บทที่ 9 - กระแสสังคม

บทที่ 9 - กระแสสังคม

"เนื่องจากดาวเทียมยังไม่มีชื่อ เราใช้รหัสภายในว่า W1 เส้นผ่านศูนย์กลางสูงสุดสองจุดหนึ่งเมตร น้ำหนักรวมสามร้อยเก้าสิบแปดกิโลกรัม ฟังก์ชันหลักคือตรวจวัดรังสีในอวกาศ และติดตั้งโมดูลกล้องอเนกประสงค์ด้วย เน้นทดสอบแพลตฟอร์มเป็นหลัก การตรวจวัดทางวิทยาศาสตร์เป็นรอง"

"เนื่องจากเวลาจำกัด W1 ไม่มีแผงโซลาร์เซลล์ แต่ใช้แบตเตอรี่เงิน-สังกะสีภายใน คาดว่าจะมีอายุการใช้งานในวงโคจรห้าสิบวัน เพียงพอต่อเป้าหมายทางวิทยาศาสตร์ที่วางไว้..."

ต้นเดือนสิงหาคม การออกแบบพื้นฐานของดาวเทียมเสร็จสิ้น สเปกส่วนใหญ่ยืนยันแล้ว หลินจวี้มาฟังบรรยายสรุปที่วิทยาลัยเครื่องจักรกลภาคใต้

วิทยาลัยทำงานเร็วมาก อาศัยความได้เปรียบที่มีอยู่หาข้อมูลวงโคจรต่ำและข้อควรระวังของดาวเทียมมาได้ คาดว่าอีกยี่สิบกว่าวันจะสร้างเสร็จ แถมทำทีเดียวสองดวง

หลักๆ คือโควตาน้ำหนักสี่ร้อยกิโลกรัมมันเหลือเฟือมาก ออกแบบได้ยืดหยุ่นสุดๆ ไม่เหมือนโครงการก่อนที่ร่วมมือกัน น้ำหนักรวมแค่แปดสิบกิโล ทุกกรัมต้องคิดแล้วคิดอีก

หลินจวี้ที่นั่งแถวหน้าตกเป็นเป้าสายตา โดยเฉพาะอาจารย์ที่เคยสอนเขา ใครจะไปคิดว่าลูกศิษย์คนนี้จบปุ๊บก็มาทำอวกาศปั๊บ เหลือเชื่อจริงๆ

แถมตอนนี้เขายังมีอีกสถานะหนึ่ง บุคคลอันดับหนึ่งแห่งวงการอวกาศเอกชนตัวจริง

ไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ การที่ทุนเอกชนลงมาสร้างจรวดจริงๆ จังๆ นี่คือครั้งแรกของจีน

ข่าวข้างนอกบอกว่าเป็นความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยกับเอกชน คนคงคิดว่าโรงเรียนช่วยด้านเทคนิค แต่จริงๆ แล้วโรงงานรถไถเป็นตัวหลักในการทำจรวด

ทางวิทยาลัยรู้อยู่เต็มอก ขนาดเป็นการบรรยายเรื่องดาวเทียม ตอนท้ายยังไม่วายอวยหลินจวี้ซะยกใหญ่ ทำเอาเจ้าตัวทำตัวไม่ถูก

ฟังบรรยายจบ หลินจวี้ก็แกล้งเดินชมห้องแล็บของวิทยาลัย ดูดาวเทียมที่ยังเป็นวุ้น แล้วเตรียมจะกลับ

ปรากฏว่าพอกลับถึงโรงงานรถไถ เจอคนสิบกว่าคนมุงอยู่ข้างนอก แถมมีรถตู้ติดโลโก้สถานีโทรทัศน์จอดอยู่ริมถนน

สัญชาตญาณบอกให้หลินจวี้แอบชิ่ง แต่รองฯ เฉินหรงที่กำลังเจรจากับนักข่าวอยู่หน้าโรงงานตาไวเห็นรถเขา รีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาหา

"เถ้าแก่หลิน สถานีโทรทัศน์ คนจากสถานีโทรทัศน์มาขอสัมภาษณ์คุณครับ"

"ผมไม่อยากออกสื่อ ลุงเฉินรับหน้าไปที ผมไปก่อนนะ"

"อย่าเพิ่งไปสิเถ้าแก่ นี่ช่องจังหวัดเลยนะ เขาบอกว่ามาพร้อมกับคนของจังหวัด เห็นแววโรงงานเราเตรียมจะเอาเข้าบัญชีอุตสาหกรรมไฮเทค"

หลินจวี้ไม่สนชื่อเสียงจอมปลอม แต่ผลประโยชน์ของโรงงานเขาจริงจังมาก ได้ยินแบบนี้เลยตกลง

นักข่าวช่องจังหวัดกับทีมงานที่รอจนรากงอกรีบมาที่รถ พอรู้ว่าหนุ่มน้อยตรงหน้าคือหลินจวี้ก็ตกใจ

หนึ่งคือความหนุ่ม สองคือหลินจวี้ยังใช้รถเก่า รถเจ็ตต้าสีถลอกปอกเปิกคันนี้ราคาถูกกว่ารถทำข่าวของพวกเขาซะอีก

นักข่าวรู้สึกนับถือขึ้นมาทันที มิน่าล่ะถึงประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุน้อย รู้จักมัธยัสถ์ขนาดนี้นี่เอง

เขาหารู้ไม่ว่าหลินจวี้ไม่กล้าใช้เงินต่างหาก ถึงบัญชีโรงงานจะมีเงินเยอะ แต่นี่มันสร้างยานอวกาศนะ จะเกิดเรื่องไม่คาดฝันอะไรบ้างก็ไม่รู้ เซฟไว้ก่อนปลอดภัยที่สุด

ช่องจังหวัดโดนผู้ใหญ่กำชับมาแล้ว มาคราวนี้แค่ถ่ายภาพนิดหน่อย คุยตามบทกับหลินจวี้ก็จบงาน หลินจวี้เลยรู้สึกสบายๆ

ขั้นตอนการสัมภาษณ์เรียบง่าย ไม่มีเนื้อหาล่อแหลมอะไร

พอสัมภาษณ์เสร็จ หน้าต่างระบบในหัวก็เด้งแจ้งเตือนขึ้นมา

"เสร็จสิ้นการชี้นำกระแสสังคมเชิงรุกหนึ่งครั้ง โบนัสประเมินผลภารกิจ +1%"

หลังแจกความช่วยเหลือเสร็จ ระบบก็เงียบไปครึ่งเดือน จู่ๆ ก็มีแจ้งเตือนทำเอาหลินจวี้ตาลุกวาว รีบถามความหมาย

ปรากฏว่าในฐานะระบบนำทางสู่ดวงดาว ภารกิจไม่ได้มีแค่ความสำเร็จ แต่ยังใช้อิทธิพลของภารกิจมาเพิ่มน้ำหนักตอนประเมินผลได้ ซึ่งจะส่งผลต่อจำนวนหรือระดับของรางวัล

แต่อิทธิพลจะนับเฉพาะส่วนที่ชี้นำเชิงรุกเท่านั้น หมายความว่าต้องมาจากตัวระบบเอง ไม่ใช่ช่องทางอื่น

ทำเอาหลินจวี้ที่กะจะทำตัวเงียบๆ เปลี่ยนใจทันที ต้องรุกฆาต

วันรุ่งขึ้น นักบัญชีประจำโรงงาน ไช่หยวนฟา ได้รับตำแหน่งใหม่ หัวหน้าแผนกโฆษณาประชาสัมพันธ์

ในฐานะ ปัญญาชน ภาพจำของคนในโรงงาน หลินจวี้ไม่ลังเลที่จะโยนงานเพิ่มให้เขา พร้อมขึ้นเงินเดือน สั่งให้เริ่มงานประชาสัมพันธ์ทันที

ถึงจะข้ามสายงาน แต่ไช่หยวนฟาผู้ผอมเกร็งตบหน้าอกดังปึก รีบใช้อำนาจเกณฑ์คนมาช่วยงาน

เด็กมหาลัยเอกคอมฯ ที่กลับมาว่างงานอยู่บ้าน? มาเป็นแอดมินเพจซะ

แม่ม่ายหวังที่วันๆ เอาแต่เล่นติ๊กต่อก? เอาไปเป็นรองหัวหน้าแผนก

ลูกชายบ้านลุงหวัง โปรแกรมเมอร์ตกงานวัย 36? ไม่ต้องเลือกแล้ว มาทำเว็บซะดีๆ

ไช่หยวนฟาใช้สายตาอันเฉียบแหลมขุดทีมงานรวมดารามาได้ชุดหนึ่ง เตรียมลุยงาน แล้วก็ได้รับคำสั่งเป็นทางการจากหลินจวี้ สร้างแพลตฟอร์มและบัญชีทางการ โปรโมตความคืบหน้าของจรวดเพื่อดึงดูดความสนใจ

อย่างแรกง่ายมาก โปรแกรมเมอร์ตกงานถึงจะสกิลไม่ตรงสาย แต่สมัครเว็บแต่งหน้าเพจนี่ของหมูๆ ใช้เทคนิคการทำ PowerPoint เข้าช่วย เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ XinYuanTractorFactory (โรงงานรถไถเมืองซินหยวน) อันหรูหราก็ถือกำเนิด

ธีมขาวดำสไตล์มินิมอล แปะรูปจรวดชัดๆ ที่ก๊อบมาจากเน็ตสักสองรูป หน้าข้อมูลใส่รูปโรงงาน ใส่เบอร์โทรกับอีเมล เพอร์เฟกต์!

อย่างที่สองสมัครบัญชีก็ง่ายแสนง่าย จ่ายเงินนิดหน่อยสมัครยืนยันตัวตนในแพลตฟอร์มวิดีโอและโซเชียลหลักๆ บัญชีทางการก็เปิดใช้งาน

เอารูปจรวด DX1 รูปจำลองนิวหยวน-1 กับขนาดที่กัวเซินทำไว้ ส่งให้ทีมตัดต่อมืออาชีพใส่เทมเพลต... ไม่ได้ นี่มันปี 2014

สุดท้ายต้องไปหาคนในวิทยาลัยช่วยทำวิดีโอโปรโมต แล้วส่งให้หลินจวี้ตรวจ

แล้วหลินจวี้ก็ต้องจิ๊ปากกับวิดีโอเปิดตัวสไตล์โรงงานบ้านนอก กับฉากจำลองการปล่อยจรวดที่ดูเป็นการ์ตูน

ต้องยอมรับว่าก่อนยุคติ๊กต่อกครองเมือง ตลาดตัดต่อวิดีโอยังไม่โต เอฟเฟกต์สู้ยุคหลังไม่ได้ แต่ยุคนี้ก็พอถูไถ

โพสต์วิดีโอ แล้วจ่ายเงินซื้อฮอตเสิร์ชนิดหน่อย ยุคนี้ค่าฮอตเสิร์ชยังไม่แพง ลงทุนไม่เยอะ

เวยป๋อทางการก็เหมือนกัน ซื้อฮอตเสิร์ชเล็กๆ ไปกดไลก์แลกเปลี่ยนกับเวยป๋อวิทยาลัย ดึงทราฟฟิกเข้ามาได้เอง

เพื่อสร้างความขัดแย้งเรียกกระแส หลินจวี้ตัดสินใจชะลอการเปลี่ยนชื่อโรงงาน

และแล้ว ไม่กี่วันต่อมา ข่าว จรวดลำแรกของบริษัทอวกาศเอกชนจีนจะปล่อยเดือนกันยายน ก็แพร่ไปทั่ว

ชาวเน็ตจำนวนมหาศาลโดนบล็อกของวิทยาลัยตก แล้วก็ตามมาที่เวยป๋อของโรงงานรถไถเมืองซินหยวน

"เอาจริงดิ รูปกับข้อมูลดูเป็นงานเป็นการนะ แต่ทำไมชื่อมันเหวอขนาดนี้"

"โรงงานรถไถเมืองซินหยวน? นึกว่าเป็นโรงงานมอเตอร์บาวาเรีย (BMW) หรือไง"

"คนจีนหัดมองความจริงบ้างได้ไหม โรงงานรถไถมาทำตัวเด่นดังสร้างจรวด ไม่เพ้อฝันก็ปั่นกระแสล้วนๆ"

"อวกาศเอกชนอเมริกายังต้องให้นาซ่าช่วย จีนจะทำเองได้เหรอ"

"ได้ข่าวว่าซื้อเทคโนโลยีกับแบบแปลนมาจากอเมริกา คนงานก็เอามาจากอเมริกา โรงงานคนจีนห้ามเข้า เป็นแค่โรงงานรับจ้างผลิตให้อเมริกาชัดๆ"

"..."

หลินจวี้กะจะมาดูผลงานการปั่นกระแส แต่พออ่านไปเรื่อยๆ คิ้วก็เริ่มขมวด

เขาลืมไปสนิท นี่ไม่ใช่ปี 2024 ที่มีเรือบรรทุกเครื่องบิน มีสถานีอวกาศ แต่เป็นปี 2014 ที่พวก ปัญญาชนชังชาติ ยังยั้วเยี้ยเต็มไปหมด

พอกระแสมันจุดติด พวกนี้ก็ได้กลิ่น รีบตามมาทันที แต่ละคนมีเครื่องหมายยืนยันตัวตนสีเหลืองหราเชียว!

[จบแล้ว]