บทที่ 48 ใช้กระสุนปืนใหญ่ทดสอบสุดยอดโลหะผสม? คุณบ้าไปแล้วเหรอ!

บทที่ 48 ใช้กระสุนปืนใหญ่ทดสอบสุดยอดโลหะผสม? คุณบ้าไปแล้วเหรอ!

“ท่านผู้อำนวยการ!”

“ท่านผู้อำนวยการ!”

“ไม่ดีแล้วครับท่านผู้อำนวยการ!”

“เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!”

เสียงมาก่อนตัว

เหลียงกั๋วต้งที่กำลังนั่งอนุมัติเอกสารอยู่ในห้องทำงาน ก็ได้ยินเสียงตะโกนโหวกเหวกของเซี่ยเหวินไห่ดังมาจากทางเดินแล้ว

“โครม—!”

ประตูถูกผลักเปิดออกอย่างแรง เซี่ยเหวินไห่พรวดพราดเข้ามาด้วยท่าทีร้อนรน ราวกับว่าเกิดเรื่องคอขาดบาดตายขึ้นมาจริงๆ

แต่เหลียงกั๋วต้งกลับนิ่งสงบ

กี่ปีมาแล้ว เขาจะไม่รู้นิสัยของเซี่ยเหวินไห่คนนี้ได้อย่างไร?

เรื่องเล็กน้อยแค่ปลายเล็บ เขาก็สามารถทำให้เป็นเรื่องใหญ่ราวกับฟ้าจะถล่มได้

“ว่ามาสิ?”

“วิศวกรเซี่ย?”

“คราวนี้เกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้นอีก?”

เหลียงกั๋วต้งนิ่งสงบเป็นอย่างยิ่ง เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาด้วยซ้ำ มือยังคงตวัดปากกาบนเอกสารอย่างไม่หยุดพัก

เมื่อเซี่ยเหวินไห่เห็นว่าผู้อำนวยการไม่ให้ความสำคัญเลยแม้แต่น้อย ก็รู้สึกเจ็บปวดใจอย่างสุดซึ้ง “ท่านผู้อำนวยการ!”

“ถ้าท่านยังชักช้าอยู่อีกล่ะก็”

“เราอาจจะต้องสูญเสียตาซุนไปแล้วนะครับ!”

ปลายปากกาของเหลียงกั๋วต้งสะดุดกะทันหัน จนเขียนตัวอักษรผิดไป

อะไรกันนะ?

คนไม่อยู่แล้ว?

เหลียงกั๋วต้งไม่สามารถสงบนิ่งได้อีกต่อไป เขาเอ่ยปากถามอย่างร้อนรน “เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”

“นายอธิบายมาให้ชัดเจน”

เซี่ยเหวินไห่เล่าเรื่องที่เขาได้ยินมาจากโรงอาหารก่อนหน้านี้ให้ฟังอย่างละเอียด

“ท่านผู้อำนวยการ!”

“ท่านว่าเรื่องนี้มันร้ายแรงไหมล่ะครับ?”

“เรากำลังจะสูญเสียตาซุนไปแล้วจริงๆ ใช่ไหมครับ?”

“สหายที่พวกเราฟูมฟักมากว่ายี่สิบปี ตอนนี้กำลังจะถูกเด็กหนุ่มคนหนึ่งชักจูงไปในทางที่ผิดแล้ว”

“เรื่องนี้ท่านต้องจัดการนะครับ!”

เหลียงกั๋วต้งถึงกับพูดไม่ออก ที่แท้ที่บอกว่าสูญเสียไปหมายถึงแบบนี้นี่เอง!

เขาประเมินความสามารถในการใช้คำพูดของเจ้าหมอนี่ต่ำไปจริงๆ

แต่ถ้าเป็นอย่างที่เซี่ยเหวินไห่พูดจริงๆ เรื่องนี้ก็นับว่าร้ายแรงอยู่บ้าง

วิศวกรอาวุโสถือเป็นทรัพยากรล้ำค่าของโรงงานสรรพาวุธ มิฉะนั้นเขาคงไม่ยอมทนนิสัยของเจ้าหมอนี่อย่างเซี่ยเหวินไห่หรอก

วันๆ เอาแต่ตะโกนโหวกเหวกเสียงดัง แถมเวลาเข้าห้องทำงานก็ไม่เคยเคาะประตูเลย

แต่... ปัญหาก็คือ วิศวกรซุนก็ไม่ใช่เด็กๆ แล้วนี่นา ทำไมคนอื่นพูดไม่กี่คำเขาก็เชื่อแล้วล่ะ?

“ตาเซี่ยเอ๊ย...”

“อย่าเพิ่งร้อนใจไป”

“รอให้ฉันจัดการเอกสารในมือให้เสร็จก่อน แล้วค่อยเรียกตาซุนมาถามดูว่าเป็นอย่างไร?”

.......

ในขณะเดียวกัน

อีกด้านหนึ่ง

สนามทดสอบ

ถึงจะเรียกว่าสนามทดสอบ แต่จริงๆ แล้วก็คือสนามยิงปืน

เพียงแต่บริเวณโดยรอบกว้างขวางกว่าสนามยิงปืนทั่วไป

โดยปกติ ปืนหรือกระสุนที่โรงงานสรรพาวุธผลิตขึ้นมา ก็จะถูกนำมาทดสอบที่นี่

สายลมพัดมาจากทางขวา กระทบใบหน้าให้ความรู้สึกอบอุ่น

ซูเฉินเงยหน้ามองท้องฟ้าที่ไร้เมฆแม้แต่ก้อนเดียว ในใจคิดว่าช่างเป็นวันที่อากาศดีจริงๆ

วิศวกรซุนที่อยู่ข้างๆ ตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่ เขากำลังรอคอยผลงานของสุดยอดโลหะผสมชิ้นนี้ในการทดสอบที่กำลังจะมาถึง

ไกลออกไปไม่มาก ทหารสี่นายกำลังใช้ความพยายามอย่างสุดความสามารถในการยกแผ่นสุดยอดโลหะผสมที่กว้างหนึ่งเมตรและสูงเกือบเท่าคน เดินไปยังตำแหน่งที่กำหนดไว้สำหรับการทดสอบครั้งนี้

เห็นได้ชัดว่ามันบางมาก หนาเพียงสามมิลลิเมตร แต่กลับหนักอย่างน่าประหลาด

แม้ว่าเหล่าทหารจะได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี แต่การแบกของชิ้นนี้มาตลอดทางก็ทำให้พวกเขาหอบหายใจไม่เป็นจังหวะ

หลังจากตั้งแผ่นสุดยอดโลหะผสมและยึดให้แน่น โดยทำมุมเอียงเพื่อป้องกันกระสุนแฉลบเรียบร้อยแล้ว นายทหารก็วิ่งกลับมารายงาน “รายงาน!”

“วิศวกรซุน ทุกอย่างพร้อมแล้ว สามารถเริ่มการทดสอบได้ทุกเมื่อ!”

วิศวกรซุนพยักหน้า แล้วหันไปมองซูเฉิน

“ในเมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว ก็เริ่มการทดสอบได้เลยครับ” ซูเฉินกล่าว

ตามสัญญาณของวิศวกรซุน นายทหารหยิบปืนที่ใช้ในการทดสอบครั้งนี้จากโต๊ะข้างๆ

ปืนไรเฟิลจู่โจมรุ่นมาตรฐาน บรรจุกระสุนขนาด 7.62 มิลลิเมตร

ตรวจสอบความเรียบร้อย แล้วบรรจุกระสุน

นายทหารเข้าประจำที่กำบังห่างออกไปสิบเมตร แล้วเริ่มยิงใส่แผ่นสุดยอดโลหะผสม

“ปัง ปัง ปัง—!”

เสียงปืนดังสนั่นราวกับเสียงฟ้าร้อง

ยิงรวดเดียวหมดแม็กกาซีน

หลังจากนายทหารยิงเสร็จ วิศวกรซุนก็รีบเข้าไปตรวจสอบอย่างใจจดใจจ่อ

เขารีบตรงไปยังหน้าแผ่นสุดยอดโลหะผสม

เดิมทีเขาคิดว่าบนแผ่นโลหะจะมีร่องรอยบุบสลายอยู่บ้าง แต่กลับไม่คาดคิดว่าพื้นผิวของมันจะเรียบเนียนราวกับกระจก กระสุนไม่ได้ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้เลย

วิศวกรซุนยื่นมือไปลูบไล้บนพื้นผิวอย่างไม่อยากจะเชื่อ เมื่อลูบดูก็ไม่รู้สึกถึงรอยนูนใดๆ ทั้งสิ้น

ยังคงเรียบเนียนราวกับกระจก!

เขาตกตะลึงกับความแข็งแกร่งของสุดยอดโลหะผสมชิ้นนี้!

แผ่นเหล็กหนา 3 มิลลิเมตรธรรมดาๆ หากถูกปืนไรเฟิลมาตรฐานที่ใช้กระสุนขนาด 7.62 มิลลิเมตรยิงในระยะนี้ คงถูกยิงจนพรุนไปนานแล้ว

วิศวกรซุนหันไปมองซูเฉินที่เดินตามมาข้างๆ แล้วเอ่ยปากขึ้นอย่างตื่นเต้นสุดขีด “เหลือเชื่อ!”

“มันเหลือเชื่อจริงๆ!”

“ในระยะสิบเมตร กระสุนขนาด 7.62 มิลลิเมตร ไม่เพียงแต่ไม่สามารถเจาะทะลุได้ แต่ยังไม่ทิ้งร่องรอยไว้แม้แต่น้อย!”

“นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ!”

“เราทำสำเร็จแล้ว!”

วิศวกรซุนตื่นเต้นจนมือสั่น

แต่ซูเฉินกลับมีสีหน้าเรียบเฉย “ไม่ครับ”

“นี่ยังไม่ใช่ขีดจำกัดของสุดยอดโลหะผสมชิ้นนี้”

“ทำการทดสอบต่อไปเถอะครับ”

“คราวนี้เปลี่ยนเป็นปืนกล”

หา?!

ใช้ปืนกลเหรอ?

ยิงแผ่นสุดยอดโลหะผสมที่หนาแค่ 3 มิลลิเมตรเนี่ยนะ?

วิศวกรซุนถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

กระสุนปืนกลขนาดใหญ่ 12.7 มิลลิเมตรในระยะใกล้ สามารถยิงทะลุแผ่นเหล็กหนาสองเซนติเมตรได้อย่างง่ายดาย!

นี่มันจะไหวเหรอ?

ในไม่ช้าปืนกลก็ถูกนำขึ้นมา ยังคงเป็นสูตรเดิม รสชาติเดิมๆ ที่คุ้นเคย

ที่ระยะสิบเมตร ยิงออกไปหนึ่งชุด

หลังจากยิงไปหนึ่งชุด วิศวกรซุนก็เข้าไปดู

กระสุนปืนกลขนาดใหญ่ 12.7 มิลลิเมตร ก็ยังคงไม่สามารถยิงทะลุแผ่นสุดยอดโลหะผสมได้

กระทั่ง... ไม่ทิ้งร่องรอยไว้แม้แต่น้อย

สุดยอดโลหะผสมชิ้นนี้เรียกได้ว่านิ่งสงบดุจขุนเขา!

เขาตกตะลึงกับความจริงตรงหน้าจนหาคำพูดใดมาบรรยายไม่ได้!

“นี่... นี่... นี่” เสียงของวิศวกรซุนเริ่มสั่นเครือ เขามองไปยังซูเฉิน “คุณ... ผม”

เขาตื่นเต้นจนพูดจาไม่เป็นภาษา ชั่วขณะหนึ่งถึงกับพูดอะไรไม่ออก

ด้วยประสบการณ์ในโรงงานสรรพาวุธมานานหลายปี เขารู้ดีว่าการปรากฏตัวของสุดยอดโลหะผสมชนิดนี้ มีความหมายเชิงยุทธศาสตร์ที่สำคัญเพียงใด

แค่ความหนา 3 มิลลิเมตรก็สามารถมีพลังป้องกันที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ได้แล้ว ถ้าหากเพิ่มความหนาเป็นห้าเซนติเมตรหรือสิบเซนติเมตรล่ะ?

ถ้านำไปใช้กับรถถัง ก็คงจะไร้เทียมทานไปเลย!

กระสุนปืนใหญ่ธรรมดาคงทำได้แค่สะกิดผิว แม้แต่กระสุนเจาะเกราะก็คงไม่มีประโยชน์!

ทะลวงไปข้างหน้าอย่างเดียว!

รถถังแบบนั้น จะกลายเป็นฝันร้ายของโลก!

“ตาซุนครับ”

“ผมว่า... มันยังไม่ถึงขีดจำกัดของสุดยอดโลหะผสมชิ้นนี้” ซูเฉินเอ่ยขึ้นช้าๆ

วิศวกรซุนที่กำลังตื่นเต้นอย่างสุดขีดได้ยินคำพูดนี้ก็ชะงักไป

หมายความว่ายังไง?

ยังไม่ถึงขีดจำกัด?

เขาหันไปมองซูเฉิน “คุณหมายความว่า...?”

“การทดสอบด้วยอาวุธปืนไม่มีความหมายอีกต่อไปแล้ว”

ซูเฉินกล่าว “ใช้กระสุนปืนใหญ่เลยแล้วกันครับ”

วิศวกรซุน: “หา?!”

“ผมพูดจริงนะครับ เราต้องทดสอบให้ได้ค่าขีดจำกัดสูงสุด ไม่อย่างนั้นการทดสอบก็ไม่มีความหมายเลยแม้แต่น้อย”

“นี่.... ก็ได้ครับ แต่การทดสอบด้วยอาวุธปืนแค่รองผู้อำนวยการโรงงานอนุมัติก็พอ แต่การใช้กระสุนปืนใหญ่ ต้องได้รับความเห็นชอบจากท่านผู้อำนวยการโรงงานเท่านั้น”

“ไม่เป็นไรครับ คุณไปจัดการเถอะ เราไม่รีบร้อนเรื่องเวลาแค่นี้หรอก”

.......

อีกด้านหนึ่ง

ในห้องทำงานของผู้อำนวยการ

เหลียงกั๋วต้งเพิ่งจะจัดการเอกสารในมือเสร็จ กำลังจะพูดคุยกับเซี่ยเหวินไห่

“รายงาน!” ทันใดนั้นก็มีเสียงนายทหารดังขึ้นจากนอกประตู

“เข้ามา”

“รายงาน!” นายทหารเดินเข้ามาแล้วกล่าวทันที “วิศวกรซุนขออนุญาตใช้กระสุนปืนใหญ่เพื่อทดสอบสุดยอดโลหะผสมครับ”

กระสุนปืนใหญ่?

ทดสอบสุดยอดโลหะผสม?

เหลียงกั๋วต้งยังประมวลผลไม่ทัน

เขาอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ “ว่าอะไรนะ?”

“วิ... วิศวกรซุนบอกว่า ต้องการใช้กระสุนปืนใหญ่เพื่อทดสอบสุดยอดโลหะผสมครับ”

วิศวกรเซี่ย: ?

[จบตอน]