของเจ้าจะต้องเป็นผู้นำกองทัพพายุสายฟ้า นี่คือการ์ดเครดิตเวทที่ยังไม่ได้ใช้หรือดัดแปลง จำเอาไว้นี่คือสมบัติที่สั่งสมมาเป็นพันๆ ปีของราชตระกูลพวกเรา”  เคลย์มองดูบุตรชายของตนอย่างจริงจัง

มีคนในราชตระกูลไม่มากนัก  พวกเขาต้องแยกกันไปเป็นกลุ่ม

เคลย์ไม่ต้องการให้ตระกูลของเขาถูกกำจัดวิธีแยกกลุ่มกันเดินทาง อย่างน้อยที่สุด โอกาสรอดชีวิตจะมีมากขึ้น

“พะย่ะค่ะ, พระบิดา”  คาร์ลตื่นเต้นดีใจ

สมบัติที่สั่งสมมาหลายพันปี...นั่นจะมีมูลค่ามากมายเพียงไหน?

“ชาร์ค!  เจ้า,แม่ของเจ้าและน้องสาวเจ้าจะต้องนำกองกำลังพายุสายฟ้าอีกหน่วยหนึ่ง  และนี่การ์ดเครดิตเวทห้าใบสำหรับเจ้าเช่นกัน”เคลย์ดึงการ์ดเครดิตเวทออกมาและยื่นให้โอรสองค์รอง  เจ้าชายทั้งสองตื่นเต้นมาก

หน้าของเคลย์จริงจังมาก  เขากล่าว “ทหารฝีมือดีของตระกูลเราถูกแบ่งเป็นสามกอง  คาร์ล, ชาร์คและข้าเองไม่ว่าใครจะรอดได้ในที่สุด อย่างน้อยตระกูลของเราก็ยังดำเนินต่อไปได้  เอาล่ะพอแค่นี้ ไปกันได้แล้ว!”

“ไกเซอร์ในฐานะผู้นำกองกำลังพายุสายฟ้า  เจ้าจะต้องมากับข้า” เคลย์มองดูไกเซอร์

“พะย่ะค่ะ, ฝ่าบาท”  ไกเซอร์พยักหน้ารับคำ

กองกำลังพายุสายฟ้าเป็นหน่วยคุ้มกันที่แข็งแกร่งทรงพลังที่สุดในอาณาจักรเฟนไลกองกำลังในหน่วยนี้ทั้งหมดรวมทั้งไกเซอร์มีเพียงร้อยคน จึงแบ่งออกเป็นสามหน่วยๆ ละ33 คน แต่แม้ว่าพวกเขาจะมีจำนวนที่น้อย พวกเขาก็ยังมีสมรรถนะที่สูงส่งสมาชิกที่อ่อนแอที่สุดในกองกำลังนี้เป็นนักรบระดับเจ็ด

ครั้นแบ่งกองกำลังออกเป็นสามหน่วยแล้ว  ราชตระกูลก็เริ่มแยกย้ายกันหนีไปสามทางทันที

….

“ควั่บ!” ลินลี่ย์กระโดดขึ้นด้วยความเร็วสูงขณะเดียวกันมีประกายแสงม่วงวูบหนึ่งเพกาซัสปีกสายฟ้าที่กำลังตามราวีลินลี่ย์ถูกตัดเป็นสองท่อนทันที ลินลี่ย์ยังคงวิ่งมุ่งหน้าไปวังหลวงด้วยความเร็วสูง

ระหว่างทางเขาผ่านซากศพมนุษย์และอสูรเวทมากมาย

“ถึงวังแล้ว” ลินลี่ย์พุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วจนร่างของเขากลายเป็นภาพเลือนรางและในแต่ละย่างก้าวเขาจะไปได้ไกลหลายสิบเมตรความเร็วที่น่าทึ่งระดับนี้ทำให้เป็นไปไม่ได้ที่เหล่าอสูรเวทระดับห้าและระดับหกจะหยุดเขาได้

“ฟิ้ววว”

ลินลี่ย์กระโดดขึ้นไปในอากาศสูงเกินกว่าสิบเมตรได้อย่างง่ายดายและพลิกตัวเข้าไปในวัง

“โฮกกกกก!”  เสียงคำรามของอสูรเวทสามารถได้ยินจากภายใน พอๆกับเสียงร้องของทหารดังออกมา ตอนนี้ไม่มีทหารเฝ้าประตูวังอีกต่อไป สิ่งที่ปรากฏอยู่ตอนนี้มีแต่ซากศพเลือด และเนื้อที่ถูกฉีกขาด และซากศพของอสูรเวทขนาดมหึมาเป็นระยะ

ลินลี่ย์คล่องแคล่วเหมือนแมวป่าเขากระโจนขึ้นไปบนยอดอาคารราชวัง

แต่เมื่อลินลี่ย์ขึ้นไปถึงด้านบนสุดของยอดอาคารหลังหนึ่ง  ทันใดนั้นเขามองเห็นขบวนพาหนะไกลออกไป  ตอนนี้ไม่มีใครใช้รถม้าโดยสารอีกต่อไปรถม้าโดยสารช้าเกินไปสำหรับใช้หนี

“นั่นมัน....”

ทันใดนั้นลินลี่ย์สามารถจำบุรุษผมทองที่อยู่กลางขบวนได้เขาคือราชสีห์ทองเคลย์  ตอนนี้เคลย์กำลังออกคำสั่งให้ทหารของเขาฆ่าอสูรเวทที่รายล้อมพวกเขา  การทำงานกันเป็นกลุ่มนี้น่าทึ่งมากจริงๆ

เมื่อกลุ่มของนักรบฝีมือดีระดับเจ็ดและแปดร่วมมือเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันพวกเขายังแข็งแกร่งทรงพลังมากกว่ากลุ่มนักรบที่มีขนาดเท่ากันเป็นเพียงนักรบระดับแปดแต่ไม่มีการทำงานเป็นทีม

“เคลย์” ลินลี่ย์นัยน์ตาเป็นประกาย

“เจ้านาย, เราลงมือกันเถอะ”  บีบีก็ตื่นเต้นเช่นกัน

“เดี๋ยวก่อน เราอาจผิดพลาดได้ในเวลานี้ รอให้หน่วยทหารเข้ามาใกล้เราเสียก่อน และจากนั้นเราค่อยลอบโจมตีฉับพลัน”  ลินลี่ย์ยังคงอยู่บนหลังคานัยน์ตาเยียบเย็นขอเขาจ้องมองขบวนเดินทางที่อยู่ห่างออกไป

….

“อย่ามัวแต่เสียเวลา, เร็วเข้า”  เคลย์ควงดาบยักษ์ในมือเขาและฟันใส่เหยี่ยวมังกรที่โฉบลงมาจากอากาศ

ช่วงเวลาครึ่งเดือนที่ผ่านมานี้เคลย์ได้ขับพิษสลายโลหิตออกไปจากสายเลือดได้บ้างทำให้เขาฟื้นพลังปราณขึ้นมาได้หนึ่งในสิบ  แม้ว่าจะเป็นพลังเพียงหนึ่งในสิบส่วนแต่ก็ยังมีพลังมากกว่านักรบระดับแปด

แต่เคลย์จำได้ว่าเขาจะต้องใช้เวลาอีกครึ่งปีจึงจะกำจัดพิษสลายโลหิตอีกเก้าส่วนที่ตกค้างอยู่ในร่างกาย

“อสูรเวทพวกนี้มาจากไหนกันมากมายอย่างนี้บัดซบจริงๆ”  เคลย์ยิ่งโกรธมากขึ้น

อสูรเวทเหล่านี้ทำลายเมืองหลวงของเขา  และตอนนี้พวกมันยังคุกคามชีวิตของเขาและเขาจะไม่โกรธพวกมันได้ยังไง?

“เร็วเข้า”

หลังจากฆ่าอสูรเวทที่บุกเข้าโจมตีทุกตัวแล้ว เคลย์เร่งรัดคนของเขาให้รีบและกองกำลังอัศวินก็เดินหน้าไปอีกครั้ง  ขณะที่เคลย์และคนของเขาเดินทางไปตามเส้นทางด้วยความเร็วสูงระหว่างอาคารในวัง พวกเขาไม่ทันได้สังเกตว่ามีใครบางคนกำลังหมอบรออยู่บนหลังคา

เมื่อเห็นเคลย์และบริวารของเขาเคลื่อนขบวนเข้ามาใกล้ทุกทีลินลี่ย์หรี่ตา

ขนบนตัวของบีบีลุกชัน

“ตอนนี้..ได้เวลาแล้ว!”

เสียงของลินลี่ย์ดังขึ้นในหัวของบีบีและคนกับอสูรเวททั้งสองบินมาด้วยความเร็วสูงตรงเข้าหาเคลย์ในเสี้ยววินาที ตลอดทั้งตัวลินลี่ย์ปกคลุมไปด้วยชั้นเกล็ดสีดำทันที หนามแหลมงอกออกมาจากหน้าผากของเขาข้าศอกและเข่าและหางมังกรงอกออกมาจากด้านหลังด้วยเช่นกัน

ร่างมังกร

กลุ่มของอัศวินนั้นมีชื่อเสียงเป็นพวกที่มีฝีมือดี  ทันทีที่ลินลี่ย์และบีบีบินตรงมาทางพวกเขา พวกเขาก็สังเกตได้และตอบสนองทันที แต่ลินลี่ย์กับบีบีเร็วเกินไป

“อ๊า, เป็นเจ้า!”ทันใดนั้นเมื่อเห็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัว เคลย์ไม่สงสัยเลยว่าลินลี่ย์มาถึงแล้ว

เขาไม่มีเวลาประหลาดใจว่าทำไมลินลี่ย์ถึงยังไม่ตาย  เพราะหางมังกรของลินลี่ย์หวดใส่เขาอย่างเกรี้ยวกราดกระเด็นไปสองเมตร  ด้านหลังเขาไกเซอร์ถูกหนูเงาสีดำพัวพันอยู่ไม่สามารถปลีกตัวมาช่วยเขาได้

“ควั่บ!”

หางมังกรลินลี่ย์ฟาดใส่อย่างไม่ปราณีและเคลย์หลบกลิ้งกับพื้นได้อย่างรวดเร็วหางของลินลี่ย์จึงหวดถูกม้าและแม้ม้าก็ขาดเป็นสองท่อนเพราะแรงหวดที่รุนแรงนั้นม้าศึกร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนจะล้มลง

พอร่วงลงพื้นเคลย์แนบตัวกับพื้นแล้วใช้หมัดยันพื้นดึงตัวถอยอย่างรวดเร็ว

แต่ครั้งนี้ลินลี่ย์ไล่ตามเขาอย่างกระชั้น

“ควับ ควับ” ขณะเดียวกันหอกวาววับแปดเล่มพร้อมกับปราณยุทธเต็มเปี่ยมพุ่งเข้าหาลินลี่ย์

“อ๊า....”

ปราณยุทธเลือดมังกรในร่างของลินลี่ย์ระเบิดออกและเขาใช้ขาขวาของเขาถีบพื้นอย่างรุนแรงเขาไปถึงทันทีด้วยแรงดันที่สูงเขาพุ่งเข้าหาราวกับลูกหินที่ถูกยิงด้วยความโกรธ ร่างของลินลี่ย์กระแทกใส่หอกอย่างดุร้าย

หอกทั้งแปดเล่มสั่นเกือบจะในเวลาเดียวกันและกระแสพลังทั้งแปดเป็นหลักต้านทานพลังโจมตีของลินลี่ย์

“อย่างนี้คงจะลำบาก”  ลินลี่ย์หงุดหงิด

เขาคาดไม่ถึงเลยว่าอัศวินทั้งแปดจะสามารถป้องกันพลังโจมตีของเขาได้อย่างง่ายดาย

แต่สิ่งที่ลินลี่ย์ไม่รู้ก็คืออัศวินทั้งแปดคนนั้นตกใจและหวาดหวั่นเช่นกัน อัศวินทั้งแปดคนนี้เป็นองครักษ์ส่วนตัวของเคลย์  และทั้งหมดฝีมือดีที่สุดของหน่วยพายุสายฟ้าทุกคนเป็นนักรบระดับแปด การร่วมสู้ด้วยกันทำให้ทั้งแปดคนสามารถต้านได้กระทั่งนักรบระดับเก้า

อย่างไรก็ตาม แม้นักรบระดับเก้าจะไม่กล้าวิ่งประจันหน้ากับหอกของพวกเขาโดยตรง  แต่ลินลี่ย์กล้า

“พลังป้องกันที่น่าทึ่ง”เคลย์ซ่อนตัวอยู่ในที่ห่างไกลและถูกอัศวินที่เหลือปกป้องไว้  เขาใจสั่นสะท้าน

“ชรีคคคคค!”

บีบีปล่อยเสียงกรีดแหลมจากนั้นตวัดกรงเล็บใส่ไกเซอร์อย่างดุร้ายครั้งแล้วครั้งเล่าขณะที่บางทีมันก็ใช้เขี้ยวกัดเขาด้วยเช่นกัน แต่ไกเซอร์สามารถใช้ดาบยักษ์ของเขาป้องกันการโจมตีแต่ละครั้งของบีบีไว้ได้  วิชาดาบของไกเซอร์ดูเหมือนเรียบง่าย แต่ทรงประสิทธิภาพสูง

เขาถอยหลังหนึ่งก้าวจากนั้นใช้ดาบแทงใส่ซึ่งดูเหมือนยากจะป้องกันได้

“เคลย์, วันนี้ใครจะมาช่วยเจ้าได้?”  ลินลี่ย์มองดูนักรบที่ทรงพลังต่อหน้าเขาและคำราม  “ก็ได้ พวกเจ้าต้องการผนึกพลังเป็นกลุ่มร่วมโจมตีใช่ไหม?”ทันทีที่ลินลี่ย์พูดจบเขาพุ่งเข้าจู่โจมใส่อัศวินคนหนึ่งทันที

ลินลี่ย์ไม่กลัวหรือต้องระมัดระวังการโจมตีของอัศวินคนอื่นเขาโถมตัวเข้าหาอัศวินคนหนึ่งตรงๆ

ตอนนี้การร่วมพลังโจมตีของพวกเขาไร้ประโยชน์

“ควั่บ!”  ลินลี่ย์รวดเร็วเกินไป ในพริบตาเขาก็มาถึงด้านข้างนักรบระดับแปดผู้นั้น  เขาเปลี่ยนจากการใช้กรงเล็บเป็นกำหมัดและปล่อยหมัดเข้าใส่นักรบคนนั้นนักรบผู้นั้นเอนหลังหลบหมัด  แต่ถึงตอนนี้หางมังกรของลินลี่ย์หวดไปข้างหน้าและกระแทกใส่กะโหลกของนักรบผู้นั้น

“ซาร์!”  อัศวินหลายคนร้องกราดเกรี้ยวด้วยความแค้น

กองทหารพายุสายฟ้ามักจะฝึกฝนด้วยกันเสมอความผูกพันของพวกเขาแต่ละคนไม่ต่างจากพี่น้องร่วมสายโลหิต  นักรบหลายคนโจมตีใส่ลินลี่ย์อย่างเกรี้ยวกราดและแม้ว่าพวกเขาจะโกรธ แต่พวกเขาก็ยังสามารถร่วมประสานโจมตีได้ดีมาก  ขณะที่ดาบยักษ์โจมตีต่อเนื่องได้สมบูรณ์แบบ

“ควั่บ!” เทพกระบี่เลือดม่วงปรากฏอยู่ในมือของลินลี่ย์ทันทีสกัดการโจมตีที่มุ่งเป้ามาที่เขา ลินลี่ย์บินไปที่อัศวินอีกคนขณะที่แทงกระบี่เลือดม่วงตรงใส่นัยน์ตาของเขา  กระบี่เสียบทะลุกะโหลกของเขาบุรุษคนนั้นตายทันที

“ตาย!”อัศวินคนหนึ่งใช้หอกของเขาแทงใส่ศีรษะของลินลี่ย์ทันที

ลินลี่ย์พลิกตัวหมุนหลบและโจมตีตอบโต้  ขณะที่อัศวินคนนั้นพยายามตั้งท่าป้องกันกระบี่เลือดม่วงพุ่งโค้งฉับพลันในกลางอากาศและตัดศีรษะของอัศวินผู้นั้น  แม้ว่าจะไม่ได้ถ่ายพลังปราณยุทธลงไป แต่เทพกระบี่เลือดม่วงในมือของลินลี่ย์ก็สามารถสังหารนักรบระดับเจ็ดได้อย่างง่ายดาย  และตอนนี้ลินลี่ย์เสริมปราณเลือดมังกรลงไปเทพกระบี่เลือดม่วงก็ยิ่งมีความสามารถสังหารนักรบระดับแปดได้เช่นกัน

พลังโจมตีประหลาด!

นักรบระดับแปดสามคนตายลงในพริบตา

“ข้าต้องการดูว่าพวกเจ้าจะขัดขวางข้ายังไง!”  ลินลี่ย์พุ่งเข้าโจมตีเคลย์อีกครั้งเทพกระบี่เลือดม่วงที่ร้ายกาจเป็นประกายในอากาศไม่หยุด  ไม่มีอัศวินคนใดกล้าเข้ามาใกล้ลินลี่ย์  เพราะเทพกระบี่ในมือของลินลี่ย์แปลกประหลาดเกินไป

“โฮกกกกก!”

ทันใดนั้นเสียงคำรามดังขึ้นได้ยินแต่ไกล

“ครืน, ครืน ครืน”  เสียงฝีเท้าที่หนักอุ้ยอ้ายดังจนพื้นดินสะเทือน เสียงนั้นดังทุ้มและสั่นสะเทือนชัดเจนมากขึ้นทุกที เป็นที่ชัดเจนแล้วว่าอสูรเวทขนาดมหึมากำลังมุ่งหน้ามาทางพวกเขาและมันเข้าใกล้เข้ามาทุกขณะ

แต่ลินลี่ย์ไม่สนใจอะไรอื่นเมื่อมาถึงจุดนี้

“ขัดขวางเขาไว้, ขัดขวางเขาไว้!”เคลย์ตะโกนลั่น ขณะที่เขายังคงถอยต่อไป

ทันใดนั้นลินลี่ย์กระโจนขึ้นในอากาศทิ้งตัวลงจากกำแพงและบินเข้าหาเคลย์ด้วยความเร็วสูงไกเซอร์ดีดตัวถอยไปเช่นกันและร่างเขาดูเลือนรางพร้อมกับวาดดาบยักษ์ในมือใส่ลินลี่ย์

“เข้ามา”ลินลี่ย์ไม่ได้พยายามป้องกันดาบยักษ์เลยแม้แต่น้อยยังคงแทงเทพกระบี่เลือดม่วงในมือใส่เคลย์

“ครั้งสุดท้าย เจ้ามีเกราะชะตาระดับเซียนคอยคุ้มครองเจ้าและไฮเดนส์มาช่วยเหลือเจ้าข้าอยากดูว่าใครจะมาช่วยเจ้าในครั้งนี้” นัยน์ตาสีทองเข้มของลินลี่ย์จ้องมองเคลย์ไม่กระพริบและเทพกระบี่เลือดม่วงในมือของเขาฉกเข้าหาลำคอของเคลย์เหมือนกับอสรพิษ  ตอนนี้เคลย์แทบจะเป็นบ้าแล้ว ขณะที่เขาเริ่มตวัดดาบยักษ์ในมือของเขาพยายามป้องกันตัว

“ฮ่าห์!” ทันใดนั้น ไกเซอร์ปล่อยดาบของของตนให้พุ่งแหวกอากาศ

“บึ้ม!” ลินลี่ย์ตอบสนองไม่ทันเวลาและแขนขวาของเขาถูกดาบยักษ์กระแทกใส่อย่างรุนแรง ในช่วงเวลานั้นพลังปราณที่เผาผลาญแฝงอยู่ในดาบยักษ์ก็ระเบิดออกมา  ลินลี่ย์รู้สึกว่าแขนของเขาชาทันทีเนื่องจากแรงกระแทกครั้งนี้ทำให้เทพกระบี่เลือดม่วงในมือของเขาพลาดเป้าหมายก็คือเคลย์ไปหนึ่งเมตร

“ฮึ่ม!”

เทพกระบี่เลือดม่วงแหวกโค้งในกลางอากาศและพันรอบดาบยักษ์ในมือของเคลย์จากนั้นเลื่อนลงมาจนพันข้อมือของเคลย์  แล้วตัด!

“ฉับ!”

มือขวาเคลย์ถูกตัดร่วงหล่นกับพื้นทั้งมือทั้งนิ้วและดาบร่วงลงกับพื้นเช่นกัน นอกจากนี้มือข้างที่ถูกตัดนั้นมีแหวนติดอยู่ด้วยแหวนนั้นคือของที่มีค่ามากที่สุดของราชตระกูลเฟนไล แหวนมิติเก็บสมบัติ

“มือของข้า! เอาคืนมา, เอามันคืนมา”  หน้าของเคลย์ซีดขาวด้วยความเจ็บปวดแต่เขาก็ยังตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด

แหวนมิติเก็บสมบัตินี้บรรจุการ์ดเครดิตเวทไว้ยี่สิบสองใบมูลค่ารวมสองพันสองร้อยล้านเหรียญทอง! นอกจากนี้ยังมีสมบัติมีค่าอีกนับสิบที่ราชตระกูลสั่งสมมาเป็นเวลานับพันปี เคลย์รู้สึกอยากตายที่ปล่อยให้แหวนมิติเก็บสมบัติสูญหายไป นี่คือความมั่งคั่งที่สั่งสมไว้ผ่านมาหลายชั่วรุ่นนับไม่ถ้วน

“ควั่บ!”

เงาร่างดำวาบผ่านมาแล้วเก็บมือที่ขาดจากนั้นกระโจนขึ้นไปอยู่บนไหล่ของลินลี่ย์

“เจ้านาย, มีบางอย่างที่เคลย์ยิ่งต้องการมากเราจะต้องป้องกันไม่ให้เขาได้มันไป” บีบียืนอยู่บนไหล่ของลินลี่ย์  มันพูดกับลินลี่ย์ผ่านทางใจ “แต่เจ้านายทำไมเขาถึงต้องการมือที่ขาดข้างนี้นักเล่า? มือของเขาไม่มีอะไรพิเศษนี่ หรือว่าเขาต้องการแหวนวงนี้?”