บทที่ 23 นักผจญภัยฝ่ายศัตรู! เนโครแมนเซอร์!

บทที่ 23 นักผจญภัยฝ่ายศัตรู! เนโครแมนเซอร์!

"เนโครแมนเซอร์งั้นเหรอ?"

เมื่อซูซวนได้ยินคำพูดของไอเวซ่า คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

เนโครแมนเซอร์คนนั้นเป็นนักผจญภัยจากกิลด์ฝ่ายตรงข้ามงั้นหรือ?

แล้วเขาจะส่งผลกระทบต่อการคัดเลือกอัศวินผู้พิทักษ์คำสัตย์สาบานได้อย่างไร?

เดี๋ยวนะ!

ดวงตาของซูซวนหรี่ลงเล็กน้อย ล็อกเซียเคยบอกว่ามีเพียงอัศวินผู้พิทักษ์คำสัตย์สาบานเท่านั้นที่สามารถเข้าไปในสถานที่จัดพิธีคัดเลือกได้

ถ้าอย่างนั้น...

จะเป็นไปได้ไหมว่ามันคือเนโครแมนเซอร์ของอัศวินผู้พิทักษ์คำสัตย์สาบานคนใดคนหนึ่ง?

ในกรณีนี้ เงื่อนไขที่ฝ่ายตรงข้ามจะส่งผลกระทบต่อการคัดเลือกก็ดูจะเหมือนกับของเขาแทบทุกประการ

"ไอเวซ่า คุณหาตัวเนโครแมนเซอร์คนนั้นเจอไหม?" ซูซวนถามไอเวซ่า

"ฉันจะลองดูค่ะ!"

ไอเวซ่าพยักหน้า จากนั้นประสานมือเข้าด้วยกัน ปล่อยให้พลังเวทมนตร์ของเธอแผ่กระจายออกไป

ในเวลาเดียวกัน ซูซวนก็สั่งการโลเซอร์ลิน "เตรียมตัวให้พร้อม เดี๋ยวอาจจะมีการต่อสู้ที่ดุเดือดเกิดขึ้น"

จากนั้นเขาก็ยื่นดาบยาวจันทร์เงินระดับหายาก (Rare) ให้กับเธอ

โลเซอร์ลินรับดาบไปแล้วพยักหน้า สายตาอันว่างเปล่าของเธอจับจ้องไปที่ล็อกเซียซึ่งอยู่ไกลออกไป พร้อมที่จะเคลื่อนไหวเพื่อช่วยเหลือเธอได้ทุกเมื่อ

"คุณซูซวนคะ..."

นาตาชาที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ย่อมได้ยินคำสั่งที่ซูซวนมอบให้ไอเวซ่าและคนอื่นๆ แม้เธอจะไม่เข้าใจการจัดเตรียมที่แน่ชัดของซูซวน แต่ท่าทีจริงจังและตั้งใจต่อภารกิจที่ได้รับมอบหมายของเขาทำให้นาตาชาวางใจ และเผยรอยยิ้มที่โล่งอกออกมา

ในขณะนี้ เมโรยืนอยู่บนระเบียงชมการประลอง เขากำลังตั้งตารอความสำเร็จของแผนการด้วยรอยยิ้มเปื้อนหน้า แน่นอนว่าเขาไม่ได้ต้องการให้ล็อกเซียตาย แต่ต้องการให้นางสูญเสียโอกาสในการเป็นอัศวินผู้พิทักษ์คำสัตย์สาบานต่างหาก

เมื่อนั้นเขาถึงจะเริ่มดำเนินการขั้นต่อไปได้

ขณะที่กำลังครุ่นคิด สายตาของเมโรก็กวาดผ่านนาตาชาและซูซวนที่นั่งอยู่ข้างๆ แววตาของเขาพลันเย็นชาลงทันที

เขากระซิบด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีใครได้ยิน "นังผู้หญิงจอมแส่ แกกับนักผจญภัยของแกหยุดยั้งเรื่องนี้ไม่ได้หรอก วันนี้ล็อกเซียจะไม่มีวันได้เป็นอัศวินผู้พิทักษ์คำสัตย์สาบานอย่างแน่นอน!"

พูดจบ!

สายตาของเขาก็เบนไปยังจุดหนึ่งในฝูงชน รอยยิ้มของผู้ชนะปรากฏขึ้นที่มุมปาก เขาเห็นแล้วว่าเนโครแมนเซอร์ที่เขาจ้างวานเริ่มลงมือแล้ว

"งึมงำ งึมงำ~"

พูล เนโครแมนเซอร์ผู้นั้นร่ายคาถาเวทมนตร์แห่งความตายอย่างแผ่วเบา ในขณะที่ผู้ชมรอบข้างต่างจดจ่ออยู่กับของขวัญแห่งกุหลาบขาว ไม่มีใครสังเกตเห็นการคงอยู่ของเขาเลย

"พูล อีกนานแค่ไหน?" เสียงของผู้ชายคนหนึ่งดังก้องในหัวของพูล

"ประมาณสิบนาทีครับ" พูลตอบกลับด้วยเสียงแหบพร่า

"รีบหน่อย ทันทีที่ภารกิจนี้จบลง กิลด์ของเราจะสามารถอัปเกรดเป็นระดับ E+ ได้แล้ว" ชายในชุดสูทที่นั่งสูบซิการ์อยู่ในกิลด์กล่าวขึ้น

"รับทราบครับ"

ชายคนนี้ชื่อ หวังฉี เป็นหัวหน้ากิลด์ที่เนโครแมนเซอร์คนนั้นสังกัดอยู่ เขากำลังสังเกตการณ์ทุกอย่างในที่เกิดเหตุผ่านมุมมองของผู้เล่น

เมื่อสายตาของเขาตกอยู่ที่ซูซวน มุมปากของเขาก็ยกขึ้นเล็กน้อย

"ผู้เล่นระดับ F+ ดูเหมือนจะเป็นมือใหม่ที่เพิ่งเข้าเกมมาสินะ ช่างเป็นคนที่ดวงซวยน่าสมเพชจริงๆ ที่ต้องมาเจอกับฉันในภารกิจนี้" หวังฉีแสยะยิ้ม "แกต้องโทษระบบจับคู่ที่ไม่ยุติธรรมของเกมนี้แหละ ที่จับคู่แกที่เพิ่งขึ้นระดับ F+ มาเจอกับฉันที่กำลังจะทะลุระดับ E+!"

"ยิ่งไปกว่านั้น เนโครแมนเซอร์ของฉันเป็นนักผจญภัยระดับหายาก (Rare) ด้วย เพื่อนเอ๋ย นายไม่มีโอกาสชนะหรอก" หวังฉีพูดจบก็ผายมือออกราวกับจะแสดงให้เห็นว่าเขาถือไพ่เหนือกว่า

ในฐานะผู้เล่นมากประสบการณ์ที่เล่นเกมนี้มาเกือบสองเดือน หวังฉีรู้ดีว่าช่องว่างระหว่างระดับของผู้เล่นนั้นใหญ่หลวงเพียงใด

ยิ่งไปกว่านั้น เขากำลังจะก้าวข้ามไประดับ E+ การเผชิญหน้ากับผู้เล่นระดับ F+ ย่อมเป็นชัยชนะที่บดขยี้อย่างขาดลอยแน่นอน

พูล นักผจญภัยของเขา เป็นถึงเนโครแมนเซอร์ระดับหายาก แม้ความสามารถในการต่อสู้ของตัวพูลเองจะไม่โดดเด่น แต่เขาสามารถบัญชาการกองทัพอันเดดที่มีความแข็งแกร่งเกินตัวเขาได้ในการต่อสู้

เลเวลของพูลยังสูงถึงเลเวล 16 ซึ่งถือเป็นการโจมตีที่ห่างชั้นกันคนละมิติสำหรับผู้เล่นใหม่ที่เพิ่งเข้าเกมมา!

"เวทมนตร์ของผมพร้อมแล้ว"

ในตอนนั้นเอง ข่าวจากพูลก็ส่งมาถึง

"ดีมาก!" หวังฉีสั่งการทันที "เริ่มได้! มาจบภารกิจนี้กันเถอะ!"

"รับทราบ"

หวังฉีมองไปที่หน้าจอด้วยความคาดหวัง

ภายในสนามคัดเลือกอัศวินผู้พิทักษ์คำสัตย์สาบาน ล็อกเซียกำลังกวัดแกว่งดาบ ต่อสู้อย่างดุเดือดกับร่างเงาที่สร้างขึ้นจากเวทมนตร์กุหลาบขาว

ภายใต้การบุกโจมตีอันรุนแรงของล็อกเซีย ร่างเงานั้นถอยร่นอย่างต่อเนื่อง

ดาบแห่งคำสัตย์สาบานในมือของเธอเปล่งประกาย ฉีกกระชากร่างเงาอย่างรวดเร็ว ผ่านไปไม่กี่เพลงดาบ อัศวินร่างเงาก็สะบักสะบอมเต็มไปด้วยบาดแผล

ในที่สุด!

ล็อกเซียแทงดาบเข้าที่หัวใจของอัศวินร่างเงาอย่างแม่นยำ

การโจมตีถึงตายส่งผลให้ร่างของอัศวินเงาสลายกลายเป็นดอกกุหลาบขาวและจางหายไปอย่างรวดเร็ว

นี่หมายความว่าเธอผ่านบททดสอบแรกของกุหลาบขาวได้สำเร็จ

"สุดยอดไปเลย!"

"ล็อกเซียเป็นคนแรกที่เอาชนะอัศวินร่างเงาได้!"

"นางเก่งเกินไปแล้วจริงๆ! นี่คือความแข็งแกร่งระดับท็อปของคนรุ่นใหม่ในตระกูลเยลแมนงั้นหรือ?"

"อัศวินรุ่นเยาว์ของตระกูลอื่นยังลำบากในการต้านทานการโจมตีของร่างเงาอยู่เลย แต่นางกลับเอาชนะมันได้แล้ว!"

"ดูเหมือนว่าคุณสมบัติอัศวินผู้พิทักษ์คำสัตย์สาบานนี้ต้องตกเป็นของนางแน่นอน!"

เมื่อทุกคนเห็นล็อกเซียเอาชนะร่างเงาได้อย่างหมดจด สนามประลองก็ระเบิดเสียงฮือฮาทันที!

ความแข็งแกร่งที่เหนือกว่าผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ของเธอ ทำให้เธอกลายเป็นจุดสนใจ!

"ฮู่ว~"

ล็อกเซียยืนอยู่กับที่ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจขณะปรับลมปราณ

ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลของเธอจับจ้องไปที่ดอกกุหลาบขาวที่ลอยอยู่กลางอากาศ แม้จะสัมผัสไม่ได้ แต่กลีบกุหลาบขาวขนาดมหึมาได้ตกลงมาที่ใจกลางสนามแล้ว หลังจากผ่านบททดสอบหลายด่าน อัศวินสิบสองคนจะสามารถใช้กลีบดอกไม้นี้เพื่อขึ้นไปยังดอกกุหลาบขาวบนท้องฟ้าและรับการทดสอบสุดท้ายแห่งของขวัญจากกุหลาบขาว

หลังจากล็อกเซียระบุเป้าหมายได้แล้ว เธอก็เดินถือดาบมุ่งหน้าไปยังดอกกุหลาบขาว

ทันทีที่เธอก้าวเท้า ดอกกุหลาบขาวนับไม่ถ้วนที่กระจัดกระจายอยู่รอบๆ ก็รวมตัวกันใหม่อีกครั้ง ก่อร่างเป็นเงาสองร่างที่โค้งคำนับให้ล็อกเซียแบบอัศวิน

"รอบที่สอง"

ล็อกเซียพึมพำเบาๆ กระชับดาบในมือแน่นขึ้นอีกครั้ง เตรียมพร้อมเผชิญหน้ากับร่างเงาทั้งสอง

ทันใดนั้น เสียงที่ล่องลอยราวกับมาจากแดนไกลก็ดังก้องในหัวของล็อกเซีย ทำให้ร่างกายของเธอสั่นสะท้านเล็กน้อย จนเกือบจะล้มลงไปกองกับพื้น

เสียงแห่งกุหลาบขาว นี่ก็เป็นหนึ่งในบททดสอบเช่นกัน มันจะรบกวนการตัดสินใจในฐานะอัศวินของล็อกเซีย จนเกือบทำให้เธอสูญเสียความเป็นตัวเอง

"ท่านน้าก็เคยผ่านสิ่งนี้มางั้นเหรอ? เป็นบททดสอบที่ยุ่งยากจริงๆ!"

ล็อกเซียผ่อนลมหายใจเบาๆ ตั้งสติให้มั่นคง แล้วเปิดฉากบุกโจมตีใส่ร่างเงาทั้งสองอย่างดุเดือดอีกครั้ง

ขณะที่เธอกำลังฟาดฟันดาบใส่ร่างเงาตนหนึ่ง ทันใดนั้นเอง!

จากพื้นดินที่อยู่นอกรัศมีพลังเวทของดอกกุหลาบขาว โครงกระดูกแห้งกรังค่อยๆ ผุดขึ้นมาทีละตัว

แม้โครงกระดูกเหล่านั้นจะสวมเกราะโบราณและถือดาบเหล็กขึ้นสนิม แต่พวกมันกลับแผ่รังสีอำมหิตที่น่าสะพรึงกลัว โดยเฉพาะโครงกระดูกสีดำทมิฬตนหนึ่ง ดาบยักษ์ที่สะพายอยู่บนหลังของมันช่างน่าตื่นตะลึงด้วยความยาวกว่าสองเมตร!

"นั่นมันตัวอะไรกัน?"

"พวกมันคือโครงกระดูกอันเดด! มีคนพยายามป่วนพิธีคัดเลือก!"

"หึ! สถานที่นี้ได้รับการคุ้มครองโดยเวทมนตร์ของดอกกุหลาบขาว โครงกระดูกไม่กี่ตัวจะทำลายมันได้ยังไง?"

"ถึงจะไม่รู้ว่าใครอยู่เบื้องหลัง แต่รีบส่งคนไปจัดการพวกมันเร็วเข้า อย่าให้พวกมันรบกวนพิธี"

"เดี๋ยวนะ ทำไมชุดเกราะบนโครงกระดูกพวกนี้ดูคุ้นตาจัง..."

ทุกคนเต็มไปด้วยความสงสัย ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ ถึงมีโครงกระดูกบุกเข้ามาในพิธีคัดเลือก แต่พวกเขาก็ไม่ได้กังวลจนเกินเหตุ

อัศวินที่ทำหน้าที่คุ้มกันอยู่ใกล้สนามรีบพุ่งเข้าไปหาโครงกระดูก พยายามจะจัดการแขกไม่ได้รับเชิญเหล่านี้ให้เร็วที่สุด

และในจังหวะที่เหล่าอัศวินเริ่มลงมือ พวกเขาก็ต้องตกตะลึงกับภาพตรงหน้า!

พวกเขาพบด้วยความหวาดผวา!

โครงกระดูกที่ผุดขึ้นมาจากดินเหล่านั้น สามารถเดินทะลุม่านพลังเวทมนตร์ที่สร้างขึ้นจากดอกกุหลาบขาว เข้าสู่สนามคัดเลือกได้อย่างหน้าตาเฉย...