บทที่ 22 ตำนานเกี่ยวกับเทพเจ้าของชนเผ่าพื้นเมือง
บทที่ 22 ตำนานเกี่ยวกับเทพเจ้าของชนเผ่าพื้นเมือง
### บทที่ 22 ตำนานเกี่ยวกับเทพเจ้าของชนเผ่าพื้นเมือง
เมื่อเห็นว่าถามตรงๆ ไม่ได้ความ โยนาสจึงตัดสินใจเปลี่ยนมุมในการถาม
เขาขมวดคิ้ว “ในยุคสมัยของบรรพบุรุษของพวกเจ้า เคยเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง?”
“บรรพบุรุษ?”
เหมิงมีสีหน้าสงสัย
“ข้าไม่รู้ว่าท่านจะถามถึงบรรพบุรุษคนไหน แต่ถ้าจะพูดถึงบรรพบุรุษที่เก่าแก่ที่สุดสองคน ข้าก็พอจะรู้เรื่องอยู่บ้าง”
“บรรพบุรุษที่เก่าแก่ที่สุดสองคน? บรรพบุรุษสองคนนั้นของพวกเจ้ามีอะไรพิเศษ?” ฟารุคถาม
“บรรพบุรุษสองคนนั้นของเรา ผู้ชายชื่ออาตาน ผู้หญิงชื่อฮาวา ถ้าจะถามว่ามีอะไรพิเศษ...”
“ตามตำนาน...พวกเขาเป็นบุตรของพระเจ้า!” เหมิงค่อยๆ พูดออกมา
“บางทีที่พวกเราพิเศษขนาดนี้ ก็เพราะว่าพวกเรามนุษย์เป็นลูกของพระเจ้ากระมัง!”
บุตรของพระเจ้า?
นาตาลีและพวกมีสีหน้าตกตะลึง แล้วก็มองเขาด้วยความตกใจ
เหมิงพยักหน้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ค่อยๆ อธิบายว่า “ในตำนานโบราณของเผ่าเรา โลกในตอนแรกสุดคือความว่างเปล่า ในความว่างเปล่านั้นมีเพียงพระเจ้าองค์เดียวเท่านั้น”
“ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ พระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพและรอบรู้ทุกสิ่งไม่พอพระทัยในสภาพที่เป็นอยู่ จึงได้สร้างสรรพสิ่งขึ้นมา”
“หลังจากสร้างสรรพสิ่งแล้ว พระเจ้าก็รู้สึกว่าโลกเงียบเหงาไปหน่อย จึงได้สร้างบรรพบุรุษของพวกเรามนุษย์ขึ้นมา อาตานและฮาวา!”
เมื่อเหมิงอธิบาย นาตาลีและพวกก็ฟังอย่างตะลึงงัน
ต่อมา พวกเขาก็มองเหมิงด้วยสายตาเหมือนมองคนบ้า
นาตาลีใช้ภาษาอีกชุดหนึ่งที่เหมิงฟังไม่เข้าใจ พูดเยาะเย้ยออกมาประโยคหนึ่ง
“ถึงกับพูดเรื่องพระเจ้าออกมาได้ แถมยังพูดจาโอ้อวดว่าเป็นบุตรของพระเจ้า บ้าไปแล้วจริงๆ!”
คนอื่นๆ ก็พยักหน้า
ต่อมาเมื่อคิดอีกที พวกเขาก็รู้สึกว่าเป็นเรื่องปกติ
“แค่ชนพื้นเมืองที่โง่เขลาบางส่วน เชื่อว่ามีพระเจ้าอยู่จริง แถมยังไปผูกพันกับพระเจ้า คงจะมีแต่พวกเขาเท่านั้นที่ทำได้” นาตาลีพูดอย่างดูถูก
เมื่อเทียบกับชนพื้นเมืองที่โง่เขลาและไม่รู้เรื่องเหล่านี้ พวกเขาก็แตกต่างออกไป อารยธรรมของพวกเขาผ่านยุคแห่งเทววิทยามานานแล้ว!
หลักฐานทางวิทยาศาสตร์จำนวนมากพิสูจน์แล้วว่า บนโลกนี้ไม่มีพระเจ้าอยู่จริง!
ทั้งหมดเป็นเพียงความโง่เขลาและความไม่รู้ของคนโบราณ!
เหมือนกับตอนนี้!
สายตาที่มองเหมือนคนโง่และคนบ้า จับจ้องไปยังเหมิงพร้อมกัน
แม้แต่เหมิงที่เส้นประสาทใหญ่โต ในตอนนี้ก็สังเกตเห็นความผิดปกติแล้ว
สายตาเหล่านั้นทำให้เขาตระหนักถึงอะไรบางอย่าง
สัตว์ประหลาดเหล่านี้ไม่เชื่อว่ามีพระเจ้า!
ใบหน้าของเขาแดงก่ำเล็กน้อย
เหมือนกับที่พวกเขาไม่เข้าใจเขา เขาก็ไม่เข้าใจพวกเขา
เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าของเหมิง นาตาลีอยากจะแก้ไขความคิดของทาสคนนี้ หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ถามอย่างเรียบเฉยว่า “พระเจ้าของพวกเจ้าเคยปรากฏตัวไหม?”
เหมิงส่ายหัว
เมื่อเห็นฉากนี้ นาตาลีและพวกก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้น
พระเจ้าองค์นั้นต้องเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมาแน่ๆ!
แต่ว่าถึงแม้พระเจ้าองค์นั้นจะเป็นเรื่องโกหก แต่ก็อธิบายไม่ได้ว่าทำไมอายุขัยของพวกเขาถึงได้ผิดปกติขนาดนั้น
“ในเมื่อเจ้าไม่เคยเห็นพระเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ได้อย่างไรว่าพระองค์มีอยู่จริง?” นาตาลีถามอย่างดูถูก
เหมิงถูกถามจนหน้าแดงก่ำ แต่เขาที่พูดไม่เก่งก็นึกคำอธิบายไม่ออก
“ตามตำนานกล่าวว่าพระเจ้าเคยแสดงปาฏิหาริย์หลายครั้ง!”
หลังจากอึดอัดอยู่นาน เขาก็พูดออกมาได้เพียงประโยคนี้
“ปาฏิหาริย์? โอ้ แล้วแสดงปาฏิหาริย์ที่ไหน?” นาตาลีถามต่ออย่างไม่เชื่อ
“ข้าไม่ค่อยแน่ใจ รู้แค่ว่าน่าจะอยู่ใกล้ๆ กับภูเขาเทพ แต่ภูเขาเทพข้ารู้เรื่องอยู่บ้าง ได้ยินมาว่าบนภูเขาลูกนั้นยังมีต้นไม้เทพที่พระเจ้าประทานให้ด้วย” เหมิงส่ายหัว
ภูเขาเทพ ต้นไม้เทพ?
นาตาลีและพวกมองหน้ากัน ไม่ได้เชื่อเรื่องภูเขาเทพ ต้นไม้เทพอะไรนั่น
ภูเขาเทพกับต้นไม้เทพไม่ต้องอธิบายพวกเขาก็รู้ว่าเป็นของที่ไม่ธรรมดา แต่ของแบบนี้จะมีได้อย่างไร เป็นเรื่องโกหกทั้งเพ เหมือนกับพระเจ้านั่นแหละ!
“เจ้ารู้ไหมว่าอยู่ที่ไหน?”
เหมิงก็ส่ายหัวอีกครั้ง
ครั้งนี้ยิ่งทำให้นาตาลีและพวกไม่เชื่อมากขึ้น
โยนาสครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามว่า “ที่ที่พวกเจ้าอาศัยอยู่ตอนแรกอยู่ทิศไหน?”
เหมิงชี้ไปทางทิศเหนือ
“พวกเราไปดูทางนั้นกัน” โยนาสพูด
“ไม่จริงน่า ท่านเชื่อจริงๆ เหรอ? เชื่อว่ามีภูเขาเทพ ต้นไม้เทพ แล้วก็พระเจ้าด้วยเหรอ?” นาตาลีถามอย่างตกใจ
โยนาสขมวดคิ้ว “ระวังคำพูดของเจ้าด้วย ทีมนี้ข้าเป็นผู้นำ!”
พูดจบ เขาก็มองดูเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ แล้วพูดว่า “ข้าแค่ไม่อยากพลาดเบาะแสใดๆ อายุขัยของชนพื้นเมืองเหล่านี้มันไม่ปกติจริงๆ!”
นาตาลีได้ยินดังนั้น ก็จำใจต้องเงียบปาก
เมื่อเห็นโยนาสตัดสินใจแล้ว คนอื่นๆ ก็คิดว่าไปดูก็ไม่เลว จึงไม่มีใครคัดค้าน
ดังนั้นหลังจากข่มขู่เหมิงและชนพื้นเมืองเหล่านี้ว่าอย่าอู้งานให้ตั้งใจขุดแร่แล้ว พวกเขาก็ออกเดินทางไปตามทิศทางที่เหมิงชี้
เนื่องจากมีอุปกรณ์ลอยตัว ความเร็วในการบินของพวกเขาจึงไม่ช้าเลย
บินอยู่บนท้องฟ้าสูงร้อยเมตร เบื้องล่างมีเผ่าชนพื้นเมืองผ่านไปเป็นครั้งคราว
“สิ่งมีชีวิตชนพื้นเมืองเหล่านี้ช่างแข็งแกร่งจริงๆ มองเห็นได้ทุกที่” ฟารุคถอนหายใจ
“นี่มันก็ดีแล้วนี่ เดี๋ยวจับมาเป็นทาส ความเร็วในการขุดแร่ของเราก็จะได้เร็วขึ้นอีก” นาตาลีหัวเราะเยาะ
คนอื่นๆ ได้ยินดังนั้น ต่างก็พยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว...
ในไม่ช้าก็ถึงเวลาเย็น พวกเขาตามหาอยู่หลายชั่วโมง ก็ไม่พบสิ่งที่เรียกว่าภูเขาเทพและต้นไม้เทพ
แม้กระทั่งในระหว่างนั้น พวกเขายังไปถามเผ่าชนพื้นเมืองอื่นๆ อีกสองสามเผ่า ผลลัพธ์ก็ไม่ได้เป็นไปตามที่พวกเขาต้องการ
ในขณะที่พวกเขากำลังจะยอมแพ้ ทันใดนั้นพวกเขาก็พบว่าเผ่าชนพื้นเมืองเบื้องล่างเจริญรุ่งเรืองมากขึ้นเรื่อยๆ แม้กระทั่งปรากฏนครรัฐขึ้นมา
ในทันที ในดวงตาของพวกเขาก็ปรากฏความประหลาดใจ
แต่ว่า หลังจากตามหาอีกเกือบหนึ่งชั่วโมง ฟ้าก็ใกล้จะมืดแล้ว พวกเขาก็ยังหาไม่พบ นาตาลีที่อึดอัดอยู่นานในที่สุดก็ทนไม่ไหว
เธอหัวเราะเยาะว่า “ข้าบอกแล้วไงว่าไม่มีภูเขาเทพกับต้นไม้เทพอะไรนั่นหรอก เป็นแค่เรื่องที่ชนพื้นเมืองพวกนั้นจินตนาการไปเอง!”
“ถ้าหากมีภูเขาเทพอะไรนั่นจริงๆ นั่นก็หมายความว่า พระเจ้าอะไรนั่น ก็อาจจะมีอยู่จริง?”
“นี่มันล้อเล่นกันชัดๆ...”
นอกจากโยนาสแล้ว คนอื่นๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วย
ในขณะที่นาตาลีกำลังจะบ่นและหัวเราะเยาะอีกสองสามคำ ทันใดนั้นเธอก็ตะลึงไป ราวกับเห็นอะไรที่ไม่น่าเชื่อ ในดวงตาปรากฏความสงสัย
คนอื่นๆ ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันมากนัก ต่างก็ตะลึงงันไปไม่มากก็น้อย
ไกลออกไปมีภูเขาสูงตระหง่านอยู่ลูกหนึ่ง และบนยอดเขาของภูเขาสูงลูกนั้นก็มีสิ่งที่แปลกประหลาดมากอยู่
สิ่งนั้นสูงใหญ่มาก ดูแล้วน่าจะสูงเกือบพันเมตร ประกอบกับความสูงของภูเขาทะลุเมฆขึ้นไป เกือบจะถึงสวรรค์
เมื่อบินเข้าไปใกล้ขึ้นอีกหน่อย พวกเขาก็พบว่านั่นคือต้นไม้ที่สูงใหญ่มาก!
นาตาลีขยี้ตา มองดูต้นไม้นั้นด้วยความตกใจอย่างยิ่ง
“ทำไมถึงมีต้นไม้ใหญ่ขนาดนี้?” เธออุทานออกมา
นี่มันไม่สมเหตุสมผล!
เมื่อบินเข้าไปใกล้ พวกเขาก็พบว่าภูเขาลูกนั้นไม่ใช่แค่ต้นไม้นั้นที่สูงใหญ่ ข้างๆ ต้นไม้ที่ทะลุเมฆขึ้นไปนั้น ยังมีต้นไม้อีกต้นหนึ่งที่สูงใหญ่เช่นกัน
ถึงแม้โดยรวมแล้วจะดูเตี้ยกว่าเล็กน้อย แต่กวาดสายตาดูคร่าวๆ ก็สูงสองสามร้อยเมตร!
เมื่อเงยหน้ามองขึ้นไป ยอดเขาทั้งลูกเขียวชอุ่ม เต็มไปด้วยบรรยากาศที่ลึกลับ
ในทันที นาตาลีและพวกก็ตกอยู่ในความตกตะลึง
..
..