บทที่ 130: เข้าโค้งสุดขีด!

ในวินาทีนี้ สมาธิทั้งหมดของเริ่นเหอจดจ่ออยู่กับการควบคุมสมดุลของตัวรถ และหน้าปัดวัดความเร็วอิเล็กทรอนิกส์ของจักรยานเสือภูเขาก็บ่งบอกว่า ความเร็วของเขาก่อนเข้าโค้งอยู่ที่ 68 กิโลเมตรต่อชั่วโมงพอดีเป๊ะ ไม่ขาดไม่เกิน!

แม่นยำราวจับวาง!

ในใจของเริ่นเหอมีเพียงความมั่นใจและความสงบนิ่ง ราวกับว่ารถยนต์ที่อยู่ห่างออกไปไม่ถึงหนึ่งเมตรด้านหลังไม่มีตัวตนอยู่เลย ต้องรู้ไว้ก่อนว่าการดริฟต์เข้าโค้งยังไงก็ต้องมีการลดความเร็วลง แค่เพียงเขาชะลอความเร็วลงอีกนิดเดียวตอนเข้าโค้ง ก็จะถูกรถคันหลังชนเข้าอย่างจัง!

แต่ก็ดันเฉียดไปแค่นิดเดียว!

แต่เขามั่นใจ ทว่าหวงฝู่จู๋รื่อกลับปอดแหกไปแล้ว หวงฝู่จู๋รื่อที่กำลังขับรถอยู่ เห็นเริ่นเหอดริฟต์ออกไปราวกับกำลังไถลอยู่ใต้ท้องรถของเขา ก็รีบกระทืบเบรกทันที

เหมือนกับที่เริ่นเหอบีบให้รถคันสุดท้ายต้องหยุดก่อนหน้านี้ไม่มีผิด เสียงเอี๊ยดดด! นั่นคือเสียงของยางรถที่ล็อกตายกะทันหันแล้วเสียดสีกับพื้นถนน ดังแหลมจนแสบแก้วหู!

ตามมาด้วย รถทุกคันที่อยู่ข้างหลังหวงฝู่จู๋รื่อต่างก็เบรกตามกันเป็นทิวแถว รถทั้งแปดคันจึงจอดนิ่งอยู่ตรงทางโค้งนั้น

พวกเขาแทบทุกคนได้เห็นกระบวนการดริฟต์ของเริ่นเหอครั้งนี้ด้วยตาตัวเอง ความรู้สึกที่ได้เห็นกับตาตัวเองนั้นแตกต่างจากการดูในวิดีโออย่างสิ้นเชิง

ตะลึง นอกจากตะลึงแล้วก็ยังคงตะลึง อีกฝ่ายไม่ได้แค่ขี่จักรยานเก่ง แต่ยังใจกล้าบ้าบิ่นถึงขีดสุดอีกด้วย

ตั้งแต่ตอนที่อีกฝ่ายคิดจะแซงในโค้งด้านใน ก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่านี่คือการเดินทางที่จะได้เฉียดหน้ายมทูต!

เริ่นเหอดริฟต์หายลับไปตรงหัวโค้ง ทุกคนยังคงได้ยินเสียงโซ่จักรยานดัง แกร็ก แกร็ก แกร็ก อย่างชัดเจนและใสกังวานในความมืดมิดยามค่ำคืน

อัศวิน!

สองคำนี้ปรากฏขึ้นในใจของทุกคน ไม่ใช่เทพแห่งความเร็ว แต่คืออัศวิน ดูเหมือนว่าสไตล์การกระทำอันน่าตื่นตะลึงของอีกฝ่ายได้ทำให้ทุกคนยอมสยบโดยสิ้นเชิงแล้ว

คำว่าอัศวินหมายถึงความเชื่อมั่นอันแน่วแน่ที่จะมุ่งไปข้างหน้าโดยไม่หวั่นเกรง ในตอนนี้ ชื่อของเทพแห่งความเร็วดูจะดาษดื่นไปหน่อย เพราะคำว่าเทพแห่งความเร็วคงเป็นเพียงคำชมฝีมือการขับขี่เท่านั้น

หวงฝู่จู๋รื่อไม่ได้ขับรถต่อ แต่ลงจากรถมาจุดบุหรี่ให้ตัวเองหนึ่งมวน พวกวัยรุ่นจากคันหลังๆ ก็พากันเดินเข้ามาถาม “พี่หวงฝู่ นี่แหละใช่ไหมที่เรียกว่าอัศวินตัวจริง?”

“แน่นอนอยู่แล้ว” หวงฝู่จู๋รื่อพลางยื่นบุหรี่ให้คนอื่นพลางพูด “คนที่เล่นจักรยานได้ถึงระดับนี้ ทั่วทั้งโลกจะมีสักกี่คน? พวกแกสังเกตไหม ตอนที่เขาขี่ทางตรง ความเร็วทะลุ 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมงไปแล้ว มีใครในพวกแกกล้าขี่จักรยานแบบนี้บ้าง? แล้วตอนก่อนจะเข้าโค้ง เขาก็สามารถลดความเร็วลงมาอยู่ในระดับที่เหมาะกับการดริฟต์ของตัวเองได้ทันที แค่ดูลีลาที่ไหลลื่นนั่นก็รู้แล้วว่า การควบคุมความเร็วนั้นพอดิบพอดี เป็นความเร็วที่เขาต้องการเป๊ะๆ! ฝีมือระดับเทพเจ้า! เป็นยอดฝีมือระดับท็อปของวงการกีฬาเอ็กซ์ตรีมในประเทศเราจริงๆ เอาเป็นว่าฉันคนหนึ่งล่ะยอมใจเลย!”

หวงฝู่จู๋รื่อเองถึงจะเล่นกีฬาเอ็กซ์ตรีมไม่ค่อยเอาไหน แต่คลุกคลีมาหลายปี สายตาก็ยังพอมีอยู่บ้าง

“ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง” ทุกคนพยักหน้าเข้าใจ!

“ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงมาที่นี่”

“อาจจะเพราะที่นี่เป็นที่ที่เหมาะกับการเล่นโร้ดดาวน์ฮิลล์ที่สุดในระแวกลั่วเฉิงแล้วล่ะมั้ง”

“ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้เจอเขาอีกไหม ฉันอยากจะขอเขาเป็นอาจารย์!”

“เลิกคิดเลย คนตั้งมากมายยังหาตัวเขาไม่เจอ แค่แกเนี่ยนะ”

เมื่อหวงฝู่จู๋รื่อสูบบุหรี่หมดมวนก็รู้สึกว่าใจเย็นลงมากแล้ว ตัวเขาเองเล่นกีฬาเอ็กซ์ตรีมมาตั้งหลายปีก็ยังไม่เอาไหน บางครั้งเขาก็บอกกับคนอื่นว่าเป็นเพราะบรรยากาศในประเทศจีนมันไม่เอื้ออำนวย เหมือนกับวงการฟุตบอลจีนไม่มีผิด

แต่ตอนนี้ กลับมีเด็กมัธยมต้นคนหนึ่งที่เล่นจักรยานได้ถึงขีดสุด และปรากฏตัวต่อหน้าเขาแบบเป็นๆ

ในระยะไม่ถึงหนึ่งเมตรหน้ารถของเขา เขาได้โชว์การดริฟต์จักรยานความเร็วสูงเข้าโค้งอย่างบ้าบิ่น!

จักรยานคันเดียวบีบให้รถยนต์แปดคันของพวกเขาต้องหยุด ถ้าไม่ได้เจอกับตัวเองแต่เป็นคนอื่นมาเล่าให้ฟัง หวงฝู่จู๋รื่อคงไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด

ตอนนั้นเอง คนในขบวนรถก็ได้โพสต์เรื่องที่เจอเทพแห่งความเร็วซิ่งรถบนภูเขาเหล่าจวินลงบนอินเทอร์เน็ตแล้ว พร้อมกับเล่ารายละเอียดว่าขบวนรถของตัวเองถูกจักรยานคันเดียวแซง แถมยังถูกอีกฝ่ายบีบให้หยุดทั้งขบวนอีกด้วย!

ในกระทู้ ยังได้เอาบทวิเคราะห์ของหวงฝู่จู๋รื่อเมื่อสักครู่ไปเขียนใส่ทั้งหมดเพื่อแสดงความเป็นมืออาชีพของตัวเอง...

ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มกว่า ซึ่งเป็นหนึ่งในช่วงเวลาที่คึกคักที่สุดในโลกออนไลน์ พอโพสต์นี้ปรากฏขึ้นก็ถูกดันขึ้นไปอยู่บนสุดทันที ยอดตอบกลับทะลุ 600 คอมเมนต์ภายใน 10 นาที และยังคงเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ!

“ก่อนหน้านี้ฉันยังคิดว่าเทพแห่งความเร็วคงจะทำได้แค่ดริฟต์ แต่เรื่องการแข่งรถจริงๆ มันต้องทดสอบกันรอบด้าน โดยเฉพาะสภาพจิตใจ ตอนนี้ฉันยอมรับเลย!”

“บุกเดี่ยวไปเล่นดาวน์ฮิลล์บนถนนเลียบภูเขาในป่าลึก โคตรเจ๋ง นี่สิวะถึงจะเรียกว่ามาดของยอดฝีมือตัวจริง!”

“เจ้าของกระทู้คุ้มแล้ว แต่คราวหน้าถ้าเจอเทพแห่งความเร็วอีก รบกวนช่วยหยุดเขาไว้แล้วถ่ายรูปหน้าตรงมาให้พวกเราดูหน่อย...”

มีคนพูดถูกอยู่อย่างหนึ่ง ในเหตุการณ์นี้ อีกฝ่ายปรากฏตัวบนถนนเลียบภูเขาเพียงลำพัง โผล่มาอย่างกะทันหันแล้วเล่นงานขบวนรถทั้งขบวนจนไม่ทันตั้งตัว ความรู้สึกนี้เหมือนนักฆ่าระดับสุดยอดที่ลงมือในชั่วพริบตา สังหารแล้วจากไปในทันที

นี่แหละคือมาดของยอดฝีมือ และนี่คือเหตุผลที่ทำให้ทุกคนสนใจ

ครั้งนี้กลับยิ่งทำให้ชื่อเสียงของเริ่นเหอดังกระฉ่อนขึ้นไปอีก ถ้าเขาทำได้แค่ดริฟต์คงไม่ถึงขนาดนี้ แต่นี่เขาได้ทำลายสามัญสำนึกของผู้คนครั้งแล้วครั้งเล่า!

ประเด็นร้อน ถ้าถูกจุดขึ้นครั้งเดียวก็จะเย็นลง แต่ถ้าถูกจุดถึงสามครั้ง มันจะกลายเป็นตำนานที่จารึกอยู่ในความทรงจำของผู้คน และเริ่นเหอก็ทำได้แล้ว

ในชั่วข้ามคืน แม้กระทั่งแฟนคลับอัศวินก็ถือกำเนิดขึ้น แถมจำนวนสมาชิกยังพุ่งสูงขึ้นในระดับที่น่ากลัว จนเกือบจะเทียบเท่าดาราระดับแถวหน้า!

ตอนแรกทุกคนก็แค่เข้าไปเอาฮา คิดว่าไหนๆ ก็ว่างอยู่แล้ว แต่ไม่นึกว่าในกลุ่มแฟนคลับจะสนุกกว่าที่คิด ทุกคนคุยกันอย่างออกรส

คุยไปคุยมา ทุกคนก็ลืมไปแล้วว่าสร้างกลุ่มแฟนคลับนี้ขึ้นมาทำไม...

แต่ก็ไม่เป็นไร ยังไงอัศวินก็ไม่ยอมเปิดเผยตัว คนอื่นก็หาไม่เจอ งั้นก็คุยเล่นกันไปก่อนแล้วกัน...

ในตอนนี้ หวงฝู่จู๋รื่อทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้นแล้วใช้เท้าขยี้ก่อนจะพูดว่า “เอาล่ะ ขึ้นรถกันได้แล้ว กลับเข้าเมืองค่อยว่ากัน!”

ขบวนรถออกเดินทางอีกครั้ง สำหรับคนอย่างพวกเขา เวลาสามทุ่มกว่า ชีวิตยามค่ำคืนเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น

ทว่าขณะที่พวกเขากำลังขับรถไปตามถนนเลียบภูเขาเพื่อลงจากเขาได้ไม่นาน ก็ได้ยินเสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องดังมาจากที่ไม่ไกล

เสียงเครื่องยนต์นี้โดดเด่นเป็นพิเศษท่ามกลางขุนเขาในยามค่ำคืน ฟังปุ๊บก็รู้เลยว่าเป็นพวกพวกรถหรู

เมื่อรถคันนั้นปรากฏขึ้นในสายตา หวงฝู่จู๋รื่อก็ชะงักไป “นั่นมันรถกระบะคันนั้นไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงขึ้นเขามาตอนกลางดึก?”

ก่อนหน้านี้เขายังสงสัยอยู่เลยว่าทำไมอีกฝ่ายถึงจอดอยู่ตีนเขาไม่ขึ้นมา แต่ผลคือกลับมาเจอเอาตอนกลางดึกนี่เอง

รถกระบะขับมาด้วยความเร็วปกติ ไม่ช้าไม่เร็ว เพียงแต่ตัวถังรถที่ใหญ่โตราวกับทรานส์ฟอร์มเมอร์นั้นสร้างแรงกดดันให้ผู้คนได้มหาศาล

ตอนนั้นเอง ไฟหน้ารถของหวงฝู่จู๋รื่อสาดไปกระทบห้องโดยสารของอีกฝ่ายแวบหนึ่งพอดิบพอดีตอนที่รถสองคันกำลังจะสวนกัน หวงฝู่จู๋รื่อไม่ได้ใส่ใจ ส่วนสายตาของเซี่ยอวี่ถิงก็ไม่ได้จับจ้องไปที่รถคันนั้น เธอแค่รู้สึกว่ารถคันนี้มันดูโอเวอร์ไปหน่อย

มีเพียงต้วนเสี่ยวโหลวที่นั่งตัวตรงแน่ว เธอเห็นเริ่นเหอนั่งอยู่ในตำแหน่งคนขับ ถ้าคำนวณจากเวลาแล้ว นี่มันก็ตรงกับช่วงเวลาที่อัศวินขี่จักรยานลงเขาไป แล้วขับรถกลับขึ้นมาพอดีไม่ใช่เหรอ?

ต้วนเสี่ยวโหลวมั่นใจแล้วว่า เทพแห่งความเร็วลั่วเฉิง หรือ ‘อัศวิน’ ที่กำลังโด่งดังที่สุดในโลกออนไลน์ตอนนี้ ก็คือเริ่นเหอ เพื่อนร่วมห้องของเธอเอง!

เธอแน่ใจหนึ่งล้านเปอร์เซ็นต์!

ต้วนเสี่ยวโหลวถอนหายใจอย่างโล่งอก เป็นเขาจริงๆ ด้วย

แต่เธอก็ไม่ได้บอกหวงฝู่จู๋รื่อกับเซี่ยอวี่ถิง เหมือนเช่นเคย เธอเก็บความลับนี้ไว้ในใจ ราวกับเป็นความรู้สึกอยากครอบครองอะไรบางอย่าง ความลับนี้เป็นของเธอแต่เพียงผู้เดียว