บทที่ 10 - การตรวจสอบ

บทที่ 10 - การตรวจสอบ

ก่อนที่แสนยานุภาพทางทหารและอุตสาหกรรมของกระต่ายจะผงาดและเผยเขี้ยวเล็บอย่างเต็มตัว เสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่หนักหนาสาหัสที่สุดไม่เคยมาจากชาวโลก แต่มาจากคนในบ้านตัวเอง

ภายใต้ช่องว่างทางเทคโนโลยีที่สั่งสมมานานและการชี้นำอย่างมีเจตนาร้ายของคนบางกลุ่ม คนจำนวนมากรุมโจมตีประเทศตัวเองอย่างบ้าคลั่ง ปฏิเสธทุกความสำเร็จ

อย่างเช่นทางรถไฟบนที่ราบสูงที่สูงที่สุดในโลกที่ทุ่มเทสร้างแทบตาย กลับโดนด่าว่าทำลายระบบนิเวศ

โครงการน้ำไฟเข้าถึงถิ่นทุรกันดาร กลับโดนหาว่าทำลายวัฒนธรรมท้องถิ่น

ด้านเทคโนโลยีไม่ต้องพูดถึง อะไรที่ในประเทศไม่มี จะถูกยกยอว่าเป็นเทคโนโลยีล้ำหน้าห้าสิบปีทันที

ส่วนอะไรที่ในประเทศทำได้ ก็ต้องสู้ต่างชาติไม่ได้ ต้องมีข้อบกพร่องสารพัด

ด้านอวกาศยิ่งหนัก เนื่องจากจีนเริ่มช้า ตอนนี้ระบบอวกาศยังอยู่ในช่วงสะสมพลัง อีกหกเจ็ดปีกว่าจะระเบิดฟอร์ม

เมื่อมีตัวอย่างการไปดวงจันทร์และกระสวยอวกาศของอเมริกาอยู่ก่อน ความพยายามใดๆ ก็จะถูกเยาะเย้ยว่า "เขาทำไปตั้งนานแล้ว นี่มันเทคโนโลยีตกยุค"

เนื่องจากจีนยุคนี้ยังไม่แข็งแกร่งถึงขีดสุด ประชาชนก็คล้อยตามคำพูดดูถูกตัวเองพวกนี้ ถึงขั้นรู้สึกว่าคนจีนมันห่วยจริงๆ

ดังนั้นในสถานการณ์ที่คนในประเทศไม่เชื่อมั่นแม้แต่ในองค์การอวกาศของรัฐ จู่ๆ มีบริษัทเอกชนจะลุยอวกาศ เสียงก่นด่าจึงถล่มทลายอย่างไม่ต้องสงสัย

ไม่ใช่แค่เวยป๋อของโรงงานรถไถเมืองซินหยวน แม้แต่วิทยาลัยเครื่องจักรกลภาคใต้ก็พลอยโดนหางเลขไปด้วย

พวกคนดังในเน็ต (Big V) ที่ได้กลิ่นดราม่าพากันสาดโคลน ถึงขั้นแต่งเรื่องกันอย่างล้ำลึก

หลินจวี้ผ่านยุคนี้มาแล้ว แค่หลายปีให้หลังความรักชาติของประชาชนตื่นตัวจนที่ยืนของพวกปัญญาชนชังชาติลดน้อยลง จนเขาแทบลืมไปแล้วว่าตอนนี้มันเป็นยังไง

บทความโฆษณาที่ลงเมื่อวาน วันนี้โดนถล่มยับ ตกเย็นข่าวลือเริ่มว่อน

นักรีวิวสายไอทีบางคน ถึงกับเขียนบทความวิเคราะห์เทคโนโลยีจรวด นิวหยวน-1 อย่างเป็นตุเป็นตะ แถมยังหน้าด้านประกาศว่าวิจารณ์ที่เนื้องานไม่เกี่ยวกับตัวบุคคล

หลินจวี้อ่านบทความแล้วหลุดขำพรืดออกมา

นักรีวิวคนนั้นไม่รู้ไปหาชื่อชิ้นส่วนจรวดมาจากไหนในกูเกิล แล้วเอามาเปรียบเทียบมั่วซั่วกับจรวดต่างประเทศที่มีน้ำหนักใกล้เคียงกัน เพื่อฟันธงว่านิวหยวน-1 ออกแบบมาไม่สมเหตุสมผล หลอกลวงประชาชนชัดๆ

ปิดท้ายด้วยการเหน็บแนมพฤติกรรมโรงงานรถไถสร้างจรวด

ทางวิทยาลัยก็โดนโจมตี มีคนดังอ้างว่าติดต่อ "ผู้ตื่นรู้" ในวิทยาลัยได้ แฉว่าโครงการจรวดดาวเทียมทำเพื่อหลอกงบรัฐบาล เป็นการฉ้อโกงทางวิชาการที่วางแผนมาอย่างดี

เวลาแค่สองวัน กระแสสังคมก็วิ่งสวนทางกับที่หลินจวี้ต้องการอย่างสุดกู่ ทำเอาเขาเกือบจมูกบานด้วยความโมโห

เขาโทรหาถงเผยเฉียงเล่าเรื่องนี้ แต่อีกฝั่งกลับนิ่งสนิท

"หลินจวี้เอ้ย อย่าไปสนใจคนพวกนี้เลย สี่สิบปีก่อนพวกมันก็พูดแบบนี้ ก็ไม่เห็นจะมีอะไร"

"พวกเราก็ค่อยๆ ฝ่าวงล้อมเทคโนโลยีมาได้ไม่ใช่เหรอ ส่งคนขึ้นอวกาศ เรือบรรทุกเครื่องบินลงน้ำ เสียงแมลงหวี่แมลงวันแค่นี้ไม่มีอะไรหรอก ไม่ต้องกังวล"

หลินจวี้โทรไปอีกหลายที่ พบว่าไม่ใช่แค่ถงเผยเฉียง ทั้งโรงเรียนก็คิดแบบนี้

สำหรับคนของวิทยาลัย โดนด่ามาเยอะแล้ว แค่นี้จิ๊บจ๊อย

แต่หลินจวี้ไม่เหมือนกัน ในหน้าต่างระบบแสดงว่าการชี้นำกระแสสังคมเชิงรุกกำลังดำเนินการอยู่ สถานการณ์ปัจจุบันส่งผลต่อโบนัสประเมินผล "-2.5%"

ถ้าแค่โดนด่าเขาพอทนได้ แต่นี่มันกระทบภารกิจของเขาเต็มๆ

แต่ตอนนี้เขายังไม่มีกำลังไปสู้รบปรบมือกับพวกคนดังพวกนี้ สิ่งที่ทำได้มีแค่อย่างเดียว โชว์ผลงานออกมาตรงๆ

ของจริงวางอยู่ตรงหน้า ยังจะปฏิเสธได้อีกไหม

หลินจวี้กลับไปโรงงาน สั่งระดมคนปล่อยคลิปวิดีโอการทดสอบเครื่องยนต์จรวดและส่วนตัวถังที่เสร็จแล้วออกไป เพื่อกู้สถานการณ์

เรื่องนี้ไม่ยาก แต่ที่เขาแปลกใจคือศาสตราจารย์ระดับเทพอย่างถังเหว่ยเทียนจะกลับแล้ว

"นักศึกษาหลินจวี้ ช่วงนี้กินนอนอยู่ที่โรงงานพวกเธอ ลำบากแย่เลย ฉันก็อยู่มานานพอแล้ว ถ้าไม่รีบไปประชุมงานเขาจะเลิกกันหมดแล้ว"

หลินจวี้ไม่อยากให้ถังเหว่ยเทียนไป กัวเซินบอกเขาหลายครั้งแล้วว่าตอนที่ศาสตราจารย์ถังช่วยสร้างจรวด แกให้คำแนะนำที่มีประโยชน์มาก อยู่ต่ออีกวันก็เป็นกำไร

แต่สุดท้ายถังเหว่ยเทียนก็ไม่รับคำชวน ยืนยันจะไป ท่ามกลางความอาลัยอาวรณ์ของทุกคน

เพียงแต่หลังจากจากไป เขาไม่ได้ไปประชุมที่ไหน แต่ไปที่เรือนรับรองในตัวเมือง

ชายหนุ่มสองคนต้อนรับเขาอย่างนอบน้อม รินชาให้แล้วถามขึ้น

"ศาสตราจารย์ถัง พบปัญหาอะไรไหมครับ"

"ปัญหามีบ้าง แต่ไม่ใช่ปัญหาที่พวกคุณกังวล ผมยืนยันได้เลยว่าเทคโนโลยีของพวกเขาสุกงอมมาก น่าจะเกี่ยวกับหัวหน้าวิศวกรกัวตัวน้อยคนนั้น"

"ตัวจรวดธรรมดา มีความแปลกใหม่อยู่บ้าง แต่ก็ถือเป็นเรื่องปกติของยุคสมัย แต่เครื่องยนต์นั่นร้ายกาจมาก แรงขับพอๆ กับ YF100 ที่เราพัฒนา แต่น้ำหนักเบากว่าถึง 36% ค่า I.sp (Specific Impulse) มากกว่า 40 วินาที"

"แถม YF100 ใช้ระบบเผาไหม้แบบ Oxygen-rich Staged Combustion แต่ K120 ของพวกเขาเป็น Full-flow Staged Combustion K120 ล้ำหน้ากว่าจริงๆ แถมการออกแบบเรียบง่ายและเสถียร น่าจะหลุดมาจากนาซ่า ไม่งั้นพวกเขาไม่มีทางมีศักยภาพขนาดนี้"

คนหนึ่งตั้งใจฟัง อีกคนก้มหน้าจดบันทึก สรุปผลการแฝงตัวของศาสตราจารย์ถังอย่างรวดเร็ว

ใช่แล้ว การที่ถังเหว่ยเทียนเข้ามาในโรงงานรถไถ จริงๆ แล้วได้รับไหว้วานจากหน่วยความมั่นคง ให้เข้ามาตรวจสอบเทคโนโลยี

บริษัทจรวดเอกชนที่โผล่มาปุบปับ แถมมีความเกี่ยวข้องกับอเมริกา ย่อมดึงดูดความสนใจของหน่วยความมั่นคง

แต่พวกเขาห่วงเรื่องเบื้องลึกเบื้องหลังมากกว่า ไม่ได้สนใจเทคโนโลยีเท่าไหร่ พอดีเจอถังเหว่ยเทียนมาเสฉวน เลยขอให้ช่วยดูให้หน่อย

จริงๆ ถังเหว่ยเทียนสนใจเครื่องยนต์ K120 ของหลินจวี้เป็นหลัก เพราะจีนเพิ่งจะพัฒนาเครื่องยนต์ YF100 แรงขับเท่ากันสำเร็จเมื่อสองปีก่อน แถมใช้เวลาถึงสิบสองปีกว่าจะผ่านการตรวจรับ

K120 ทดสอบผ่านฉลุยทำเอาเขาตกใจ ยิ่งพอเห็นสเปกที่เหนือกว่า ก็สงสัยที่มาของเทคโนโลยี

สุดท้ายกัวเซินก็รับแพะไป หรือพูดให้ถูกคือ "ที่ทำงานเก่า" ของเขาอย่างนาซ่า

ถังเหว่ยเทียนน้ำลายสออยากได้ "เครื่องยนต์ล้ำยุคของอเมริกา" ตัวนี้มาก เทียบกันแล้ว YF100 ของในประเทศดูเทอะทะซับซ้อนไปเลย

แต่ถึงเขาจะได้ข้อมูลเทคโนโลยี K120 อย่างละเอียดในช่วงไม่กี่วันนี้ แต่ตอนเข้าโรงงานก็เซ็นสัญญาเก็บความลับไว้ ด้วยสถานะของเขาคงทำเรื่องหน้าด้านแบบนั้นไม่ได้

กลับถึงโรงแรม เปิดคอมพิวเตอร์ ศาสตราจารย์ถังเขียนอีเมลยาวเหยียด แนบรูปภาพ แล้วส่งไปยังอีเมลหนึ่ง

แม้จะดึกดื่น แต่เพียงไม่กี่นาที อีเมลก็ได้รับข้อความตอบกลับว่า "อ่านแล้ว"

[จบแล้ว]