บทที่ 22 การคัดเลือกอัศวินแห่งคำสัตย์เริ่มต้น

บทที่ 22 การคัดเลือกอัศวินแห่งคำสัตย์เริ่มต้น

"นั่นคืออะไร?"

ซูซวนจ้องมองดอกกุหลาบสีขาวที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าอย่างตั้งใจ

ดอกกุหลาบนั้นมีขนาดใหญ่จนน่าตกตะลึง ขนาดโดยรวมอย่างน้อยก็หลายสิบเมตร แม้แต่กลีบดอกเดียวก็ยาวหลายเมตร! ในขณะเดียวกัน มันก็กระเพื่อมด้วยพลังเวทสีขาวเป็นระลอกคลื่น ส่งกลิ่นหอมสดชื่นจางๆ ออกมา

"นั่นคือดอกกุหลาบขาว ผู้พิทักษ์เมืองซันเซ็ตของเราค่ะ" นาตาชาอธิบายด้วยรอยยิ้ม "มันยืนหยัดอยู่ในเมืองซันเซ็ตมานับไม่ถ้วน แต่ไม่มีใครสามารถเปิดเผยต้นกำเนิดที่แท้จริงของมันได้ บางคนเชื่ออย่างแน่วแน่ว่ามันเป็นพรอันประเสริฐจากทวยเทพที่มอบให้แก่เมืองซันเซ็ต เป็นตัวแทนของการคุ้มครองและพรจากสวรรค์ คนอื่นๆ คิดว่ามันเป็นวิญญาณของนักปราชญ์ที่เปลี่ยนรูปร่าง คอยปกป้องเมืองนี้ตลอดไปในรูปแบบนี้"

"อย่างนี้นี่เอง"

ซูซวนพยักหน้าอย่างครุ่นคิด

ด้วยความอยากรู้เกี่ยวกับต้นกำเนิดของดอกกุหลาบขาว เขาอดสงสัยไม่ได้ว่า: จะมีภารกิจลับซ่อนอยู่ที่นี่หรือเปล่า?

"ตรวจพบวิญญาณของดอกกุหลาบขาว! (ยังไม่เปิดใช้งาน)"

จริงหรือเนี่ย?

ดวงตาของซูซวนสั่นไหวเล็กน้อย จะมีภารกิจลับซ่อนอยู่จริงๆ เหรอ?

"หืม~?"

ไอเวซ่าที่นั่งอยู่ข้างซูซวนมองเขาด้วยความสงสัย

เพราะพวกเขาอยู่ใกล้กันมาก เธอจึงรู้สึกถึงอาการสั่นเล็กน้อยจากความประหลาดใจของเขา

เรื่องนี้ทำให้ไอเวซ่างุนงงเล็กน้อย เธออดสงสัยไม่ได้ว่า เป็นเพราะหัวหน้ากิลด์ของเธอสนใจดอกกุหลาบขาวดอกนั้นหรือเปล่า?

หรือว่าเขาค้นพบว่าเธอแอบเผยหางซักคิวบัสออกมาในรถม้า?

ไม่สมเหตุสมผลเลย!

เธอควบคุมเวทมนตร์ยั่วยวนของเธอได้เป็นอย่างดีแล้วแท้ๆ...

เป็นเพราะรถม้ามันแคบเกินไป และพวกเขาก็อยู่ใกล้กันเกินไปนั่นแหละ!

ภายใต้การจัดการของลอเซีย ซูซวนถูกนำไปยังแท่นชมการแสดงที่ใกล้กับสถานที่จัดงาน

สถานที่คัดเลือกอัศวินแห่งคำสัตย์เป็นพื้นที่คล้ายสนามกีฬา ล้อมรอบด้วยอัฒจันทร์เป็นวงกลม โดยมีพื้นที่ว่างตรงกลาง

ดอกกุหลาบขาวขนาดยักษ์ลอยอยู่อย่างเงียบสงบเหนือสถานที่จัดงาน พลังเวทสีขาวของมันกระเพื่อมราวกับน้ำ แผ่ขยายออกไปด้านนอก พลังเวทนี้ดูเหมือนจะก่อตัวเป็นเกราะเวทมนตร์ที่มองไม่เห็น ห่อหุ้มสถานที่จัดงานทั้งหมดไว้

"นั่งตรงนี้กันเถอะค่ะ"

นาตาชาเชิญซูซวนให้นั่งลง

ซูซวนพยักหน้า หลังจากนั่งลง สายตาของเขาก็กวาดไปรอบๆ

บุคลากรจากตระกูลอัศวินทั้งหกตระกูลมาถึงกันครบแล้ว ประมาณคร่าวๆ น่าจะมีอย่างน้อยสองหรือสามร้อยคน

ส่วนเรื่องความแข็งแกร่ง...

ดูเหมือนจะไม่แข็งแกร่งอย่างที่เขาคาดการณ์ไว้ เลเวลสูงสุดของเมืองซันเซ็ตอาจจะอยู่ที่ประมาณเลเวล 18 ไม่ใช่เลเวล 20 อย่างที่เขาประเมินไว้แต่แรก เฉพาะอัศวินที่ได้รับของขวัญจากกุหลาบขาวเท่านั้นที่อาจเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ

และมีเพียงตระกูลเยลแมนเท่านั้นที่เป็นตระกูลอัศวินที่แท้จริงและมีมรดกตกทอดมายาวนาน แม้ว่าตระกูลอัศวินอื่นๆ จะมีมรดกตกทอดเช่นกัน แต่เมื่อเทียบกับตระกูลเยลแมนแล้ว พวกเขาถือเป็นเพียงกองกำลังตระกูลย่อยเท่านั้น

น่าเสียดายที่เหตุการณ์เรืออับปางสร้างความสูญเสียอย่างหนักให้กับตระกูลเยลแมน ทำให้พลังการต่อสู้โดยรวมของเมืองซันเซ็ตดูอ่อนแอลงมาก

"เดี๋ยวลอเซียจะเข้าไปที่นั่นเพื่อรับของขวัญจากกุหลาบขาวค่ะ" นาตาชาชี้ไปที่สถานที่จัดงานที่ห่างออกไป ซึ่งถูกห่อหุ้มด้วยพลังเวทของกุหลาบขาว "ถ้ามีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้น คงต้องรบกวนคุณซูซวนแล้วนะคะ"

"ได้ครับ"

ซูซวนตอบรับ สายตาของเขากวาดไปรอบๆ เริ่มค้นหาบุคคลน่าสงสัยในฝูงชน

พวกเขาไม่เจอการซุ่มโจมตีใดๆ ระหว่างทาง และไม่พบความวุ่นวายที่ผิดปกติใดๆ

เรื่องนี้ทำให้ซูซวนสับสนว่าอีกฝ่ายกำลังวางแผนชั่วร้ายอะไรอยู่ ในขณะเดียวกัน เขาก็ยิ่งมั่นใจว่ากิลด์ศัตรูจะลงมือระหว่างพิธีคัดเลือกอัศวินแห่งคำสัตย์

ระหว่างการสนทนา อัศวินหนุ่มสาวสิบสองคนจากตระกูลอัศวินทั้งหกตระกูลก็เตรียมพร้อมเต็มที่ที่จะเข้าสู่สนามประลอง พวกเขามาพร้อมกับอัศวินหลายคนจากตระกูลของตนเพื่อรับรองความปลอดภัย

เกี่ยวกับผู้เข้าร่วมสองคนของตระกูลเยลแมน หนึ่งในนั้นคือลอเซีย ซึ่งไม่น่าแปลกใจ แต่อีกคนกลับเป็นเหม่ยซิง ลูกพี่ลูกน้องของเธออย่างคาดไม่ถึง นี่มันเหนือความคาดหมายไปหน่อย อย่างไรก็ตาม ในโลกนี้ ระบบตระกูลแตกต่างออกไปเล็กน้อยและไม่ได้ถูกครอบงำโดยสายเลือดฝ่ายพ่อเพียงอย่างเดียว

และเมื่ออัศวินหนุ่มสาวทั้งสิบสองคนปรากฏตัวต่อสายตาธารกำนัล พวกเขาก็เรียกเสียงฮือฮาจากทั่วทั้งงานได้ทันที

"นั่นใช่คุณหนูลอเซียแห่งตระกูลเยลแมนหรือเปล่า?"

"งดงามเหลือเกิน!"

"มีข่าวลือว่าเธอเป็นอัศวินรุ่นเยาว์ที่มีพรสวรรค์ที่สุดในเมืองซันเซ็ต รองจากอัศวินลอเซอร์ลินเลยนะ!"

"ก็นั่นหลานสาวของเธอนี่นา และอัศวินลอเซอร์ลินก็เป็นอัศวินแห่งคำสัตย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในรอบร้อยปี!"

"ความงามของเธอก็ไม่ธรรมดา มีราศีของอัศวินลอเซอร์ลินในวัยสาวเลย"

"..."

ทุกคนส่งเสียงเชียร์ ชื่นชมความงามและความแข็งแกร่งของลอเซีย

"ทุกท่าน โปรดเงียบ!"

ในขณะนี้ เสียงทุ้มลึกดังกึกก้องราวกับฟ้าร้องอู้อี้ไปทั่วทั้งงาน

หัวหน้าตระกูลหรือรักษาการหัวหน้าตระกูลของตระกูลอัศวินทั้งหกตระกูลทยอยขึ้นสู่แท่นชมหลัก อำนาจของพวกเขาทำให้อัศวินหนุ่มสาวที่อยู่ในงานเงียบลงทันที

ในจำนวนนั้น อัศวินชราคนหนึ่งจากตระกูลเยลแมนก้าวออกมาข้างหน้า ดึงสุนทรพจน์ที่เตรียมไว้ออกมาจากกระเป๋า ตามธรรมเนียมแล้ว เขาต้องอ่านคำปฏิญาณอัศวินก่อนที่การคัดเลือกอัศวินแห่งคำสัตย์จะเริ่มขึ้น

"ของขวัญจากกุหลาบขาวเป็นพิธีคัดเลือกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเมืองซันเซ็ตของเรา ซึ่งจัดขึ้นทุกๆ ยี่สิบปี เป็นตัวแทนของ..."

"..."

"จบเพียงเท่านี้!"

ในที่สุด คำประกาศอันยาวเหยียดและเคร่งขรึมก็สิ้นสุดลง และอัศวินชราก็ประกาศว่า "เอาล่ะ! พิธีคัดเลือกอัศวินแห่งคำสัตย์เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ!"

สิ้นเสียงของเขา ผู้ชมในงานก็ตื่นเต้นขึ้นมา

"ในที่สุดก็เริ่มแล้วเหรอ?"

"ฉันรอไม่ไหวแล้ว!"

"มาดูกันว่าอัศวินแห่งคำสัตย์จะยังคงอยู่ในตระกูลเยลแมนหรือไม่!"

"อัศวินลอเซียยังคงเหนือกว่าอัศวินรุ่นเยาว์ของตระกูลอื่นๆ ในรุ่นเดียวกันมาก ฉันเชื่อว่าเธอยังคงเป็นผู้สมัครที่ดีที่สุดที่จะสืบทอดตำแหน่งอัศวินแห่งคำสัตย์"

"ก็ไม่แน่หรอก ฉันได้ยินมาว่าตระกูลอัศวินอื่นๆ ก็พยายามอย่างหนักและบ่มเพาะคนรุ่นใหม่ของพวกเขาอย่างรอบคอบเช่นกัน"

"โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อผ่านมาสิบปีแล้วตั้งแต่ตระกูลเยลแมนสูญเสียอย่างหนัก และพวกเขายังฟื้นตัวไม่เต็มที่ ยากที่จะบอกได้ว่าครั้งนี้พวกเขาจะสามารถกอบกู้ความรุ่งโรจน์ในอดีตกลับคืนมาได้หรือไม่!"

"..."

ท่ามกลางเสียงเชียร์ อัศวินหนุ่มสาวทั้งสิบสองคนก้าวเดินไปยังจุดที่ดอกกุหลาบขาวเบ่งบาน

เมื่อพวกเขาเข้าสู่พื้นที่ที่ถูกห่อหุ้มด้วยพลังเวทของกุหลาบขาว แสงสีทองจางๆ ก็ปรากฏขึ้นบนตัวของแต่ละคน นั่นคือเครื่องพิสูจน์คุณสมบัติของพวกเขา มีเพียงแสงสีทองนี้เท่านั้นที่ทำให้พวกเขามีภูมิคุ้มกันต่อการถูกขับไล่ด้วยพลังเวทของกุหลาบขาว

ซูซวนเพ่งสมาธิไปที่รอบๆ ตัวของลอเซีย ค้นหาร่องรอยความผันผวนของเวทมนตร์อย่างระมัดระวัง หากเกิดสถานการณ์อันตราย เขาจะให้ลอเซอร์ลินลงมือทันที

ทันใดนั้น ซูซวนก็สังเกตเห็นกลีบดอกกุหลาบลอยเข้าไปในสถานที่คัดเลือกอย่างเงียบๆ แยกอัศวินหนุ่มสาวทั้งสิบสองคนที่เข้าร่วมการคัดเลือกออกเป็นพื้นที่อิสระของตนเอง

ขณะที่ดอกกุหลาบขาวเบ่งบาน พลังเวทของมันค่อยๆ รวมตัวกันเป็นภาพลวงตาของอัศวิน ภาพลวงตาเหล่านี้หลังจากทำความเคารพแบบอัศวินแล้ว ก็เงื้อดาบเข้าใส่อัศวินหนุ่มสาวทั้งสิบสองคน

อัศวินหนุ่มสาวชักดาบออกจากเอว พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับบททดสอบแรกจากของขวัญแห่งกุหลาบขาว

"ฮึ่ม~"

ลอเซียยืนอยู่กับที่ สูดหายใจเข้าลึกๆ ดวงตาสีฟ้าครามของเธอส่องประกายแสงจางๆ ปลายนิ้วของเธอจับด้ามดาบเบาๆ ขณะที่เธอค่อยๆ ชักดาบแห่งคำสัตย์สีทองออกมาจากเอว

"ดาบแห่งคำสัตย์ (ระดับชั้นยอด): ดาบยาวสีทองที่ตีขึ้นจากแร่พิเศษ บรรจุร่องรอยแห่งพลังคำสัตย์ พลังโจมตี +300! สร้างความเสียหายเพิ่มเติม 50% ให้กับยูนิตชั่วร้าย"

"ดาบระดับชั้นยอด?"

ซูซวนย่อมสังเกตเห็นดาบในมือของลอเซีย

ดาบระดับชั้นยอดถือว่าดีทีเดียว ถ้าเขาหาให้ลอเซอร์ลินได้สักเล่ม พลังการต่อสู้ของเธอคงจะเพิ่มขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย

"กลิ่นอายนี้มัน?"

ขณะที่ซูซวนกำลังจ้องมองสถานการณ์ภายในสนามประลองอย่างตั้งใจ ไอเวซ่าในฐานะแม่ชี ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตราย

ดวงตาของเธอไหววูบ และเธอก็รีบโน้มตัวไปกระซิบข้างหูซูซวน "คุณซูซวนคะ ฉันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตายและการเน่าเปื่อยใกล้ๆ นี้ค่ะ!"

"ความตายและการเน่าเปื่อย?"

"ใช่ค่ะ" ไอเวซ่าพยักหน้า แล้วพูดต่อ "ถ้าฉันจำไม่ผิด น่าจะมีเนโครแมนเซอร์ซ่อนตัวอยู่รอบๆ เราค่ะ..."